Sunday, 7 July 2019

മാനനഷ്ടക്കേസ്സും മാധ്യമങ്ങളുടെ മാനവും


,

മാനനഷ്ടക്കേസ്സും മാധ്യമങ്ങളുടെ മാനവും



മനോരമ പത്രം മെയ് പത്തൊമ്പതിനു പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ ആ വാര്‍ത്ത വായനക്കാരെ കുറച്ചൊന്ന് അമ്പരപ്പിച്ചിരിക്കണം. സാന്റിയാഗോ മാര്‍ട്ടിന്‍-മലയാള മനോരമ കേസ്സുകള്‍ ഒത്തുതീര്‍പ്പാകുന്നു എന്ന രണ്ടു കോളം തലക്കെട്ടിലുള്ള വാര്‍ത്തയില്‍, പത്രവും ലോട്ടറി വില്പനക്കാരനായ സാന്റിയോഗ മാര്‍ട്ടിനും തമ്മിലുള്ള കേസ്സുകളെക്കുറിച്ചാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്. വായനക്കാര്‍ക്ക് സാന്റിയാഗോ മാര്‍ട്ടിനെയും മനോരമയെയും അറിയാം. പക്ഷേ, ഇവര്‍ തമ്മില്‍ എന്തെങ്കിലും തര്‍ക്കവും കേസ്സുമുള്ള കാര്യം നമ്മളാരും അറിഞ്ഞിട്ടേ ഇല്ല. അറിയണമെങ്കില്‍ അതു ഏതെങ്കിലും മാധ്യമത്തില്‍ വാര്‍ത്തയായി വന്നാലല്ലേ പറ്റൂ. ഇല്ല,വാര്‍ത്ത വന്നിട്ടില്ല.

സാന്റിയാഗോ മാര്‍ട്ടിന്‍ മനോരമയ്ക്ക് എതിരെ മാനനഷ്ടക്കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്താല്‍ അത് ആദ്യം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യേണ്ട പത്രം മനോരമയാണ്. മറ്റു പത്രങ്ങള്‍ക്കും അതു ചെയ്യാം. പക്ഷേ, ചെയ്യാറില്ല. അതൊരു കരാറാണ്. പണ്ടേ ഉള്ള ഏര്‍പ്പാട്. തങ്ങള്‍ക്കെതിരെ വരുന്ന മാനനഷ്ടക്കേസ് റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ആരും വാര്‍ത്തയാക്കേണ്ട എന്ന ധാരണ മാധ്യമങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ നില നില്‍ക്കുന്നു. ദേശാഭിമാനിയും മറ്റു പാര്‍ട്ടി പത്രങ്ങളും, കേസ്സില്‍ രാഷ്ട്രീയതാല്പര്യം ഉണ്ടെങ്കില്‍ കേസ് വാര്‍ത്തയാക്കിയെന്നു വരാം. ഇല്ലെങ്കില്‍ വാര്‍ത്തയില്ല. കേസ് വിധിയായാലോ? മാധ്യമങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കുകയാണ് കോടതി ചെയ്തതെങ്കില്‍ ആ വാര്‍ത്ത ആ മാധ്യമത്തില്‍ വരില്ല. പത്രാധിപര്‍ നിരപരാധി; കേസ് വിട്ടു എന്നാണ് വാര്‍ത്തയെങ്കില്‍ അതു ചിലപ്പോള്‍ വലിയ വാര്‍ത്തയായെന്നു വരും. കേസ് ശിക്ഷിച്ചാലും ശരി വിട്ടയച്ചാലും ശരി, മറ്റു പത്രങ്ങളൊന്നും വാര്‍ത്ത പ്രസിദ്ധീകരിക്കില്ല. എന്തിനു നമ്മള്‍ പൊല്ലാപ്പ് വിളിച്ചുവരുത്തണം-അവരെപ്പറ്റി നമ്മള്‍ വാര്‍ത്ത കൊടുത്താന്‍ നാളെ അവര്‍ നമ്മളെപ്പറ്റി കൊടുക്കില്ലേ, അതൊഴിവാക്കുകയാണ് ഭംഗി!

മനോരമ-സാന്റിയാഗോ മാര്‍ട്ടിന്‍ കേസ്സുകള്‍ ഒത്തുതീര്‍പ്പാക്കിയെന്ന വാര്‍ത്ത മനോരമ സാമാന്യം വാര്‍ത്താപ്രാധാന്യത്തോടെ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുംവരെ ഇതു സംബന്ധിച്ച് ഒരു വാര്‍ത്തയും ആരും പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. കേരളത്തിലെ പത്രങ്ങളെ ഇക്കാര്യത്തില്‍ കുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ പറ്റില്ല. കാരണം, കേസ്സുകള്‍ എല്ലാം നടന്നത് സിക്കിം, നാഗാലാന്റ് കോടതികളിലാണ്. ഇവിടെ നിന്ന് ഒരു പത്രപ്രവര്‍ത്തകനും ഈ കേസ് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി അവിടെ പോകാന്‍ കഴിയുകയില്ല. വിവരം ലഭിക്കുന്ന ഏകപത്രം മനോരമയാവും. അവര്‍ ഒരു വാര്‍ത്തയും കൊടുത്തില്ല. മാര്‍ട്ടിന്റെ കേസ് കോടതിച്ചെലവു സഹിതം തള്ളിയിരുന്നുവെങ്കില്‍ യമണ്ടന്‍ വാര്‍ത്ത ആ പത്രത്തില്‍ വരുമായിരുന്നു. മനോരമ ഇപ്പോഴും കോടതിനടപടിയുടെ ശരിയായ വാര്‍ത്ത പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ഇപ്പോള്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയതു വാര്‍ത്തയല്ല, മാര്‍ട്ടിനുമായുള്ള ഒത്തുതീര്‍പ്പിലെ ഒരു വ്യവസ്ഥ മാത്രമാണ്. മാര്‍ട്ടിന്റെ അംഗീകാരത്തോടെ വന്ന കുറിപ്പ്. അതിനെ വാര്‍ത്തയെന്നു വിളിക്കാന്‍ പാടില്ല.

മെയ് 19ന്് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ കുറിപ്പില്‍ കോടതിനിര്‍ദ്ദേശം വളരെ അവ്യക്തമായാണ് ഈ വാര്‍ത്തയില്‍ പരമാര്‍ശിച്ചിട്ടുള്ളത്. ആകമാനം സൂക്ഷ്മമായി വായിച്ചാലും ഒന്നും മനസ്സിലാവില്ല. നിരപരാധിയും നിഷ്‌കളങ്കനുമായ സാന്റിയാഗോ മാര്‍ട്ടിന്‍ എന്ന ലോട്ടറി ബിസിനസ്സുകാരനെ മനോരമ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ ലോട്ടറി രാജാവ്, ലോട്ടറി മാഫിയ, കൊള്ളക്കാരന്‍ എന്നും മറ്റും വിളിച്ചുകളഞ്ഞു. മഹാപാപമായിപ്പോയി. മാനേജ്‌മെന്റ് അതെല്ലാം പിന്‍വലിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ മാന്യന് മാനനഷ്ടമുണ്ടാക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യമേ പത്രത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചുപോയതില്‍ മനോരമയ്ക്കു ഖേദമുണ്ട്. വെറും ഖേദമല്ല, നിര്‍വ്യാജമായ ഖേദം തന്നെ. പണ്ട് വി.കെ.എന്‍ എഴുതിയതു പോലെ-എത്രയോ  ദിവസമായി മാസമായി വര്‍ഷമായി നിര്‍വ്യാജം ഖേദിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്ന കക്ഷിയാണ് പത്രാധിപര്‍!

സാധാരണ ആരും നല്‍കാത്ത മറ്റൊരു ഉറപ്പും മനോരമ നല്‍കുന്നുണ്ട്- 'സാന്റിയാഗോ മാര്‍ട്ടിനുമായോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാപനങ്ങളുമായോ ബന്ധപ്പെട്ട വാര്‍ത്തകള്‍ ഭാവിയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കേണ്ടിവന്നാല്‍ അവ പത്രധര്‍മ്മത്തോടും ധാര്‍മികമൂല്യങ്ങളോടും നീതിപുലര്‍ത്തിത്തന്നെയാവുമെന്നും മാധ്യസ്ഥ ചര്‍ച്ചകളില്‍ മനോരമ വ്യക്തമാക്കി' എന്ന വാചകത്തിന്റെ കൃത്യം അര്‍ത്ഥം അതെഴുതിയവര്‍ക്കേ അറിയൂ...... നീതിപുലര്‍ത്തിത്തന്നെയാവും എന്നതിനു  നേരത്തെ എഴുതിയതും ഇനി എഴുതുന്നതും എല്ലാം നീതിപുലര്‍ത്തിത്തന്നെ എന്ന അര്‍ത്ഥം വായിക്കാം. അതു സാന്റിയാഗോ മാര്‍ട്ടിന്റെ പ്രശ്‌നം, നമ്മെ ബാധിക്കില്ല.

ഈ വാര്‍ത്ത ശരിക്കൊന്ന് ആഘോഷിക്കാന്‍ ദേശാഭിമാനിക്കേ മനസ്സുണ്ടായുള്ളൂ.  മെയ് 20ന് ദേശാഭിമാനി ഒന്നാം പേജില്‍ ഏഴു കോളം ഹെഡ്ഡിങ് വാര്‍ത്തയും ഉള്‍പേജില്‍ ഒരു അഞ്ചുകോളം, ഒരു രണ്ടു കോളം വാര്‍ത്തയും ഇതിനായി നീക്കിവെച്ചു. സ്വാഭാവികമായും മനോരമയക്ക് എതിരായ ധാര്‍മികരോഷം ഈ വാര്‍ത്തകളിലെല്ലാം നുരച്ചുപൊങ്ങുന്നുണ്ട്. മാര്‍ട്ടിന്‍-ദേശാഭിമാനി ബന്ധം സംബന്ധിച്ച പഴയ കഥകള്‍ വായനക്കാര്‍ക്ക് നന്നായി അറിയുന്നതാണല്ലോ. അതിലെല്ലാം ഒന്നാം പ്രതി ദേശാഭിമാനിയും സി.പി.എം പാര്‍ട്ടിയും ആയിരുന്നു എന്നും അറിയാത്തവരില്ല. മനോരമ മാപ്പിരന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാര്‍ത്തകളിലെല്ലാം ഒരു അമര്‍ഷം ദേശാഭിമാനി എടുത്തുകാട്ടുന്നുണ്ട്. -മാര്‍ട്ടിനെതിരായ പ്രയോഗങ്ങള്‍ പിന്‍വലിച്ച സ്ഥിതിക്ക് അക്കാലത്തെ സി.പി.ഐ എം വിരുദ്ധവാര്‍ത്തകളും പിന്‍വലിച്ച് സമൂഹത്തോട് മാപ്പ് അപേക്ഷിക്കാന്‍ മനോരമയ്ക്ക് ബാധ്യതയില്ലേ  എന്നാണ് ദേശാഭിമാനി ചോദിച്ചത്. മാര്‍ട്ടിന്‍ കൊടുത്തതു പോലെ മനോരമക്കെതിരെ ദേശാഭാമാനി കേസ് കൊടുത്തുകാണില്ല. എന്നാലും, മാപ്പ് ദേശാഭിമാനിയോടും പറയായിരുന്നില്ലേ? ഉത്തരം മനോരമ പറയട്ടെ.

പഴയ കഥകള്‍ അറിയുന്നവരുടെ നാവില്‍ മറ്റൊരു ചോദ്യം തങ്ങിനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്്. അന്ന് സാന്റിയാഗോ മാര്‍ട്ടിനെതിരെയും ദേശാഭിമാനി തലവന്മാര്‍ക്ക് എതിരെയും ആഞ്ഞടിച്ച പത്രം മാതൃഭൂമിയായിരുന്നു. ദേശാഭിമാനിയും മാര്‍ട്ടിനുമായുള്ള ഇടപാട് റദ്ദാക്കിയതുതന്നെ മാതൃഭൂമിയുടെ വാര്‍ത്താപരമ്പരകളെത്തുടര്‍ന്നാണ്. മനോരമ പിന്നീടേ രംഗത്തു വന്നിരുന്നുള്ളൂ. എന്തേ മാതൃഭൂമിക്കെതിരെ കേസ്സൊന്നുമില്ലേ?  മാര്‍ട്ടിന്നും ദേശാഭിമാനി ജന. മാനേജര്‍ ഇ.പി ജയരാജന്നും മാനഹാനിയൊന്നും ഉണ്ടായില്ലേ. 'എടോ' ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍ മാതൃഭൂമി എഡിറ്ററും എം.പി വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ സി.പി.എമ്മിന്റെ ശത്രുപക്ഷത്തും ആയിരുന്ന കാലത്തെ കഥയാണ്. കാലം മാറി. ഇനിയിത് എടുത്തു പുറത്തിടാനാവില്ല. പത്രധര്‍മം വേറെ രാഷ്ട്രീയം വേറെ!
മാധ്യമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലൊന്നും സത്യം പറയേണ്ട പോലെ പറയില്ല എന്ന കാര്യത്തില്‍ ബൂര്‍ഷ്വാപത്രവും തൊഴിലാളിവര്‍ഗ പത്രവും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. 11.1.2011 ന് ദേശാഭിമാനി പത്രത്തില്‍ ചതുരപ്പെട്ടിയില്‍ വന്ന കുറിപ്പ് നോക്കൂ.





അറിയിപ്പ്
2005 ജുലൈ 15,16,17,18,19,20,22,24,25,28,29,30, ആഗസ്ത് 7,8,9,10,11,12,13,14,17 എന്നീ തിയ്യതികളില്‍ ദേശാഭിമാനി ദിനപത്രത്തില്‍ മലയാള മനോരമയെ സംബന്ധിച്ച് വന്ന വാര്‍ത്ത പൂര്‍ണമായും ശരിയല്ലെന്ന് അന്വേഷണത്തില്‍ ബോധ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു-
പത്രാധിപര്‍

???




പാഠഭേദം മാസികയുടെ 2019 ജൂണ്‍ ലക്കത്തില്‍ എഴുതിയത്‌


Friday, 21 June 2019

1977-2019 ചരിത്രം തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍


എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍
കന്നിവോട്ട് ചെയ്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ആയാണ് ഞാന്‍ 1977-ലെ പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ ഓര്‍ക്കേണ്ടത്. 23ാം വയസ്സിലാണ് കന്നിവോട്ട് വന്നത്. അക്കാലത്തു വോട്ടവകാശം കിട്ടുന്നത് 21 ാം വയസ്സിലാണ്. അടിയന്തരാവസ്ഥ കാരണം ലോക്‌സഭയുടെ കാലാവധി ഒരു വര്‍ഷം നീട്ടിയ വകയില്‍ അങ്ങനെയും നീണ്ടു. കന്നിവോട്ടല്ല, പ്രശ്‌നം അടിയന്തരാവസ്ഥയാണ്. അടിയന്തരാവസ്ഥ അവസാനിപ്പിച്ച തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്നതാണ് 1977-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ പ്രാധാന്യം-എനിക്കെന്നല്ല, ഈ രാജ്യത്തിനാകെയും. സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിക്കു ശേഷം ഈ രാജ്യം പിന്നിട്ട അത്യപൂര്‍വമായ, ഏറ്റവും ചരിത്രപ്രധാനമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എഴുപത്തേഴിലേതാണ്. അതുപോലൊന്നു ഒരുപക്ഷേ, ഇനിയും നൂറുവര്‍ഷം പിന്നിട്ടാലും ഉണ്ടാവണമെന്നില്ല. തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ഒരു ഏകാധിപത്യഭരണകൂടത്തെ പിഴുതെറിയാന്‍ 1977-ലെ ഇന്ത്യക്കല്ലാതെ ലോകത്തൊരു രാജ്യത്തിനും കഴിഞ്ഞതായി കേട്ടിട്ടില്ല. ഇനി കഴിയുമെന്നു തോന്നുന്നുമില്ല. ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ വെറുതെ ഒരു കന്നിവോട്ട് ചെയ്യുകയല്ല, അടിയന്തരാവസ്ഥാ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ പ്രസംഗപ്രചാരണവും വോട്ടുപിടിത്തവും നടത്തിയാണ് കന്നിവോട്ട് ചെയ്തത്. ചെറിയ കാര്യമല്ല എന്നിപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു.

ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്താണ് 1977 ഫിബ്രുവരിയില്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്. ലോക്‌സഭയുടെ കാലാവധി ആറാം വര്‍ഷവും പിന്നിട്ടാല്‍ സഭ പിരിച്ചുവിട്ട് മുഴുവന്‍ അധികാരവും കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റെടുത്തേക്കും എന്ന ആശങ്ക പരക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അടിയന്തരാവസ്ഥ പിന്‍വലിക്കാതെയാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ്് പ്രഖ്യാപിച്ചത്. അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം, ഇന്ദിരാഗാന്ധി ജയിച്ചാല്‍ അടിയന്തരാവസ്ഥ പൂര്‍വാധികം ക്രൗര്യത്തോടെ തിരിച്ചുവരും എന്നായിരുന്നില്ലേ?  ആവോ, സെന്‍സര്‍ഷിപ്പ്് പിന്‍വലിച്ചിട്ടുണ്ട്്, ജയിലിലുള്ള നേതാക്കളെ വിട്ടയക്കുന്നുമുണ്ട്. പക്ഷേ, എന്താണ് സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നത് എന്ന് ആര്‍ക്കും ഒരുറപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ബഹിഷ്‌കരിക്കുകകയാണ് വേണ്ടത് എന്നു വാദിച്ച പല പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കളുമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, പ്രതിപക്ഷം ഒന്നിച്ചു മത്സരിക്കണമെന്ന ജയപ്രകാശ് നാരായണന്റെ ആഹ്വാനം എല്ലാ അനിശ്ചിതത്ത്വത്തിനും തിരശ്ശീലയിട്ടു. തിരഞ്ഞെടുപ്പെന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടത്തിന്റെ കാഹളമുയര്‍ന്നു.

