Tuesday, 17 September 2019

'ഫീച്ചര്‍ ഫില്മ് ബാക്കി ഹെ ഭായ് '


'ഫീച്ചര്‍ ഫില്മ് ബാക്കി ഹെ ഭായ് '


കിടിലന്‍ ഡയലോഗാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി റാഞ്ചിയില്‍ കാച്ചിയത്.  'ഇതു ട്രെയ്ലര്‍ മാത്രം, സിനിമ മുഴുവന്‍ വരാനിരിക്കുന്നതേ ഉള്ളൂ...'. ഒരു മലയാളം സിനിമയില്‍ മമ്മൂട്ടി ഹിന്ദിയില്‍ വീശുന്നുണ്ട് ഇതേ ഡയലോഗ്-' ഫീച്ചര്‍ ഫില്മ്  ബാക്കി ഹേ ഭായ്്്്...ഹ ഹ ഹ'. ഒരു ഹിന്ദി സിനിമയില്‍ ഷാറുഖ് ഖാനും ഹിന്ദിയില്‍ വീശിയിട്ടുണ്ട് ഇതുതന്നെ. ഡയലോഗിന്റെ കോപ്പിറൈറ്റ് മോദിജിക്കില്ലെന്നത് കാര്യമാക്കേണ്ട.

നൂറുനാള്‍ കൊണ്ട് രാജ്യം കണ്ടു കഴിഞ്ഞു മോദി-അമിത് ഷാജി കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ മികവ്. മുന്‍പിന്‍ നോട്ടമില്ല ആരെന്തു പറഞ്ഞാലും വകവെക്കില്ല. എന്താണോ അജന്‍ഡയിലുള്ളത് അതു പാസ്സാക്കും. പ്രതിപക്ഷം പറയുന്നത് മൈന്‍ഡ് ചെയ്യേണ്ട. ബില്ലുകളും മറ്റും പുനരവലോകനത്തിന് സബ് കമ്മിറ്റികള്‍ ഉണ്ട്. അവര്‍ക്ക് വിശേഷിച്ച് പണിയിയൊന്നുമില്ല. മുന്‍ഗവണ്മെന്റുകള്‍ എത്ര സമയമാണ് ബില്ലുകള്‍ കമ്മിറ്റികള്‍ക്ക് അയച്ച് വേസ്റ്റ് ആക്കിയത്. പ്രതിപക്ഷാംഗങ്ങള്‍ പറയുന്ന കുറ്റവും കുറവുമൊക്കെ കുറിച്ചെടുത്ത് നിയമത്തില്‍ അതു തിരുത്താന്‍ മെനക്കെടുമായിരുന്നു ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കോണ്‍ഗ്രസ്-യു.പി.എ കാലത്തെ മന്ത്രിസഭകള്‍. പറയുമ്പോള്‍ ഇതുംപറയണമല്ലോ. നമ്മുടെ അടല്‍ ബിഹാരി വാജ്പേയിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു ഇതേ സൂക്കേട്. ഇപ്പോള്‍ അങ്ങനെ യാതൊന്നുമില്ല. തുരുതുരാ പാസ്സാക്കും നിയമങ്ങള്‍. ജനങ്ങള്‍ തുലഞ്ഞാലും വേണ്ടില്ല എന്നു പറഞ്ഞു തന്നെയല്ലേ കശ്മീര്‍ ബില്‍ പാസ്സാക്കിയത്.

ഇതെല്ലാം വെറും സാമ്പിളുകള്‍ മാത്രമാണ് എന്നു നാട്ടുകാര്‍ക്കെല്ലാം അറിയും. കഴിഞ്ഞ തവണ രാജ്യസഭയില്‍ ഭൂരിപക്ഷമില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ലേശം മടിച്ചു നില്‍ക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. ഇത്തവണ അങ്ങനെയൊരു പ്രശ്നമില്ല. രണ്ടിടത്തും ഭൂരിപക്ഷമായി. ഭൂരിപക്ഷമുണ്ടാക്കാന്‍ എന്തു കുടിലതന്ത്രവും പ്രയോഗിക്കാം എന്നാരോ പണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. ഇല്ലേ, കൗടില്യന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവണം...പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ. സാരമില്ല. നല്ല സംസ്‌കൃതത്തില്‍ അങ്ങനെയൊരു ശ്ലോകം ഉണ്ടാക്കി ഫെയ്സ്ബുക്ക്, ട്വിറ്റര്‍, വാട്സ്ആപ്പ് ആദിയായ ശ്രഷ്ഠ മാധ്യമങ്ങളില്‍ ഇട്ടാല്‍ മതി. വേണമെങ്കില്‍ കൗടില്യന്റെ പേരില്‍ ഒരു വെബ്സൈറ്റ് ഉണ്ടാക്കി അതിലേക്കുള്ള ലിങ്ക് പരസ്യപ്പെടുത്തിയാലും ധാരാളം. ആരാണ് കൗടില്യന്‍ എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ നിയമമന്ത്രിയായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മതി.

അങ്ങനെ പലതും ചെയ്യാനല്ലേ ജനങ്ങള്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഓരോരോ മനുഷ്യരെ ലോക്സഭയിലേക്ക് ജയിപ്പിച്ചത്്. മണ്ടത്തരം പറയുന്ന ആളാണോ വിവരദോഷിയാണോ അക്ഷരാഭ്യാസമില്ലാത്ത ആളാണോ എന്നൊന്നും അവര്‍ നോക്കിയില്ലല്ലോ. ഞാന്‍ ജയിച്ചാല്‍ ശിശുവിവാഹം നിയമവിധേയമാക്കും, ഞങ്ങളെ ജയിപ്പിച്ചാല്‍ മുസ്ലിങ്ങളുടെ ഉള്ള പണിയും ഇല്ലാതാക്കും, എനിക്കു വോട്ട് ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങളെ ഞാന്‍ ശപിക്കും എന്നെല്ലാം പറഞ്ഞവരെ, അക്ഷരാഭ്യാസമുണ്ടോ എന്നു പോലും നോക്കാതെല്ലേ മടി കൂടാതെ ജയിപ്പിച്ചത്. അതു കൊണ്ട് ഇത്തവണ ട്രെയ്ലറിനെ തോല്പിക്കുന്ന ഫീച്ചര്‍ ഫില്മ് കളിക്കാന്‍ പോകുകയാണ്. കണ്ടോളിന്‍.

സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ചയിലായിരിക്കും മുഖ്യശ്രദ്ധ എന്നു മോദിജി കഴിഞ്ഞ തവണ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിലാണ് കളി. അതറിയുന്ന ഒരാളെങ്കിലും സര്‍ക്കാറിലുണ്ടോ എന്നു ചോദിക്കരുത്. ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നതു പോലെ ചെയ്യുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരുണ്ടായാല്‍ പോരെ. പത്തു ശതമാനം വരെ ഉയര്‍ന്നിരുന്ന വളര്‍ച്ചനിരക്ക് കഷ്ടപ്പെട്ട് നാല്-നാലര ആയി കുറച്ചിട്ടുണ്ട്. വക്കീലാണെങ്കില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മനസ്സിലാകുന്ന ആളായിരുന്നു അരുണ്‍ ജെയ്റ്റ്ലി. നിര്‍മല സേതുരാമന്‍ പെടാപ്പാട് പെടുന്നുണ്ട്. അഞ്ചു വര്‍ഷം മിണ്ടാട്ടമില്ലാതിരുന്ന മുന്‍ പ്രഥമര്‍ മന്‍മോഹന്‍ജി ഇപ്പോള്‍ ദിവസേന ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് പൊല്ലാപ്പായി എന്ന് ആദ്യം തോന്നയിരുന്നു. പൊല്ലാപ്പൊന്നും ഇല്ല. അദ്ദേഹം പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടില്ല എന്നു നടിച്ചാല്‍ മതി. അവിടെയിരുന്ന് എന്തു വേണമെങ്കിലും പറയട്ടെ.

ഒറ്റയടിക്ക് കശ്മീര്‍ സംസ്ഥാനത്തെ കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശമാക്കി ഉയര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെയൊരു കടുംകൈ ഏതെങ്കിലും സര്‍ക്കാര്‍ എന്നെങ്കിലും ചെയ്യുമെന്ന് അറിയാനുള്ള ബോധം ഇല്ലാത്തവരാണ് പ്രതിപക്ഷത്തിരിക്കുന്നത്. ഇനി ഏതെല്ലാം സംസ്ഥാനങ്ങളെ കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമാക്കണം എന്ന കാര്യം ആലോചിക്കുന്നുണ്ട്. ധൃതിയൊന്നുമില്ല. കേരളമാണോ ബംഗാളാണോ അടുത്തത് എന്നൊന്നും ചോദിക്കരുത്.

അസമില്‍ കുറെ ലക്ഷം ആളുകള്‍ക്കു ഉറക്കമില്ലത്രെ. ഇന്ത്യക്കാരാണ് എന്നു തെളിയിക്കുന്നതിനുള്ള രേഖയില്ലാത്തവരെ പൗരത്വ പട്ടികയില്‍ പെടുത്തില്ല. ഈ ഐഡിയ ബി.ജെ.പിയുടേതല്ല കേട്ടോ. കോടതിയും എ.എ.എസ്.യുവും അന്നത്തെ സര്‍ക്കാറും എല്ലാം ചേര്‍ന്നുണ്ടാക്കിയ വയ്യാവേലിയാണ്. പക്ഷേ, അതിബുദ്ധിമാനായ അമിത് ഷായ്ക്ക് അതിന്റെ അനന്തസാധ്യതകള്‍ മൊട്ടത്തലയില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. പൗരത്വസംവിധാനം ഇന്ത്യ മുഴുവന്‍ നടപ്പാക്കും എന്നദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തൊരു കുട്ടിച്ചോറായിരിക്കും അതു സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാക്കുക എന്നാലോചിക്കാനേ വയ്യ. ഭ്രാന്താസ്പത്രിയിലായിരുന്ന ഒരാള്‍ രോഗം ഭേദമായി എന്ന സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുമായി പുറത്തിറങ്ങിയ ശേഷം മറ്റുള്ളവരെയെല്ലാം ഭ്രാന്തന്മാര്‍ എന്നു വിളിച്ചതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കാരണം, അവരുടെ പക്കലൊന്നും ഭ്രാന്തില്ല എന്ന സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഇല്ലല്ലോ. അപ്പുപ്പന്മാരൊന്നും ലങ്കയില്‍നിന്നു വന്നവരല്ല എന്നു തെളിയിക്കുന്നതിനുള്ള സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് എവിടെ കിട്ടും? എന്തായാലും ഒരു അഖിലഭാരത പൗരത്വ ഗുല്‍മാലിന്റെ സാധ്യതകള്‍ അമിത് ഷാജി പരിശോധിക്കുന്നുണ്ട്. ഒന്നിനും മടിക്കില്ല.

കാണാന്‍പോകുന്ന ഫീച്ചര്‍ ഫിലിം പൂരത്തിന്റെ ഒരു അധ്യായം സംബന്ധിച്ച്  അമിത് ഷാജി സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹിന്ദിയാണത്രെ രാഷ്്ട്രത്തില്‍ ഐക്യമുണ്ടാക്കുക.  കേരളത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ മലയാളത്തില്‍ പി.എസ്.സി പരീക്ഷ നടത്തണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ട് സമരം ചെയ്യുംപോലെ നാളെ ഹിന്ദിയില്‍ മതി യു.പി.എസ്.സി പരീക്ഷ എന്നു തീരുമാനിച്ചാല്‍ സംഗതി കേമമാവില്ലേ? പണ്ടൊരിക്കല്‍ ഇങ്ങനെയെന്തോ ചില്ലറ നടപടിയുമായി ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് തമിഴ്നാട് രാഷ്ട്രഐക്യം കൊണ്ട് കത്തിച്ചാമ്പലായത്. ഇനിയും സാധ്യത കാണാനുണ്ട്. ഒരു രാഷ്ട്രം ഒരു ഭാഷ എന്നതു പോലെ ഇനി ഘട്ടം ഘട്ടമായി ഒരു രാഷ്ട്രം ഒരു വസ്ത്രം, ഒരു രാഷ്ട്രം ഒരു ഭക്ഷണം, ഒരു രാഷ്ട്രം ഒരു പാര്‍ട്ടി, ഒരു രാഷ്ട്രം ഒരു മതം, ഒരു രാഷ്ട്രം ഒരു മോദി എന്നിങ്ങനെയുള്ള സുന്ദരന്‍ ആശയങ്ങള്‍ ഘട്ടം ഘട്ടമായി വരുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കാം. വന്നോട്ടെ, വന്നോട്ടെ....

എന്തിന് വെറുതെ പദവികള്‍!

ഉള്ളതും പോയതിന്റെ സങ്കടത്തിലാണ് കോണ്‍ഗ്രസ് ലോക്സഭയിലിപ്പോള്‍. കഴിഞ്ഞ തവണ 44 സീറ്റ് മാത്രം കിട്ടിയപ്പോള്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ എതിരാളികള്‍ പോലും ഞെട്ടിയിരുന്നു. എന്തൊരു തോല്‍വി!  44 നേക്കാള്‍ ചെറിയ സംഖ്യയാണ് 52 എന്നേ തോന്നൂ ഇത്തവണത്തെ ഞെട്ടല്‍ കണ്ടാല്‍. പ്രധാനമന്ത്രിയാകാന്‍ ജുബ്ബയിട്ട യുവരാജാവ് സ്വന്തം മണ്ഡലത്തില്‍ തറപറ്റിയത് വയനാട്ടുകാരെപ്പോലും ഞെട്ടിച്ചു. ഇതു നഷ്ടപ്പെടലിന്റെ കാലമാണ്. അതിനിടെയാണ് ചില കൂട്ടര്‍ പാര്‍ലമെന്റ് കമ്മിറ്റികളില്‍ പാര്‍ട്ടിക്കു സ്ഥാനം കിട്ടിയില്ലെന്ന് പരവശവുമായി നടക്കുന്നത്. ഹാ കഷ്ടം.

ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സീറ്റ് കിട്ടിയ പാര്‍ട്ടിയുടെ തലവനാണ് പ്രതിപക്ഷനേതാവ്. അതു പണ്ട് എ.കെ.ജി.യുടെ കാലത്തേ അങ്ങനെയാണ്. പിന്നീട് കൊണ്ടുവന്ന വ്യവസ്ഥയിലും സീറ്റ് എണ്ണം പ്രധാനമായിരുന്നില്ലെന്നാണ് വിദഗ്ദ്ധരും പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ, എന്തു ചെയ്യും, കോണ്‍ഗ്രസ്സിന് അതും വേണ്ട. രാഹുല്‍ ഗാന്ധിക്കു പാര്‍ട്ടി സ്ഥാനവും വേണ്ട, പാര്‍ലമെന്ററി സ്ഥാനവും വേണ്ട. നിരാശയുടെ പടുകുഴിയിയാണ്. നൈരാശ്യം മൂത്ത് ലോക്സഭാംഗത്വം തന്നെ രാജിവച്ചുകളുയുമോ എന്ന ഭീതിയിലാണ് വയനാട്ടുകാരും.

പാര്‍ലമെന്റ്ിലെ അല്ലറ ചില്ലറ കമ്മിറ്റി പദവികള്‍ കൊണ്ടൊരു പ്രയോജനവും കിട്ടാന്‍ പോകുന്നില്ല. ലോക്സഭയില്‍ എല്ലാം അമിത് ഷാ ചെയ്തുകൊള്ളും. മന്ത്രിമാര്‍ക്കു പോലും ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല. പ്രതിപക്ഷാംഗങ്ങള്‍ക്കു ഘോരഘോരം പ്രസംഗിക്കാം. കൈയ്യടികിട്ടും, പ്രസംഗിക്കുന്നത് രേഖയിലുണ്ടാകും. പത്രങ്ങളില്‍ വന്നാല്‍ വന്നു. എന്തിന് വെറുതെ കമ്മിറ്റി പദവികള്‍.....


കുതന്ത്രങ്ങള്‍ അറിയാതെ..

തനിക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ തന്ത്രകുതന്ത്രങ്ങള്‍ അറിയില്ലെ് മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ രാജ്യസഭാംഗം പി.വി. അബ്ദുല്‍ വഹാബ് കുമ്പസരിച്ചതായി പത്രങ്ങളില്‍ കാണുുണ്ട്. അദ്ദേഹം ഈയിടെ പ്രളയദുരിതാശ്വാസ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷ സര്‍ക്കാറിനെ അഭിനന്ദിച്ചു പോയി. അബദ്ധത്തില്‍ പറ്റിയതാണ്. നല്ല കാര്യം ആരു ചെയ്താലും താന്‍ അഭിനന്ദിക്കും എല്ലൊം നമ്മള്‍ പ്രസംഗിക്കാനേ പാടുള്ളൂ. അത് നടപ്പാക്കാന്‍ പാടില്ല. എതിരാളികളെ എപ്പോഴും ചീത്ത പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കണം. ചീത്തപറയാന്‍ പറ്റില്ലെങ്കില്‍ മൗനം മണ്ടനും ഭൂഷണം എ തത്ത്വം സ്വീകരിച്ച് മിണ്ടാതിരിക്കണം.
തന്ത്രകുതന്ത്രങ്ങളൊും അറിയില്ല എു വഹാബ്ജി വിനയം കൊണ്ടു പറഞ്ഞതാണ്. ചില്ലറ തന്ത്രകുതന്ത്രം അറിയാതെ ആര്‍ക്കെങ്കിലും രാജ്യസഭാ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയാകാന്‍ പറ്റുമോ? സംഭാവന കൊടുത്തി'ാണ് അതൊപ്പിച്ചത് എു അസൂയക്കാര്‍ പറയുമായിരിക്കും. എാലും തന്ത്രം വേണം. ഒരു ടേംകഴിഞ്ഞ് രണ്ടാം ടേം അതേ പദവി കി'ണമെങ്കില്‍ തന്ത്രം പോര, കാശും പോര, കുതന്ത്രംത െവേണ്ടി വരും. വെറുതെ കാശ് എറിയാന്‍ മാത്രം കഴിയുവര്‍ അത് എറിഞ്ഞുകൊണ്ടേ ഇരിക്കും. പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റ് പോലും ആവില്ല....

മുനവാക്ക്
മരട് ഫ്‌ളാറ്റുകാര്‍ക്ക് ഒപ്പം ഉണ്ടാകും: കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണന്‍
*ഒപ്പംകൊണ്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. പ്രശ്‌നത്തിനു മുഴുവന്‍ ഉത്തരവാദികള്‍ നഗരസഭ മുതല്‍ മന്ത്രിസഭ വരെയുള്ളവരാണ്. ഫ്‌ളാറ്റുടമകളുടെ നഷ്ടം ഇവര്‍ നികത്തിക്കൊടുക്കണം. വേറെ എന്ത് ഒപ്പം.


Monday, 9 September 2019

NP Rajendran: സ്വതന്ത്രവും പ്രബലവുമായ മാധ്യമസംവിധാനം വേണ്ട

NP Rajendran: സ്വതന്ത്രവും പ്രബലവുമായ മാധ്യമസംവിധാനം വേണ്ട: സ്വതന്ത്രവും പ്രബലവുമായ മാധ്യമസംവിധാനം വേണ്ട എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍ വാജ്‌പേയ് കാലം മുതല്‍ ബി.ജെ.പി കാര്യങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്ന ...

സ്വതന്ത്രവും പ്രബലവുമായ മാധ്യമസംവിധാനം വേണ്ട


സ്വതന്ത്രവും പ്രബലവുമായ മാധ്യമസംവിധാനം വേണ്ട



എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍

വാജ്‌പേയ് കാലം മുതല്‍ ബി.ജെ.പി കാര്യങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്ന ഒരു പത്രപ്രവര്‍ത്തകയാണ് സാബ നഖ്‌വി. ഈയിടെ കോഴിക്കോട്ട് മാധ്യമവിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കു വേണ്ടി സംഘടിപ്പിച്ച ഒരു ചര്‍ച്ചാസമ്മേളനത്തില്‍ ചോദ്യോത്തരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ആരോ അവരോടു ചോദിച്ചു- ബി.ജെ.പി യിലെ വാജ്‌പേയ് കാലവും മോദി കാലവും തമ്മില്‍ വല്ല വ്യത്യാസമുണ്ടോ? ചെറിയ വ്യത്യാസമൊന്നുമല്ല ഉള്ളത് എന്നവര്‍ വിവരിച്ചു. വാജ്‌പേയ് കാലത്ത് പത്രപ്രവര്‍ത്തകരെ, വിമര്‍ശിക്കുന്ന പത്രപ്രവര്‍ത്തകരെപ്പോലും ഒട്ടും അകറ്റി നിര്‍ത്തിയിരുന്നില്ല. ഒരു മുസ്ലിം പത്രപ്രവര്‍ത്തകയാണ് എന്ന പ്രത്യേക പരിഗണന പോലും വാജ്‌പേയ് കാലത്ത് പാര്‍ട്ടി നേതാക്കളില്‍നിന്നു ലഭിച്ചിരുന്നു. സൗഹാര്‍ദ്ദത്തോടെയല്ലാതെ ആരും പെരുമാറാറില്ല. പാര്‍ട്ടിയുടെ മാത്രമല്ല, കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറിന്റെയും ഓഫീസുകളില്‍ വിവരങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നതിനും ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നതിനും എല്ലാ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍, നരേന്ദ്രമോദി പ്രധാനമന്ത്രിയായതിനു ശേഷം എല്ലാം ഓരോന്നായി അവസാനിക്കുകയായിരുന്നു. മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ എന്നൊരു കൂട്ടരുടെ ആവശ്യമേ ഇല്ല എന്ന മട്ടിലായി ഇപ്പോഴത്തെ സമീപനം. പലേടത്തും കേറാന്‍പോലും അനുവാദമില്ല. സബ നഖ്‌വി അവരുടെ ഷെയ്ഡ്‌സ് ഒഫ് സാഫ്രണ്‍-ഫ്രം വാജ്‌പേയ് ടു മോദി എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ ഇക്കാര്യം വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.   

ഇതൊരു പെരുമാറ്റത്തിന്റെ മാത്രം പ്രശ്‌നമല്ല എന്നു ഇന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം. 2014-ല്‍ ഭരണമേറ്റ ശേഷം നരേന്ദ്ര മോദി ആദ്യം ചെയ്ത കാര്യം വിദേശപര്യടനങ്ങളില്‍ ഒപ്പം മാധ്യമലേഖകരെ കൊണ്ടുപോകുന്ന സമ്പ്രദായം നിറുത്തുകയാണ്. അന്നു മുതല്‍ വേറെയും സിഗ്നലുകള്‍ തുടര്‍ച്ചയായി അദ്ദേഹം നല്‍കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പത്രസമ്മേളനം പോലും നടത്താതെ പ്രധാനമന്ത്രിക്കു ഭരിക്കാം എന്നു അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു. എല്ലാ ആശയവിനിമയവും മോദിക്കു വണ്‍വെ ട്രാഫിക് ആണ്. തിരിച്ചാരും ഒന്നും ചോദിക്കരുത്, പറയരുത്.  അഞ്ചുവര്‍ഷത്തിനു ശേഷമുള്ള തിരിച്ചുവരവോടെ ഇനി മാധ്യമങ്ങളുടെ ആവശ്യമേ ഇല്ല എന്ന സന്ദേശമാണ് നല്‍കുന്നത്.

അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ച ശേഷം 1975-ല്‍ രാജ്യത്താകെ പത്രങ്ങള്‍ക്ക് സെന്‍സര്‍ഷിപ്പ് ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പക്ഷേ, ഗവണ്മെന്റിന്റെ നടപടിയില്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു തീവ്രമായ എതിര്‍പ്പുണ്ടാകുമെന്ന മുന്‍ധാരണയോടെ രാജ്യത്തൊരിടത്തും ആരും റോഡിലിറങ്ങുന്നതിനു നിരോധനം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല. ഡല്‍ഹിയിലെ ഒരു തെരുവില്‍ വൈദ്യുതിബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചതായി ആക്ഷേപമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ, ഒരിടത്തും ഒരു പത്രവും പ്രസിദ്ധീകരിക്കരുത് എന്നുറപ്പാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. പത്രറിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാര്‍ക്ക് റോഡിലിറങ്ങാന്‍ പറ്റാത്ത നില ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല. ജമ്മു കാശ്്മീരില്‍ ഇതെല്ലാം ചെയ്തു. ഇനി എന്തെല്ലാം ചെയ്യും എന്നു കാണാനിരിക്കുന്നേ ഉള്ളൂ.

ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടറെ പൊലീസ് കസ്റ്റഡിയിലെടുക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്താല്‍ ഉയര്‍ന്നുവരാറുള്ള ബഹുജന പ്രതിഷേധത്തിന്റെ പല അനുഭവങ്ങള്‍ രാജ്യം പലവട്ടം കണ്ടതാണ്. ജനനേതാക്കളെ മുഴുവന്‍ ജയിലിലോ വീട്ടിലോ തടവിലാക്കുക, ഗതാഗതം തടയുക, കടകമ്പോളങ്ങള്‍ അടച്ചിടുക, ആസ്പത്രിയില്‍ പോകാന്‍ പോലും അനുവദിക്കാതിരിക്കുക....ഇതില്‍ ചിലതെല്ലാം ഇന്ത്യയില്‍ മുമ്പും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, ഒരേ സമയം ഒരിടത്തുതന്നെ എല്ലാം ചെയ്്തിട്ടില്ല. ഒരു വലിയ അക്രമാസക്ത പ്രതിഷേധത്തെ നേരിടാനായിരുന്നു എന്ന ന്യായമെങ്കിലും പറഞ്ഞുകൊണ്ടായിരുന്നു പലരും പലതും ചെയ്യാറുള്ളത്. കശ്മീരില്‍ എല്ലാം ശാന്തമായിരുന്നു. തങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍പോകുന്ന കാര്യം കശ്മീര്‍ ജനതയെ ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിക്കുമെന്നും അവര്‍ നാടിനു തീക്കൊളുത്തുമെന്നും ഭരണകൂടം ഭയന്നിരുന്നു എന്നു വ്യക്തം. ആരെയും റോഡിലിറങ്ങാന്‍ സമ്മതിക്കാത്തതുകൊണ്ട് എങ്ങും നിശ്ശബ്ദമാണ്. കശ്മീര്‍ ശാന്തം എന്നു റിപ്പോര്‍ട്ടു ചെയ്യാന്‍ ന്യൂഡല്‍ഹിയില്‍നിന്നു ചാനല്‍ ലേഖകരെ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. പൂര്‍ണവിജനതയും ശ്മശാനമൂകതയും ശാന്തത തന്നെ.

ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ അടിയന്തരാവസ്ഥാപ്രഖ്യാപനം ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ മാത്രം സൃഷ്ടിയായിരുന്നു എന്ന് അക്കാലത്തെ രാഷ്ട്രീയം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുള്ളവര്‍ക്ക് അറിയും. അങ്ങനെയൊരു നടപടിക്കു വഴങ്ങാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥയിലേക്ക് രാജ്യത്തെ പരുവപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. ഇന്ദിര ചെയ്തതിനെ, ദുര്‍ബലരും ഭീരുക്കളുമായ പാര്‍ട്ടി നേതാക്കള്‍ പിന്താങ്ങുകയും പാടിപ്പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു എന്നേ ഉള്ളൂ. ഇന്ന് അതല്ല അവസ്ഥ. അഞ്ചു വര്‍ഷമായി രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ കാലാവസ്ഥതന്നെ സംഘപരിവാര്‍ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി രൂപപ്പെടുത്തി വരികയായിരുന്നു. മാധ്യമങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള എല്ലാ എതിര്‍ശബ്ദങ്ങളും ഇല്ലതാക്കാന്‍ അടിയന്തരാവസ്ഥയില്ലാതെ തന്നെ സാധിക്കും എന്നു തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദേശീയ മാധ്യമങ്ങള്‍ നിശ്ശബ്ദമാണ്്. രണ്ടു വാളുകള്‍ ഓങ്ങിയാണ് ഇതു സാധിച്ചെടുത്തത്.

ഒന്നു, പരസ്യനിഷേധം- പരസ്യവരുമാനം ഇല്ലാതെ ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനും പ്രവര്‍ത്തിക്കാനാവില്ല. സര്‍ക്കാറിന്റെ പരസ്യം വേണം. ടൈംസ് ഒഫ് ഇന്ത്യക്കു പോലും വരുമാനത്തിന്റെ 15 ശതമാനത്തോളം കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറിന്റെ പരസ്യങ്ങളില്‍നിന്നാണ് എന്നറിയുന്നു. മോദി കാലത്തു വിവേചനപൂര്‍വമാണ് പരസ്യം നല്‍കല്‍. അനുകൂലപത്രങ്ങള്‍ക്കു കൂടുതലും എതിരാളിപ്പത്രങ്ങള്‍ക്കു കുറച്ചും കൊടുക്കുന്നതുപോലും മനസ്സിലാക്കാം. ഇവിടെ, അതിലപ്പുറമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. എതിരാളികള്‍ക്കു പരസ്യമില്ല. സര്‍ക്കാര്‍ മുഖപത്രമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു ശീലമില്ലാത്ത ദ് ഹിന്ദു, ദ് ടെലഗ്രാഫ്, ആനന്ദബസാര്‍ പത്രിക തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ പരസ്യം നിഷേധിധിച്ചിരിക്കുന്നു. പാര്‍ലമെന്റില്‍ല്‍ ആക്ഷേപമുയര്‍ന്നു. മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. പരസ്യം നിഷേധിക്കുന്നത് മന്ത്രി ഒപ്പുവച്ച ഉത്തരവിറക്കിയല്ലല്ലോ. സര്‍ക്കാറിനെ എപ്പോഴും വിമര്‍ശിക്കുന്നവര്‍ക്ക് എന്തിന് എപ്പോഴും പരസ്യം കൊടുക്കണം എന്ന ചോദ്യമാണ് അവര്‍ തിരിച്ചു ചോദിക്കുക. ന്യായം തന്നെ!  കശ്മീറിലെ പല പത്രങ്ങള്‍ക്കും പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പിനു മുന്‍പുതന്നെ സര്‍ക്കാര്‍ പരസ്യം നിഷേധിച്ചിരുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ വാളും പുതുമയുള്ള ഒന്നാണ്. മാനനഷ്ടക്കേസ് ആണ് ഇപ്പോള്‍ വ്യാപകമാവുന്ന ആ മാധ്യമധ്വംസക നടപടി. മാനനഷ്ടക്കേസ് പുതിയ കാര്യമല്ല. പക്ഷേ, ഇപ്പോള്‍ മാനനഷ്ടക്കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്യുക എന്നതു തന്നെയാണ് ശിക്ഷ. അഞ്ചും പത്തുമല്ല, നൂറും ആയിരവും കോടി രൂപയാണ് നഷ്ടപരിഹാരം ചോദിക്കുക. എത്ര നഷ്ടപരിഹാരം വിധിക്കാം എന്നതിനു എന്തെങ്കിലും തത്വമോ നിയമമോ ഇല്ല. ഒരു ജഡ്ജിയുടെ ഫോട്ടോ ഒരു ചാനലില്‍ ഏതാനും സെക്കന്‍ഡ് സമയം മാറിപ്പോയതിന്റെ പേരില്‍ 100 കോടി രൂപ നഷ്ടപരിഹാരം വിധിച്ച കോടതി ഉള്ള നാട്ടില്‍ എന്താണ് വിധിച്ചുകൂടാത്തത്! രാജ്യത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിലെ കോടതികളില്‍ ഫയല്‍ ചെയ്യപ്പെടുന്ന കേസ്സുകള്‍ക്കു പിറകെ പായേണ്ടി വരുന്ന പത്രാധിപര്‍ക്കും റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ക്കും പത്രപ്രവര്‍ത്തനം നടത്താനാവില്ല.  ദ് ഹിന്ദുവിന്റെ മുന്‍ എഡിറ്റര്‍ സിദ്ധാര്‍ത്ഥ് വരദരാജന്‍ ഓക്‌സ്‌ഫോര്‍ഡ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ നടത്തിയ ഒരു പ്രഭാഷണത്തില്‍ ഇതിന്റെ മാനനഷ്ടവ്യവഹാരത്തിന്റെ ഹിംസാത്മകമായ വശം വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.