എന്തു ധൈര്യത്തിലാണ് അന്ന് ഇന്ദിരാഗാന്ധി തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപിച്ചത് എന്ന് ചോദിച്ചവര്‍ അന്നും ഉണ്ട്, ഇന്നും ഉണ്ട്്. പലരും പല സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടു വച്ചിരുന്നു. ഇന്റലിജന്‍സ് റിപ്പോര്‍ട്ട് വിശ്വസിച്ചാണ് അതിനു മുതിര്‍ന്നത് എന്ന് അക്കാലത്തും കേട്ടിരുന്നു. ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്ത പ്രൈവറ്റ് സിക്രട്ടറിയായിരുന്ന ആര്‍.കെ.ധവാന്‍ അടുത്തകാലത്ത് ഒരു മാധ്യമഅഭിമുഖത്തില്‍ ഇക്കാര്യം സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അപ്പോള്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടന്നാല്‍ 340 സീറ്റെങ്കിലും കിട്ടും എന്നായിരുന്നത്രെ ഇന്റലിജന്‍സ് റിപ്പോര്‍ട്ട്. ഇന്ദിരാഗാന്ധിയും കോണ്‍ഗ്രസ്സും നല്ല ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയാണ് രംഗത്തിറങ്ങിയത്. പക്ഷേ, കുറച്ചുനാള്‍ കൊണ്ടു കാറ്റു മാറി വീശിത്തുടങ്ങി. ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ ഏറ്റവും മുതിര്‍ന്ന സഹപ്രവര്‍ത്തകനായിരുന്ന ജഗ്ജീവന്റാം കേന്ദ്രമന്ത്രിസ്ഥാനം രാജിവച്ചതും അടിയന്തരാവസ്ഥയെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞതും ഇന്ദിരാഗാന്ധിക്കു വന്‍ പ്രഹരമായി. ജഗ്ജീവന്‍ റാമിനൊപ്പം, ഉത്തരപ്രദേശില്‍ നല്ല പിന്‍ബലമുള്ള എച്ച്. എന്‍ ബഹുഗുണയും ഒറിസ്സ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന നന്ദിനി സത്പതിയും മറ്റനേകം നേതാക്കളും കൂടിച്ചേര്‍ന്നതോടെ പ്രതിപക്ഷത്തിന് വന്‍കരുത്തായി. പിന്നീടങ്ങോട്ട്്് സംഗതി ജീവന്മരണ പോരാട്ടം തന്നെയായി. കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രവര്‍ത്തകസമിതിയംഗം ചന്ദ്രശേഖര്‍ അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോള്‍തന്നെ അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്ത് ജയിലിലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പിന്നീട് ജനതാപാര്‍ട്ടി പ്രസിഡന്റായി.

ബി.ജെ.പിയുടെ പൂര്‍വരൂപമായ ഭാരതീയ ജനസംഘവും കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ ഒറിജിനല്‍ രൂപമായ സംഘടന കോണ്‍ഗ്രസ്സും പലയിനും സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികളും ഭാരതീയ ക്രാന്ത്രി ദള്‍ പോലുള്ള യു.പി-ബിഹാര്‍ പാര്‍ട്ടികളും ചേര്‍ന്നു രൂപം നല്‍കിയ ജനതാപാര്‍ട്ടിയാണ് കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെ നേരിട്ടത്. സമുന്നത സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനികളായ ജയപ്രകാശ് നാരായാണനും ജെ.ബി കൃപലാനിയും ജനതാപാര്‍ട്ടിക്കു എല്ലാ പിന്തുണയുമേകി.

വോട്ടെണ്ണല്‍ വാര്‍ത്തയും പൂഴ്്ത്തി
'77 മാര്‍ച്ച് 20ന് ആയിരുന്നു വോട്ടെണ്ണല്‍. അന്ന്, വാര്‍ത്തക്കായി ഒരു പകലും രാത്രിയും റേഡിയോകള്‍ക്ക് അരികില്‍ ചെവി കൂര്‍പ്പിച്ചിരുന്നവരാരും അതു മറിക്കില്ല. ഇനി ജനാധിപത്യമോ ഏകാധിപത്യമോ എന്നു നിര്‍ണയിക്കുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുഫലം. വാര്‍ത്ത തരാന്‍ അന്നുള്ളത് സര്‍ക്കാര്‍ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ആകാശവാണി മാത്രം. വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികളില്‍നിന്നുള്ള വിവരങ്ങള്‍ അപ്പോഴപ്പോള്‍ ഉച്ചഭാഷിണികളിലൂടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നത് വലിയ നഗരങ്ങളിലെ പത്രം ഓഫീസുകളില്‍നിന്നു മാത്രമാണ്. അതു കേള്‍ക്കാന്‍ വലിയ ജനക്കൂട്ടം കോഴിക്കോട്ടെ അന്നത്തെ റോബിന്‍സണ്‍ റോഡില്‍ മാതൃഭൂമിക്കു മുന്നില്‍ നിലയിറപ്പിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് കഥകള്‍ നാലു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം പത്രത്തില്‍ ജോലിക്കു ചേര്‍ന്ന ഞങ്ങളുടെ തലമുറ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകള്‍ വന്നശേഷം പോലും ഈ ഉച്ചഭാഷിണി ഫലപ്രഖ്യാപനം തുടര്‍ന്നതായാണ് ഓര്‍മ. കേരളത്തിലെ 20 മണ്ഡലങ്ങളിലും കോണ്‍ഗ്രസ് മുന്നണി സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികള്‍ ലീഡ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വിവരങ്ങളേ ആദ്യം മുതല്‍ കേള്‍ക്കാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ദേശീയതലത്തില്‍ സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമാവില്ലെന്നും ഏകാധിപത്യത്തിലേക്കു രാജ്യം തിരിച്ചുപോകുമെന്നുമുള്ള ഭീതി വളരുകയായിരുന്നു. കയ്യടികളും കൂക്കൂവിളികളും അലര്‍ച്ചകളുമായി ആള്‍ക്കൂട്ടം ഇന്ദിരയ്ക്കുവേണ്ടി തെരുവില്‍ ജയാരവം മുഴക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വൈകുന്നേരം ആയപ്പോഴേക്ക് സ്ഥിതിമാറി. പ്രധാനമന്ത്രി ഇന്ദിരാഗാന്ധി റായ്ബറേലിയിലും മകന്‍ സഞ്ജയ് ഗാന്ധി അമേത്തിയിലും തോറ്റുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഏജന്‍സികള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തത് ആദ്യം എതിരാളികള്‍ പോലും വിശ്വസിച്ചില്ല. ആകാശവാണി അത് ദീര്‍ഘനേരം മറച്ചുവയ്ക്കുകതന്നെ ചെയ്തു. അടിയന്തരാവസ്ഥയിലെ സെന്‍ഷര്‍ഷിപ്പില്‍നിന്ന് അവരുടെ മനസ്സ് മോചിതമായിരുന്നില്ല. പത്രം ഓഫീസുകള്‍തന്നെ നല്ല മുന്‍കരുതല്‍ എടുത്തേ വോട്ടെണ്ണല്‍വിവരങ്ങള്‍ പതുക്കെ വെളിപ്പെടുത്തിയുള്ളൂ. ആദ്യം ജനക്കൂട്ടം ക്ഷോഭിച്ചു...... ഇന്ദിര തോല്ക്കുകയോ.....അവര്‍ ആക്രോശിച്ചു. ഉത്തരേന്ത്യയിലെ വന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് തകര്‍ച്ച സ്ഥിരീകരിക്കുമ്പോഴേക്ക് അര്‍ദ്ധരാത്രി പിന്നിട്ടിരുന്നു. ബി.ബി.സി കേട്ടവര്‍ നേരത്തെതന്നെ വിവരമറിഞ്ഞിരുന്നു. കേരളത്തില്‍ മുഴുവന്‍ സീറ്റിലും ജയിച്ചത് ആഘോഷിക്കാന്‍ കഴിയാതെ, ഡല്‍ഹി വാര്‍ത്തകളുടെ ഞെട്ടലിലായിരുന്നു ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ ആരാധകര്‍. ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഒരു പ്രധാനമന്ത്രിയെ ജനങ്ങള്‍ തോല്പിക്കുകയായിരുന്നു. അടിയന്തരാവസ്ഥയെത്തന്നെ ജനങ്ങള്‍ തോല്പിക്കുകയായിരുന്നു. ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി, ഒരു പക്ഷേ അവസാനമായും ഒരു ഏകാധിപത്യ ഭരണകൂടത്തെ ജനങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ വലിച്ചുതാഴെയിടുകയായിരുന്നു.

പകുതി കോമാളിയായും പകുതി പോരാളിയായും സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തില്‍ സുപരിചിതനായ രാജ് നാരായണനാണ് റായ്ബറേലിയില്‍ ഇന്ദിരയെ തോല്പിച്ചത്്. തിരഞ്ഞെടുപ്പു ജയം അദ്ദേഹത്തിനു ഒരു പ്രതികാരം കൂടിയായിരുന്നു. 1972-ല്‍ ഇതേ റായ്ബറേലിയില്‍ ഇന്ദിരയോട് തോറ്റ രാജ് നാരായണന്‍ അലഹബാദ് കോടതിയില്‍ നടത്തിയ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കേസ്സ് സൃഷ്ടിച്ച വമ്പിച്ച കോളിളക്കം രാഷ്ട്രീയചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. രാജ്‌നാരായണന്‍ കൊടുത്ത കേസ്സില്‍ ഇന്ദിരാഗാന്ധി തോറ്റതും പ്രതിപക്ഷം ഒന്നടങ്കം പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ രാജി ആവശ്യപ്പെട്ടതും സുപ്രിം കോടതിയില്‍ ജസ്റ്റിസ് വി.ആര്‍ കൃഷ്ണയ്യര്‍ അനുവദിച്ച ഭാഗിക സ്റ്റേയുടെ ബലത്തില്‍ അവര്‍ അധികാരത്തില്‍ തുടര്‍ന്നതും. അതു സൃഷ്ടിച്ച വന്‍വിവാദവും രാഷ്ട്രീയ കോളിളക്കവുമാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അടിയന്തരാവസ്ഥയിലേക്ക് നയിച്ചത്. റായ്ബറേലിയില്‍ ഇന്ദിരയെ തോല്പിച്ച രാജ്‌നാരായണന്‍ ജനതാപാര്‍ട്ടി മന്ത്രിസഭയില്‍ ആരോഗ്യമന്ത്രിയായതും പിന്നെ ജനതാഭരണത്തെ തകര്‍ത്തതുമെല്ലാം ചരിത്രം.

ഇന്ദിരയും സഞ്ജയനുമെല്ലാം തോല്‍ക്കുകയും ബിഹാറിലും ഉത്തരപ്രദേശിലുമൊക്കെ ഒരു സീറ്റു പോലുമില്ലാതെ തൂത്തുവാരപ്പെടുകയും ചെയ്തുവെങ്കിലും കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ നില ഇന്നത്തേക്കാള്‍ വളരെ ഭേദമായിരുന്നു. 298 സീറ്റാണ് ജനതാപാര്‍ട്ടിക്കു ലഭിച്ചത്. കോണ്‍ഗ്രസ്സിന് നൂറ്റമ്പതിലേറെ സീറ്റ് ലഭിച്ചു. ഈ അംഗബലം കൊണ്ട് അവര്‍ ജനതാ ഭരണത്തെ ശരിക്കും വിറപ്പിക്കുകയും വെറും മൂന്നു വര്‍ഷം കൊണ്ട് അധികാരം തിരിച്ചുപിടിക്കുകയും ചെയ്തു. അതും വല്ലാത്ത അപൂര്‍വതയായി.
                                                                         
കേരളം അന്നും ഇന്നും
 1977-ല്‍ ഇരുപതില്‍ ഇരുപതു സീറ്റും കോണ്‍ഗ്രസ് പക്ഷം നേടി. ഇത്തവണ ഇരുപതില്‍ പത്തൊന്‍പതാണ് നേടിയത്. അന്നു കേരളത്തിനാണ് തെറ്റിയത്. ഇന്നോ? ചരിത്രം എന്താണ് തീരുമാനിക്കുക എന്നറിയില്ല. 1977-ല്‍ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പൊതുനിലപാടില്‍നിന്നു മാറി നിന്ന ഒരേയൊരു സംസ്ഥാനമാണു കേരളമെന്നതു സത്യമല്ല. 1977-ല്‍ ആന്ധ്രപ്രദേശും കര്‍ണ്ണാടകയും കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെയാണ് ജയിപ്പിച്ചത്. വേറെയും പല സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ അതേ നിലപാട് എടുത്തിരുന്നു. ഏകാധിപത്യവും ജനാധിപത്യവും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തില്‍ ഈ സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ ഏകാധിപത്യപക്ഷത്തു നിലകൊണ്ടു എന്നു പറയാമെന്നതു ശരിയാണ്. ജനാധിപത്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കാന്‍ ലഭിക്കുന്ന അവസാന അവസരമാണ് അതെന്നു തിരിച്ചറിയാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെന്നതും സത്യമാണ്. അതിന്റെ കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദപഠനം ഇനിയും നടക്കാനിരിക്കുന്നേയൂള്ളൂ. അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലം മുഴുവന്‍ കൊടിയ അതിക്രമങ്ങളിലൂടെ കണ്ണീരു കുടിപ്പിച്ചവര്‍ക്കെതിരെ സാധാരണജനം നിശ്ശബ്ദം വോട്ടുചെയ്യുന്നതാണ് 77-ല്‍ ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ കണ്ടത്. ദക്ഷിണേന്ത്യയില്‍ അതിന്റെ ആവശ്യമേ ഉണ്ടായില്ല. ഇന്ദിരാപുത്രന്‍ സഞ്ജയ് ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ നാസ്ബന്ദി(നിര്‍ബന്ധ വന്ധ്യംകരണം)യുടെയും 20 ഇന പരിപാടിയുടെയും ചേരിനിര്‍മാര്‍ജനത്തിന്റെയും പേരില്‍ നടന്ന ക്രൂരതകള്‍ക്കെതിരെയാണ് ജനങ്ങള്‍ വോട്ടു ചെയ്തത്. ആ അതിക്രമങ്ങള്‍ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഹിന്ദിജനതയും ഇന്ദിരയെ വാഴ്ത്തുമായിരുന്നോ? ആര്‍ക്കറിയാം.....

അടിയന്തരാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് മൗനം
2019-ലെ പ്രചാരണകാലത്ത് പഴയ അടിയന്തരാവസ്ഥ ഒരു വിഷയമേ ആയിരുന്നില്ല. എന്തു കൊണ്ടാണ് ബി.ജെ.പി-പ്രത്യേകിച്ചും പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി-അടിയന്തരാവസ്ഥ എന്ന ആ കിരാതകാലത്തെക്കുറിച്ചോ അതിലൂടെ കോണ്‍ഗ്രസ് കാട്ടിയ ജനദ്രോഹത്തെക്കുറിച്ചോ വോട്ടര്‍മാരെ ഓര്‍മിപ്പിക്കാതിരുന്നത്?  അര നൂറ്റാണ്ടു മുമ്പ് ദിവംഗതനായ നെഹ്‌റുവിനെതിരെ ദിവസവുമെന്നോണം മോദി ആഞ്ഞടിച്ചു. 27 വര്‍ഷം മുമ്പ് രാഷ്ട്രശത്രുക്കള്‍ നിഷ്ഠുരം ഉന്മൂലനം ചെയത രാജീവ് ഗാന്ധിയെയും മോദി വെറുതെ താറടിച്ചു. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, അടിയന്തരാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചോ ഇന്ദിരാഗാന്ധിയെക്കുറിച്ചോ ആ കാലത്തെ അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കു മുഖ്യ ഉത്തരവാദിത്തം വഹിച്ച സഞ്ജയ് ഗാന്ധിയെക്കുറിച്ചോ മോദി മിണ്ടുകയുണ്ടായില്ല.

ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ പേര് ജനങ്ങളെ ഓര്‍മിപ്പിക്കാതിരുന്നതു തന്നെയാണോ? ഇന്ദിരയുടെ പേര് ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നത് ജനങ്ങളില്‍ മറ്റു പല ശോഭന ഓര്‍മകളും ഉയര്‍ത്തിയേക്കും എന്നു മോദി ഭയന്നോ? അറിയില്ല. വ്യോമസേനയുടെ ഒന്നോ രണ്ടോ വിമാനങ്ങള്‍ എയ്ത മിസൈലുകള്‍ ബാലക്കോട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ നാശം തന്റെ തീവ്രദേശസ്‌നേഹത്തിന്റെയും നേതൃത്വപൗരുഷത്തിന്റെയും തെളിവായി എടുത്തുകാട്ടി വോട്ടു ചോദിച്ച മോദിക്ക് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ പേര് ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നതു ദോഷം ചെയ്യുമെന്നു തോന്നിയിരിക്കാം. കാരണം, 1971-ലെ ബംഗ്ലാദേശ് യുദ്ധത്തിലൊരിക്കല്‍ മാത്രമാണ് ഇന്ത്യ പാകിസ്താനെ ശരിക്കും തകര്‍ത്തത്. 93,000 പാക് സൈനികരാണ് അന്നു തടവുകാരാക്കപ്പെട്ടത്. ആ രാജ്യം രണ്ടായി വെട്ടിമുറിക്കപ്പെട്ടത് ആ യുദ്ധത്തിന്റെ ഫലമായാണ്. ആ യുദ്ധത്തില്‍ ഇന്ത്യയെ നയിച്ച ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ പേര് ഓര്‍മിക്കാന്‍ അവസരം നല്‍കാതിരുന്നത് നല്ല ബുദ്ധി തന്നെയാണ്.

ഇന്ദിരാഗാന്ധിയെക്കുറിച്ച് നല്ലതും ചീത്തയും പറയാന്‍ പറ്റാത്ത വിധമുള്ള മറ്റൊരു ഇന്ദിരാകണക്ഷന്‍ ബി.ജെ.പി പക്ഷത്തിനുണ്ട്. അടിയന്തരാവസ്ഥയിലെ മിക്കവാറും അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കും ഉത്തരവാദിയെന്നു മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട സഞ്ജയ് ഗാന്ധിയെ, രാജീവ് ഗാന്ധിയെ താറടിക്കുംപോലെ താറടിക്കാനാവുമോ? ഇല്ല. സഞ്ജയ് ഗാന്ധിയുടെ ഭാര്യയും പുത്രനും ബി.ജെ.പി നേതാക്കളാണ്. അവരെ വിവാദത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കാന്‍ രാഹുല്‍ ഗാന്ധി പോലും ഇഷ്ടപ്പെടുകയില്ല!

ഇടതുപക്ഷത്തും മൗനം
അടിയന്തരാവസ്ഥയ്ക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ച 77-ലെ പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പിനെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷവും മൗനം ദീക്ഷിക്കും. കാരണം, 1977-ല്‍ കേരളത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷമുന്നണിയേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അടിയന്തരാവസ്ഥയിലേക്കു നയിച്ച ബിഹാര്‍ പ്രക്ഷോഭകാലത്തും അടിയന്തരാവസ്ഥയില്‍തന്നെയും സി.പി.ഐ ഇന്ദിരാഗാന്ധിക്കൊപ്പമായിരുന്നു. പ്രതിപക്ഷത്തെയാണ്  സി.പി.ഐ ഫാസിസ്റ്റുകളായി കണ്ടിരുന്നത്. കേരളത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് നയിച്ച മുന്നണിയിലെ ഘടകകക്ഷിയായിരുന്നു സി.പി.ഐയും ആര്‍.എസ്.പിയും. കോണ്‍ഗ്രസ് നയിച്ച മുന്നണി എന്നു പറയാന്‍ പോലും പറ്റില്ല. 1971-77 കാലത്ത് സി.പി.ഐ നേതാവായ സി.അച്യൂതമേനോന്‍ ആയിരുന്നല്ലോ ആ മുന്നണിയുടെ കേരള മുഖ്യമന്ത്രി. ചരിത്രത്തിന്റെ അലമാറകളില്‍ എന്തെല്ലാം വികൃത കോലങ്ങളാണ് അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നത്!

1977-ല്‍ അടിയന്തരാവസ്ഥയെ പ്രകീര്‍ത്തിച്ച്്് ജനങ്ങളുടെ കയ്യടി നേടി ലോക്‌സഭയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരില്‍ പ്രഗത്ഭരായ പല ഇടതുപക്ഷനേതാക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും ഓര്‍ക്കണം. തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് പ്രഗത്ഭ സി.പി.ഐ നേതാവ് എം.എന്‍ ഗോവിന്ദന്‍ നായരായിരുന്നു. ആര്‍.എസ്.പിയുടെ എക്കാലത്തെയും പ്രമുഖനേതാവ് വിപ്ലവകാരി എന്‍. ശ്രീകണ്ഠന്‍നായരും യുവ സി.പി.ഐ നേതാവ് സി.കെ ചന്ദ്രപ്പനും വിജയശ്രീലാളിതരായിട്ടുണ്ട്. ഒരു പേരു കൂടി ഓര്‍ക്കാതെ വയ്യ-എല്‍. കെ അദ്വാനിയും ഇ.എം.എസ്സും ചേര്‍ന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് അനുഗ്രഹിച്ചയച്ച പ്രതിപക്ഷ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി പ്രശസ്ത പത്രാധിപര്‍ ബി.ജി വര്‍ഗീസ്. ഇന്ദിരയുടെ ഉറ്റ സുഹൃത്തായിരുന്ന അദ്ദേഹം അടിയന്തരാവസ്ഥയെ എതിര്‍ക്കാന്‍വേണ്ടിത്തന്നെ ജന്മദേശത്ത് മത്സരിക്കാന്‍ എത്തിയതായിരുന്നു. മാവേലിക്കരയില്‍ അദ്ദേഹം അരലക്ഷത്തിലേറെ വോട്ടിന് കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി ബി.കെ നായരോട് തോറ്റു മടങ്ങി. മുപ്പതു തികഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത വി.എം സുധീരന്‍ ആലപ്പുഴയില്‍ തോല്പിച്ചത് മുതിര്‍ന്ന സി.പി.എം നേതാവ് ഇ.ബാലാനന്ദനെ ആയിരുന്നു. കാസര്‍കോട് ഇ.കെ നായരാരെ തോല്പിച്ചത് മറ്റൊരു യുവ നേതാവ് രാമചന്ദ്രന്‍ കടന്നപ്പള്ളിയും.

കേരളത്തിലെ മിക്ക പാര്‍ട്ടികളും ആ കാലം ഓര്‍ക്കാനല്ല, മറക്കാനാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുക. ദേശീയതലത്തില്‍ രൂപം കൊണ്ട    കോണ്‍ഗ്രസ്‌വിരുദ്ധ ദേശീയമുന്നണിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു കേരളത്തില്‍ സി.പി.എമ്മും. അന്നത്തെ ജനസംഘവും സംഘടനാകോണ്‍ഗ്രസ്സും ഭാരതീയ ലോക് ദളും സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയും ജഗ്ജീവന്‍ റാമിന്റെ സി.എഫ്.ഡിയും എല്ലാം ചേര്‍ന്നുള്ള ജനതാപാര്‍ട്ടിക്കൊപ്പമാണ് സി.പി.എം, അഖി.മുസ്ലിം ലീഗ്, കോണ്‍.പരിവര്‍ത്തനവാദികള്‍ തുടങ്ങിയ കക്ഷികള്‍ കേരളത്തില്‍ അണിനിരന്നത്. ജനതാപാര്‍ട്ടി സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായി ഉദുമയില്‍ മത്സരിച്ച മുന്‍ ജനസംഘം നേതാവ് കെ.ജി മാരാറെ ജയിപ്പിക്കാന്‍ സി.പി.എം ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കഴിഞ്ഞില്ല. സി.പി.എം ആ രണ്ട് അവിഹിത ബന്ധങ്ങളെയും പിന്നീട് തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. ജനസംഘം ഉള്‍പ്പെടുന്ന ജനതാപാര്‍ട്ടിയെയും അഖി. മുസ്ലിംലീഗിനെയും പാര്‍ട്ടി തിരസ്‌കരിച്ചു. ജനസംഘക്കാര്‍ ജനതാപാര്‍ട്ടി വിട്ട് ബി.ജെ.പി ഉണ്ടാക്കി. അഖി.മുസ്ലിം ഇന്ത്യന്‍ യൂണിയന്‍ മുസ്ലിം ലീഗിലേക്കു മടങ്ങി.

വ്യക്തിപരം
1977-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എനിക്കു വ്യക്തിപരമായും മറക്കാനാവാത്ത അനുഭവമായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞല്ലോ. ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മാത്രമാണ് പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകനായി പ്രചാരണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ പങ്കാളിയായത്. അടിയന്തരാവസ്ഥയെ എതിര്‍ത്ത കോണ്‍ഗ്രസ് പരിവര്‍ത്തനവാദികളുടെ തലശ്ശേിയിലെ സജീവപ്രവര്‍ത്തകരില്‍ ഒരാളായിരുന്നു. തലശ്ശേരി ഇല്ലിക്കുന്നിലെ ബി.ഇ.എം.എല്‍.പി സ്‌കൂളിലാണ് കന്നിവോട്ട് ചെയ്തത്. പഠിച്ച സ്‌കൂള്‍ തന്നെ.

പ്രചാരണത്തിന്റെ ഒരു മാസക്കാലം എല്ലാ ദിവസവും വൈകുന്നേരം തലശ്ശേരി ടി.സി മുക്കിലെ സി.പി.എം ഓഫീസിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകമ്മിറ്റി ഓഫീസില്‍ എത്തുമായിരുന്നു. മണ്ഡലത്തിലെങ്ങും രാത്രി പ്രചാരണയോഗങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ കന്നിവോട്ടര്‍ എല്ലാ രാത്രിയും  രണ്ടും മൂന്നും പൊതുയോഗത്തില്‍ പ്രസംഗിക്കാന്‍ നിയോഗിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. വലിയ നേതാക്കള്‍ വരുന്നതു വരെ കാലോ അരയോ മണിക്കൂര്‍ പ്രസംഗിക്കാനേ അവസരംകിട്ടൂ. ഒരു തവണ മാത്രം വട്ടംകറങ്ങിപ്പോയി. ധര്‍മടം പ്രദേശത്തെ ചിറക്കുനിയിലെ പ്രചാരണയോഗത്തില്‍, ലോക്‌സഭാ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി അരങ്ങില്‍ ശ്രീധരന്‍ വരുംവരെ പ്രസംഗിക്കണം, ഉടന്‍ വരും എന്നു സ്വകാര്യം പറഞ്ഞാണ് മൈക്ക് ഏല്പിച്ചത്. കാലും അരയും മുക്കാലും ഒന്നും മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും ആരും വന്നില്ല. എന്റെ സ്റ്റോക്ക് തീര്‍ന്നിട്ടും പ്രസംഗം നിര്‍ത്താനായില്ല. കടിച്ചുവലിച്ചു നീട്ടി. തല കറങ്ങിവീഴുംമുമ്പ് അരങ്ങില്‍ എത്തി....രക്ഷപ്പെട്ടു.... ശീലമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണ്. അഞ്ചു മണിക്കൂര്‍ പ്രസംഗിക്കുന്നവരൊക്കെ അക്കാലത്ത് സാധാരണമായിരുന്നു.

അരങ്ങില്‍ ലോക്‌സഭയിലേക്ക് ജയിച്ചില്ല. സി.പി.എം സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി പാട്യം ഗോപാലന്‍ നിയമസഭയിലേക്കു ജയിച്ചു. മിക്ക ദിവസവും ഏതെങ്കിലും യോഗസ്ഥലത്ത് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടുമുട്ടാറുണ്ടായിരുന്നു. നല്ല മനുഷ്യന്‍. ഇതേ തലശ്ശേരിയില്‍നിന്നു 26ാം വയസ്സില്‍ നിയമസഭാംഗമായ ആളാണ് പാട്യം ഗോപാലന്‍. അന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ എതിര്‍സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികളില്‍ ഒരാള്‍ പില്‍ക്കാലത്ത് ഏറെ ഉയരങ്ങള്‍ താണ്ടിയ ജസ്റ്റിസ് വി.ആര്‍ കൃഷ്ണയ്യര്‍ ആയിരുന്നു. സി.പി.ഐ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായിരുന്നു അന്നു കൃഷ്ണയ്യര്‍. പാട്യം ഗോപാലന്‍ ഏറെ ഉയരാന്‍ കഴിവുള്ള നേതാവായിരുന്നു. പക്ഷേ, 78-ല്‍ എം.എല്‍.എ ആയിരിക്കെ മരണമടഞ്ഞു....അന്നു തലശ്ശേരിയില്‍ പ്രാദേശിക നേതാവായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരാള്‍ ഇന്നു സംസ്ഥാന നേതൃത്വത്തിലുണ്ട്്-കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണന്‍. പിണറായി വിജയന്‍ അന്നു കൂത്തുപറമ്പില്‍ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായിരുന്നു.

(ഡല്‍ഹി മലയാളി മാധ്യമ കൂട്ടായ്മ പ്രസിദ്ധീകരണമായ
ഡല്‍ഹി സ്‌കെച്ചസില്‍ നിന്ന് )

Sunday, 12 May 2019

അഭിപ്രായ വോട്ടെടുപ്പുകാരോട് മാധ്യമങ്ങള്‍ ചോദിക്കേണ്ടത്

ലോക്‌സഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനു മുമ്പായി ദിവസേനയെന്നോണം പുറത്തിറങ്ങുന്ന അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പുകളെ ജനങ്ങള്‍ എത്രത്തോളം വിശ്വസിച്ചിരുന്നു എന്നറിയില്ല. അടുത്ത അഞ്ചു വര്‍ഷം ആര് രാജ്യം ഭരിക്കണം എന്ന തീരുമാനം ജനങ്ങള്‍ എടുക്കുംമുമ്പ് ജനങ്ങള്‍ എന്തു തീരുമാനമാണ് എടുക്കുക എന്നു പ്രവചിക്കുന്നവരാണ് ഈ കൂട്ടര്‍. അവര്‍ ജനങ്ങളിലേക്കെത്തുന്നത് പത്രമാധ്യമങ്ങളിലൂടെയാണ്. ആരാണ് ഈ വോട്ടെടുപ്പു നടത്തിയത്, എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ വോട്ടെടുപ്പ് നടത്തുന്നത്, ആരാണ് ഇതിന് അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.... പല ചോദ്യങ്ങള്‍ വായനക്കാരുടെ മനസ്സില്‍ തെകട്ടിവരും. പക്ഷേ, ആരും ഒന്നും ചോദിക്കാറില്ല. ആരോടു ചോദിക്കാന്‍?

ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളാണ് മിക്ക അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പുകളുടെയും പിന്നിലെന്ന് സാമാന്യമായി അറിയാം. മണ്ഡലം തിരിച്ചുള്ള രാഷ്ട്രീയ അവലോകനവും അതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയായ വിജയപരാജയ പ്രവചനങ്ങളും അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചയും  കേള്‍ക്കാന്‍ നല്ലൊരു പ്രേക്ഷകസമൂഹം തയ്യാറാണ്. ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് ഇതൊരു നല്ല വരുമാനമാര്‍ഗവുമാണ്. ദേശീയ മാധ്യമങ്ങളും പ്രൊഫഷണല്‍ സ്ഥാപനങ്ങളെ നിയോഗിച്ച് ഇത്തരം അഭിപ്രായസര്‍വെകള്‍ നടത്താറുണ്ട്. വോട്ടെണ്ണും മുമ്പ് ജനമനസ് അറിയുക എന്നതിലുള്ള കൗതുകവും ആകാംക്ഷയും മനസ്സിലാക്കുന്നതേ ഉളളൂ. പക്ഷേ, പല അഭിപ്രായ വോട്ടെടുപ്പുകളും തത്കാലത്തെ കൗതുകം മാത്രമായി വിസ്മരിക്കപ്പെടാറാണ് പതിവ്. യഥാര്‍ത്ഥ ഫലപ്രഖ്യാപനത്തിനു ശേഷം അപൂര്‍വമായേ സാധാരണക്കാര്‍ പഴയ പത്രങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞ് എന്തെല്ലാമായിരുന്നു പ്രവചനങ്ങള്‍ എന്നു നോക്കാറുള്ളൂ.

ഇന്ത്യ പോലൊരു വിശാല രാജ്യത്ത്, എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളെയും ഉള്‍പ്പെടുത്തി ഒരു അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പ് നടത്തുക എന്നതും അതിന്റെ ഫലം യഥാര്‍ത്ഥ വോട്ടെടുപ്പ് ഫലത്തിന്റെ അടുത്തെങ്കിലും എത്തുക എന്നതും ശ്രമകരമായ കാര്യമാണ്. ഒരോ സംസ്ഥാനത്തും വ്യത്യസ്ത പാര്‍ട്ടികളും വ്യത്യസ്ത കൂട്ടുകെട്ടുകളുമൊക്കെയാണ് ഉണ്ടാവുക. വോട്ടിങ്ങ് ശതമാനത്തിലെ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ പോലും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലത്തെ മാറ്റിമറിക്കും. ആകെ ജനസംഖ്യയുടെ മൂന്നിലൊന്നു പേരുടെ വോട്ടുകിട്ടുന്ന പാര്‍ട്ടിക്ക് ലോക്‌സഭയില്‍ അമ്പതു ശതമാനത്തിലേറെ സീറ്റ് കിട്ടുക ഇവിടെ ഒട്ടും അസാധാരണമല്ല. ഒരു പാര്‍ട്ടിയുടെ പക്ഷത്തേക്ക് അര ശതമാനം വോട്ടര്‍മാര്‍ ചാഞ്ഞാല്‍ ആ പാര്‍ട്ടിയുടെ സീറ്റില്‍ എത്ര ശതമാനത്തിന്റെ വര്‍ദ്ധനയാണ് ഉണ്ടാവുക?  ഈ വക ദുരൂഹ അവസ്ഥകളുടെ പഠനം സാധ്യമാക്കുന്ന ഒരു ശാസ്ത്രശാഖ തന്നെ ജന്മമെടുത്തത് ജനാധിപത്യ പഠനത്തിനു വലിയ സഹായമായി. സെഫോളജി എന്ന പഠനശാഖ 1950-കളില്‍ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിലാണ് സജീവമായത്. 90-കളില്‍ പ്രണോയ് റോയ് ഉള്‍പ്പെടെ പല പ്രമുഖരും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിലയിരുത്തലിനൊപ്പം അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പ് അവലോകനവും നടത്തി ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റി.

പാര്‍ട്ടികളുമായോ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രംഗത്തെ ഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യക്കാര്‍ക്കോ ബന്ധമില്ലാത്ത ഒരു അക്കാദമിക്-പ്രൊഫഷനല്‍ അഭ്യാസമല്ല ഇന്ന് അഭിപ്രായ വോട്ടെടുപ്പ്. ജനാഭിപ്രായത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതിനും പ്രചാരണരീതികള്‍ കൂടുതല്‍ ഫലപ്രദമാക്കുന്നതിനും എതിര്‍കക്ഷികളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതിനുമെല്ലാം കൂടിയുള്ള ഗൂഢപദ്ധതിയായി ഇപ്പോള്‍ അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പുകള്‍ മാറിയിട്ടുണ്ട്. മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമല്ല ഇതിപ്പോള്‍. രാഷ്ട്രീയ മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ ഭാഗമാണ്.  വോട്ടെടുപ്പിന്റെ വ്യാജഫലങ്ങള്‍ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയാണ് ജനങ്ങളില്‍ എത്തിക്കുന്നത്. ചിലപ്പോള്‍ വോട്ടെടുപ്പേ നടന്നുകാണില്ല. ഏതെങ്കിലും അജ്്്ഞാത സ്ഥാപനത്തിന്റെ പേരു മാത്രമേ മാധ്യമങ്ങളില്‍ എത്തുകയുള്ളൂ. ആരും ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് ഉത്തരങ്ങളുമില്ല.

അഭിപ്രായ വോട്ടെടുപ്പുകള്‍ വാര്‍ത്തയാക്കുന്നതിനുമുമ്പ് മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ പല ചോദ്യങ്ങള്‍ സ്വയം ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്, പല ചോദ്യങ്ങള്‍ സര്‍വെ വിവരങ്ങള്‍ പുറത്തിറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരോടും ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്്്. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സര്‍വെ ശരിയാംവിധം നടത്തുക എന്നത് ഇന്ത്യയില്‍ വളരെ ഗൗരവമുള്ള, വലിയ തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ ആവശ്യമുള്ള, പണച്ചെലവേറിയ പണിയാണ്. 90 കോടിയാളുകള്‍ വോട്ട് ചെയ്യുന്ന, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭവമാണ് ലോകസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്. 90 കോടി ആളുകളുടെ നിലപാടുകള്‍ അറിയാന്‍ എത്ര പേരടങ്ങിയ സാമ്പിളുകള്‍ വേണം? ആയിരം പേര്‍ക്ക് ഒരാള്‍ മതിയോ, ലക്ഷം പേര്‍ക്ക് ഒരാള്‍ എന്ന തോതിലെങ്കിലും വേണ്ടേ? വിശ്വാസ്യത ഉണ്ടാവാന്‍ എത്ര വേണം എന്നു കൃത്യമായി പറയാനാവില്ല.