ദ് ഹിന്ദു വിട്ട ശേഷം അദ്ദേഹം ദ് വയര്‍ എന്ന ഓണ്‍ലൈന്‍ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ എഡിറ്ററാണ്. വര്‍ഷത്തില്‍ ഏഴു കോടി രൂപയാണ് അതിന്റെ ആകെ വാര്‍ഷിക ബജറ്റ്്്. ഈ സ്ഥാപനത്തിനെതിരെ ഇപ്പോള്‍ വിചാരണയിലിരിക്കുന്ന മാനനഷ്ടക്കേസ്സുകളില്‍ ആകെ ആവശ്യപ്പെട്ട നഷ്ടപരിഹാരത്തുക പതിനൊന്നായിരം കോടി രൂപ വരും! ആരൊക്കെയാണ് കേസ്സുകള്‍ ഫയല്‍ ചെയ്തിട്ടുള്ളതെന്നോ...ഗൗതം അദ്വാനി, അനില്‍ അംബാനി(അദ്ദേഹം പിന്നീട് കേസ് പിന്‍വലിച്ചു), സുഭാഷ് ചന്ദ്ര, രാജീവ് ചന്ദ്രശേഖര്‍ എം.പി, ശ്രീ ശ്രീ രവിശങ്കര്‍, കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അമിത് ഷാ, മകന്‍ ജയ് അമിത് ഷാ. തീര്‍ച്ചയായും കേസ് കൊടുക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്ന വലിയ തുക നഷ്ടപരിഹാരം ചോദിക്കാനും അവര്‍ക്ക് അവകാശമുണ്ട്. പക്ഷേ, മാനനഷ്ടക്കേസ് വിചാരണ തന്നെ ശിക്ഷയായി മാറുന്ന അവസ്ഥ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനത്തെ തകര്‍ക്കും.അതു തന്നെയാണ് ഈ കേസ്സുകളിലെ പരാതിക്കാര്‍ എല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. തങ്ങള്‍ എന്തു ചെയ്താലും ഇനി ആരും തങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ഒന്നും എഴുതരുത്.

ഓണ്‍ലൈന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ ശക്തി പ്രാപിക്കുന്ന കാലമാണ് ഇത്. പലതിനും വിദേശത്തുള്ള സ്വതന്ത്ര എന്‍.ജി.ഒ കളുടെ പിന്തുണയുണ്ട്. ഇത്തരം ധനസഹായങ്ങള്‍ നിര്‍ത്തലാക്കിക്കാനും  ഓണ്‍ലൈന്‍ മാധ്യമങ്ങളെ വട്ടംകറക്കാന്‍ സര്‍ക്കാറിനു കഴിയും. സര്‍ക്കാറിനെ വിമര്‍ശിക്കുന്ന പല സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും കഴുത്തില്‍ കുരുക്കു വീണുകഴിഞ്ഞു.

ഇതിനൊക്കെ അപ്പുറത്ത്, ചാനലുകളുടെ വാര്‍ത്താ ഉള്ളടക്കം സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കാനും അവ തങ്ങളുടെ താല്പര്യത്തിനെതിരെങ്കില്‍ നേരിടാനും കേന്ദ്രത്തില്‍ സംവിധാനമുണ്ട്. 200ല്‍ ഏറെ ജീവനക്കാരെ ഇതിനായി നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടത്രെ. എബിപി ചാനലിന്റെ പ്രമുഖ അവതാരകനായിരുന്നു പുണ്യ പ്രസുന്‍ ബാജ്‌പെയ് സ്വന്തം അനുഭവത്തില്‍ നിന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ഇക്കാര്യം പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പ്രധാനമന്ത്രിയെക്കുറിച്ച് വിമര്‍ശനപരമായി ഒന്നും പറയരുത് എന്ന തന്റെ ചീഫ് എഡിറ്റര്‍ തന്നോടാവശ്യപ്പെട്ടതായി അദ്ദേഹം എഴുതി. ഒടുവില്‍ ബാജ്‌പേയിക്കു രാജി വച്ചിറങ്ങേണ്ടി വന്നു.

ഇതിനെല്ലാം അപ്പുറമാണ് രാജ്യവ്യാപകമായി വിമര്‍ശകര്‍ക്കെതിരെ നടക്കുന്ന ആള്‍ക്കൂട്ട ആക്രമണങ്ങള്‍. രാമചന്ദ്രഗുഹ മുതല്‍ അടൂര്‍ ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍ വരെയുള്ള പ്രമുഖരുടെ അനുഭവങ്ങള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം. പ്രമുഖരല്ലാത്ത അനേകം മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് ഇതിലേറെ അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. തെരുവിലല്ല,  സാമൂഹ്യ(വിരുദ്ധ) മാധ്യമങ്ങളിലാണ് ഇതധികവും നടക്കാറുള്ളത് എന്നതു മാത്രമാണ് സമാധാനം.

പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്ന ഒരു വ്യവസായമാണ് പത്രം. പാശ്ചാത്യനാടുകളില്‍ അച്ചടിപ്പത്രം അസ്തമിക്കുക തന്നെയാണ്. ആളുകള്‍ ഡിജിറ്റല്‍ മാധ്യമങ്ങളിലേക്കു നീങ്ങുന്നു. ഇന്ത്യയിലും ഈ പ്രതിഭാസം പ്രകടമാവുന്നുണ്ട്. ഭരണഘടനപരമായ സംരക്ഷണം ഇല്ലെങ്കിലും ഭരണപരമായ സംരക്ഷണം പത്രമാധ്യമത്തിനു നല്‍കണം എന്നബോധ്യം മുന്‍സര്‍ക്കാറുകള്‍ നികുതി ചുമത്തുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ വെക്കാറുണ്ട്. ന്യൂസ് പ്രിന്റ് ഇറക്കുമതിക്ക്  വലിയ തോതില്‍ നികുതി ഏര്‍പ്പെടുത്താതിരുന്നത് ഇക്കാരണത്താലാണ്. ഇന്ത്യന്‍ ന്യൂസ്പ്രിന്റ് ഉല്പാദകര്‍ ഈ ആവശ്യമുന്നയിച്ച് വലിയ സമ്മര്‍ദ്ദം ചെലുത്താറുണ്ടെങ്കിലും മാധ്യമതാല്പര്യമാണ് സംരക്ഷിക്കപ്പെടാറുള്ളത്. രണ്ടാം മോദി സര്‍ക്കാറിന്റെ ആദ്യബജറ്റില്‍തന്നെ മാധ്യമങ്ങളെ സാമ്പത്തികമായി ഞെരുക്കുന്ന ഇറക്കുമതി നികുതി ചുമത്തിക്കഴിഞ്ഞു.

കേ്്രന്ദസര്‍ക്കാറിന്റെ ദയാദാക്ഷിണ്യത്തിനു നിന്നുകൊടുക്കുന്നതാവണം മാധ്യമങ്ങള്‍ എന്നു കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നല്ല അനുസരണം ഉണ്ടാവണം. എങ്കില്‍ സര്‍ക്കാറിന് അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ല. എല്ലാറ്റിന്റെയും ലക്ഷ്യം ഇതുമാത്രം-സ്വതന്ത്രവും പ്രബലവുമായ മാധ്യമസംവിധാനം വേണ്ട. ഭരണാധികാരികള്‍ക്ക് ജനങ്ങളിലെത്താന്‍ ട്വിറ്ററും വാട്‌സ് ആപ്പും തട്ടുപൊളിപ്പന്‍ പ്രസംഗങ്ങളുടെ ചാനല്‍ ലൈവുകളും മതി. വിമര്‍ശനവും ഉപദേശവും വേണ്ട. പിന്നെ, മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യം സംബന്ധിച്ച റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ സാന്‍സ് ബോര്‍ഡേഴ്‌സിന്റെ വാര്‍ഷികറിപ്പോര്‍ട്ടിലെ ഇന്ത്യയുടെ റാങ്ക് അഞ്ചോ പത്തോ കുറയുമായിരിക്കും. ഇപ്പോള്‍ അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്‍ പോലും ഇന്ത്യയ്ക്കു മുകളിലാണ്. ഇനി ഉത്തരകൊറിയയും മുകളിലെത്തുമായിരിക്കും. ആര്‍ക്കുണ്ട് ചേതം!
(Published in Padabhedam monthly -2019 Sep. issue


Friday, 6 September 2019

രണ്ട് വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സി ജീവിതങ്ങള്‍- ഇവര്‍ വിസ്മരിക്കപ്പെടുകയില്ല






രണ്ട് വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സി ജീവിതങ്ങള്‍-
ഇവര്‍ വിസ്മരിക്കപ്പെടുകയില്ല


എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍

പത്രപ്രവര്‍ത്തകനാകുന്നതു വരെ എനിക്കും വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികളെക്കുറിച്ച് വലിയ പിടിപാടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ ചിലതുണ്ട് എന്നറിയാമെന്നല്ലാതെ രീതികളൊന്നും അറിയില്ല. പത്രവാര്‍ത്തകളോടൊപ്പം സ്വന്തം ലേഖകന്‍ എന്നും മറ്റും ചേര്‍ക്കുന്നതുപോലെ പി.ടി.ഐ എന്നും യു.എന്‍.ഐ എന്നും ചേര്‍ത്തിരുന്ന കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ തലമുറ അതും കണ്ടിട്ടില്ല. വാര്‍ത്തകള്‍ ശേഖരിച്ച് ലോകമെങ്ങും പത്രസ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്ക് എത്തിക്കുന്നത് വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികളാണ്. പക്ഷേ, അവര്‍ നിര്‍ഭാഗ്യവന്മാരാണ്. വായനക്കാര്‍ അവരുടെ സേവനം അറിയാറില്ല. അവരുടെ ലേഖകരുടെ പേരുകള്‍ വാര്‍ത്ത വായിക്കുന്നവര്‍ അറിയുകയില്ല. 

1981 മുതല്‍ ന്യൂസ് റൂമില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു അനീതി കണ്ട് ഞാന്‍ പലപ്പോഴും അമ്പരന്നിട്ടുണ്ട്. മിക്കവാറും എല്ലാ പ്രധാന ദേശീയവാര്‍ത്തകളും തരുന്നത് പി.ടി.ഐ, യു.എന്‍.ഐ എന്നീ രണ്ട് വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികളാണ്. ആ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ മലയാളത്തിലാക്കുകയാണ് മാതൃഭൂമി കോഴിക്കോട് സെന്‍ട്രല്‍ ഡസ്‌കിലെ ഞങ്ങളുടെ പ്രധാനജോലി. അതേപടി കൊടുക്കണം എന്നില്ല. ചിലപ്പോള്‍ രണ്ട് ഏജന്‍സികളുടെ വാര്‍ത്തകള്‍ കൂട്ടിക്കലര്‍ത്തി മൂന്നാമതൊന്നു സൃഷ്ടിക്കും. കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുകയുമാകാം. പക്ഷേ... വാര്‍ത്തയിലൊരിടത്തും ഏജന്‍സിയെക്കുറിച്ച് മിണ്ടില്ല. അതു പോകട്ടെ, മിക്കപ്പോഴും ഏജന്‍സി റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ക്ക് പത്രത്തിലെ സ്വന്തം ലേഖകരുടെ ബൈലൈന്‍ കൊടുക്കുക എന്ന അതിക്രമവും ഏതാണ്ടെല്ലാ ദിവസവും കാണിക്കാറുണ്ട്. ഒരു പ്രമുഖ ലേഖകന്‍ പ്രധാന വാര്‍ത്തകളുടെ തലക്കെട്ടും ആദ്യത്തെ മൂന്നു വാചകവും എഴുതിയയക്കും. ചുവടെ add agency എന്നു ചേര്‍ക്കും. പണിതീര്‍ന്നു!


അജ്ഞാതനായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച് അപ്രത്യക്ഷമാകുമായിരുന്ന വാര്‍ത്താഏജന്‍സി ലേഖകരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ പെട്ട രണ്ട് മലയാളി ലേഖകര്‍ അവരുടെ ജീവിതകഥ വരും തലമുറകള്‍ക്കു വേണ്ടി എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.  വി.പി. രാമചന്ദ്രനും കെ.പി. കൃഷ്ണനുണ്ണയും. എഴുതിവച്ചതു കൊണ്ടു അവര്‍ മറക്കപ്പെടില്ല എന്നുറപ്പിക്കാം. അവര്‍ തമ്മില്‍ ഒരു വ്യത്യാസമുണ്ട്. വി.പി.ആര്‍ എന്ന വി.പി.രാമചന്ദ്രന്‍ അജ്ഞാതനായല്ല പത്രരംഗം വിട്ടത്. മാതൃഭൂമി പത്രാധിപത്യവും കേരള മീഡിയ അക്കാദമി അദ്ധ്യക്ഷപദവിയും വഹിച്ച, കേസരി-സ്വദേശാഭിമാനി പുരസ്‌കാരം നേടിയ വ്യത്യസ്തനായ ഒരു പത്രപ്രവര്‍ത്തകനാണ് വി.പി.രാമചന്ദ്രന്‍.  95 പിന്നിട്ട് എറണാകുളം കാക്കനാട്ട് വിശ്രമജീവിതം നയിക്കുന്ന വി.പി.ആറിനു ദീര്‍ഘമേറിയ പത്രപ്രവര്‍ത്തനജീവിതത്തിന്റെ എണ്ണമറ്റ കഥകള്‍ പറയാനുണ്ട്. പക്ഷേ,അദ്ദേഹം അധികമൊന്നും പറയാറില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതകഥയുടെ നല്ലൊരു ഭാഗം അദ്ദേഹം രചിച്ച് കേരള പ്രസ് അക്കാദമി (ഇപ്പോള്‍ മീഡിയ അക്കാദമി) പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്- VPR Revisited-The life and times of an extra ordinary journalist. വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികളുടെ വേറെയും നിരവധി ലേഖകര്‍ തൊഴില്‍രംഗത്തു വലിയ നേട്ടങ്ങള്‍ കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതുപോലെ ആത്മകഥകളോ ഓര്‍മക്കുറിപ്പുകളോ എഴുതിയതായി അറിയില്ല. 

വിനീതമായ തുടക്കം
വി.പി.ആറിന്റെ തലമുറയില്‍പ്പെട്ട പാശ്ചാത്യ പത്രാധിപന്മാരുടെ ജീവചരിത്രക്കുറിപ്പുകള്‍ വായിച്ചപ്പോഴെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ച ഒരു കാര്യമുണ്ട്. അവരില്‍ നല്ലൊരു പങ്ക് ആളുകള്‍ നേരെ വന്ന്  റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരോ എഡിറ്റര്‍മാരോ ആയവരല്ല. അതിനുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം പോലും നേടിയവരല്ല. പലരും ന്യൂസ്‌റൂമുകളില്‍ കോഫി ബോയ്‌സ് അല്ലെങ്കില്‍ പ്യൂണ്‍മാര്‍ ആയിരുന്നു.സാമാന്യവിദ്യാഭ്യാസയോഗ്യത പോലും ഇല്ലാത്ത പലരും ന്യൂസ്‌റൂമിലിരുന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ പഠിച്ച്  നല്ല ലേഖകരും കോളമിസ്റ്റുകളും എഡിറ്റര്‍മാരും ആയിട്ടുണ്ട്. തീര്‍ച്ചയായും അഭിരുചിയും അര്‍പ്പണബോധവും ആണ് അവരെ വലിയ സ്ഥാനങ്ങളിലെത്തിച്ചത് എന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല. നമ്മുടെ പത്രാധിപന്മാരില്‍ ആ വിധത്തില്‍ പെട്ടവര്‍ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഒരാള്‍ വി.പി.രാമചന്ദ്രനാണ്. അദ്ദേഹം ഒരു ടെലിപ്രിന്റര്‍ ഓപ്പറേറ്റര്‍ ആയി ന്യൂസ് എജന്‍സിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച അദ്ദേഹം മാതൃഭൂമിയുടെ പത്രാധിപര്‍ വരെ ആയിട്ടുണ്ട്. 