നിരവധി അമേരിക്കന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി എഴുതുന്ന രാഷ്ട്രീയ കാര്യ വിദഗദ്ധയായ പത്രപ്രവര്‍ത്തക ഡെനിസ് മാരി ഓര്‍ഡ്വേ ഇതു സംബന്ധിച്ച് ചില മുന്നറിയിപ്പുകള്‍ 2018-ല്‍ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് നല്‍കുകയുണ്ടായി. സര്‍വെക്കാരോട് ചോദിക്കേണ്ട പതിനൊന്നു ചോദ്യങ്ങള്‍ അവര്‍ നല്‍കുന്നു. ഇവയുടെ ഉത്തരങ്ങള്‍ പത്രത്തില്‍ നല്‍കാനുള്ളതല്ല, സര്‍വെ എത്രത്തോളം വിശ്വാസ്യമാണ് എന്നു തീരുമാനിക്കാനുള്ളതാണ്.

1.സര്‍വെ നടത്തിയത് ആരാണ്? നിഷ്പക്ഷ-സ്വതന്ത്ര സംഘടനയാണോ അതല്ല ഏതെങ്കിലും പാര്‍ട്ടിയോ പാര്‍ട്ടിക്കു വേണ്ടി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട സ്ഥാപനമോ ആണോ ?
2.എന്ത് ചെലവ് വന്നു ഈ സര്‍വെക്ക്, ആരാണ് ചെലവ് വഹിക്കുന്നത്? എന്തിനാണ് അവര്‍ ഇത്രയും കാശ് മുടക്കുന്നത്?
3.സര്‍വെയില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നവരെ തീരുമാനിച്ചത് എങ്ങനെയാണ്?
4.അവരുടെ അഭിപ്രായം സ്വീകരിച്ചത് എങ്ങനെ? എഴുതി വാങ്ങിയോ, ഫോണ്‍ ചെയ്‌തോ? അവര്‍ അജ്ഞാതരോ പേര് വെളിപ്പെടുത്തിയവരോ?
5.തെറ്റു പറ്റാനുള്ള സാധ്യത( മാര്‍ജിന്‍ ഓഫ് എറര്‍) എത്രത്തോളമാണ്? ഒരു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി രണ്ട് പോയന്റ് മുന്നിലാണ് എന്നും തെറ്റു വരാന്‍ അഞ്ചു ശതമാനം സാധ്യത ഉണ്ട് എന്നും പറയുന്നത് നിഗമനം അസംബന്ധമാക്കില്ലേ?.
6.പങ്കെടുത്തവര്‍ക്ക് പ്രതിഫലം നല്‍കിയിരുന്നോ? ( സാമ്പത്തിക ശേഷിയില്ലാത്തവരെയും പങ്കെടുപ്പിച്ചു  എന്നുറപ്പ് വരുത്തുകയാണ് ഉദ്ദേശ്യം)
7. ഉത്തരങ്ങള്‍ നല്‍കിയത് ആരെല്ലാമാണ്? സ്ത്രീകള്‍, വിദ്യാസമ്പന്നര്‍, ധനികര്‍, ദരിദ്രര്‍, വ്യത്യസ്ത ജാതിക്കാര്‍....(സമൂഹത്തെ ശരിക്ക് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന വോട്ടര്‍മാരാണോ എന്നത് പ്രധാനമാണ്)
8. ഉത്തരം നല്‍കിയവരുടെ ആകെ എണ്ണമെത്ര? (90 കോടി വോട്ടര്‍മാരുള്ള രാജ്യത്ത് 90 പേരോട് ചോദ്യം ചോദിച്ചാല്‍ പോര. എണ്ണം കൂടിയാല്‍ വിശ്വാസ്യത കൂടും)
9.ഏതെങ്കിലും പ്രദേശത്തിനോ ജനവിഭാഗത്തിനോ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ ഈ സര്‍വെ വാര്‍ത്ത? (സര്‍വെ വാര്‍ത്തയ്ക്ക് ഗൂഡോദ്ദേശങ്ങളുണ്ടോ എന്നറിയണം)
10.വോട്ടെടുപ്പിന് ഉപയോഗിച്ച ചോദ്യവലി പരസ്യപ്പെടുത്തുമോ സംഘാടകര്‍? ചോദ്യങ്ങളിലെ അവ്യക്തതകളും, അബദ്ധങ്ങളും ദുരുദ്ദേശ്യങ്ങളുമെല്ലാം യഥാര്‍ത്ഥ വോട്ടെടുപ്പിന്റെ ഫലത്തെ ബാധിക്കും
11.ഇത്രയും ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കു ലഭിച്ച ഉത്തരങ്ങളെ ആധാരമാക്കി സ്വയം ചോദിക്കുക- ഈ സര്‍വെ പിഴക്കാന്‍ സാധ്യത ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ എങ്ങനെ?

Saturday, 11 May 2019

അതെ, മാദ്ധ്യമരംഗവും ദുരന്തത്തിലേക്ക്


മലബാറിലും തിരുകൊച്ചിയിലും തിരുവിതാംകൂറിലും വേറിട്ടു പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന പത്രപ്രവര്‍ത്തക സംഘടനകള്‍ ഒറ്റ സംഘടനയായി മാറുന്നത് 1950-ലാണ്. ഐ.എഫ്.ഡബ്ല്യൂ.ജെ (IFWJ)  യുടെ രൂപവല്‍ക്കരണ സമ്മേളനം 1950-ല്‍ കോട്ടയത്തു നടന്നപ്പോള്‍ ദേശീയരംഗത്ത് പേരും പ്രശസ്തിയും നേടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന പോത്തന്‍ ജോസഫ് പങ്കെടുത്തിരുന്നു. ഇതിനോടൊപ്പമാണ് KUWJ യും രൂപം കൊള്ളുന്നത്. സംഘടന രൂപം കൊണ്ടിട്ടു 67 വര്‍ഷം പിന്നിട്ടു എന്നര്‍ത്ഥം. പ്രമുഖന്മാരായ കെ.കാര്‍ത്തികേയ(കേരളകൗമുദി)നും പെരുന്ന കെ.എന്‍.നായരും പില്‍ക്കാലത്ത് സോഷ്യലിസ്റ്റ് നേതാവായ പി.വിശ്വംഭരനും ഡോ.എന്‍.വി.കൃഷ്ണവാരിയരും കെ.ദാമോദരമേനോനും സി.എച്ച് മുഹമ്മദ് കോയയും വര്‍ഗീസ് കളത്തിലും ഉള്‍പ്പെടെ ഒരുപാട് പ്രഗത്ഭമതികള്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകയൂണിയനെ നയിച്ചിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്.

പിന്നെയും മുപ്പതോളം വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞ്്, എണ്‍പതുകളുടെ തുടക്കത്തിലാണ് ഞങ്ങളുടെ തലമുറ പത്രപ്രവര്‍ത്തന രംഗത്തെത്തുന്നത്.  ആ തലമുറയില്‍ പെട്ട ഏതാണ്ട് എല്ലാവരും ഇന്നു പത്രപ്രവര്‍ത്തക യൂണിയനില്‍ നിന്നു പിരിഞ്ഞ് സീനിയര്‍ ജേണലിസ്റ്റ്‌സ് സംഘടനയില്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു!

ഏഴു പതിറ്റാണ്ടോളം മുമ്പത്തെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അക്കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന പല പത്രപ്രവര്‍ത്തകരും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. പത്രനിര്‍മാണത്തിന്റെയും വാര്‍ത്താവിനിമയത്തിന്റെയും സഞ്ചാരസൗകര്യങ്ങളുടെയും മറ്റും അവികസിതാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചു നമുക്ക് സങ്കല്പിക്കാന്‍ കഴിയും. വീട്ടിലോ റിപ്പോര്‍ട്ടിങ്ങ് ബ്യൂറോവിലോ പോലും ഒരു ഫോണ്‍ ഇല്ലാത്ത, സഞ്ചരിക്കാന്‍ സൈക്കിള്‍ പോലും ഇല്ലാത്ത കാലത്തുനിന്നു മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ സാങ്കേതികവിദ്യയിലുണ്ടായ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റം വിവരിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. ആവേശം കൊണ്ടും തൊഴിലാഭിമുഖ്യം കൊണ്ടും സേവനസന്നദ്ധത കൊണ്ടും സാമൂഹ്യബോധം കൊണ്ടും മറ്റു സാദ്ധ്യതകളുടെയൊന്നും പിറകെ പോകാന്‍ കൂട്ടാക്കാഞ്ഞ സവിശേഷവ്യക്തിത്വങ്ങളാണ് അന്നു മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരായത്. 
അന്നത്തെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് കെ.യു.ഡ്ബ്‌ള്യു.ജെ സ്ഥാപകരില്‍ ഒരാളായ സി.പി മമ്മു എഴുതി-

'പത്രസ്ഥാപനങ്ങളില്‍ ജോലി ചെയ്തിരുവര്‍ക്ക് ജോലിസ്ഥിരതയോ മാന്യമായ വേതനമോ അര്‍ഹമായ മറ്റാനുകൂല്യങ്ങളോ ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ സംഘടനയെ അംഗീകരിക്കാന്‍ പോലും പല മുതലാളിമാരും തയ്യാറായില്ല. സംഘടനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവെന്ന പേരില്‍ ചില സ്ഥാപനങ്ങളിലെ പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പത്രമുതലാളിമാരുടെ ഭീഷണി ഡെമോക്ലസ്സിന്റെ വാള്‍ പോലെ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ തലയ്ക്കു മീതെ തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു. പത്രമുതലാളിമാരുടെ നീരസത്തിനു വിധേയരാകുന്ന പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് ജോലിതന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമായിരുന്നു. നിക്ഷിപ്ത താല്പര്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പല മുതലാളിമാരും പത്രം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതില്‍ പണിയെടുത്തിരുന്നവര്‍ മുതലാളിമാരുടെ താല്പര്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായിരുന്നു'- (2000 ഫിബ്രുവരി 20ന് മാധ്യമം പത്രത്തിന്റെ വാരാദ്യപ്പതിപ്പില്‍ എഴുതിയ 'പത്രപ്രവര്‍ത്തക സംഘടനയ്ക്ക് അമ്പത് വയസ്സ്' എന്ന ലേഖനം)

പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ സംഘടിച്ച അമ്പതുകള്‍ക്കു ശേഷം സ്ഥിതി ഏറെ മെച്ചപ്പെടുകയുണ്ടായി. മിക്ക പത്രസ്ഥാപനങ്ങളിലും ട്രെയ്‌നിങ്ങ് കഴിഞ്ഞാല്‍ ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് ഉറച്ച നിയമനം കിട്ടുമായിരുന്നു. സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗമുള്‍പ്പെടെ ഉറപ്പുള്ള ജോലികള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് പലരും പത്രരംഗത്തേക്കു വന്നത് തൊഴില്‍ഭദ്രത ഈ രംഗത്തുള്ളതുകൊണ്ടാണ്. സേവനവേതന കാര്യങ്ങളില്‍ വന്‍കിട പത്രങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല, ഇടത്തരം പത്രങ്ങളും നിയമങ്ങള്‍ പാലിച്ചിരുന്നു. വേജ് ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശകള്‍ ചോദ്യം ചെയ്യാതെ നടപ്പാക്കിയിരുന്നു. മാന്യമായ ശമ്പളനിരക്കുകള്‍ നിലവില്‍ വന്നു. അപൂര്‍വ്വമായി സ്ഥാപനങ്ങില്‍ തൊഴിലാളികള്‍ ആവശ്യങ്ങള്‍ നേടാന്‍ സമരം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഒരു പത്രപ്രവര്‍ത്തകനെ പിരിച്ചുവിട്ടതിനെതിരെ കേരളകൗമുദിയുടെ തലസ്ഥാനത്തെ ആസ്ഥാനത്ത്  പത്രപ്രവര്‍ത്തക പണിമുടക്കും സെക്രട്ടേറിയറ്റ് മാര്‍ച്ചും നടത്തിയത് അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്താണ്. സംഘടിതശക്തിയെ വെല്ലുവിളിക്കാന്‍ സ്ഥാപന ഉടമകള്‍ മടിച്ചിരുന്നു. പലേടത്തും സ്ഥലംമാറ്റത്തിനു പോലും യൂനിയനുകളും മാനേജ്‌മെന്റും ചര്‍ച്ച ചെയ്ത് വ്യവസ്ഥകള്‍ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. പത്രപ്രവര്‍ത്തകയൂണിയന്റെയും പത്രപ്രവര്‍ത്തകേതര സംഘടനയുടെയും ഘടകങ്ങള്‍ മിക്ക സ്ഥാപനങ്ങളിലും സജീവമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു. അവയില്‍ അംഗമാകുന്നത് അപൂര്‍വം മാനേജ്‌മെന്റുകളേ സംശയത്തോടെ കണ്ടിരുുള്ളൂ......ആത്മാഭിമാനത്തോടെ അന്നു പത്രപ്രവര്‍ത്തനം നടത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നര്‍ത്ഥം.

ഇനി സി.പി. മമ്മുവിന്റെ ലേഖനത്തിന്റെ മുകളില്‍ ചേര്‍ത്ത വാചകങ്ങളിലേക്കു ഒരിക്കല്‍ കൂടി കണ്ണോടിച്ചുനോക്കൂ. ഇന്ന്് അതു വായിക്കുന്ന, പത്രലോകവുമായി ബന്ധമുള്ള ആര്‍ക്കും ആ  പറഞ്ഞത് ഈ കാലത്തിനും ബാധകമല്ലേ എന്നു തോന്നിപ്പോകും. ആറു പതിറ്റാണ്ട് അകലമുള്ള കാലങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ എന്തെങ്കിലും അന്തരമുണ്ടോ? സി.പി മമ്മു എഴുതിയ ഓരോ വാക്കും ഈ കാലത്തിനു ബാധകമാണ്്. പുരോഗതിയെക്കുറിച്ചും തൊഴിലാളി ശാക്തീകരണത്തെക്കുറിച്ചും വളര്‍ച്ചയെക്കുറിച്ചുമെല്ലാമുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങള്‍, സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ എല്ലാം എങ്ങോ പോയി മറ്ഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

കാലമാറ്റത്തിന്റെ രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളാണ് ഇത്. അര്‍ദ്ധ അടിമത്തത്തിന്റെ കാലം ആദ്യം. പിന്നെ ഉയര്‍ന്ന സംഘബോധത്തിന്റെയും തൊഴിലാളി അവകാശബോധത്തിന്റെയും പോരാട്ടത്തിന്റെയും കാലം. ഇതാ വീണ്ടും അര്‍ദ്ധ അടിമത്തത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്ക്്.

ഉദ്ബുദ്ധതയുടെയും പോരാട്ടത്തിന്റെയും നല്ല കാലം അമ്പതുകളില്‍ ആരംഭിക്കുകയും എണ്‍പതുകളില്‍ സാവകാശം തകര്‍ച്ചയിലേക്കു നീങ്ങുകയുമാണ് ചെയ്തത്. ഉദ്ബുദ്ധതയുടെ ഇടക്കാലത്തെ നയിച്ച പ്രബുദ്ധരായ നേതാക്കളെ ഓര്‍ക്കാതെ ആ കാലത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയാന്‍ കഴിയില്ല. ജി.വേണുഗോപാലും ടി.വേണുഗോപാലനും എന്‍.എന്‍ സത്യവ്രതനും ടി.കെ.ജി നായരും വി.എം കൊറാത്തും മലപ്പുറം പി മൂസ്സയും സി.ആര്‍ രാമചന്ദ്രനും.... വിട്ടുപോയ പേരുകളാവും ഓര്‍ക്കുന്ന പേരുകളേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍. ഇവര്‍ നമ്മെ ഏല്പിച്ചു പോയ മഹത്തായ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചു പുതിയ കാലത്തെ മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരെ ഇടക്കെല്ലാം ഓര്‍മിപ്പിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യം തന്നെയാണ്. ചെയ്യുന്ന തൊഴിലിനോട് ഒന്നും ആഭിമുഖ്യം പുലര്‍ത്താതെ മുഴുവന്‍ സമയം ട്രെയ്ഡ് യൂണിയന്‍ നേതാവ് ചമഞ്ഞു നടന്ന ഒരാളെയും പത്രപ്രവര്‍ത്തകരംഗത്ത് കാണാന്‍ കഴിയില്ല, അന്നും ഇന്നം. മികച്ച രീതിയില്‍ തൊഴില്‍ ചെയ്തു പോന്ന ഈ നേതാക്കള്‍ നല്ല പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിനും മാതൃകകളായിരുന്നു. അവര്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ഗുരുക്കന്മാരായും നില കൊണ്ടു. പുതുതായി പത്രപ്രവര്‍ത്തനരംഗത്തു വരുന്നവരെ തൊഴിലിന്റെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ പഠിപ്പിക്കാനും തുടര്‍വിദ്യാഭ്യാസം നടത്താനും മുന്‍കൈ എടുത്തത് പത്രമാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ ആയിരുന്നില്ല, പത്രപ്രവര്‍ത്തക സംഘടനയായിരുന്നു എന്നത് മറ്റു തൊഴില്‍മേഖലകളില്‍ കാണാത്ത അപൂര്‍വതയാണ്. കേരള പ്രസ് അക്കാദമിയുടെ ജനനംതന്നെ ഇങ്ങിനെയാണ് ഉണ്ടായത് എന്ന്് ഇനിയുള്ള തലമുറ ഓര്‍ക്കുമോ എന്നറിയില്ല. ട്രെയ്ഡ് യൂണിയന്‍ പ്രവര്‍ത്തനത്തെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും മറ്റു പരിഗണനകളുടെയും സങ്കുചിത്വത്തില്‍ നിന്നു മാറ്റിനിര്‍ത്താനുള്ള ഉയര്‍ന്ന  ചിന്തയും വിവേകവും പ്രകടിപ്പിച്ചവരാണ് ആ കാലത്തെ നേതാക്കള്‍ എന്നും ഓര്‍ക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതിന്റെയെല്ലാം ഫലമായാണ് കേരളത്തില്‍ ഇപ്പോഴും പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ ഏകസംഘടനയായി കെ.യു.ഡബ്‌ള്യൂ.ജെ നിലകൊള്ളുതും.