അസാധാരണത്വങ്ങളും യാദൃച്ഛികതകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലുടനീളം ഉണ്ട്. രാമദാസ് എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന് മാതാപിതാക്കള്‍ വിളിച്ച പേര്. ഒട്ടും ആരോഗ്യമില്ലാത്ത വികൃതമുഖം ഉള്ള ഒരു കുഞ്ഞായിരുന്നു രാമദാസ്. കുരങ്ങനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു എന്നാണ് വി.പി.ആര്‍ തന്നെ എഴുതുന്നത്!  രാമന്റെ ദാസന്‍ എന്നു വിളിച്ചതുകൊണ്ടാണ് കുഞ്ഞിന് വൈകൃതമുണ്ടായത് എന്ന് ആരെല്ലാമോ പറഞ്ഞതു കേട്ട് രക്ഷിതാക്കള്‍ പേരു രാമചന്ദ്രന്‍ എന്നാക്കി. അതിനു ശേഷം കുഞ്ഞിന് ആരോഗ്യവും മുഖപ്രസാദവും ഉണ്ടായത്രെ! തുടര്‍ന്ന് വി.രാമചന്ദ്രന്‍ എന്ന പേരുമായി സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ന്ന കുട്ടിയുടെ പേര് ഏതോ ഘട്ടത്തില്‍ ഏതോ സ്‌കൂള്‍ ക്ലര്‍ക്ക് വി.പി രാമചന്ദ്രന്‍ എന്നു മാറ്റി. ആരോട് ചോദിക്കാന്‍!

ജോലി തേടി എസ്.എസ്.എല്‍.സി, ടൈപ്പിസ്റ്റ്, ഷോര്‍ട്ട്ഹാന്‍ഡ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകളുമായി പുനെയില്‍ എത്തിയ രാമചന്ദ്രന് മിലിട്ടറി ഓഫീസിലാണ് ആദ്യം താല്ക്കാലിക നിയമനം കിട്ടിയത്. അവിടെ ജോലി ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കേ ഉണ്ടായ ഒരു യാദൃച്ഛികസംഭവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ വഴി തിരിച്ചുവിട്ടതു കൗതുകകരമാണ്. റോഡില്‍ രണ്ട് സൈക്കിളുകള്‍ കൂട്ടിയിടിച്ച് വീണവരെ സഹായിക്കാന്‍ ചെന്നതായിരുന്നു രാമചന്ദ്രന്‍. അവരെ എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ച് സൈക്കിള്‍ കയറാന്‍ സഹായിച്ച ശേഷം പരിചയപ്പെട്ടു. ഒരാള്‍ മലയാളിയായ ഒരു വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സി ലേഖകനാണ്. റോയ്‌റ്റേഴ്‌സ് ലേഖകന്‍. ആ സൗഹൃദം ക്രമേണ വളര്‍ന്നുണ്ടായപ്പോള്‍ രാമചന്ദ്രന്‍ 1945-ല്‍ റോയ്‌റ്റേഴ്‌സ് ഓഫീസില്‍ ടെലിപ്രിന്റര്‍ ഓപറ്റേറ്റര്‍ ആവുകയുമാണ് ഉണ്ടായത്. റോയ്‌റ്റേഴ്‌സിന്റെ ഇന്ത്യന്‍ ഏജന്‍സിയെ അന്നു അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ(എ.പി.ഐ) എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയോടെ  അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ, പ്രസ് ട്രസ്റ്റ് ഓഫ് ഇന്ത്യ(പി.ടി.ഐ) ആയി. 

പി.ടി.ഐയില്‍ അന്നു ചെറിയ ശമ്പളവും  മോശമായ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളുമൊക്കെയായിരുന്നതു കൊണ്ട് രാമചന്ദ്രന്‍ എവിടേക്കെങ്കിലും മാറാന്‍ വഴി തേടുകയായിരുന്നു. ശമ്പളക്കുറവില്‍ പ്രതിഷേധിച്ചിരുന്നതു കൊണ്ട് രാമചന്ദ്രനെ സ്ഥലംമാറ്റാന്‍ മാനേജ്‌മെന്റ് ആലോചിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്തായാലും സ്ഥലംമാറ്റം വൈകിയില്ല. അസമിന്റെ തലസ്ഥാനമായ ഗുവഹാട്ടിയേക്കാണ് മാറ്റപ്പെട്ടത്. 1947-ലാണത്.  വളരെ വിദൂരവും തീര്‍ത്തും അവികസിതവും ആയ ആ പട്ടണത്തിലേക്ക് സന്തോഷപൂര്‍വമാണ് അദ്ദേഹം പോയത്. രാത്രിയാകുമ്പോഴേക്ക് കൂരിരുട്ടില്‍ വന്യമൃഗങ്ങള്‍ ഇറങ്ങിനടക്കുന്ന, യാത്രചെയ്യാന്‍ കുതിരവണ്ടികള്‍ മാത്രമുള്ള, ഓല മേഞ്ഞ ഷെഡ്ഡുകളല്ലാതെ ഒരു കോണ്‍ക്രീറ്റ് കെട്ടിടം പോലുമില്ലാത്ത പട്ടണമായിരുന്നെങ്കിലും രാമചന്ദ്രന് ഒരു മെച്ചം കിട്ടി. അദ്ദേഹം അവിടെ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ ജോലിയില്‍ പരിചയം നേടി. അതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹവും. 

പിന്നിട്, 1951 ആവുമ്പോഴേക്ക് ബോംബെയില്‍ മടങ്ങിയെത്തിയതുകൊണ്ട് അവിടെ ആദ്യത്തെ പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പ് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചു. 1955-ല്‍ രണ്ടാം പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പാവട്ടെ പഞ്ചാബില്‍ സഞ്ചരിച്ചാണ് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തത്.

പാകിസ്താനിലേക്ക് 
അപ്രതീക്ഷിതമായി പാകിസ്താനിലേക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത് രാമചന്ദ്രന് വലിയ അവസരവും വെല്ലുവിളിയുമായി. കറാച്ചി ആയിരുന്നു തലസ്ഥാനമെങ്കിലും ലാഹോറായിരുന്നു രാഷ്ട്രീയകേന്ദ്രം. വിഭജനത്തിന്റെയും കലാപങ്ങളുടെയും വൈരാഗ്യങ്ങളും അവിശ്വാസങ്ങളും നിലനില്‍ക്കെ ലാഹോറില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുക അനായാസമായിരുന്നില്ല. സദാ പൊലീസ് പിന്തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. പത്രപ്രവര്‍ത്തകനാണോ ചാരനാണോ എന്നറിയില്ലല്ലോ. ഇന്ത്യക്കാരനുമായി ഇടപെടാന്‍ ആളുകള്‍ക്കും ഭയമായിരുന്നു. 

1958-ല്‍ പട്ടാളം പാകിസ്താന്‍ ഭരണം കയ്യടക്കിയതോടെ സ്ഥിതി ഒന്നു കൂടി മോശമായി. പട്ടാളവിപ്ലവവാര്‍ത്ത അവിടത്തെ  പത്രങ്ങളില്‍ വന്നിരുന്നുവെങ്കിലും വിദേശപത്രങ്ങള്‍ക്കു സമ്പൂര്‍ണ വിലക്കാണ് ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. ഒന്നും റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തുകൂട. പാകിസ്താനില്‍ പട്ടാളവിപ്ലവം എന്ന ഒരു വരി മാത്രമാണ് റോയ്‌റ്റേഴ്‌സ് അയച്ച വാര്‍ത്തയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ലോകം അന്നു മറ്റൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല. പി.ടി.ഐ ലേഖകനായ വി.പി.ആറിന് വാര്‍ത്ത അയക്കാനുള്ള ഒരു വഴിയും കണ്ടെത്താനായില്ല. ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു വഴി തോന്നി. പുലരും മുമ്പ് പത്രങ്ങള്‍ ഇറങ്ങും. പുലര്‍ച്ചെ പാകിസ്താന്‍ ടൈംസ് പത്രം വാങ്ങി എയര്‍ ഇന്ത്യ മാനേജരുടെ വീട്ടിലെത്തി അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി. പരിചയമുള്ള ആളാണ്. ഏഴു മണിക്കു വരുന്ന ഡല്‍ഹി വിമാനം ഏഴരയ്ക്കു മടങ്ങിപ്പോകാറുണ്ട്. പൈലറ്റ് വശം പത്രം കൊടുത്തയക്കണമെന്നും പി.ടി.ഐ ഓഫീസില്‍ എത്തിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹത്തോട് അപേക്ഷിച്ചു. അപകടകരമായ ദൗത്യമാണ്. ജയിലിലാകും. സൗഹൃദത്തിന്റെ ബലം കൊണ്ടുമാത്രം മാനേജര്‍ ആ ദൗത്യം ഏറ്റു. വിമാനം പുറപ്പെട്ട ശേഷം മാത്രമേ അദ്ദേഹത്തിനു ശ്വാസം നേരെയായുള്ളൂ. പി.ടി.ഐയില്‍ എത്തിച്ച പത്രത്തിലെ ചൂടുള്ള വിവരങ്ങളാണ് പട്ടാളവിപ്ലവ വാര്‍ത്തയായി ലോകമെമ്പാടും എത്തിയത്. താന്‍ കൈകാര്യം ചെയ്ത വാര്‍ത്തകളില്‍ എക്കാലവും ഓര്‍ക്കുന്ന സ്‌കൂപ്പുകളില്‍ ഒന്നു ഇതാണ് എന്നു രാമചന്ദ്രന്‍ ആത്മകഥക്കെഴുതിയ ആമുഖത്തില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. 

ലാഹോറിലെ പ്രവര്‍ത്തനകാലത്ത് വി.പി.ആറിനു വലിയ സഹായമായിരുന്ന ഒരു മലയാളിയുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയ നേതാവായ ബി.എം.കുട്ടി. തിരൂരുകാരനായിരുന്ന അദ്ദേഹം പാക് പൗരത്വം നേടി അവിടെ തുടരുകയായിരുന്നു. ഒരു മലയാളി പത്രലേഖകന്‍ വന്നിട്ടുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞ് അങ്ങോട്ടു ചെന്ന് പരിചയപ്പെടുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പിന്നെ അവര്‍ കുടുംബസുഹൃത്തുക്കളായി. ലാഹോറില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലത്താണ് വി.പി.ആര്‍ വിവാഹിതനായത്. കുറച്ചുകാലം ഭാര്യയെ അദ്ദേഹം ലാഹോറില്‍ കൊണ്ടുവന്നു. അവരും ബി.എം. കുട്ടിയുടെ ഭാര്യയും സുഹൃത്തുക്കളായി. ഓര്‍മക്കുറവു കൊണ്ടാവാം വി.പി.ആര്‍ ആത്മകഥയില്‍ ബി.എം. കുട്ടിയെക്കുറിച്ച് ഒന്നും എഴുതുകയുണ്ടായില്ല. പക്ഷേ, അദ്ദേഹവുമൊപ്പമുള്ള ഒരു ഫോട്ടോ ഉണ്ട്.  എന്നാല്‍, ന്നു അക്കാദമി ചെയര്‍മാനായിരുന്ന ഞാന്‍, ആത്മകഥയില്‍ ചേര്‍ക്കാന്‍ വി.ആറിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ഓര്‍മക്കുറിപ്പ് അയച്ചുതരണമെന്ന് അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചപ്പോള്‍ ബി.എം. കുട്ടി വിസ്തരിച്ച കുറിപ്പ് അയച്ചുതന്നിരുന്നു. ബി.എം കുട്ടി 2019 ആഗസ്റ്റ് 24ന് അന്തരിച്ചു.


എന്തെന്തു ചരിത്രസംഭവങ്ങള്‍
1969-ലെ കോണ്‍ഗ്രസ് പിളര്‍പ്പ് ഓരോ ദിവസവും ആവേശപൂര്‍വം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തത് അവിസ്മരണീയമായ തൊഴിലനുഭവമായിരുന്നു. പാര്‍ട്ടിയിലെ രണ്ടു പക്ഷവും രാത്രി വൈകി എതിര്‍പക്ഷത്തേക്കു തൊടുത്തുവിട്ടിരുന്ന കത്തുകള്‍ കവര്‍ ചെയ്യാന്‍ എല്ലാവരും അര്‍ദ്ധരാത്രി വരെ കാത്തുനില്‍ക്കുമായിരുന്നു. എതിര്‍പക്ഷം അന്നുതന്നെ മറുപടി പറയാതിരിക്കാനാണ് രാത്രിയാക്കുന്നത്. ഒരു ദിവസം രാത്രി വൈകി രാമചന്ദ്രന്റെ കൈയില്‍മാത്രം കിട്ടിയ ഒരു കത്ത് ഏജന്‍സി വാര്‍ത്തയാക്കി. എക്‌സ്‌ക്ലൂസീവ് വാര്‍ത്ത. പക്ഷേ, എന്തോ കാരണത്താല്‍ അതു രാത്രി വൈകി ഇന്ദിരാഗാന്ധി പിന്‍വലിച്ചു. അതു ഏജന്‍സി അറിഞ്ഞില്ല. ഇല്ലാത്ത കത്തു റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തത് വലിയ കോലാഹലമായതു വി.പി.ആര്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ദിരാഗാന്ധി ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള മുഴുവന്‍ സമുന്നത നേതാക്കന്മാരുമായും അടുത്ത ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാന്‍ ഈ കാലത്തെ രാഷ്ട്രീയസംഭവങ്ങള്‍ വി.പി.ആറിനു സഹായകമായി.

പി.ടി.ഐയില്‍ ചില സഹപ്രവര്‍ത്തകരുടെയും ഉന്നതരുടെയും മോശമായ പെരുമാറ്റത്തില്‍ നിരാശനായിരുന്ന വി.പി.ആര്‍ അന്നു യു.എന്‍.ഐയുടെ തലവനായിരുന്ന പ്രമുഖ പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായ കുല്‍ദിപ് നയ്യാരുടെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് യു.എന്‍.ഐയില്‍ ചേര്‍ന്നിരുന്നു. യു.എന്‍.ഐയും പി.ടി.ഐയും തമ്മില്‍ കടുത്ത മത്സരമായിരുന്നു. വാര്‍ത്ത ആദ്യം പത്രം ഓഫീസുകളില്‍ എത്തിക്കുന്നത് ആരെന്നതിലാണ് മത്സരം. നല്ല ജനപ്രിയ വാര്‍ത്തകള്‍ ആരു തരുന്നു എന്നതും പത്രങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ഇതില്‍ രണ്ടിലും കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയതു മൂലമുണ്ടായ ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ വി.പി.ആര്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ചില അബദ്ധവാര്‍ത്തകള്‍ കടന്നുകൂടി. ഇത് യു.എന്‍.ഐ.യുടെ വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെടുത്തി. മാതൃഭൂമി ഡസ്‌കില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് സീനിയര്‍ ആളുകള്‍ പറയുമായിരുന്നു-യു.എന്‍.ഐ ആദ്യം വാര്‍ത്ത തരും. പക്ഷേ, വിശ്വസിക്കേണ്ട. പി.ടി.ഐ കൂടി നോക്കിയിട്ടേ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്താവൂ എന്ന്.

കോണ്‍ഗ്രസ് പിളര്‍പ്പും ബംഗ്ലാദേശ് വിമോചനയുദ്ധവും ഇന്ദിരക്കെതിരായ അലഹബാദ് കോടതി വിധിയും അടിയന്തരാവസ്ഥാ പ്രഖ്യാപനവും ഉള്‍പ്പെടെ 1969-75 കാലത്തെ പ്രധാനസംഭവങ്ങളെല്ലാം വി.പി.ആര്‍ നേരിട്ട് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. പക്ഷേ, അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം സ്ഥലം മാറ്റപ്പെട്ടു. പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ സ്റ്റാഫില്‍ പ്രമുഖനായിരുന്നു ആര്‍.കെ.ധവാന്‍. എന്തോ അപ്രീതി കാരണം അയാള്‍ വി.പി. ആറിനെ റാഞ്ചിക്കു സ്ഥലംമാറ്റിച്ചു. അതൊരു ക്ഷീണമായി. പക്ഷേ, അവിടെ വ്യവസായിക പ്രശ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ച് വളരെ ഗൗരവപൂര്‍വമായ റിപ്പോര്‍ട്ടിങ്ങ് നടത്തി. വി.പി.ആര്‍ ശരിക്കും അപ്പോഴേക്കു യു.എന്‍.ഐ യുടെ തലവന്‍ ആകേണ്ടിയിരുന്നതാണ്. പക്ഷേ, അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചതിനെത്തുടര്‍ന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ രണ്ട് വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികളെയും ലയിപ്പിച്ച് സമാചാര്‍ എന്നൊരു ഏജന്‍സിക്കു രൂപം നല്‍കിയിരുന്നു.

1978-ല്‍ വി.പി.ആര്‍ മാതൃഭൂമിയിലെത്തി. വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികളില്‍ നിന്നു പത്രത്തിലെ ഉയര്‍ന്ന സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു അപൂര്‍വമായി ആരെങ്കിലും എത്താറുള്ളൂ. അന്നത്തെ മാതൃഭൂമി മാനേജിങ് ഡയറക്റ്റര്‍ കൃഷ്ണമോഹന്റെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് ആദ്യം എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് എഡിറ്ററായാണ് വി.പി.ആര്‍ മാതൃഭൂമിയില്‍ ചേര്‍ന്നത്. മുന്നു മാസത്തിനു ശേഷം  കെ.പി.കേശവമേനോന്‍ അന്തരിച്ചപ്പോള്‍ വി.പി.ആര്‍ പത്രാധിപരായി. മാതൃഭൂമിയെ ആധുനീകരിക്കുന്നതിലും സ്വതന്ത്ര പ്രൊഫഷനല്‍ പത്രമാക്കുന്നതിലും വി.പി.ആര്‍ വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1983 ഒടുവിലാണ് മാതൃഭൂമി വിട്ടത്. തുടര്‍ന്നു തൃശ്ശൂര്‍ ഏക്‌സ്പ്രസ്സിലും തിരുവനന്തപുരം കേരളപത്രികയിലും കുറച്ചു കാലം പ്രവര്‍ത്തിച്ചെങ്കിലും കേരള പ്രസ് അക്കാദമിയായി തുടര്‍പ്രവര്‍ത്തനമേറെയും. നാലു വര്‍ഷം ജേണലിസം ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഡയറക്റ്ററായും ഏഴു വര്‍ഷത്തോളം അക്കാദമി ചെയര്‍മാനുമായും പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. 95 പിന്നിട്ട വി.പി.ആര്‍ കാക്കനാട്ടെ വീട്ടിലാണ് താമസം.

കെ.പി.കൃഷ്ണനുണ്ണി
തുടക്കത്തില്‍ പറഞ്ഞിരുന്നതു പോലെ, തീര്‍ത്തും അപ്രശസ്തനായി ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ നല്ല നിരവാരത്തിലുള്ള പത്രപ്രവര്‍ത്തനം നടത്തിയ ആളാണ് കെ.പി.കൃഷ്ണനുണ്ണി. വി.പി.ആറുമായുള്ള ഒരു സാദൃശ്യം അദ്ദേഹവും ഓര്‍മക്കുറിപ്പുകള്‍ രചിച്ചിരുന്നു എന്നതാണ്. Reporting memories എന്ന ആത്മകഥയില്‍ സ്വന്തം കാര്യമോ കുടുംബകാര്യങ്ങളോ ഒന്നും ഒട്ടും ഇല്ല.1957-ലെ കേരളത്തില്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി ഭരണവും വിമോചനസമരവും നേരിട്ടു റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് അദ്ദേഹം. അങ്കമാലി വെടിവെപ്പ് നടന്ന വിവരം കിട്ടുകയും കൂടുതലൊന്നും അറിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ മുഖ്യമന്ത്രി ഇ.എം.എസ്സിനെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചതും അദ്ദേഹം ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ ഫോണ്‍ ശബ്ദത്തോടെ ക്രാഡലില്‍ ഇട്ടതും പുസ്തകത്തില്‍ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാത്രി വൈകി കൃഷ്ണനുണ്ണി ശേഖരിച്ചയച്ച വിവരങ്ങളാണ് ബി.ബി.സി ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പി.ടി.ഐ യെ ഉദ്ധരിച്ച് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തത്.

വി.പി.ആറും കെ.പി.കൃഷ്ണനുണ്ണിയും ഒരുമിച്ച് നടത്തിയ ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടിങ്ങ് യാത്രയെക്കുറിച്ച് വി.പി.ആറിന്റെ ആത്മകഥയില്‍ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു യാത്ര തന്നെ ആയിരുന്നു അത്. ഉഗാണ്ടയുടെ കൊടുംക്രൂര ഏകാധിപതിയായിരുന്ന ഇദി അമീനെ ഇന്റര്‍വ്യൂ ചെയ്ത ആള്‍ എന്ന ഒരു ഖ്യാതി വി.പി.ആറിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങള്‍ മാതൃഭൂമിയില്‍ കേട്ടിരുന്നതാണ്. ഈ യാത്രയെക്കുറിച്ചും ഇദി അമീന്‍ പ്രസംഗിച്ച ചടങ്ങില്‍ പങ്കെടുത്തതിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള വിവരങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ കൃഷ്ണനുണ്ണിയുടെ പുസ്തകം വായിക്കണം. 1975-ല്‍ അന്നത്തെ വിദേശകാര്യസഹമന്ത്രിക്കൊപ്പമാണ് രണ്ടു പത്രപ്രവര്‍ത്തകരും കംപാലയില്‍ എത്തുന്നത്. ഇദി അമീന്‍ പങ്കെടുത്ത ഒരു ചടങ്ങിനെക്കുറിച്ച് കൃഷ്ണനുണ്ണി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചതായൊന്നും സൂചനയില്ല. ഇദി അമീനോട് ഇന്ത്യക്കാരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് മാത്രമാണ് ചോദിച്ചതെന്നും അദ്ദേഹമത് നിഷേധിച്ചതുകൊണ്ട് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തില്ലെന്നുമാണ് ഒരിക്കല്‍ ഒരു സ്വകാര്യസംഭാഷണത്തില്‍ വി.പി.ആര്‍ ഈ ലേഖകനോട് പറഞ്ഞിരുന്നത്. പി.ടി.ഐ-യു.എന്‍.ഐ ലേഖകന്‍മാരായി റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ വന്നിരുന്ന കൃഷ്ണനുണ്ണിയും വി.പി.ആറും തിരിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ സമാചാറിന്റെ ലേഖകന്മാരായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നതാണ് ആ യാത്രയുടെ ഒരു തമാശ.

1942-ല്‍ കൊളമ്പോയില്‍ റോയ്‌റ്റേഴ്‌സ് ലേഖകന്‍ ആയാണ് കൃഷ്ണനുണ്ണി പത്രപ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിക്കുന്നത്. പിന്നീട് പി.ടി.ഐ. ലേഖകനായി ഇന്ത്യയില്‍ തിരിച്ചെത്തി. കേരളത്തിലെ ആദ്യ കമ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭയുടെ ആരോഹണവും തുടര്‍ന്നുള്ള വിമോചനസമരവും മന്ത്രിസഭയുടെ പിരിച്ചുവിടലുമെല്ലാം കൃഷ്ണനുണ്ണി കാര്യമാത്രപ്രസക്തമായ ഏതാനും കുറിപ്പുകളില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. പി.ടി.ഐയുടെ വാര്‍ത്താക്കുറിപ്പുകള്‍ പോലെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓര്‍മക്കുറിപ്പുകളിലും  അത്യാവശ്യ വിവരങ്ങള്‍, ഒട്ടും പൊടിപ്പും തൊങ്ങലുമില്ലാതെയാണ്  വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത്. കഷ്ടിച്ച് നൂറു പേജേ വരൂ വിവരണം. നാല്പതു വര്‍ഷത്തിലേറെ നീണ്ടുനിന്നിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനം. നിരവധി രാജ്യങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട്, നിരവധി ചരിത്രസംഭവങ്ങള്‍ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

1984-ല്‍ പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ കൃഷ്ണനുണ്ണി പാലക്കാട്ട് വന്നത് അന്നു അവിടെ മാതൃഭൂമിയുടെ ലേഖകനായിരുന്ന ഈ ലേഖകന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ട്. കെ.ആര്‍ നാരായണന്‍ ആദ്യമായി ഒറ്റപ്പാലത്തുനിന്നു ലോക്‌സഭയിലേക്കു മത്സരിച്ച തിരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നു അത്. ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ച് പാലക്കാട്, ഒറ്റപ്പാലം മണ്ഡലങ്ങളില്‍ സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ട്. നീണ്ട കാലത്തെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനപരിചയത്തിന്റെ യാതൊരു ജാഡയുമില്ലാതെയാണ് അദ്ദേഹം ഇടപെട്ടിരുന്നത്. ഏജന്‍സിയില്‍നിന്നു വിരമിച്ച ശേഷം ഇന്ത്യന്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സിന്റെ
പ്രത്യേക ചുമതല ഏറ്റെടുത്താണ് പാലക്കാട്ട് വന്നിരുന്നത്. 2010 ആഗസ്തില്‍ അന്തരിച്ചു. 

ഏജന്‍സികളുടെ സുവര്‍ണ്ണകാലം പിന്നിട്ടുവോ എന്നു സംശയിക്കാവുന്ന സാഹചര്യമാണ് ലോകമെങ്ങും ഉള്ളത്.  അന്താരാഷ്ട്ര സംഭവങ്ങള്‍ വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നതാണ് വിശ്വാസ്യമെങ്കിലും പത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഈ ഇന്റര്‍നെറ്റ് കാലത്ത് വാര്‍ത്ത കിട്ടാന്‍ ഏജന്‍സി വേണ്ട. ടെലിവിഷനുകളിലൂടെ വിവരമറിയാം, ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍തപ്പി വിശദാംശങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യാം. ലോകത്തെ ഏതു പത്രവും ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ ലഭ്യമാണ്. പത്രങ്ങളുടെ വെബ്‌സൈറ്റുകള്‍ നോക്കിയാല്‍ വാര്‍ത്തയും ചിത്രവുമെല്ലാം കിട്ടും. വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികള്‍ ഇല്ലാതെയും പത്രമിറക്കാം എന്നര്‍ത്ഥം. പൊതുവെ പത്രങ്ങളുടെ തന്നെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോഴുള്ള ആശങ്ക പത്ര ഏജന്‍സികളുടെ ഭാവിയ്ക്കും ബാധകമാണല്ലോ.

(ലേഖകന്‍ മാതൃഭൂമി ഡപ്യൂട്ടി എഡിറ്ററും കേരള മീഡിയ അക്കാദമി ചെയര്‍മാനുമായിരുന്നു)
Earlier published in navalikam.com





Tuesday, 3 September 2019

പ്രസിഡന്റേ, ആ ഫയല്‍ ക്ലോസാക്കല്ലേ...





പ്രസിഡന്റേ, ആ ഫയല്‍ ക്ലോസാക്കല്ലേ...


ശശി തരൂര്‍ അയച്ച വിശദീകരണക്കത്ത് കെ.പി.സി.സി പ്രസിഡന്റ് ക്ലോസ് ആക്കിയതിനു സ്പീഡ് കൂടിപ്പോയി. അത്രയും ധൃതി വേണ്ടായിരുന്നു. കേസ് ഏതെന്നു അറിയാമല്ലോ. മോദിയെ സ്തുതിച്ചതിന്, അല്ലെങ്കില്‍ സ്തുതിച്ചതാണ് എന്നു ആളുകളെ തോന്നിപ്പിച്ചതിന്, അച്ചടക്കനടപടിയെടുക്കാതിരിക്കാന്‍ കാരണം ബോധിപ്പിക്കണമെന്നു ആവശ്യപ്പെട്ടതാണ് കേസ്. കോംപ്ലിക്കേറ്റഡ് കേസ്സാണ്. കപില്‍ സിബലും പി.ചിദംബരവും അഭിഷേക് സിങ്ങ് സംഘ്വിയും ഒന്നിച്ചു വരേണ്ടിവരും എന്തെങ്കിലും ഒരു തീര്‍പ്പുണ്ടാക്കാന്‍. അവരാണെങ്കില്‍ ഇതിലും വലിയ കേസ്സില്‍ കുടുങ്ങിക്കിടപ്പാണ്. ഉടനെയൊന്നും റിലീസാകുന്ന ലക്ഷണമില്ല.

കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ അച്ചടക്കനടപടിയെടുത്ത് ആരെയെങ്കിലും പുറത്താക്കുക എളുപ്പമാണ്. അതിനു വിശദീകരണം ചോദിക്കേണ്ട കാര്യം പോലുമില്ല. പക്ഷേ, വകുപ്പും ന്യായവും നോക്കി നടപടിയെടുക്കലാവട്ടെ ശ്ശി പ്രയാസവുമാണ്. ഇന്ത്യന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയെ സ്തുതിക്കുന്നത് അച്ചടക്കലംഘനമാണ് എന്നു ഏതെങ്കിലും പാര്‍ട്ടിയുടെ ഭരണഘടനയിലുണ്ടോ? സാധ്യതയില്ല. എന്തായാലും കോണ്‍ഗ്രസ് ഭരണഘടനയില്‍ അങ്ങനെയൊരു വകുപ്പില്ലെന്നുറപ്പാണ്. പിന്നെ എന്തിനാണ് മോദിയെ സ്തുതിച്ചത് കുറ്റമാണ് എന്ന മട്ടില്‍ മുല്ലപ്പള്ളി തരൂരിന് കടലാസ് കൊടുത്തത്?  തരൂരിന്റെ മറുപടിക്കത്ത് കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഒരു പക്ഷേ അതു വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നു തോന്നിക്കാണണം. സംഗതി കൂടുതല്‍ വഷളാവും മുമ്പ് അദ്ധ്യായം അടച്ചുകളഞ്ഞതാവണം. പക്ഷേ, ഇതു അങ്ങനെയൊന്നും അടയാന്‍ പോകുന്ന കേസ്സല്ല കേട്ടോ.

ഫയല്‍ ക്ലോസ് ആക്കിയാല്‍ വേറെ ചില പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉടലെടുക്കാന്‍ ഇടയുണ്ട്. തരൂര്‍ ഭയങ്കര പാര്‍ട്ടിവിരുദ്ധം പറഞ്ഞു എന്നു അലറിവിളിച്ച് ബഹളമുണ്ടാക്കിയവര്‍ ഈ നടപടിയില്‍ നിന്ന് എന്താണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്? മുരളീധരനാദികള്‍ എന്താണ് ധരിക്കേണ്ടത്? തരൂര്‍ പാര്‍ട്ടിവിരുദ്ധം പറഞ്ഞോ ഇല്ലയോ? പ്രധാനമന്ത്രിയെ പ്രശംസിക്കുന്നത് ശരിയോ തെറ്റോ? ഇനി ഒരു കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാവിന് ലവലേശമൊന്ന് പ്രശംസിച്ചേ തീരൂ എന്ന് മുട്ടിപ്പോയാല്‍ അതിന് മുന്‍കൂര്‍ അനുമതി പ്രസിഡന്റ് തരുമോ അതല്ല ഹൈക്കമാന്‍ഡിന് എഴുതണമോ?