നമ്മള്‍ ഇപ്പോള്‍ അനുസ്മരിക്കുന്ന സി.ആര്‍.രാമചന്ദ്രന്‍ ആ നേതാക്കളുടെ കൂട്ടത്തിലൊരാളായിരുന്നു. സി.പി.ഐ.യുടെ മുഖപത്രമായ ജനയുഗത്തില്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായിരുന്ന രാമചന്ദ്രന്‍ ഇടതുപക്ഷ തൊഴിലാളിപ്രവേര്‍ത്തകന്റെ മൂല്യബോധം പ്രകടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് കെ.യു.ഡ്ബ്‌ള്യൂ.ജെ യില്‍ നീണ്ട കാലം നേതൃസ്ഥാനം വഹിച്ചത്. തൊണ്ണൂറുകളിലെത്തുമ്പോഴേക്ക് സംഘടനയെ പല തരം ജീര്‍ണതകള്‍ ബാധിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു. അതിനെതിരായ ചെറുത്തുനില്‍പ്പ് യുവ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായ. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി സംസ്ഥാന നേതൃസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു മത്സരിക്കാനും ചുമതലകള്‍ ഏറ്റെടുക്കാനും ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ പലരും തയ്യാറാകേണ്ടി വന്നു. മലപ്പുറം പി മൂസ്സ പ്രസിഡന്റും സി.ആര്‍.രാമചന്ദ്രന്‍ ജനറല്‍ സിക്രട്ടറിയുമായ സ്റ്റേറ്റ് നേതൃത്വത്തിനെതിരെയാണ് അന്നു എല്ലാ ജില്ലകളില്‍നിന്നും സ്ഥാപനങ്ങളില്‍നിന്നും ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ എതിര്‍പ്പുയര്‍ന്നുവന്നത്.  സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്കു മത്സരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത് ഓര്‍മ വരുന്നു. സംസ്ഥാന തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ വോട്ടെണ്ണല്‍ എറണാകുളം പ്രസ് ക്ലബ്ബില്‍ നടന്നത് സംഘര്‍ഷാത്മകമായ അന്തരീക്ഷത്തിലായിരുന്നു. പക്ഷേ, റിട്ടേണിങ്ങ് ഓഫീസറായിരുന്നസി.ആര്‍ രാമചന്ദ്രന്‍, താന്‍ മലപ്പുറം പി. മൂസ്സയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സഹപ്രവര്‍ത്തകനാണ് എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മാറ്റി വച്ച്,  തീര്‍ത്തും നിഷ്പക്ഷമായി ആ വോട്ടെണ്ണലിലെ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തതും അതിന്റെ അവസാനം മലപ്പുറം പി. മൂസ്സയുടെ പരാജയം പ്രഖ്യാപിച്ചതും മറക്കാനാവില്ല. ട്രെയ്ഡ് യൂണിയന്‍ ജനാധിപത്യത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കറകളഞ്ഞ പ്രതിബദ്ധതയാണ് അന്നു പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. പിന്നെയും കുറെക്കാലം അദ്ദേഹവുമായി ഒത്തു പ്രവര്‍ത്തിച്ചട്ടുണ്ട്, ദേശീയ സമ്മേളനങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ ഉത്തരേന്ത്യന്‍ പട്ടണങ്ങളിലേക്ക് ഒപ്പം യാത്ര ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പില്‍ക്കാലത്ത് സഹപ്രവര്‍ത്തകരായിരുന്ന പല പുതുതലമുറക്കാരിലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത തൊഴിലാളി ബോധവും സമരസന്നദ്ധതയും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.

ചരിത്രപരമായ അനിവാര്യത എന്നു പണ്ട് കമ്യുണിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തികരില്‍ നിന്നു സദാ കേള്‍ക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന് ഏതാണ്ട് സദൃശമായ ആശയം ഉയരാറുള്ളത് ആഗോളീകരണ വക്താക്കളില്‍ നിന്നാണ്. മറ്റൊരു തരം ചരിത്രപരമായ അനിവാര്യതയെന്നോണം മൂലധനത്തിന്റെ അപ്രമാദിത്തമാണ് എല്ലാ രംഗത്തും. തൊഴില്‍രംഗത്ത് തൊഴിലാളിയുടെ സംഘടനതന്നെ അനുദിനം അപ്രസക്തനായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ട്രേഡ് യൂണിയന്‍ പ്രവര്‍ത്തന സ്വാതന്ത്ര്യം പരിമിതമാക്കുന്ന നിയമങ്ങള്‍ക്ക് രൂപം നല്‍കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഭരണാധികാരികള്‍. വേജ് ബോര്‍ഡ് ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള സംരക്ഷണവ്യവസ്ഥകള്‍ അപ്രസക്തമാവുന്നു. സ്ഥിരം തൊഴില്‍ ഒരു പഴഞ്ചന്‍ ആശയം പോലെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. മാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ സംഘടിത തൊഴിലാളികള്‍ ഒരിടത്തുമില്ല. പാര്‍ലമെന്റ് അംഗീകരിച്ച വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നിട്ടും വേജ്‌ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശകള്‍ നടപ്പാക്കാന്‍ സുപ്രിം കോടതിയുടെ ഉത്തരവ് വേണ്ടിവന്നു. എന്നിട്ടുപോലും അവ നിരുപാധികം നടപ്പാക്കപ്പെട്ടില്ല. വേജ്‌ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശ പ്രകാരം ശമ്പളം വേണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടവര്‍ ക്രൂരമായി ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. മാതൃഭൂമി പോലെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പാരമ്പരമുള്ള സ്ഥാപനത്തില്‍പ്പോലും. മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ അനുബന്ധങ്ങള്‍ പോലെ പ്രവര്‍ത്തിക്കാനേ ഇന്നു പത്രപ്രവര്‍ത്തകയൂണിയന്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള പത്രജീവനക്കാരുടെ സംഘടനകള്‍ക്കു കഴിയുകയുള്ളൂ. വേജ് ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശ നടപ്പാക്കിയാല്‍ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നുവീഴും എന്നു പറഞ്ഞവര്‍ ഇപ്പോള്‍ മിണ്ടുന്നില്ല. ഓരോ സ്ഥാപനവും ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വന്‍ലാഭത്തിന്റെ കണക്കുകള്‍ അവരുടെ ബാലന്‍സ് ഷീറ്റുകളില്‍ മാത്രമേ കാണൂ, പൊതുജനം അറിയുകയില്ല. ഇനിയൊരു വേജ് ബോര്‍ഡ് ഉണ്ടാകില്ല എന്നുറപ്പു വരുത്താന്‍ അവര്‍ക്കാവും. വേതനം പൂര്‍ണ്ണമായും തൊഴിലുടമയുടെ തീരുമാനം മാത്രമായി മാറുന്നു. തൊഴിലാളികള്‍ക്കു സംഘടന ഉണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും അവ തീര്‍ത്തും അപ്രസക്തമാവുകയാണ്. 

സാങ്കേതികവിദ്യയിലെ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങളും  ആഗോളീകരണവുമെല്ലാം കൂടിച്ചേര്‍ന്ന്്, ഉല്പാദനം നടത്താന്‍ തൊഴിലാളി വേണ്ട എന്ന അവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്. എന്തു ചെയ്തും ലാഭം നേടാം എന്ന അത്യാര്‍ത്തി ഒരു തത്ത്വശാസ്ത്രമായി മനുഷ്യരെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഒരു രംഗത്തോ സംസ്ഥാനത്തോ രാജ്യത്തുതന്നെയോ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന  സംഘടനകള്‍ക്കു മാത്രമായി ഒുന്നം ചെയ്യാനാവില്ല.  ദിവസവും മുന്നൂറു കോടി രൂപ ലാഭമുണ്ടാക്കുന്ന സമ്പന്നന്മാര്‍ ഭരണനയങ്ങളും നിയമങ്ങളും നിശ്ചയിക്കുന്ന ഈ കാലത്തെ എങ്ങനെ സാധാരണക്കാര്‍ അതിജീവിക്കുമെന്നത് വലിയ ചോദ്യമാണ്. കാലം മാത്രമേ അതിന് ഉത്തരം കാണൂ. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്നറിയാനുള്ള ബോധമെങ്കിലും വളരുന്നില്ലെങ്കില്‍ ലോകം പഴയ അടിമവ്യവസ്ഥയേക്കാള്‍ മനുഷ്യത്വരഹിതമായ ഒരു വര്‍ഗ്ഗവിഭജനത്തിലേക്കു നീങ്ങിയേക്കും.

എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍

(2019 മെയില്‍ കേരള സീനിയര്‍ ജേണലിസ്റ്റ്് ഫോറം കൊല്ലം ജില്ലാ കമ്മിറ്റി  പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ സിആര്‍ സ്മൃതി സപ്ലിമെന്റില്‍ എഴുതിയത്)

Tuesday, 16 April 2019

സൗഹൃദങ്ങള്‍ സമ്പാദ്യമാക്കിയ കെ.പി കുഞ്ഞിമൂസ



വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പുകള്‍, ലേഖനങ്ങള്‍ ഇത്രയധികം എഴുതിയ മറ്റൊരാളില്ല. അദ്ദേഹം ആറായിരം വ്യക്തികളെക്കുറിച്ച് മരണശേഷമുള്ള അനുസ്മരണങ്ങള്‍ എഴുതിയതായി മാദ്ധ്യമറിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ കണ്ടു. അവിശ്വനീയംതന്നെ. അരനൂറ്റാണ്ടു കാലം വര്‍ഷം തോറും നൂറും നൂറ്റമ്പതും കുറിപ്പുകള്‍ എഴുതിയാലേ ഈ എണ്ണം തികക്കാനാവൂ. അപരിചിതരെക്കുറിച്ചുള്ള ചരമറിപ്പോര്‍ട്ടുകളല്ല അവ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അസൂയാര്‍ഹമായ സൗഹാര്‍ദ്ദ ബന്ധങ്ങളുടെ തെളിവാണ് ഈ രചനകള്‍. പരിചയപ്പെടുന്നവരെക്കുറിച്ചെഴുതാന്‍ അദ്ദേഹം ആള്‍ മരിക്കുന്നതു വരെ കാത്തുനില്‍ക്കാറില്ല! കാലിക്കറ്റ് ടൈംസ് പത്രത്തില്‍ അറുനൂറോളം വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പുകള്‍ അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെ കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. അതൊരു സര്‍വകാല റെക്കോഡ് തന്നെയാണ്, സംശയമില്ല. 


അനുസ്മരണം / എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍ 

ഒരാഴ്ച മുമ്പ് ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചിരുന്നു. പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്ന നിലയിലെ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് അനുഭവം എഴുതിത്തരണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാനാണ് വിളിച്ചത്. തത്മമയം പത്രത്തില്‍ അങ്ങനെയൊരു പംക്തി പലരെക്കൊണ്ടും എഴുതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തെഴുതാന്‍ പറഞ്ഞാലും കുഞ്ഞിമൂസ തടസ്സമൊന്നും പറയാറില്ല. ലേഖനകാര്യം ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാന്‍ വീണ്ടും കഴിഞ്ഞ ദിവസം വിളിച്ചിരുന്നു. കിട്ടിയില്ല. തിരിച്ചുവിളിച്ചുമില്ല. ഇല്ല, ആ ലേഖനം അദ്ദേഹം ഇനി എഴുതുകയില്ല.

ഞാനും കുഞ്ഞിമൂസയെപ്പോലൊരു തലശ്ശേരിക്കാരനാണ്. പത്തു വര്‍ഷത്തെ സീനിയോറിറ്റി അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്. 1966-ല്‍ 21 ാം വയസ്സില്‍ അദ്ദേഹം കോഴിക്കോട്ട് മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തകനായി എത്തിയിട്ടുണ്ട്. കുറച്ചു പത്രപ്രവര്‍ത്തനവും കുറെ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനവും ആയിരുന്നു അന്നത്തേത്. പിന്നെയും പതിനഞ്ചു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാണ് ഞാന്‍ എത്തുന്നത്. യൂണിയന്‍ സമ്മേളനങ്ങളില്‍ കണ്ടു മുട്ടാറുണ്ടെങ്കിലും തലശ്ശേരി ബന്ധം പറഞ്ഞു പരിചയപ്പെടാനൊന്നും പോയിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ചന്ദ്രികയില്‍നിന്നു വിരമിച്ച ശേഷമാണ് അതിനു അവസരമുണ്ടായത്. ഞാന്‍ ചോദിച്ചു-നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ ആദ്യം കണ്ടത് എപ്പോള്‍ എവിടെ എന്നു ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ? അദ്ദേഹം സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി ഇല്ലെന്നു തലയാട്ടി. ഞാനതു വിവരിച്ചു. എഴുപതുകളുടെ ആദ്യം വിദ്യാര്‍ത്ഥി പ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ അദ്ദേഹത്തെ ചെന്നു കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം അന്നൊരു പ്രമുഖ എം.എസ്.എഫ് നേതാവാണ്. ഞാന്‍ ഒരു സാധാരണ വിദ്യാര്‍ത്ഥി മാത്രവും. വിമത ലീഗ് എന്നു വിളിച്ചിരുന്ന അഖിലേന്ത്യാ ലീഗിന്റെ വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഘടന. മുസ്ലിം ലീഗില്‍ നിന്നു പിളര്‍ന്നു മാറിയ പാര്‍ട്ടിയാണ് അഖിലേന്ത്യാ ലീഗ്. അന്നു കുഞ്ഞിമൂസയെ ചെന്നു കണ്ടത് തലശ്ശേരി പട്ടണമദ്ധ്യത്തിലെ ഒരു വീട്ടിലാണ്. മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ പ്രമുഖനായ നേതാവ് ചെറിയ മമ്മുക്കേയിയുടെ വീടാണ് അത്. വിമത ലീഗിന്റെ ഒരു സംസ്ഥാനതല നേതാവാണ് ചെറിയ മമ്മുക്കേയി. പാര്‍ട്ടിയിലെ ഒരു വലിയ ശക്തി ആയിരുന്നു അദ്ദേഹമെങ്കിലും തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലൊന്നും മത്സരിക്കാത്ത നേതാവായിരുന്നു. തലശ്ശേരി അഖിലേന്ത്യാ ലീഗിന്റെ ശക്തികേന്ദ്രമായത് അദ്ദേഹം കാരണമാണ്.
കെ.പി.കുഞ്ഞിമൂസ.

പെരിങ്ങളത്തെ കിരീടമില്ലാ രാജാവായിരുന്ന പി.ആര്‍ കുറുപ്പിന്റെ സ്‌കൂള്‍ മാനേജ്മെന്റ് ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിയെ പിരിച്ചുവിട്ടതിന് എതിരെ സമരം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എസ്.എഫ്.ഐയും വിമത എം.എസ്. എഫും സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിദ്യാത്ഥി സംഘടനയായ ഐ.എസ്.ഓ വും
 പരിവര്‍ത്തനവാദി വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഘടനയുമാണ് സമരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. പിരിച്ചുവിടലിനു എതിരെ തലശ്ശേരി ഡി.ഇ.ഓ ഓഫീസിനു മുന്നില്‍ നടക്കുന്ന ഉപവാസസമര വേദിയില്‍ പ്രസംഗിക്കുന്നതിനാണ് കുഞ്ഞിമൂസ ക്ഷണിച്ചത്. അദ്ദേഹം വരികയും ആവേശകരമായി പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്തു. തമാശയൊന്നും ഒട്ടും ഇല്ലാത്ത പ്രസംഗമായിരുന്നു അതെന്നു ഓര്‍ക്കുന്നു. ഒരു പക്ഷേ, കുഞ്ഞിമൂസ എന്തിലും തമാശ കലര്‍ത്തിത്തുടങ്ങിയത് പിന്നീടെപ്പോഴോ ആയിരിക്കാം.

ഒരു കാര്യത്തില്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ അദ്ദേഹത്തെ പിന്നിലാക്കാന്‍ മറ്റാര്‍ക്കും കഴിയില്ല. വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പുകള്‍, ലേഖനങ്ങള്‍ ഇത്രയധികം എഴുതിയ മറ്റൊരാളില്ല. അദ്ദേഹം 1500ല്‍ ഏറെ
വ്യക്തികളെക്കുറിച്ച് മരണശേഷമുള്ള അനുസ്മരണങ്ങള്‍ എഴുതിയതായി മാദ്ധ്യമറിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ കണ്ടു. അവിശ്വനീയംതന്നെ. അപരിചിതരെക്കുറിച്ചുള്ള ചരമറിപ്പോര്‍ട്ടുകളല്ല അവ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അസൂയാര്‍ഹമായ സൗഹാര്‍ദ്ദ ബന്ധങ്ങളുടെ തെളിവാണ് ഈ രചനകള്‍.

പരിചയപ്പെടുന്നവരെക്കുറിച്ചെഴുതാന്‍ അദ്ദേഹം ആള്‍ മരിക്കുന്നതു വരെ കാത്തുനില്‍ക്കാറില്ല! കാലിക്കറ്റ് ടൈംസ് പത്രത്തില്‍ അറുനൂറോളം വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പുകള്‍ അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെ കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. അതൊരു സര്‍വകാല റെക്കോഡ് തന്നെയാണ്, സംശയമില്ല. പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ഒരിക്കലും വിരമിക്കുന്നില്ല എന്നു പറയാറുണ്ട്. അപൂര്‍വം ആളുകളുടെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമേ അതു സത്യമാകാറുള്ളൂ. പലരും പത്രവായന പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് ജീവിക്കുന്നതായി അറിയാം. കുഞ്ഞിമൂസ പത്രപ്രവര്‍ത്തകനും പൊതു പ്രവര്‍ത്തകനുമായിരുന്നു അവസാനദിവസം വരെ. ചെറുതും വലുതുമായ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം എല്ലായ്പ്പോഴും പത്രങ്ങളില്‍ വായനക്കാരുടെ പംക്തികളില്‍ എഴുതാറുണ്ട്.

തികഞ്ഞ മതവിശ്വാസിയായിരിക്കവെ തന്നെ അദ്ദേഹം മതനിരപേക്ഷതയുടെ പക്ഷത്ത് ഉറച്ചുനിന്നിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയം പോലെ സൗഹൃദവും അദ്ദേഹത്തിനു മതേതരം ആയിരുന്നു. മാതൃഭൂമിയുടെ ഡപ്യൂട്ടി എഡിറ്ററായി വിരമിച്ച വി.എം. കൊറാത്തിനെക്കുറിച്ച് ചെറിയ ഒരു ജീവചരിത്രഗ്രന്ഥം എഴുതിയത് ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. മാതൃഭൂമിയില്‍നിന്നു വിരമിച്ച ശേഷം സംഘപരിവാര്‍ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുപോന്ന ആളായിരുന്നു കൊറാത്ത്. പക്ഷേ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റനേകം നന്മകള്‍, ഇക്കാരണം കൊണ്ട് അവഗണിക്കപ്പെട്ടുകൂടാ എന്ന് കുഞ്ഞിമൂസ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. മുസ്ലിം വിശ്വാസികള്‍ക്കിടയിലുള്ള പല അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കും മത മൗലികവാദ പ്രവണതകള്‍ക്കും എതിരെ ശബ്ദമുയര്‍ത്താന്‍ അദ്ദേഹം മടിച്ചിട്ടില്ല.