ശശി തരൂര്‍ മുല്ലപ്പള്ളിക്ക് അയച്ച കത്തിന്റെ  മറുപടി സൈബര്‍ തരംഗമായി പറപറക്കുന്നുണ്ട്. തലക്കകത്ത് ആള്‍പാര്‍പ്പുള്ളവരോട് വിശദീകരണം ചോദിക്കുംമുമ്പ് രണ്ടുവട്ടം ആലോചിച്ചേ തീരൂ എന്നാണ് ഇത് കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ലോകരാഷ്ട്രസഭയില്‍ വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞു ശീലമുള്ള കക്ഷിയാണ് അബദ്ധത്തില്‍ ഇവിടെയെത്തിപ്പോയത്. ഇനി തിരിച്ചുപോകാനും നിവൃത്തിയില്ല. എം.പി പണിക്കിടയിലും ഘനഗംഭീര പുസ്തകങ്ങള്‍ എഴുതുന്നുമുണ്ട്. വില്പന ഉണ്ടോ എന്നറിയില്ല. ശശി തരൂര്‍ സഭയില്‍ എഴുനേറ്റുനിന്നാല്‍ മോദിപക്ഷക്കാര്‍ വാളെടുക്കും. എങ്കിലേ കക്ഷിയെ നേരിടാന്‍ പറ്റൂ. എന്നാല്‍, തരൂര്‍ വിമര്‍ശകര്‍ പലരും ലോക്‌സഭയില്‍ എഴുനേറ്റു നില്‍ക്കുന്നതുതന്നെ പണ്ടാരോ പറഞ്ഞതു പോലെ മുണ്ടൊന്നു മുറുക്കി ഉടുക്കുന്നതിനു മാത്രമാണ്.

സത്യത്തില്‍, ഈ വിഷയത്തില്‍ ഹൈക്കമാന്‍ഡാണ് വിധി പറയേണ്ടിയിരുന്നത്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഒരു പൊതുനയം ഉണ്ടാകാന്‍ ഇതാവശ്യമാണ്. ആരെയെല്ലാം സ്തുതിക്കാം, എപ്പോഴെല്ലാം സ്തുതിക്കാം, എത്ര തവണ സ്തുതിക്കാം, മറുകണ്ടം ചാടാന്‍ വേണ്ടി അല്ലാതെ ചില്ലറ കാര്യസാദ്ധ്യത്തിനു സ്്തുതിക്കാമോ? മറുകണ്ടം ചാടുന്നതിനുള്ള മുന്നോടിയായുള്ള   സ്തുതിയെ എങ്ങനെ വേര്‍തിരിച്ചറിയാം എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യത്തില്‍ വ്യക്തമായ തീരുമാനം ഉണ്ടാകണം. വേണമെങ്കില്‍ മുല്ലപ്പള്ളി കണ്‍വീനറായി ഒരു നൂറംഗ അന്വേഷണക്കമ്മിറ്റി രൂപവല്‍ക്കരിക്കാം.

ഇനി അഥവാ മോദിഭരണത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും നല്ല കാര്യം എന്നെങ്കിലും ഉണ്ടായാല്‍-ഉണ്ടാവാതിരിക്കട്ടെ- എന്തു പറയണം? തല പോയാലും സത്യം പറയാന്‍ പാടില്ല എന്ന നയം പാര്‍ട്ടി സ്വീകരിക്കണമോ?  ഇതെല്ലാം ഹൈക്കമാന്‍ഡ് വേണം കൂലങ്കഷമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്തു തീരുമാനിക്കാന്‍. അതുകൊണ്ട്, തരൂര്‍ ഫയല്‍ ക്ലോസാക്കാതെ ഉടന്‍ കൊറിയര്‍ മാര്‍ഗം ഡല്‍ഹിക്കു വിടണം മുല്ലപ്പള്ളി സാറേ...                           


വാര്‍, നൊ പീസ്

സീതാറാം യച്ചൂരിയുടെ ശ്രീനഗര്‍ യാത്ര ഒരു ചരിത്രസംഭവം തന്നെ. ഒരു ഇന്ത്യന്‍ സംസ്ഥാനത്ത് പോകാന്‍ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ് പെട്ട പാട് കണ്ടപ്പോള്‍ ഇതിലും എളുപ്പം ചന്ദ്രയാന്റെ പിറകില്‍ തൂങ്ങി ചന്ദ്രനില്‍ പോകുകയാണ് എന്നു തോന്നിപ്പോകും. ഇന്ത്യാ ചരിത്രത്തില്‍ ഇതു വരെ ഏതെങ്കിലും പാര്‍ട്ടി നേതാവിന്, സ്വന്തംപാര്‍ട്ടിയിലെ മറ്റൊരു നേതാവിനെ കാണാന്‍ ഇത്രയും പെടാപ്പാട് പെടേണ്ടി വന്നിരുന്നുവോ എന്തോ...ഗിന്നസ് ബുക്കുകാരെ ഉടന്‍ വിവരമറിയിക്കണം.( അതു ചോദിച്ചിട്ടു മതി.രാജ്യദ്രോഹമാവുമോ എന്നറിയില്ല)

തോക്കേന്തിയ ഭീകരര്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ഗുഹയിലേക്ക് തോക്കില്ലാതെ  പോവുകയാണോ യച്ചൂരി എന്നു സംശയിച്ചുപ്പോകും പൊലീസ് പട്ടാളം പടയുടെ ഓട്ടം കണ്ടാല്‍. കടുപ്പമായിരുന്നു ശ്രീനഗര്‍ വിമാനത്താവളം മുതല്‍ യച്ചൂരിക്ക്് ഏര്‍പ്പെടുത്തിയ പൊലീസ് പാറാവ്. പത്രക്കാര്‍ക്കൊന്നും ഒപ്പം പോകാന്‍ അനുമതി ലഭിച്ചില്ല. യച്ചൂരിക്ക് കാണാം, മടങ്ങാം. അത്രമാത്രം.

പോകും മുമ്പ് തന്നെ ജഡ്ജ് യച്ചൂരിക്കു മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയതായി വാര്‍ത്ത ഉണ്ടായിരുന്നു. തരിഗാമിയെ കാണുകയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ചെയ്യരുത്. തീര്‍ച്ചയായും അതു നന്നായി. യച്ചൂരി ചില്ലറക്കാരനൊന്നുമല്ല. അങ്ങേര്, പത്രസമ്മേളനം നടത്തി മോദിയെ വിമര്‍ശിക്കുകയോ പ്രതിഷേധ പ്രകടനം നടത്തിക്കളയുകയോ കുത്തിയിരിപ്പുനടത്തി അറസ്റ്റ് വരിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കില്‍ എന്താകുമായിരുന്നു ഇന്ത്യയുടെ സ്ഥിതി!  ലോകത്തിനു മുന്‍പില്‍ ഈ ജനാധിപത്യരാജ്യം നാണം കെട്ടുപോകുമായിരുന്നില്ലേ?
                 

വാര്‍ ആന്‍ഡ് പീസ്

ടോള്‍സ്റ്റോയിയുടെ  നോവല്‍ 'വാര്‍ ആന്‍ഡ് പീസ്' (യുദ്ധവും സമാധാനവും)വീട്ടില്‍ സൂക്ഷിച്ചത് എന്തിനാണെന്ന് വിശദീകരിക്കണമെന്ന് ഭീമാ കോറേഗാവ് കേസ്സിലെ പ്രതി സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകന്‍ വെര്‍ണന്‍ ഗോണ്‍സാാല്‍വസ്സിനോട് ബോംബെ ഹൈക്കോടതി ചോദിച്ചതായി ചില പത്രങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വാര്‍ത്ത ശുദ്ധ വ്യാജവാര്‍ത്ത ആയിരുന്നുവത്രെ. അങ്ങനെ യാതൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.
സംഭവിച്ചത് ഇതാണ്.

ഏതോ ഒരു ബിശ്വജിത് റോയ് എഴുതിയ 'വാര്‍ ആന്റ് പീസ് ഇന്‍ ജംഗ്ള്‍മഹള്‍:പീപ്പ്ള്‍ സ്റ്റേറ്റ് ആന്റ് മാവോയിസ്റ്റ്‌സ്' എന്നു പുസ്തകം ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ആ വിദ്വാന്‍ വാങ്ങി വീട്ടില്‍ സൂക്ഷിച്ചതാണ് പ്രശ്‌നം. ആ പുസ്തകം നിരോധിച്ചിട്ടൊന്നുമില്ലെന്നതാണ് ഇതിനു അദ്ദേഹം കണ്ട ന്യായം. നിരോധിക്കേണ്ട പുസ്തകവും ഉണ്ട് നിരോധിക്കപ്പെടേണ്ട പുസ്തകവും ഉണ്ട്. രണ്ടും ഒരു പോലെ വര്‍ജിക്കണം. അതു തിരിച്ചറിയാന്‍ വകതിരിവു വേണം.

സംഭവം ശരിയാണ്. പക്ഷേ, ജസ്റ്റിസ് തെറ്റിദ്ധരിച്ചതു  അതു മറ്റേതോ രാജ്യത്തിലെ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചാണെന്നായിരുന്നു. അതല്ല, ഇന്ത്യയില്‍ മാവോയിസ്റ്റ് പ്രശ്‌നമുള്ള പ്രദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പുസ്തകം. തയ്യാറാക്കിയത് ഒരു മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകനുമാണ്. എന്തുകൊണ്ടാണ് സമാധാനശ്രമങ്ങള്‍ വിജയിക്കാത്തത് എന്നതു സംബന്ധിച്ച് സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകരും ആക്റ്റിവസ്റ്റുകളും മറ്റും എഴുതിയ ലേഖനങ്ങളുടെ സമാഹാരമാണത്രെ അത്.

എന്തൊക്കെയായാലും കഠിനം തന്നെ. യുദ്ധം, കൊലപാതകം,വാഴക്കുലപാതകം,വിപ്ലവം, ഘാതകന്‍, ആരാച്ചാര്‍, വെട്ടുകത്തി തുടങ്ങിയ പേരുള്ള പുസ്തകങ്ങള്‍ വില്‍ക്കുന്നവരും വാങ്ങുന്നവരും സൂക്ഷിച്ചേ പറ്റൂ. അക്രമവാസന വളര്‍ത്താന്‍ പാടുണ്ടോ നമ്മള്? ഇതൊക്കെ എഴുതിയിട്ടു രക്ഷപ്പെട്ടു കളയാമെന്ന് എഴുത്തുകാരും  വിചാരിക്കേണ്ട. കുടുങ്ങും...

മുനവാക്ക്
 കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികളുടെ പുനരേകീകരണം ഇനിയും വൈകിക്കൂ
ട: ഡി.രാജ, സി.പി.ഐ സിക്രട്ടറി
* ധൃതിപ്പെടേണ്ട. ഒരംഗം പോലും ഇരുപാര്‍ട്ടികള്‍ക്കും ഒരു സഭയിലും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ ഉണ്ടായ ശേഷംമതി അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാന്‍. അതിനെന്തായാലും പത്തു വര്‍ഷമെങ്കിലുമെടുക്കും.

Thursday, 29 August 2019

തരൂരിന്റെ മോദി സേവ, പിണറായിയുടെ തുഷാര്‍ സേവ

അപശബ്ദം
എന്‍പിയാര്‍



ദേശീയതലത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാക്കള്‍ക്ക് ഇപ്പോള്‍ വിശേഷിച്ച് ജോലിയൊന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ടു മിണ്ടാതിരുന്നാല്‍ പോരെ എന്നു ചോദിക്കരുത്. മിണ്ടാതിരുന്നാല്‍ തീരെ ഔട് ഓഫ് സൈറ്റ് ആകും. പിന്നെ അവരെക്കുറിച്ചും ആരും മിണ്ടില്ല. മിണ്ടാതിരിക്കുന്നു എന്നു കരുതുന്നതും സത്യമല്ല. അവര്‍ നിരന്തരം നരേന്ദ്രമോദിയെയും കേന്ദ്രഭരണത്തെയും വിമര്‍ശിക്കുന്നില്ലേ? ഉണ്ട്, പക്ഷേ...

ശശി തരൂര്‍ ആണ് അതിന്റെ സത്യം കണ്ടുപിടിച്ചത്. പറഞ്ഞതു തന്നെ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നാല്‍ ആരും മൈന്‍ഡ് ചെയ്യില്ല. മോദിയെ എപ്പോഴും കുറ്റം പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നാല്‍ ഇവര്‍ക്ക് ഇതേ പണിയുള്ളൂ എന്നേ ജനം കരുതൂ. അതുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്ക് ഒരു ചേഞ്ചിനു വേണ്ടി മോദിയെ പ്രശംസിക്കുകയും വേണം. അപ്പോഴേ വിമര്‍ശനത്തിനും വില കിട്ടൂ- ഇതാണ് അദ്ദേഹം ട്വിറ്ററില്‍ തട്ടിവിട്ടത്്്.

ആറു വര്‍ഷമായി താനിതു പറയുന്നുണ്ടെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്. എന്തോ നമ്മളൊന്നും കേട്ടില്ല. എന്തായാലും ഇത്തവണ കേട്ടു. നമ്മള്‍ മാത്രമല്ല, കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാക്കളും കേട്ടു. വേറെയും രണ്ടു മിടുക്കന്മാര്‍ തരൂരിനു പിന്തുണയുമായി പാഞ്ഞുവന്നു. ജയരാമന്‍ രമേശനും അഭിഭാഷക് അഭിഷേക മനു സിന്‍ഘ്വിയും. കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ രണ്ട് വക്കീലന്മാരാണ്. സിന്‍ഘ്വി കോടതിയിലും വാദിക്കും പുറത്തും  വാദിക്കും. ജയരാമന്‍ പുറത്തേ വാദിക്കാറുള്ളൂ. മുന്തിയ ഇക്കണോമിസ്റ്റ് ആയിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ അതൊഴിച്ചെല്ലാറ്റിലും കൈവെക്കും.

എന്തായാലും സംഗതി ഹിറ്റായിട്ടുണ്ട്. പ്രളയം കഴിഞ്ഞ് ഈച്ചയെ ആട്ടിയിരിക്കുന്ന കേരള ചാനലുകള്‍ക്കു പോലും കോണ്‍ഗ്രസ് വിവാദം ചര്‍ച്ചാവിഷയമായി. ഇതില്‍പരം ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ഇടയ്ക്ക് ചിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വിഷയമാണ്. മോദിയെ എപ്പോഴും വിമര്‍ശിക്കണമോ അതല്ല പുട്ടിനു നാളികേരം പോലെ ഇടയ്ക്ക് സുഖിപ്പിക്കണമോ എന്നതു പോലൊരു കിടിലന്‍ വിഷയം അടുത്തൊന്നും വേറെ കൈയ്യില്‍ കിട്ടിയിട്ടില്ലോ. കോണ്‍ഗ്രസ് ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ ഉണ്ട് എന്നെങ്കിലും ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താ്ന്‍ കഴിഞ്ഞത് വലിയ നേട്ടമാണ്.

വിഷയം പൊട്ടിമുളച്ചിട്ട് ഒരാഴ്ചയിലേറെയായി എങ്കിലും ചില കേരള നേതാക്കളുടെ തലയില്‍ വെയിലടിച്ചത് ഇത്തിരി വൈകിയാണ്. കെ.പി.സി.സി പ്രസിഡന്റ് മുല്ലപ്പള്ളി പൊതുവെ ശകലം വികാരജീവിയാണെങ്കിലും തരൂരിന്റെ കാര്യത്തില്‍ അല്പം തണുപ്പിച്ചാണ് സംസാരിച്ചത്. പകരം കെ.മുരളീധരന്‍ കത്തിക്കാളി. മോദിയെ സ്തുതിക്കേണ്ടവര്‍ ബി.ജെ.പിയില്‍ പോയാല്‍ മതി, കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ ക്രഡിറ്റില്‍ വേണ്ട എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കര്‍ശനമായ താക്കീത്. താത്വിക വിഷയത്തില്‍ പൊതുവെ ഇടപെടുന്ന ആളല്ല മുരളി. ശശിയാണെങ്കില്‍ തന്നെപ്പോലെ തിരുവനന്തപുരത്ത് അഭയം തേടിയ ഒരു അന്യസംസ്ഥാന-അന്യമണ്ഡല കോണ്‍ഗ്രസ് തൊഴിലാളിയുമാണ്. ഇത്രയും കാലം നല്ല ഐക്യത്തിലായിരുന്നു പോക്ക്. വടകരയില്‍ മത്സരിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അതു ശശിയണ്ണനു ബുദ്ധിമുട്ടാകുമോ എന്നായിരുന്നു മുരളിയുടെ ആദ്യശങ്ക. പിന്നെയേ വഴങ്ങി. ഇനിയിപ്പം അതൊന്നും നോക്കുന്നില്ല.