 കുഞ്ഞിമൂസയുടെ എഴുത്തുകളിലും പ്രസംഗങ്ങളിലും തമാശയുടെ ഹാസ്യത്തിന്റെ അളവ് പ്രായത്തിനൊപ്പം കൂടിക്കൂടി വരുന്നതാണ് കണ്ടത്. പൊതുപ്രവര്‍ത്തനത്തിലെ ഗൗരവാംശങ്ങള്‍ അവഗണിച്ച് അദ്ദേഹം അവ തമാശകളാക്കി മാറ്റുന്നുണ്ടോ എന്നു പോലും ചിലപ്പോഴെല്ലാം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹവും ഞാനും പങ്കാളികളായിരുന്ന ഗവ.ബ്രണ്ണന്‍ കോളജ് അലുംനി പോലുള്ള സംഘടനകളില്‍ എല്ലാവരും കുഞ്ഞിമൂസയുടെ പ്രസംഗം വേണം എന്നു ആദ്യമേ ആവശ്യമുന്നയിക്കാറുണ്ട്. കാരണം, അവര്‍ക്ക് പൊട്ടിച്ചിരിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗത്തിലേ അവസരം കിട്ടൂ. അല്ലാതെ, തമാശയല്ലാതെ അലുംനി സമ്മേളനത്തില്‍ ഗൗരവമായി മറ്റെന്താണ് ഉണ്ടാവേണ്ടത് എന്നദ്ദേഹത്തിനു തോന്നിയിരിക്കാം.

ബ്രണ്ണന്‍ കോളജ് അലുംനി സംഘടനയ്ക്ക് കോഴിക്കോട്ട് ബ്രാഞ്ച് ഉണ്ടാക്കാന്‍ മുന്‍കൈ എടുത്തത് കുഞ്ഞിമൂസ ആയിരുന്നു. കോഴിക്കോടിനെയും തലശ്ശേരിയെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു സര്‍വവിജ്ഞാന കോശമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഗൗരവുമുള്ളതും അല്ലാത്തതുമായ നിരവധി പുസ്തകങ്ങള്‍ അദ്ദേഹം രചിച്ചു. പലതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മൈത്രി ബുക്സ് ആണ് പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്. അദ്ദേഹം ഒരു ലേഖനമെങ്കിലും എഴുതിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു മലയാള ആനുകാലികം ഇല്ല എന്നു തന്നെ പറയാം.

പൊതുപ്രവര്‍ത്തനവും എഴുത്തും ആരംഭിച്ച ശേഷം ഒരു മിനിട്ടും വെറുതെ ഇരിക്കാതെ മരണം വരെ ഇതു ചെയ്തുകൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു കുഞ്ഞിമൂസ. വലിയ ഉയരങ്ങള്‍ കയറിപ്പറ്റാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിയുമായിരുന്നു, വലിയ അധികാരസ്ഥാനങ്ങള്‍ കയ്യടക്കി വലിയ വാഹനങ്ങളില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന പലരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാരായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അവസാനം വരെയും ഒരു പഴയ സ്‌കൂട്ടറില്‍ സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. സൗഹാര്‍ദ്ദങ്ങളായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ സമ്പാദ്യം. അക്കാര്യത്തില്‍ അതിസമ്പന്നനായിരുന്നു കെ.പി.കുഞ്ഞിമൂസ.
(2019 ഏപ്രില്‍ 14നു രാത്രിയാണ് കെ.പി കുഞ്ഞിമൂസ അന്തരിച്ചത്).


Friday, 12 April 2019

'മൂവായിരം രൂപയുണ്ട്. അതു പോരേ?'

ലോക്‌സഭയിലേക്കു പത്രിക നല്‍കിയ കെ.ആര്‍ നാരായണന്‍ എന്ന കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയോട് ചോദിച്ചു പ്രചാരണം നടത്താനൊക്കെ കുറെ പണം വേണ്ടിവരില്ലേ? കാശുണ്ടോ ? നാരായണന്റെ നിഷ്‌കളങ്കമായ മറുപടിമൂവായിരം രൂപ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്. അതു പോരേ? എന്നെ കളിയാക്കിയതാണോ എന്നൊരു നിമിഷം തോന്നിപ്പോയി.  ആള്‍ ഗൗരവത്തിലായിരുന്നു.  പല രാജ്യങ്ങളില്‍  ഹൈക്കമ്മീഷണറും അംബാസ്സഡറും ഡല്‍ഹിയില്‍ വൈസ് ചാന്‍സലറുമെല്ലാം ആയിരുന്ന ആള്‍ക്ക് അന്നു നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ച് ഇത്രയൊക്കൊയേ  അറിയൂ എന്നു തോന്നിപ്പോയി.

1984ലാണ് സംഭവം. കെ.ആര്‍ നാരായണന്‍ പത്രിക നല്‍കാനെത്തിയത് ഇന്നു നിലവിലില്ലാത്ത ഒറ്റപ്പാലം ലോക്‌സഭാ സീറ്റില്‍ മത്സരിക്കാനാണ്. തൃത്താല, പട്ടാമ്പി, ഒറ്റപ്പാലം, കുഴല്‍മന്ദം, ചേലക്കര, വടക്കാഞ്ചേരി, കുന്നംകുളം നിയമസഭാ മണ്ഡലങ്ങളടങ്ങിയ ഒറ്റപ്പാലം മണ്ഡലം 1977 മുതല്‍ 2004 വരെയേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ.
കെ.ആര്‍ നാരായണന്‍

നാരായണന്റെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിത്വം അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു. ഉദ്യോഗങ്ങളില്‍ നിന്നെല്ലാം വിരമിച്ച് ഡല്‍ഹിയില്‍ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ കോണ്‍ഗ്രസ് നേതൃത്വം സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്ങനെയാണ് താങ്കള്‍ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായത് എന്ന്, അന്നു പാലക്കാട്ടെ മാതൃഭൂമി റിപ്പോര്‍ട്ടറായിരുന്ന ഈ ലേഖകന്‍ ഒരുതവണ നാരായണനോട് ചോദിച്ചതാണ്. അദ്ദേഹം തുറന്നു പറഞ്ഞു 'എം.പി.യാകാന്‍ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ മരണശേഷം ഇക്കാര്യം രാജീവ് ഗാന്ധിയോട് പറഞ്ഞു. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ രാജീവ് ഗാന്ധി തന്‌നെവിളിച്ച് നോമിനേഷന്‍ കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. ഞാനിതാ എത്തിയിരിക്കുന്നു.' എത്ര നിസ്സാരം!
ഇത്രയും പ്രമുഖനായ ഒരു വ്യക്തിക്കു ഒരു സംവരണ മണ്ഡലം മാത്രം അനുവദിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് അന്നു പലര്‍ക്കും പരിഭവമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അതൊന്നും നാരായണനെ അലട്ടിയില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവ് ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ഒരു ലീഡര്‍ അദ്ദേഹത്തെ സംവരണമണ്ഡലത്തിലാക്കിയതാണ് എന്നും കേട്ടിരുന്നു.

ഒറ്റപ്പാലത്ത് അതൊന്നുമായിരുന്നില്ല പ്രശ്‌നം. വലിയ ആളൊക്കെയായിരിക്കാം, പക്ഷേ ആള്‍ക്ക് മലയാളം അറിഞ്ഞുകൂടാ എന്നതായിരുന്നു വലിയ എതിര്‍പ്രചാരണം. ശശിതരൂരിനെ പോലെ മലയാളത്തിന് അദ്ദേഹം കുറച്ച് ഇടിവും ചതവും ഉണ്ടാക്കും എന്നത് ശരി. മലയാളമറിയില്ലെന്ന പ്രചാരണം നാരായണന് നന്നെ പൊള്ളിയതായി തോന്നി. ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഗസ്റ്റ് ഹൗസ് മുറ്റത്ത് കണ്ടപ്പോള്‍ അദ്ദേഹമതിനെക്കുറിച്ച് പരിഭവം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

നാരായണന്റെ എതിര്‍ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി ഇപ്പോഴത്തെ നമ്മുടെ മന്ത്രി എ.കെ.ബാലനായിരുന്നു. 1980ല്‍ ഒറ്റപ്പാലത്തു ജയിച്ച് ലോക്‌സഭാംഗമായതാണ് ബാലന്‍. നാലു വര്‍ഷം മാത്രം മുമ്പ് തലശ്ശേരി ഗവ. ബ്രണ്ണന്‍ കോളേജില്‍ എന്റെ സീനിയറാണ് ബാലന്‍. അന്നേ പരിചയമുണ്ട്. ഒരു ദിവസം, ഷൊര്‍ണ്ണൂര്‍ ഗസ്റ്റ് ഹൗസ് വരാന്തയില്‍ കെ.ആര്‍.നാരായണന്‍ വരാന്തയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴുണ്ട്  എതിര്‍സ്ഥാനാര്‍ഥി വരുന്നു. എതിരാളികള്‍ മുഖാമുഖം. ഹലോ ഹൗ ആര്‍ യു സാര്‍ ബാലന്‍ നാരായണന്റെ കൈപിടിച്ചു ചോദിച്ചു. ഹോ ഹോ അപ്പോള്‍ ബാലനും മലയാളം ശരിക്ക് അറിയത്തില്ല അല്ല്യോ എന്നായിരുന്നു നാരായണന്റെ മറു കുസൃതിച്ചോദ്യം. ബാലന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ എന്തോ പറഞ്ഞു. പിന്നെ സൗഹൃദപൂര്‍വം പിരിയുകയും ചെയ്തു. വാര്‍ത്തകള്‍ക്കായി നടക്കുന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ക്ക് അവഗണിക്കാവുന്നതല്ലല്ലോ സംഭവം. പിറ്റേന്ന് മാതൃഭൂമിയുടെ ഒന്നാം പേജില്‍ ബോക്‌സ് വാര്‍ത്ത. തലവാചകം  'ബാലനും മലയാളം അറിയത്തില്ലേ?'

നാരായണനാണ് അത്തവണ മാത്രമല്ല, തുടര്‍ന്നു രണ്ടു വട്ടവും ജയിച്ചത്. പിന്നെ അങ്ങനെ ഉയരങ്ങളിക്കു പറന്നു. ഒറ്റപ്പാലം മണ്ഡലത്തിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ രണ്ട് കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരേ ജയിച്ചിട്ടുള്ളൂ.  ഒന്ന് കെ.കുഞ്ഞമ്പു. അത് 1977ല്‍. പിന്നെ നാരായണന്‍.

(തത്സമയം  (തത്സമയം ദിനപത്രത്തിലെ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ ഡയറി പംക്തിയില്‍ 9.4.2019ന് എഴുതിയ കുറിപ്പ്)


Friday, 1 March 2019

ആവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഈ മാധ്യമവിരുദ്ധവാര്‍ത്ത തീര്‍ത്തും വ്യാജം



'ന്യൂഡല്‍ഹി: അഴിമതിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ ലോകത്തില്‍ രണ്ടാം സ്ഥാനത്തെന്ന് ലോക സാമ്പത്തിക ഫോറം സര്‍വ്വേ. ഒന്നാമത് ആസ്‌ത്രേലിയയാണ്.'

ഒരു വര്‍ഷത്തിനിടയില്‍ നാലു തവണയെങ്കിലും വാട്‌സപ്പിലും ഫെയസ്ബുക്കിലും  ഫോര്‍വേഡുകളായി വായിക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ തുടക്കമാണ് ഇത്. പത്രവാര്‍ത്തയായി ആണ് ഈ ഫോര്‍വേഡ്. മുമ്പ് വന്നത് സാധാരണ ടെക്‌സ്റ്റ് ആയാണ്. കാര്യം ഒന്നുതന്നെ.
വാര്‍ത്തയുടെ അവതരണമായി ഒരു വാചകം-ലോകത്തിനു മുന്നില്‍ നാണം കെട്ട് ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍- സ്്റ്റാറ്റസ്  ടൈപ്പില്‍ മുകളിലും പിന്നെ കുറെ അധിക്ഷേപങ്ങള്‍ ചുവടെയും ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ചുവടെ ഉള്ളത് ഇങ്ങനെ-' ലോകത്തേറ്റവും അഴിമതിക്കാരായ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയില്‍- മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് ധാര്‍മ്മികതയോ ഉത്തരവാദിത്തമോ ഇല്ല-ജനങ്ങള്‍ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു-പാവപ്പെട്ടവരുടെ നാവാകേണ്ട മാധ്യമങ്ങള്‍ പണക്കാര്‍ക്കും സ്വാധീനം ഉള്ളവര്‍ക്കും വേണ്ടിയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്-  ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്ക് അപമാനമായി മാധ്യമങ്ങള്‍....ലോക എക്കണോമിക് ഫോറത്തിനു വേണ്ടി എഡല്‍മാന്‍ ട്രസ്റ്റാണ് സര്‍വ്വെ നടത്തിയതെന്നു പത്രവാര്‍ത്തയിലുണ്ട്.

മാദ്ധ്യമങ്ങളെക്കുറിച്ച് പല പരാതികളും ഉണ്ട്. ഇന്ത്യന്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങളും പരിശുദ്ധാത്മക്കളല്ല. പക്ഷേ, ഇതൊന്നും വ്യാജ സര്‍വ്വെ റിപ്പോര്‍ട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നതിനു ന്യായീകരണമാവുന്നില്ല.
38 രാജ്യങ്ങളില്‍ 17 രാജ്യങ്ങളിലും മാധ്യമങ്ങളില്‍ അവിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതാണ് സര്‍വ്വെ റിപ്പോര്‍ട്ട്  എന്നും ഈ വാട്‌സ്ആപ്പ് വാര്‍ത്തയില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. 
സാമൂഹ്യമാദ്ധ്യമസൃഷ്ടിയായ ഈ വാര്‍ത്തയുടെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം അറിയുക എളുപ്പമാണ്. ഒറിജിനല്‍ സര്‍വ്വെ റിപ്പോര്‍ട്ട് വായിക്കാം. ഇതാണ് ലിങ്ക്

https://www.edelman.com/

റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ ഒരിടത്തും ലോകസാമ്പത്തിക ഫോറം ഉച്ചകോടിയെക്കുറിച്ച് ഒരു പരാമര്‍ശവുമില്ല. സാരമില്ല, അതു പ്രധാനമല്ല. ലോകത്തിനു മുന്നില്‍ നാണം കെട്ട് ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ എന്ന് ആ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍  ഒരിടത്തും ഇല്ല. ലോകത്തേറ്റവും അഴിമതിക്കാരായ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയില്‍ എന്നോ  മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് ധാര്‍മ്മികതയോ ഉത്തരവാദിത്തമോ ഇല്ല  എന്നോ ജനങ്ങള്‍ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നോ പാവപ്പെട്ടവരുടെ നാവാകേണ്ട മാധ്യമങ്ങള്‍ പണക്കാര്‍ക്കും സ്വാധീനം ഉള്ളവര്‍ക്കും വേണ്ടിയാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നോ  ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്ക് അപമാനമായി മാധ്യമങ്ങള്‍ എന്നോ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍  ഒരിടത്തുമില്ല.

ഇനി സര്‍വ്വെയെക്കുറിച്ചുള്ള ചില യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ പറയാം.
2001 മുതല്‍ നടക്കുന്ന സര്‍വ്വെ ആണ്. ഓരോ വര്‍ഷവും അന്വേഷിക്കുക ഓരോ വിഷയമാണ്. 2018-ലെ സര്‍വ്വെ വിഷയം സത്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടം എന്നതാണ്. ഓരോ വിഭാഗത്തിന്റെയും വിശ്വാസ്യതയില്‍ ഏറ്റക്കുറച്ചില്‍  ഉണ്ടായോ എന്നതാണ് സര്‍വ്വെയുടെ നോട്ടം.
2017-നും 18നും ഇടയില്‍ വിശ്വാസ്യതയില്‍ വലിയ തകര്‍ച്ച ഒരു മേഖലയ്ക്കും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. സര്‍ക്കാറേതര സന്നദ്ധ സ്ഥാപനങ്ങള്‍, വാണിജ്യസമൂഹം, സര്‍ക്കാര്‍, മാദ്ധ്യമം എന്നീ വിഭാഗങ്ങളെയാണ് സര്‍വ്വെ പഠിക്കുന്നത്.

2017-ല്‍ വിശ്വാസതയില്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനത്തായിരുന്നു ഇന്ത്യന്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍. മൂന്നാം സ്ഥാനവും ആയി എന്നേ ഉള്ളൂ. ഇന്ത്യ, ചൈന, ഇന്തോനീഷ്യ, യു.എ.ഇ, സിംഗപ്പുര്‍ എന്നീ രാജ്യങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് മുന്‍പന്തിയില്‍ എത്തിയത്. ലോകത്തെ മുഴുവനായി എടുത്താല്‍ ഏറ്റവും വിശ്വാസ്യത കുറയുന്ന സ്ഥാപനം മാദ്ധ്യമം ആണെന്ന് സര്‍വ്വെ കണ്ടെത്തുന്നുണ്ട്. 2017-ലും 2018-ലും 28ല്‍ 22 രാജ്യങ്ങളിലും മാദ്ധ്യമ വിശ്വാസ്യതയുടെ നില തൃപ്തികരമല്ല.  ചൈനയും ഇന്തോനീഷ്യയും ഇന്ത്യയും ആണ് യഥാക്രമം 71, 68, 61 പോയന്റുകള്‍ കിട്ടി മുന്‍നിരയില്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. സിംഗപ്പൂര്‍, നെതര്‍ലന്‍ഡ്‌സ്, യു.എ.ഇ എന്നീ രാജ്യങ്ങള്‍ മോശമല്ലാത്ത പോയന്റുകള്‍ ലഭിച്ച രാജ്യങ്ങളാണ്. മാദ്ധ്യമം എന്ന വിഭാഗത്തില്‍ ജേണലിസം, സോഷ്യല്‍ മീഡിയ എന്നിങ്ങനെ ഉപവിഭാഗങ്ങളുമുണ്ട്. സര്‍വ്വെയുടെ ആദ്യകാലത്ത് വിശ്വാസ്യതയില്‍ മുന്നില്‍നിന്ന സോഷ്യല്‍ മീഡിയ അതിവേഗം വിശ്വാസ്യത ഇല്ലാത്ത വിഭാഗമായി മാറി്. ഇങ്ങനെയാണെങ്കിലും വാര്‍ത്തകള്‍ക്കു വേണ്ടി കാത്തുനില്‍്ക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞുവരികയാണ് എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും. വിശ്വാസ്യതയല്ല, താല്‍പര്യമാണ് വേഗത്തില്‍ കുറഞ്ഞുപോകുന്നത്. ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും 2017നെ അപേക്ഷിച്ച് മറ്റു മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളേക്കാള്‍ 2018-ല്‍ വിശ്വാസ്ത കുറഞ്ഞ വിഭാഗം മീഡിയ ആണ്്, ഇന്ത്യയിലല്ല ലോകത്ത് ആകമാനം.




Sunday, 3 February 2019

മാദ്ധ്യമലോകം എങ്ങോട്ട്? നിര്‍മിതബുദ്ധി മുതല്‍ വ്യാജവാര്‍ത്ത വരെ



വികസിതലോകത്ത് പത്രങ്ങള്‍ അപ്രത്യക്ഷമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് ഓരോ വര്‍ഷാരംഭവും മാദ്ധ്യമലോകത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിനു വേഗം കൂട്ടുകയാണ്. 2019 എന്താണ് മാദ്ധ്യമ മേഖലയ്ക്കായി കാത്തുവച്ചിരിക്കുന്നത്? പരിശോധിക്കുകയാണ് ലോകത്തിലെ പ്രമുഖ മാദ്ധ്യമപഠന സ്ഥാപനം ആയ റോയിട്ടേയഴ്‌സ് ഇന്‍സ്റ്റിറ്റിയട്ട് ഫോര്‍ സ്റ്റഡി ഓഫ് ജേണലിസം. 2012 മുതല്‍ വര്‍ഷംതോറും സര്‍വെ നടത്തുന്നുണ്ട് റോയ്‌ട്ടേഴ്‌സ് ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്.

ഇന്ത്യ ഉള്‍പ്പെടെ 29 രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള 200 മാദ്ധ്യമ പ്രധാനികളുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ആണ് ഈ റിപ്പോര്‍ട്ടിനു ആധാരം. അവരില്‍ നാല്പത് എഡിറ്റര്‍ ഇന്‍ ചീഫുമാരും മുപ്പതു സി.ഇ.ഓ മാരും മുപ്പതു ഡിജിറ്റല്‍ മീഡിയ തലവന്മാരും ഉള്‍പ്പെടുന്നു. എണ്‍പതു ശതമാനവും വികസിതരാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നുള്ളവരാണ്. 55 ശതമാനം പേര്‍ അച്ചടി മാദ്ധ്യമ പശ്ചാത്തലം ഉള്ളവരുമാണ്.

സര്‍വെയില്‍ കണ്ടെത്തിയ പ്രധാന ആശങ്കകളും പ്രതീക്ഷകളും എന്തെല്ലാമെന്നു നോക്കാം.

1. പത്രങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നും അതിജീവനത്തിനു പരസ്യവരുമാനത്തെയും കോപ്പി വില്‍പ്പനയും ആശ്രയിക്കും. പക്ഷേ, നിലനില്‍ക്കാന്‍ അതു മതിയാകില്ല. ഇതിനോട് ചേര്‍ന്നു സംഭാവനകളെയും മറ്റു പുതിയ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളെയും ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരും.
2. സ്വതന്ത്ര മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തനത്തിനു താങ്ങ് ആവുന്ന ഫൗണ്ടേഷനുകളും സംഘടനകളും ഉയര്‍ന്നു വരാം. ജനാധിപത്യ സര്‍ക്കാറുകളും ഈ ചുമതല നിര്‍വ്വഹിച്ചേക്കും. ഫോര്‍ത്ത് എസ്റ്റേറ്റ് നിലനില്‍ക്കണമെന്നു നിര്‍ബന്ധമുള്ള ഭരണാധികാരികള്‍ അതിനു സന്നദ്ധരായേക്കാം. 
3. മികച്ച യോഗ്യതയുള്ളവരെ മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തക മേഖലയ്ക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ശമ്പളക്കുറവും ന്യൂസ് റൂം ജോലി സമ്മര്‍ദ്ദവും മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തനം അനാകര്‍ഷക തൊഴിലിടമാക്കുന്നു.
4. നിര്‍മിതബുദ്ധി (ആര്‍ട്ടിഫിഷല്‍ ഇന്റലിജന്‍സ്) മാദ്ധ്യമമേഖലയില്‍ പ്രാമുഖ്യം നേടും എന്നാണ്. അതു ജേണലിസത്തിനു പകരമാവില്ല. പക്ഷേ, വായനക്കാര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതി   യില്‍ ഉള്ളടക്കം രൂപപ്പെടുത്താനും അതുവഴി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ക്കു കൂടുതല്‍ ജനസമ്മതി ഉണ്ടാക്കാനും കഴിയും.
5. വാര്‍ത്തകളും മറ്റും കൂടുതലായി ശബ്ദറിപ്പോര്‍ട്ടുകളിലൂടെ പുറത്തുവരും. ഓഡിയോ പോഡ്കാസ്റ്റുകള്‍ എങ്ങും കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിക്കുന്നു. ആമസോണും അലക്‌സയും ഗൂഗ്ള്‍    അസിസ്റ്റന്റും പ്രധാനപങ്കു വഹിക്കും.
6. വ്യാജവാര്‍ത്തകള്‍ക്കും കുപ്രചാരണങ്ങള്‍ക്കും എതിരെ കേന്ദ്രീകൃത നടപടികള്‍ വര്‍ദ്ധിച്ച തോതില്‍ ഈ വര്‍ഷം ഉണ്ടാകും. പക്ഷേ, വ്യാജവാര്‍ത്ത, അടഞ്ഞ കമ്മ്യൂണിറ്റി ഗ്രൂ   പ്പുകളില്‍ തുടരും. പുറത്തുള്ളവര്‍ക്ക് ഇവ കണ്ടെത്താനോ തടയാനോ കഴിയില്ല.
7. വിലയോ ദൃശ്യപരമായ ആകര്‍ഷണീയതയോ അല്ല, വിശ്വാസ്യതയാണ് പ്രധാനം എന്ന തിരിച്ചറിവിലേക്കു കുറെ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ നീങ്ങും. പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളെ ഈ മാനദണ്ഡത്തിലൂടെ തിരിച്ചറിയാന്‍ ജനങ്ങള്‍ പഠിച്ചുതുടങ്ങും.
8.  ഒഴിവുസമയ മുഴുവന്‍ സാമൂഹ്യമാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ ചെലവാക്കുന്ന സ്വഭാവം പുതുതലമുറ ക്രമേണ വെടിയും. അര്‍ത്ഥമുള്ള ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് മാറാന്‍ അവര്‍ തയ്യാറാകും.
9. അതിവേഗമുള്ള, ഉപരിപ്ലവ വാര്‍ത്താ കുത്തൊഴുക്കില്‍നിന്നു വേഗത കുറഞ്ഞ, എന്നാല്‍ അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണവും സത്യസന്ധവുമായ വാര്‍ത്തയിലേക്ക് ധാരാളം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ മാ     റും. പക്ഷേ, ജനങ്ങളുടെ പ്രതികരണം ഇപ്പോഴും വ്യക്തമല്ല.
10. ന്യൂയോര്‍ക്ക് ടൈംസ് പോലെ വിശ്വാസ്യതയുള്ള മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ പണം കൊടുത്ത് ഓണ്‍ലൈനില്‍ വായിക്കാന്‍ കൂടൂതല്‍ വായനക്കാര്‍ സന്നദ്ധരാകുന്നുണ്ട്. അവരുടെ നാല്‍പതു ല   ക്ഷം വരിക്കാരില്‍ 31 ലക്ഷവും ഓണ്‍ലൈന്‍ വരിക്കാരാണ്.
11. വാര്‍ത്താശേഖരണത്തില്‍ സാങ്കേതികവിദ്യ വലിയ പങ്കു വഹിക്കും. കാമറൂണില്‍ സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും കൊല്ലുന്നത് സംബന്ധിച്ച റിപ്പോര്‍ട്ട് തയ്യാറാക്കാന്‍ ബി.ബി.സി,    ഗൂഗ്ള്‍ എര്‍ത്ത് തൊട്ട് നിരവധി ഓപ്പണ്‍ സോഴ്‌സ് ടെക്‌നോളജികള്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയത് ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതാണ് മികച്ച ഉദാഹരണം.
12.ഇന്ത്യയില്‍ സാമൂഹ്യമാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ സാര്‍വത്രികമായ സാന്നിദ്ധ്യം വ്യാജവാര്‍ത്ത പരത്തുന്നതിനും അസഹിഷ്ണുതയും മതവൈരവും ആളിക്കത്തിക്കുന്നതിനുമാണ് പ്രയോജനപ്പെ   ട്ടിട്ടുള്ളത്. വ്യാജ വീഡിയോകള്‍ ഉണ്ടാക്കുക ഒരു എളുപ്പപ്പണിയായി മാറിയിട്ടുമുണ്ട്. ഇതെല്ലാമാണ് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ സ്വാധീനിക്കുന്നത് എന്നതു ജനാധിപത്യത്തിനു തന്നെ വലിയ ഭീഷണിയാകുന്നു.
13. വലിയൊരു വിഭാഗം രാജ്യങ്ങളില്‍ വിശ്വാസ്യതയുള്ള ഓണ്‍ലൈന്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ പെയ്ഡ് സബ്ക്രിബ്ഷനിലേക്കു മാറുന്നത് സത്യസന്ധതയില്ലാത്ത മാദ്ധ്യമങ്ങളെ ആശ്രയിക്കാന്‍  ജ    നങ്ങളെ നിര്‍ബന്ധിതമാക്കും. ഇതും വാര്‍ത്തയുടെ ഗുണം ഇല്ലാതാക്കും. ഇതിനൊരു മറുമരുന്നായി പേ വാള്‍ ബ്ലോക്കുകള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും.(പണംനല്‍കിയുള്ള മാധ്യമവായനയാണ് പേ വാള്‍)
14. പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളില്‍ സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളുടെയും സാന്നിദ്ധ്യം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ശ്രമം ശക്തിപ്പെടും. വളരെ ബോധത്തോടെയും മുന്‍കരുതലോടെയും തയ്യാറാക്കുന്ന      മാദ്ധ്യമങ്ങളിലും സ്ത്രീകള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ അതിരുകളിലുള്ളവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം രചനകള്‍, അഭിമുഖങ്ങള്‍, അഭിപ്രായങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ എല്ലാ മേഖലകളിലും ന്യൂനപക്ഷമായി തുടരുന്നു      എന്നത് തിരിച്ചറിയപ്പെടും. ഇതു കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള സോഫ്റ്റ് വെയറുകള്‍ സാര്‍വത്രികമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയുംചെയ്യും.
Read full report in
https://reutersinstitute.politics.ox.ac.uk/our-research/journalism-media-and-technology-trends-and-predictions-2019



ദ് ഗാര്‍ഡിയനില്‍ പരസ്യം കുറവ,് സംഭാവന കൂടുതല്‍


ലണ്ടനിലെ ദ് ഗാര്‍ഡിയന്‍ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനിടെ പത്തു ലക്ഷം വായനക്കാരില്‍ നിന്നു സംഭാവന ലഭിച്ചു. സംഭാവനയായി കിട്ടുന്നതില്‍ കുറഞ്ഞ സംഖ്യയേ പത്രത്തിന് പരസ്യ വരുമാനമായി ലഭിക്കുന്നുള്ളൂ.

1821 മുതല്‍ ലണ്ടനില്‍ നിന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുവരുന്ന ദ് ഗാര്‍ഡിയന്‍ പ്രിന്റ് എഡിഷന്‍ പ്രചാരം ഒന്നര ലക്ഷം കോപ്പിയേ ഉള്ളൂ. ദ് ഒബ്‌സര്‍വര്‍, ദ് ഗാര്‍ഡിയന്‍ വീക്ക്‌ലി എന്നിവ കൂടി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുന്ന ഗാര്‍ഡിയന്‍ മീഡിയ ഗ്രൂപ്പ് ഇറക്കുന്ന പത്രത്തിന്റെ പേര് 1959 വരെ മാഞ്ചസ്റ്റര്‍ ഗാര്‍ഡിയന്‍ എന്നായിരുന്നു.

രാഷ്ട്രീയ-മത താല്പര്യങ്ങളില്ലാത്ത സ്വതന്ത്ര പത്രപ്രവര്‍ത്തനം വാഗ്ദാനം  ചെയ്യുന്ന സ്ഥാപനമാണ് ഇത്. രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വിശ്വാസ്യതയുള്ള പത്രമായാണ് ദ് ഗാര്‍ഡിയന്‍ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ഗാര്‍ഡിയന്റെ ഓണ്‍ലൈന്‍ എഡിഷന്‍ മാസം 23 ലക്ഷം പേരിലെത്തുന്നു. റുപര്‍ട് മര്‍ഡോക്കിന്റെ ഉടമസ്ഥയിലുള്ള ന്യൂസ് ഓഫ് ദ വേള്‍ഡ് പത്രം പൂട്ടിച്ച ഫോണ്‍ ചോര്‍ത്തല്‍ വാര്‍ത്ത പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നത് ദ് ഗാര്‍ഡിയന്‍ ആണ്.

 ഒരു ബിസിനസ് എന്ന നിലയിലുള്ള തകര്‍ച്ചയല്ല, വിശ്വാസ്യതയിലുള്ള തകര്‍ച്ചയാണ് വാര്‍ത്താമാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളിയെന്ന് ദ് ഗാര്‍ഡിയന്‍ എഡിറ്റര്‍ കാത് വിനര്‍ പ്രസ്ഗസറ്റ്.സിഒ.യുകെ യുമായുള്ള അഭിമുഖത്തില്‍ പറയുന്നുണ്ട്.

അഫ്ഗാന്‍ ജേണലിസ്റ്റ് ആദ്യ രക്തസാക്ഷി

അഫ്ഗാന്‍ സിറ്റിസണ്‍ ജേണലിസ്റ്റ് ജാവിദ് നൂരി ആണ് 2019ലെ ആദ്യത്തെ പത്രപ്രവര്‍ത്തക രക്തസാക്ഷി. ജനവരി അഞ്ചിന് ഫാറ പ്രവിശ്യയില്‍ അദ്ദേഹത്തെ ബസ് തടഞ്ഞ് തെരഞ്ഞുപിടിച്ച് കൊലപ്പെടുത്തിയത് താലിബാന്‍ ക്രൂരന്മാരാണ്.
27കാരനായ ജാവിദ് പ്രാദേശിക സര്‍ക്കാറില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍തന്നെ ചാനലുകളിലും റേഡിയോവിലും വാര്‍ത്ത റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തുപോന്നിരുന്നു.സാമൂഹ്യപ്രശ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിമര്‍ശനറിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ താലിബാന്‍കാര്‍ക്ക് എതിര്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നതായി റിപ്പോര്‍ട്ടേഴ്‌സ് വിതൗട്ട് ബോര്‍ഡേഴ്‌സ് വിശദീകരിക്കുന്നു.

ലോകത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ കൊലചെയ്യപ്പെടുന്ന രാജ്യം അഫ്ഗാനിസ്ഥാനാണ്. 2018ല്‍ പതിനഞ്ച് റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരാണ് അവിടെ അക്രമങ്ങളില്‍ മരിച്ചത്.

വ്യാജവാര്‍ത്തകള്‍
പങ്കു വയ്ക്കുന്നത്
ഏറെയും മുതിര്‍ന്നവര്‍

വ്യാജവാര്‍ത്തകള്‍ സാമൂഹ്യമാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ പങ്കുവച്ച് പ്രചരിപ്പിക്കുത് ഏറിയ പങ്കും യുവാക്കളാണ് എന്നാവും പൊതുധാരണ. അതു ശരിയല്ല. 65 പിന്നിട്ട മുതിര്‍ന്നവരാണ് ഇക്കാര്യത്തില്‍ മുന്നില്‍ എന്ന്് അമേരിക്കയില്‍ നടന്ന ഒരു പഠനം കണ്ടെത്തുന്നു.

തെരഞ്ഞെടുപ്പു കാലത്തെ വ്യാജവാര്‍ത്തകളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു പഠനം. വന്‍തോതില്‍ വ്യാജവാര്‍ത്തകള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് അമേരിക്കയെ സംബന്ധിച്ചെങ്കിലും ശരിയല്ല. ഇതില്‍തന്നെ പതിനൊന്നു ശതമാനം പേര്‍ 65നു മേല്‍ പ്രായമുള്ളവരാണ്. അവരാകട്ടെ തൊട്ടു താഴെയുള്ള വിഭാഗം പങ്കു വച്ചതിന്റെ ഇരട്ടി വ്യാജവാര്‍ത്തകളാണ് സത്യവാര്‍ത്തകള്‍ എന്ന മട്ടില്‍ പലര്‍ക്കും പങ്കുവച്ച് പ്രചരിപ്പിച്ചത്. ഇവര്‍ പാര്‍ട്ടി അനുഭാവികളാണോ അല്ലയോ എന്നത് അത്രയൊന്നും പ്രസക്തമായി തോന്നിയില്ല എന്നു പഠനത്തില്‍ പങ്കാളിയായിരുന്ന പ്രിന്‍സ്ടന്‍ യൂനിവേഴ്‌സിറ്റി പൊളിറ്റിക്കല്‍ സയന്റിസ്റ്റ് ആന്‍ഡ്രൂ ഗസ് വെളിപ്പെടുത്തി.

എന്താണ് ഇതിനു കാരണം? മുതിര്‍ന്ന പൗരന്മാര്‍ക്ക് ഇപ്പോഴും ഡിജിറ്റല്‍ മീഡിയ സാക്ഷരത ആര്‍ജ്ജിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. അവര്‍ക്കു വ്യാജവാര്‍ത്തയും യഥാര്‍ത്ഥവാര്‍ത്തയും വേര്‍തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എന്നതുതന്നെ കാരണം. ഫേസ്ബുക്കിലും മറ്റും വാര്‍ത്ത സൃഷ്ടിച്ചുവിടുന്ത് യഥാര്‍ത്ഥ മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരാണ് എന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ചവരും ധാരാളമായി വാര്‍ത്തകള്‍, സത്യാസത്യ വിചാരമില്ലാതെ അവ പങ്കുവയ്ക്കുന്നു എന്നം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

(മീഡിയബൈറ്റ്
മീഡിയ മാഗസീനില്‍ ്പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുന്നത്)


Monday, 21 January 2019

മുഖ്യമന്ത്രിയെ വിമര്‍ശിക്കുന്നത് രാജ്യസുരക്ഷയ്ക്കു ഭീഷണി

 മീഡിയ ബൈറ്റ്‌സ്


ഭരണഘടന വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന അഭിപ്രായ പ്രകടനസ്വാതന്ത്ര്യം ഉപയോഗിച്ചതിനു ഒരു പത്രാധിപര്‍ ഒരു വര്‍ഷത്തെ തടവ് അനുഭവിക്കാന്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മണിപ്പൂര്‍ ഭരിക്കുന്ന ബി.ജെ.പി നിയന്ത്രിത ഭരണത്തെ വിമര്‍ശിച്ചതിന്  പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ കിഷോര്‍ചന്ദ്ര വാങ്‌ഖേം നവംബര്‍ 26നു അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടത് ദേശീയ സുരക്ഷാ നിയമം അനുസരിച്ചായിരുന്നു.  സംസ്ഥാനത്തെ ദേശീയ സുരക്ഷാ നിയമ ഉപദേശക ബോര്‍ഡിന്റെ ശുപാര്‍ശ പരിഗണിച്ച് ഡിസംബര്‍ 13നു അദ്ദേഹത്തിനു ശിക്ഷ വിധിച്ചു. തടവിലിടാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട് സര്‍ക്കാറിന് റിപ്പോര്‍ട്ട് നല്‍കുകയും ചെയ്തു.