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും, തരൂരിന്റെ സങ്കടം ഈ കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ക്ക് മനസ്സിലാവില്ല. സംഘപരിവാര്‍ മേഞ്ഞുനടക്കുന്ന സമയത്ത് കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ക്ക് പറയാന്‍ നാലു താത്ത്വിക ഡയലോഗുകള്‍ സംഭാവന ചെയ്ത ആളാണ് തരൂര്‍. എവിടെച്ചെന്നും നാലു തത്ത്വശാസ്ത്രം കടുകട്ടി ഇംഗ്ലീഷില്‍ തട്ടാന്‍ കഴിയുന്ന ബുദ്ധിജീവി ആരുണ്ട്് കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍?നെഹ്‌റുവിനു ശേഷം തരൂരേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ എന്നാണ് തരൂരെങ്കിലും ഉറച്ചുവിശ്വസിക്കുന്നത്. സംഘപരിവാര്‍ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തെ തുറന്നു കാട്ടാനും വേറെ ആര്‍ക്കും അത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടുമില്ല. ലേശം മോദി ഭക്തി പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും സംസ്ഥാനത്തുനിന്ന് രാജ്യസഭാംഗവും പിന്നെ വിദേശകാര്യ മന്ത്രിസ്ഥാനവും കിട്ടുമായിരുന്നല്ലോ.

മുല്ലപ്പള്ളിക്കും മുരളിക്കുമൊക്കെ എന്തും പറയാം. കഴുത്തില്‍ ഒരു സ്ത്രീപീഡന-കൊലക്കേസ് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആളുടെ മനപ്രയാസം അവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാവില്ല. മോദിക്കും ബി.ജെ.പി യജമാനന്മാര്‍ക്കും തെല്ല് സഹതാപം തോന്നിയാല്‍ രക്ഷപ്പെടുന്ന കേസ്സാണ് തരൂരിന്റേത്. കേസ്സില്‍നിന്നു ഊരിക്കിട്ടിയ ശേഷം ശേഷംകാലം മോദി വിമര്‍ശനത്തില്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാമല്ലോ....
                               
                                                                                         ****


പാര്‍ട്ടിഭ്രാന്ത്, പരകക്ഷിദ്രോഹം, എടുത്താല്‍ പൊന്താത്ത അഹംഭാവം, ക്രൂരകൊലപാതകങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ ദുസ്വഭാവങ്ങളാണ് സി.പി.എമ്മിനു ശാപമായത് എന്ന് തിരഞ്ഞെടുപ്പാനന്തരം നടന്ന ജാതകപരിശോധനകളില്‍ കണ്ടെത്തിയിരുന്നല്ലോ. ആകപ്പാടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നു പിണറായി സഖാവിനു ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വിഷയത്തില്‍ പൊളിറ്റ് ബ്യൂറോതല തീരുമാനമൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കിലും പോകേണ്ട വഴി ഏതെന്നു കണ്ടറിഞ്ഞ് രണ്ടടി ആ ദിശയില്‍ മുന്നോട്ടു വെച്ചിരിക്കുന്നു.

ആരെങ്കിലും പരസഹായം കിട്ടാതെ എവിടെയെങ്കിലും റോഡരുകിലോ ജയിലിലോ കിടപ്പുണ്ടോ എന്നാണ് ആദ്യനടപടി എന്ന നിലയില്‍ അന്വേഷിച്ചത്. കേരളത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ അത്തരം അലവലാതികള്‍ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ. പെട്ടന്നാണ്, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരനായ ഒരു പിന്നാക്ക സമുദായ രക്ഷകന്‍ ഏതോ ദുഷ്ടന്റെ ക്രൂരതയ്ക്ക് ഇരയായി ഗള്‍ഫ് ജയിലില്‍ കിടക്കുന്നുണ്ട് എന്ന വിവരം ലഭിച്ചത്. പേരൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. വേണ്ടതു ചെയ്യാന്‍ ഉടന്‍ ഓഫീസിനു നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കി. ഓഫീസില്‍ ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് പ്രധാനമന്ത്രിക്കും വിദേശകാര്യ മന്ത്രിമാര്‍ക്കും മറ്റും ഉടനുടന്‍ സന്ദേശമയക്കാനുള്ള ഫോറങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. പേരു ചേര്‍ത്ത് അയച്ചാല്‍ മതി. ഒപ്പെല്ലാം മുഖ്യമന്ത്രി നേരത്തെ തന്നെ ഇട്ടുവെയ്ക്കും. അതുപോലൊന്നു ഇപ്പറഞ്ഞ കക്ഷിയുടെ കാര്യത്തിലും അയച്ചുകൊടുത്തു. വേറൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. മുഖ്യമന്ത്രി കത്തയച്ചതുകൊണ്ടൊന്നും ലോകത്തൊരു ജയിലില്‍നിന്നും ആരെയും മോചിപ്പിക്കില്ല എന്നറിയില്ലേ? പിന്നെയെന്തിനു വെറുതെ വിമര്‍ശിക്കുന്നു.

നടേ പറഞ്ഞ യോഗ്യന്‍ എന്‍.ഡി.എ എന്ന ദുഷ്ടപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കേരളത്തലവന്‍ ആണെന്നു വിവരം കിട്ടാഞ്ഞിട്ടല്ല. കേസ്സൊരു കള്ളച്ചെക്കു കേസ്സാണെന്നും കേട്ടറിവുണ്ട്. സാരമില്ല. ഒരു കുറ്റവും ചെയ്യാത്ത, മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ തത്സ്വരൂപങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടിയേ ശിപാര്‍ശക്കത്ത് അയക്കൂ എന്നു തീരുമാനിക്കാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ. അത്തരക്കാരുണ്ടോ ജയിലില്‍ കിടക്കുന്നു. ആറ്റ്‌ലസ് രാമചന്ദ്രന്‍ അതിദയനീയമായ നിലയില്‍ അവിടെ ജയിലില്‍ കിടന്നിട്ടും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ലല്ലോ എന്നു ചിലര്‍ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. ശരിയാണ്, അന്നു പക്ഷേ ഞങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പു തോറ്റു ആത്മപരിശോധനയൊന്നും തുടങ്ങിയിരുന്നില്ലല്ലോ.

ഇനി ആരു വിദേശത്തു ജയിലില്‍ കിടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആ വിവരം ഒരു എസ്.എം.എസ് ആയി അറിയിച്ചാല്‍ മതി. ഉടന്‍ ശുപാര്‍ശക്കത്ത് പ്രധാനമന്ത്രിക്കയാക്കുന്നതായിരിക്കും. പാര്‍ട്ടിഭേദം, കുറ്റത്തിന്റെ ഗൗരവം എന്നിവ പ്രശ്‌നമല്ല. വിദേശക്കുറ്റങ്ങളിലേ ഇടപെടൂ. ലോക്കല്‍ കേസ്സുകള്‍ നിലവിലെ അവസ്ഥ തന്നെ തുടരും. അറസ്റ്റു  ചെയ്യാനുള്ള ഉത്തരവും വിട്ടയക്കാനുള്ള ശുപാര്‍ശയും ഒരാള്‍തന്നെ ഒപ്പിടുന്നതിനു എന്തോ ഭരണഘടനാതടസ്സമുണ്ട്. അതു പാടില്ല.
                                                                                                    ***
മുനവാക്ക്
പി.ചിദംബരത്തിനു ഇത് തിരിച്ചടികളുടെ കാലം-പത്രവാര്‍ത്ത

കുറെക്കാലം അടിച്ചുമാറ്റിയല്ലോ, ഇനി ഇത്തിരി തിരിച്ചടി ആവട്ടെ




Sunday, 25 August 2019

ബി.എം കുട്ടിയുടെ ഒരു മലയാള പത്രപ്രവര്‍ത്തനബന്ധം

ബി.എം കുട്ടിയുടെ ഒരു മലയാള പത്രപ്രവര്‍ത്തനബന്ധം


പാകിസ്താനില്‍ പ്രമുഖ നേതാവായി വളര്‍ന്ന നമ്മുടെ തിരൂര്‍കാരനായ ബി.എം കുട്ടി അന്തരിച്ച വിവരറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ചില ഓര്‍മകള്‍ നുരഞ്ഞുവന്നു. കുട്ടിയെക്കുറിച്ച് 1981-ല്‍ ഞാന്‍ മാതൃഭൂമിയില്‍ ചേര്‍ന്ന കാലം മുതലേ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിന് ഒരു കാരണമുണ്ട്. അദ്ദേഹവുമായി നല്ല പരിചയം ഉള്ള ആളായിരുന്നു മാതൃഭൂമിയുടെ അന്നത്തെ പത്രാധിപര്‍ വി.പി രാമചന്ദ്രന്‍. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞാണ് കുട്ടിയെക്കുറിച്ച് പലരും പലതും അറിഞ്ഞത്. പിന്നീട് ഒന്നു രണ്ടു തവണ കേരളത്തില്‍ വന്നപ്പോഴത്തെ വാര്‍ത്തകളിലൂടെ ബി.എം.കുട്ടി വീണ്ടും ഓര്‍മിക്കപ്പെട്ടു. പക്ഷേ, എനിക്ക് ബി.എം കുട്ടിയുമായി ബന്ധപ്പെടാന്‍ വേറെ ഒരു അവസരം ഉണ്ടായി. അതു പറയാം.

2011-14 കാലത്ത് ഞാന്‍ കേരള മീഡിയ അക്കാദമി ചെയര്‍മാനായിരുന്ന കാലത്ത് പ്രമുഖ പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായ വി.പി.രാമചന്ദ്രന്റെ  ജീവചരിത്രകൃതി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. എനിക്കു മുന്‍പ് പത്തു വര്‍ഷം അക്കാദമിയുടെ ചെയര്‍മാന്‍ ആയിരുന്നു വി.പി.ആര്‍. അങ്കിത ചീരക്കാതില്‍ എന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി വി.പി.ആറുമായി ദീര്‍ഘമായി സംസാരിച്ച് ഇംഗ്ലീഷിലെഴുതിയതായിരുന്നു. 

രചന എന്റെ കൈയില്‍ കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഒരു സംശയം ഉളവായി. രചനയില്‍ ഞാന്‍ എന്ന് തുടര്‍ച്ചയായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞാന്‍ വി.പി.ആര്‍ ആണ്. പക്ഷേ, ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താവ് അങ്കിതയാണ്.   ഇത് ആത്മകഥയാണോ ജീവചരിത്രമാണോ? വി.പി.ആറിനോടുതന്നെ ചോദിച്ചു. 'അങ്കിത എഴുതിയതാണ് അതു മുഴുവന്‍. പക്ഷേ, ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലാതെ കൂടുതലൊന്നും എഴുതിയിട്ടുമില്ല. പക്ഷേ, ആത്മകഥ എന്നു വിളിക്കരുത്. ആത്മകഥയായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഒരുപാട് വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചും സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചും എഴുതേണ്ടതായിരുന്നു. ഇന്നെനിക്ക് അതിനു കഴിയില്ല'-വി.പി.ആര്‍ വിശദീകരിച്ചു.

വി.പി.ആര്‍ എഡിറ്ററായിരുന്നപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ മാതൃഭൂമിയില്‍ ജേണലിസം ട്രെയ്‌നി ആയി ചേരുന്നത്. അതിന്റെ അടുപ്പവും അകല്‍ച്ചയും ഒരേ സമയം ഉണ്ട്. കൃതിയുടെ ഈ പരിമിതി അവഗണിച്ചും ആ ആത്മകഥാജീവചരിത്രം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്താന്‍  തീരുമാനിച്ചു.

വി.പി.ആര്‍ എന്നെ ഏല്‍പിച്ച കൃതിയില്‍, പാകിസ്താനിലായിരുന്നപ്പോള്‍ ബി.എം. കുട്ടിയുമായി പുലര്‍ത്തിയ സൗഹൃദത്തെക്കുറിച്ച്  ഒന്നും എഴുതിയിരുന്നില്ല. ഒന്നുകില്‍ മറന്നതാവാം. അല്ലെങ്കില്‍, ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചു മിതത്വം പാലിച്ചതാവാം. വ്യക്തിപരമായ ഓര്‍മകള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനയില്‍ കുറവാണ്. പത്രപ്രവര്‍ത്തനാനുഭവങ്ങളാണ് കൂടുതല്‍. വ്യക്തി ഓര്‍മകളും കൂടി ഉണ്ടെങ്കിലേ പുസ്തകം ഒന്നുകൂടി സമഗ്രമാവൂ എന്നു തോന്നി. ഒരു പരിഹാരമേ മനസ്സില്‍ വന്നുള്ളൂ. ബി.എം.കുട്ടിയെ സമീപിച്ച് വി.പി.ആറിനെക്കുറിച്ച എഴുതിക്കുക.

കുട്ടിയെ മെയില്‍ മാര്‍ഗം ബന്ധപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം സന്നദ്ധത പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കകം നല്ലൊരു ഒരു ഓര്‍മക്കുറിപ്പ് അയച്ചുതരികയും ചെയ്തു. മറ്റു പലരുടെയും ഓര്‍മക്കുറിപ്പുകള്‍ ചേര്‍ത്ത് കൃതി സമഗ്രമാക്കി. VPR revisited-Life and times of an extraordinary journalist എന്ന പുസ്തകം 2013-ലാണ്് പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്.

1924-ല്‍ ജനിച്ച വി.പി രാമചന്ദ്രന്‍ അന്നത്തെ ഇന്റര്‍മീഡിയറ്റുമായി ഉത്തരേന്ത്യയിലേക്കു വണ്ടി കയറിപ്പോയതാണ് ഒരു ജീവിതമാര്‍ഗം കണ്ടെത്താന്‍. പല വാതിലുകള്‍ തുറന്നും അടച്ചും അദ്ദേഹം പി.ടി.ഐ എന്ന വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സിയില്‍ ആദ്യം ടെലിപ്രിന്റര്‍ ഓപറേറ്ററും പിന്നെ റിപ്പോര്‍ട്ടറുമായി. 1957-58-ല്‍ പാകിസ്താനില്‍ ലേഖകനായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചപ്പോഴാണ് പ്രമുഖ ഇടതുപക്ഷ-തൊഴിലാളി നേതാവായ ബി.എം കുട്ടിയുമായുണ്ടായ സൗഹൃദം.