എന്താണ് അദ്ദേഹം ഉണ്ടാക്കിയ പ്രകോപനം എന്നല്ലേ. ഐ.എസ്.ടി.വി എന്ന ചാനലിന്റെ അവതാരകനും റിപ്പോര്‍ട്ടറുമായ അദ്ദേഹം സാമൂഹ്യമാദ്ധ്യമത്തില്‍ അപ് ലോഡ് ചെയ്ത ഒരു വീഡിയോയില്‍ സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാറിനെ കഠിനമായി വിമര്‍ശിച്ചിരുന്നു. ബ്രിട്ടനെതിരെ ഝാന്‍സി റാണി നടത്തിയ പോരാട്ടത്തെ മണിപ്പൂര്‍ സ്വാതന്ത്ര്യസമരവുമായി കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്ത് പ്രകീര്‍ത്തിക്കുന്ന ചടങ്ങ് സംഘടിപ്പിച്ചതിനെ വിമര്‍ശിച്ചു എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹം ചെയ്ത കുറ്റം. പ്രാദേശിക ഭാഷയില്‍ അവതരിപ്പിച്ച പരിപാടിയില്‍ ഗവണ്മെന്റിനെയും ആര്‍.എസ്.എസ്സിനെയും കുറച്ചേറെ കഠിനമായ ഭാഷയില്‍ വിമര്‍ശിച്ചു എന്നതു ശരിയാണ്. ഇതില്‍ പ്രകോപിതരായ സര്‍ക്കാര്‍ അധികാരികള്‍ ഇന്ത്യന്‍ ശിക്ഷാനിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകള്‍ അനുസരിച്ച് ഉടന്‍ അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. പ്രാദേശിക കോടതി ഒട്ടും വൈകാതെ അദ്ദേഹത്തെ ജാമ്യത്തില്‍ വിടുകയും ചെയ്തു. ' പൊതുരംഗത്ത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ആള്‍ക്കെതിരെ തെരുവുഭാഷയില്‍ അഭിപ്രായം പറയുക മാത്രമാണ് പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ചെയ്തത്' എന്നാണ് മജിസ്‌ട്രേറ്റ് വിധിച്ചത്. ഇത്തരം വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കിടിയില്‍ വിദ്വേഷമുണ്ടാക്കുമെന്നോ സമൂഹത്തെ അപകടപ്പെടുത്തമെന്നോ അക്രമത്തിനു പ്രേരണയാകുമെന്നോ കരുതാന്‍ കഴിയില്ല. ഒരു വ്യക്തിയുടെ അഭിപ്രായപ്രകടനം മാത്രമാണ് അത്. അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ആ ആള്‍ക്ക് നിയമം അനുവദിക്കുന്നുണ്ട് എന്നും പറഞ്ഞാണ് അദ്ദേഹത്തെ കോടതി മോചിപ്പിച്ചത്. പക്ഷേ, സര്‍ക്കാര്‍ പിറ്റേന്നു തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ രാജ്യ സുരക്ഷാനിയമപ്രകാരം അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.

അതിനിടെ മറ്റൊന്നു കൂടി സംഭവിച്ചു. ഐ.എസ്.ടി.വി എന്ന സ്ഥാപനം കിഷോര്‍ചന്ദ്രയെ പിരിച്ചുവിട്ടു. മണിപ്പൂര്‍ വര്‍ക്കിങ് ജേണലിസ്റ്റ്‌സ് യൂണിയന്‍ പ്രസിഡന്റ് കൂടിയാണ് ചാനലിന്റെ എഡിറ്റര്‍ ബ്രോജേന്ദ്ര നിന്‍ഗോബം. ഇക്കഴിഞ്ഞ ഓഗസ്റ്റില്‍ ചാനലില്‍ വന്ന ഒരു വിമര്‍ശനത്തിനു മുഖ്യമന്ത്രിയോട് മാപ്പു പറഞ്ഞ ആളാണ് ഈ എഡിറ്റര്‍.

മണിപ്പുര്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ പക്ഷേ, കിഷോര്‍ ചന്ദ്രക്കൊപ്പം ഉറച്ചുനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. അവര്‍ മണിപ്പൂര്‍ നഗരത്തിലും മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ വീട്ടിനു മുമ്പിലും പ്രതിഷേധപ്രകടനം നടത്തി. ഇന്ത്യയിലെ മറ്റു പ്രദേശങ്ങളില്‍പ്പോലും അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം മുമ്പൊന്നും കാണാത്ത വിധം നിഷേധിക്കപ്പെടുകയും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ വടക്കു പടിഞ്ഞാറന്‍ പ്രദേശങ്ങളില്‍ എന്താണ് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നതിന്റെ പ്രത്യക്ഷമായ ഒരു ഉദാഹരണമായി കിഷോര്‍ ചന്ദ്രയുടെ അറസ്റ്റും ശിക്ഷയും മാറിയിരിക്കുന്നു.

ഡെര്‍ സ്പീഗല്‍ പത്രത്തില്‍ ഒരു ജെയ്‌സണ്‍ ബ്ലെയര്‍

അമേരിക്കയില്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായിരുന്ന ജെയ്‌സണ്‍ ബ്ലെയറിനെ മറക്കാന്‍ സമയമായോ എന്നറിയില്ല. 1999 ജുണ്‍ മുതല്‍ ന്യൂയോര്‍ക്ക് ടൈംസ് ലേഖകനായി ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍നിന്നും റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ചൊടിയും ചുണയുമുള്ള ആ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍. മികച്ച ലേഖകന്‍ എന്നു പേരെടുക്കാന്‍ അധികം സമയമെടുത്തില്ല. പക്ഷേ, 2003 ഓടെ എല്ലാം അവസാനിച്ചു. പല പത്രങ്ങളില്‍ നിന്നു പകര്‍ത്തിയെഴുതിയ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍, ഇല്ലാത്ത സംഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നു വരുത്തിയുള്ള തകര്‍പ്പന്‍ എക്‌സ്‌ക്ലൂസീവുകള്‍, ഒരിക്കലും പോയിട്ടുപോലുമില്ലാത്ത നാടുകളില്‍നിന്നുള്ള തത്സമയ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍, കണ്ടിട്ടേ ഇല്ലാത്തവരുമായുള്ള അഭിമുഖങ്ങള്‍...ജെയ്‌സണ്‍ ബ്ലെയര്‍ എല്ലാം ഏറ്റുപറഞ്ഞു. ന്യൂ യോര്‍ക്ക് ടൈംസ് പത്രം ഒന്നാം പേജില്‍തന്നെ തങ്ങളുടെ ഏതെല്ലാം റിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ എന്തെല്ലാം തെറ്റുകളാണ് റിപ്പോര്‍്ട്ട് ചെയ്തത് എന്ന് ഒരു ദീര്‍ഘലേഖനത്തിലൂടെ വായനക്കാരെ അറിയിക്കുകയും മാപ്പു പറയുകയും ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. എങ്ങനെ ആവരുത് ഒരു ജേണലിസ്റ്റ് എന്ന് ജേണലിസം ക്ലാസ്സുകളില്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ജെയ്‌സണ്‍ ബ്ലെയറിന്റെ ഉദാഹരണം വിവരിച്ചുകൊണ്ടാണ്. 

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഇതാ ജര്‍മനിയില്‍നിന്ന് ഒരു സമാന കഥ. ഡെര്‍ സ്്പീഗല്‍ എന്ന പ്രമുഖ ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ ഒരു ലേഖകന്‍ അനേക വര്‍ഷങ്ങളായി പത്രത്തില്‍ കള്ളക്കഥകള്‍ എഴുതുകയായിരുന്നു എന്ന വിവരം പുറത്തറഞ്ഞതോടെ പത്രത്തിലും ജര്‍മന്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തനരംഗത്തുതന്നെയും കോളിളക്കമാണ് ഉണ്ടായത്. ഏഴു വര്‍ഷമായി റിപ്പോര്‍ട്ടറായി നിരവധി പുരസ്‌കാരങ്ങള്‍ നേടിയിട്ടുള്ള ക്ലാസ് റിലോടിയസ് എന്ന ലേഖകന്റെ അറുപതോളം റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ പരിശോധിച്ചതില്‍ പതിനാലും വ്യാജവാര്‍ത്തകളായിരുന്നു എന്നു ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു. 33 നു കാരനായ  റിലോടിയസ് കുറ്റമേറ്റു പറഞ്ഞ്്  ജാലി രാജിവയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

ഏഴേകാല്‍ ലക്ഷം പേര്‍ വാങ്ങുന്ന് പ്രിന്റ് എഡിഷനും അറുപതു ലക്ഷത്തിലേറെപ്പേര്‍ വായിക്കുന്ന ഓണ്‍ലൈന്‍ എഡിഷനും ഉള്ള പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് പുതിയ വിവാദം വലിയ നാണക്കേടാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. ഡെര്‍ സ്്പീഗല്‍ വായനക്കാരോട് മാപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. പത്രപ്രവര്‍ത്തക സമൂഹത്തില്‍ ഈ സംഭവം ഉണ്ടാക്കിയത് ചെറിയ ആഘാതമൊന്നുമായിരുന്നില്ല. പത്രം ഒന്നും മറച്ചുവച്ചില്ല. ജെയ്‌സണ്‍ ബ്ലെയര്‍ വിഷയത്തില്‍ ന്യൂയോര്‍ക്ക് ടൈംസ് ചെയ്തതു പോലെ ഡെര്‍ സ്പീഗല്‍ പത്രം 23 പേജ് നീണ്ട ഒരു വിശദീകരണറിപ്പോര്‍ട്ടാണ് പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്.

നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഇങ്ങനെയാരും വ്യാജവാര്‍ത്തകള്‍ എഴുതാറില്ല, എഴുതിയാല്‍ തന്നെ ആരും കണ്ടുപിടിക്കാറില്ല, കണ്ടുപിടിച്ചാല്‍തന്നെ ആരും പുറത്തുപറയാറില്ല, പുറത്തുപറഞ്ഞാല്‍ തന്നെ അതൊന്നും ഒരു പത്രവും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയില്ല. ആരെങ്കിലും, പസിദ്ധീകരിച്ചാല്‍ തന്നെ അതാണ് വ്യാജവാര്‍ത്ത എന്നു എല്ലാവരും ചേര്‍ന്നു സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും!

ആത്മഹത്യ എങ്ങനെ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാം?

പഴക്കമുള്ള ചോദ്യമാണ്. പക്ഷേ, എന്തിന് ചോദിക്കണം എന്നാവും നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ വരുന്ന ചോദ്യം. ലോകത്തില്‍ പല രാജ്യങ്ങളും അങ്ങനെയല്ല കാര്യങ്ങളെ കാണുന്നത്. കൊട്ടിഘോഷിക്കാനുള്ളതല്ല ആത്മഹത്യ എന്നാണ് സാംസ്‌കാരികമായി വളര്‍ന്നിട്ടുള്ള സമൂഹങ്ങളെല്ലാം വിചാരിക്കുന്നത്. പല രാജ്യങ്ങളിലെയും, പല മാദ്ധ്യമങ്ങളിലെയും റിപ്പോര്‍ട്ടിങ്ങ് ധാര്‍മിക സംഹിതകളിലെല്ലാം ഇത് ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
 നമ്മുടെ പ്രസ് കൗണ്‍സിലിനു തുല്യമായ ബ്രിട്ടനിലെ മാദ്ധ്യമ റഗുലേറ്റര്‍ സ്ഥാപനമായ ഇന്‍ഡിപെന്‍ഡന്‍ഡ്പ്രസ് സ്റ്റാന്‍ഡേഡ്‌സ് ഒര്‍ഗനൈസേഷന്‍- ഐ.പി.എസ്.ഓ- ഇക്കാര്യത്തില്‍ വ്യക്തമായ മാര്‍ഗനിര്‍ദ്ദേശങ്ങളുമായി രംഗത്തു വന്നിട്ടുണ്ട്. ആത്മഹത്യ ചെയ്ത രീതി വിവരിക്കുകയേ വേണ്ട എന്നാണ് പുതിയ മാര്‍ഗനിര്‍ദ്ദേശത്തില്‍ മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. കാരണം, ഈ വിവരണമാണ് മിക്കപ്പോഴും അതേ പ്രായക്കാരായ മറ്റുള്ളവരെ സ്വാധീനിക്കുകയും ആത്മഹത്യയിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്ന പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളത്.

എന്തെങ്കിലും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങള്‍ക്കോ അവഗണനകള്‍ക്കോ നീതിനിഷേധത്തിനോ ഉള്ള പ്രതിക്രിയയാണ് ആത്മഹതത്യ എന്ന  മട്ടില്‍ വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുന്നതും ആത്മഹത്യകളെ പ്രകീര്‍ത്തിക്കുന്ന രീതിയില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നതും സാമൂഹ്യമായ വലിയ ദോഷമാണ് ഉണ്ടാക്കുക എന്ന റിപ്പാര്‍ട്ട് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.   
                                                                 

Friday, 4 January 2019

ദ് ഹൂട്ട് ഓണ്‍ ലൈന്‍ മാദ്ധ്യമം പ്രസിദ്ധീകരണം നിര്‍ത്തുന്നു



രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രമുഖ മാദ്ധ്യമ പഠന വിമര്‍ശന മാദ്ധ്യമമായ ദ് ഹൂട്ട്.ഒആര്‍ജി യുടെ പ്രവര്‍ത്തനം നിലച്ചിരിക്കുന്നു. പതിനേഴ് വര്‍ഷത്തെ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനു ശേഷമാണ് ദ് ഹൂട് വെബ്‌സൈറ്റ് നിശ്ചലമായിരിക്കുന്നത്.

പ്രമുഖ പത്രപ്രവര്‍ത്തകയായ സെവന്തി നൈനാനാണ് എഡിറ്റര്‍. സ്ഥാപനത്തിന്റെ പതിനേഴ് വര്‍ഷത്തെ അനുഭവങ്ങള്‍ വിവരിക്കുന്ന എഡിറ്ററുടെ ലേഖനം ഓഗസ്ത് ലക്കത്തില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അതിനു ശേഷം പുതുതായി ഒന്നും ചേര്‍ത്തിട്ടില്ല.
പതിനേഴ് വര്‍ഷമായി ഏതാണ്ട് ഏകയായാണ് ഈ പ്രസിദ്ധീകരണം നടത്തി വരുന്നത്. പലരുടെയും സഹായം തേടി. പ്രതീക്ഷിച്ച സഹായമൊന്നും ലഭിച്ചില്ല. തളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു- സെവന്തി നൈനാന്‍ തത്സമയം എഡിറ്റര്‍ക്ക് അയച്ച ഇ മെയില്‍ സന്ദേശത്തില്‍ അറിയിച്ചു.

ഇക്കണോമിക് ആന്റ് പൊളിറ്റിക്കള്‍ വീക്ക്‌ലി എഡിറ്ററായിരുന്ന പ്രമുഖ പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ പരന്‍ജോയ് ഗുഹ താകുര്‍ത്ത പ്രസിദ്ധീകരണം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ നടത്തുന്നുണ്ട് എന്നും അവര്‍ അറിയിച്ചു. തീരുമാനമായിട്ടില്ല.

സെവന്തി നൈനാന്‍
1974 മുതല്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകയാണ് സെവന്തി നൈനാന്‍. ഇന്ത്യന്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സിലും ഹിന്ദുസ്ഥാന്‍ ടൈംസിലും ദ് ഹിന്ദുവിലും പത്രപ്രവര്‍ത്തകയായിരുന്നു അവര്‍. അതിനു ശേഷമാണ് സ്വതന്ത്ര മാധ്യമമായ ദ് ഹൂട്ടിന് ജന്മം നല്‍കിയത്. പത്രപ്രവര്‍ത്തന മേഖലയിലെ പ്രശ്‌നങ്ങളും പത്രപ്രവര്‍ത്തനനിയമങ്ങളും വാര്‍ത്താവലോകനങ്ങളും എല്ലാം നിരന്തരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുപോന്നിട്ടുണ്ട്. പതിനേഴു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഇന്റര്‍നെറ്റിന്റെ തുടക്കകാലത്തുതന്നെയാണ് ഈ ഇന്റര്‍നെറ്റ് പ്രസിദ്ധീകരണം ശക്തമായ സാന്നിദ്ധ്യമുറപ്പിച്ചത്.

മാദ്ധ്യമരംഗത്തുണ്ടായ നല്ലതും ചീത്തയുമായ എല്ലാ പ്രവണതകളെക്കുറിച്ചും ദ് ഹൂട്ട് വിലയിരുത്തല്‍ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിവാദമായ തെഹല്‍ക്ക പ്രൈവറ്റ് ട്രീറ്റികള്‍, തെഹല്‍്ക്ക സ്റ്റിങ് ഓപറേഷന്‍, പെയ്ഡ് ന്യുസ്, ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വളര്‍ച്ച, എഡിറ്റര്‍ പദവിയുടെ മൂല്യശോഷണം, ചാനല്‍ പ്രതിഭാസങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയയെല്ലാം ദ്ഹൂട്ട് വിലയിരുത്തുകയും വിമര്‍ശിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

മികച്ച വനിതാ പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കുള്ള ചമേലി ദേവി പുരസ്‌കാരം സ്ഥാപിച്ചത് ദ് ഹൂട്ടിന്റെ മാതൃസ്ഥാപനമായ മീഡിയ ഫൗണ്ടേഷനാണ്.
മാദ്ധ്യമവിമര്‍ശനത്തിന്റെ ശരിതെറ്റ് വിവേചനത്തിന്റെയും പ്രസക്തി അനുദിനം വര്‍ദ്ധിക്കുന്ന കാലത്ത് ഇതുപോലൊരു സ്ഥാപനം ഇല്ലാതാകുന്നത് ഏറെ ദുഃഖകരമാണ്. സൈറ്റിന്റെ ആര്‍ക്കൈവ്‌സ് നിലനിര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്.
സന്ദര്‍ശിക്കുക: www.thehoot.org