ലാഹോറിലായിരുന്നു  കുട്ടിയുടെയും അന്‍പതുകളിലെ പ്രവര്‍ത്തനകേന്ദ്രം. ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയക്കാരാനായി പല മേഖലകളിലും പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും കുട്ടി 1955-ല്‍ ഒരു പാകിസ്താന്‍-ജര്‍മന്‍ എന്‍ജിനീയറിങ്ങ് കമ്പനിയുടെ മാനേജരായാണ് കറാച്ചിയില്‍ നിന്ന് ലാഹോറിലെത്തുന്നത്. മലയാളിയായ ഒരു പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് കുട്ടി അങ്ങോട്ടു ചെന്നാണ് വി.പി.ആറിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. മലയാളത്തില്‍ സംസാരിക്കാന്‍ ഒരാളെ കണ്ടെത്തിയതില്‍ അന്നുണ്ടായ സന്തോഷം അദ്ദേഹം ഓര്‍മക്കുറിപ്പില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അവര്‍ പിന്നെ സുഹൃത്തുക്കളായി. ലാഹോറിലെ മുഴുവന്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരും വി.പി.ആര്‍ വഴി കുട്ടിയുടെ സുഹൃത്തുക്കളായി. വി.പി.ആര്‍ അവധിയില്‍ സ്വദേശമായ വടക്കഞ്ചേരിയിലേക്കു മടങ്ങിയതും വിവാഹിതനായി മടങ്ങിയതും അവര്‍ക്കു സ്വീകരണം നല്‍കിയതും ഇംഗ്ലീഷും മലയാളവും മാത്രം അറിയുന്ന നവവധു ഗൗരിയെ ഉറുദു പഠിക്കാന്‍ ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്തതുമെല്ലാം കുട്ടി ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്നുണ്ട്. കുട്ടിയുടെ ഭാര്യ ബിര്‍ജിസ്  യു.പി കാരിയായതിനാല്‍ അവര്‍ ഉറുദു പഠിപ്പിക്കുന്ന ചുമതല ഏല്‍ക്കുകയും ചെയ്തു.

ആ കൂട്ടുകെട്ട് പെട്ടെന്നു തകര്‍ന്നത് പാകിസ്താനില്‍ പട്ടാളവിപ്ലവത്തിലൂടെ ജനറല്‍ അയുബ് ഖാന്‍ ഭരണാധികാരിയായതോടെയാണ്. കുട്ടിയുടെ പല ഇടതുപക്ഷ കൂട്ടുകാരും അറസ്റ്റിലായത് കുട്ടിയെ അമ്പരപ്പിച്ചു. ഇനി തന്നെയാവും പിടികൂടുക എന്ന തോന്നലുണ്ടായതോടെ അദ്ദേഹം മെല്ലെ ഇന്ത്യയില്‍ രാഷ്ട്രീയാഭയം തേടി. 1959-ല്‍ പാകിസ്താനിലേക്കു മടങ്ങിയെങ്കിലും ലാഹോറില്‍ വിമാനമിറങ്ങിയ ഉടനെ അറസ്റ്റിലായി. പിന്നെ, 1961-ല്‍ ആണ് പുറത്തിറങ്ങിയത്. അറസ്റ്റ് ചെയ്യപെട്ടപ്പോള്‍ പൊലീസ് വീട് സര്‍ച്ച് ചെയ്‌തെന്നും ഇന്ത്യന്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായ വി.പി.ആറുമൊത്തുള്ള ഫോട്ടോ കണ്ടെടുത്തെന്നുമുള്ള വിവരം ഭാര്യയില്‍നിന്ന് അറിഞ്ഞ് ഞെട്ടി.

പില്‍ക്കാലത്ത് കുട്ടി ഒന്നോ കേരളത്തില്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്. എണ്‍പതുകളുടെ ആദ്യം  കൊച്ചി മാതൃഭൂമിയില്‍ വന്നതും വി.പി.ആറിനെ കണ്ടതും ഓര്‍മക്കുറിപ്പിലുണ്ട്.

പ്രസ് കൗണ്‍സില്‍ പിരിച്ചുവിടുക തന്നെയാണ് വേണ്ടത്

പ്രസ് കൗണ്‍സില്‍ പിരിച്ചുവിടുക തന്നെയാണ് വേണ്ടത് 

1975-ല്‍ അടിയന്തരാവസ്ഥയും സെന്‍സര്‍ഷിപ്പും പ്രഖ്യാപിച്ചതിനു ശേഷം പ്രധാനമന്ത്രി ഇന്ദിരാഗാന്ധി പത്രലോകത്തോട് കാണിച്ച ഒരു വലിയ 'ഔദാര്യ'മുണ്ട്. പത്രസ്വാതന്ത്ര്യ സംരക്ഷണത്തിനായി ഇന്ത്യാ ഗവണ്മെന്റ് സ്ഥാപിച്ച പ്രസ് കൗണ്‍സില്‍ ഓഫ് ഇന്ത്യ എന്ന സ്ഥാപനം അവര്‍ പിരിച്ചുവിട്ടു.

അടിയന്തരാവസ്ഥയില്‍ സെന്‍സര്‍ഷിപ്പ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പത്രലേഖകരെ ഓടിച്ചുപിടിച്ച് ജയിലിലോ വീട്ടുതടങ്കലിലോ ആക്കിയിരുന്നില്ല. പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് എവിടെയെങ്കിലും സഞ്ചരിക്കാന്‍ പൊലീസ് അനുമതി വേണ്ടിവന്നിരുന്നില്ല. പത്രം അച്ചടിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ഒരിടത്തും ഉണ്ടായുമില്ല. ഒരു സംസ്ഥാനംപോലും ആഴ്ചകളോളം പത്രരഹിതമായി മാറിയിരുന്നില്ല. ടെലഫോണ്‍ സംവിധാനങ്ങള്‍ പൂര്‍ണമായി അടച്ചു പൂട്ടിയിരുന്നില്ല. ഇതെല്ലാം ക്ശ്മീരില്‍ സംഭവിക്കുന്നു.

ഒരു ഇന്ത്യന്‍ സംസ്ഥാനത്ത് ഇത്രയും സംഭവിച്ച് മൂന്നാഴ്ച പിന്നിട്ടിട്ടും, വിമര്‍ശിക്കുന്നതു പോകട്ടെ ഒന്ന് അന്വേഷിച്ച് എന്തെങ്കിലും അരുതായ്മകള്‍ അവിടെ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ പോലുമുള്ള സന്നദ്ധത ആ സ്ഥാപനം പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.

പ്രസ് കൗണ്‍സിലിന്റെ ഒരു അന്വേഷണസംഘം ഇതുവരെ കശ്മീരിലേക്കു പോയിട്ടില്ല. ക്ശ്മീര്‍ സര്‍ക്കാറിനോട് ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട് ചോദിച്ചിട്ടുപോലുമില്ല. യുദ്ധമേഖലയില്‍ പോലും കാണാത്ത നിയന്ത്രണങ്ങളിലൊട്ടും അയവ് വരുത്താതിരുന്നിട്ടും മൗനംവെടിയാന്‍ പ്രസ് കൗണ്‍സില്‍ ചെയര്‍മാന്‍ ജസ്റ്റിസ് സി.കെ.പ്രസാദ് തയ്യാറായിട്ടില്ല. എന്നിട്ടിപ്പോള്‍ കൗണ്‍സില്‍ ചെയര്‍മാന്‍ ജസ്്റ്റിസ് പ്രസാദ് വേവലാതിപ്പെടുന്നത് പ്രസ് കൗണ്‍സില്‍ തയ്യാറാക്കിയ പത്രപ്രവര്‍ത്തക പെരുമാറ്റച്ചട്ടസംഹിത കശ്മീരിലെ പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ പാലിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതിലാണ്. കൗണ്‍സില്‍ ഇക്കാര്യം സംബന്ധിച്ച് സുപ്രിം കോടതിയില്‍ ഒരു രേഖ സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടത്രെ.

കശ്മീര്‍ ടൈംസ് എക്‌സി.എഡിറ്റര്‍ അനുരാധ ഭാസീന്‍ സമര്‍പ്പിച്ച ഒരു റിട്ട് ഹരജി സുപ്രിം കോടതി പരിഗണിക്കുന്നതിന് ഇടയിലാണ്, ഞങ്ങള്‍ക്കും ചിലതു പറയാനുണ്ട്, അനുവദിക്കണമേ എന്ന ഹരജിയുമായി പ്രസ് കൗണ്‍സില്‍ പാഞ്ഞു ചെന്നിരിക്കുന്നത്. ചെയര്‍മാന്‍ കൗണ്‍സില്‍ പെരുമാറ്റ സംഹിതയിലെ 23 ാം വകുപ്പ് പ്രത്യേകം എടുത്തു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.  'വാര്‍ത്തകളും അഭിപ്രായങ്ങളും വിവരങ്ങളും റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുമ്പോള്‍  സമൂഹത്തിന്റെയോ രാജ്യത്തിന്റെയോ ഉന്നതമായ താല്പര്യങ്ങള്‍ക്കു ഹാനികരമായ യാതൊന്നും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നു പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതുണ്ട് ' എന്നാണ് ഈ വകുപ്പില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്ന് കൗണ്‍സില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച അപേക്ഷയില്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

കശ്മീരിലെ പത്രങ്ങളോ മറ്റു മാധ്യമങ്ങളോ രാജ്യതാല്പര്യങ്ങള്‍ തകരാറാക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയതായി ആഗസ്റ്റ് അഞ്ചിനോ അതിനു ശേഷമോ ഒരാക്ഷേപവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഉണ്ടെങ്കില്‍തന്നെ അതിനെതിരെ കേസ് ചാര്‍ജ് ചെയ്ത് നടപടിയെടുക്കുകയാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ചെയ്യേണ്ടത്. ആവശ്യത്തിനു നിയമമില്ലെന്ന പരാതിയൊന്നും കശ്മീരില്‍ ഇല്ലല്ലോ.

കശ്മീരില്‍ പ്രാദേശിക അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നിയമങ്ങളോ നിയമവാഴ്ചയോ റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യവും മൗലികാവകാശങ്ങളും നില നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും, ഇതിന്റെയെല്ലാം അതിഗുരുതരമായ ലംഘനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാതെ വേറെയെന്തെല്ലാമോ പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഇത്തരമൊരു കൗണ്‍സിലിനു തുടരാന്‍ ഒരു അവകാശവുമില്ല. കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറിനു വേണ്ടത് ഇത്തരമൊരു കൗണ്‍സില്‍ ആണ് എന്നറിഞ്ഞു കൊണ്ടുതന്നെ പറയട്ടെ, അല്ലെങ്കില്‍ത്തന്നെ 'വെറും പല്ലില്ലാപ്പുലി' എന്ന പേരു നേടിയിട്ടുള്ള ഈ കൗണ്‍സില്‍ പിരിച്ചുവിടണം. ഇന്ത്യയിലെ മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു നല്ലത്.

Wednesday, 21 August 2019

അന്ന് അരുണ്‍ ഷൗരി, ഇന്നു റവീഷ് കുമാര്‍



ഏഷ്യന്‍ നോബല്‍ സമ്മാനം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാറുള്ള മാഗ്‌സാസെ അവര്‍ഡിന് ഇത്തവണ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് എന്‍.ഡി.ടി.വി യുടെ സീനിയര്‍ എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് എഡിറ്റര്‍ റവീഷ് കുമാറാണ്. ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്തെ പമേഗ്‌സാസെ അവാര്‍ഡിനെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. അന്നു രാജ്യം പ്രഖ്യാപിത ഏകാധിപത്യത്തിന്‍കീഴില്‍ ഞെരുങ്ങുകയായിരുന്നു. അതിനെതിരെയും തുടര്‍ന്നും ശബ്ദിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതിനുള്ള അംഗീകാരമായി ബഹുമതി 1982-ല്‍ അരുണ്‍ ഷൗരിയെ തേടിച്ചെന്നു. ഇന്ന് രാജ്യം അപ്രഖ്യാപിത ഏകാധിപത്യത്തിലാണ്. ഇന്ത്യന്‍ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളില്‍നിന്ന് ഇതിനെതിരെ ഉയരുന്ന ഒരു ശബ്ദം റവീഷ് കുമാറിന്റേതാണെന്ന് ഒരു മഗ്‌സാസെ പുരസ്‌കാരസമിതി തിരിച്ചറിയുന്നു.

അരുണ്‍ ഷൗരിയുടെ മാധ്യമസേവനങ്ങള്‍ വിവരിക്കുന്ന പുരസ്‌കാര സമിതിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തില്‍ 575 വാക്കുകളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് ഇന്ത്യന്‍ ജേണലിസം റവ്യൂ റിപ്പോര്‍ട്ട് ഓര്‍ക്കുന്നു. ഇന്ന് റവീഷ് കുമാര്‍ പൊരുതേണ്ടിവരുന്ന രാഷ്ട്രീയ വെല്ലുവിളികള്‍ വിവരിക്കാന്‍ പുരസ്‌കാരസമിതിക്ക് 878 വാക്കുകള്‍ ഉപയോഗിക്കേ്ണ്ടിവന്നു. ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ എത്ര വലിയ ഭീഷണിയെ ആണ് നേരിടുന്നതെന്ന് ഇതു വ്യക്തമാക്കുന്നുവെന്നാണ് റിപ്പോര്‍ട്ട് വിലയിരുത്തുന്നു.
റവീഷ് കുമാര്‍

പ്രണോയ് റോയ് സ്ഥാപിച്ച ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സ്വതന്ത്ര ദൃശ്യമാധ്യമമായ എന്‍.ഡി.ടി.വി ക്കെതിരെ കടുത്ത ഭീഷണികളാണ് കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ ഉയര്‍ത്തിയിട്ടുള്ളതെന്ന് ഈ പുരസ്‌കാരം ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. ആരോ ഉന്നയിച്ച ഒരു ആരോപണത്തിന്റെ പേരില്‍ അറസ്റ്റ് പോലും ഇല്ലാതെ തന്നെ റോയിയുടെ വിദേശയാത്ര തടസ്സപ്പെടുത്തിയത് പ്രതികാരത്തിന്റെ തോതു വെളിവാക്കുന്നു.

റവീഷ് കുമാര്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന തത്ത്വങ്ങള്‍ എത്രമാത്രം പ്രസക്തമാണ് എന്നു പുരസ്‌കാരരേഖയില്‍ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. പാവപ്പെട്ടവരുടെയും കഷ്ടപ്പെടുന്ന കര്‍ഷകരുടെയും തകര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാമൂഹ്യസേവന സംരംഭങ്ങളുടെയും ഭാഗത്തുനിന്നുകൊണ്ടുള്ള റവീഷിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ഏറെ പ്രതീക്ഷ ഉയര്‍ത്തുന്നുണ്ട്. റിക്ഷവലിക്കുന്നരുടെയും തോട്ടികളുടെയും കാര്യം പറയാന്‍ ഇന്ത്യയില്‍ ഇന്നു മറ്റധികം ദേശീയ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ന് സമയവും സന്മനസ്സും ഇല്ലല്ലോ.  എന്‍.ഡി.ടി.വി ന്യൂസ് റൂമിനെ അദ്ദേഹം ജനങ്ങളുടെ ന്യൂസ് റൂം എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ളതും.

അരുണ്‍ ഷൗരിക്കു പുറമെ ഈ ബഹുമതി ലഭിച്ച പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍, അമിതാഭ ചൗധരി(1961), ബി.ജി.വര്‍ഗീസ്(1975),ആര്‍.കെ ലക്ഷ്മണ്‍(1984-കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റ്), പി.സായ്‌നാഥ്(2007) എന്നിവരാണ്. 

ഇന്ത്യയിലെ പ്രമുഖ വാര്‍ത്താമാധ്യമങ്ങള്‍ ഒന്നും തന്നെ ഈ ബഹുമതിയെ  വിലമതിച്ചില്ല.  റവീഷിനെ അവര്‍ എത്രമാത്രം അവജ്ഞയോടെയാണ് കാണുന്നത് എന്നു ഇതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ മാധ്യമങ്ങളെല്ലാം രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന 'വലിയേട്ട'നെ ഭയപ്പെട്ടാണോ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത് എന്ന ചോദ്യവും ഉയരുന്നുണ്ട്. ബി.ജി. വര്‍ഗീസും അ ഇതിലൊരു കൗതുകകരമായ യാദൃച്ഛികത കൂടിയുണ്ട്. വലിയേട്ടന്‍- ബിഗ് ബ്രദര്‍-  എന്ന പദപ്രയോഗം ജോര്‍ജ് ഓര്‍വലിന്റേതാണ്. ബിഗ് ബ്രദര്‍ ഈസ് വാച്ചിങ് യു എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതിയത് എക്കാലത്തേക്കും പ്രസക്തമായി നിലനില്‍ക്കുന്നു.  ഇന്നും ലോകം കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ബഹുമാനത്തോടെ ഓര്‍ക്കുന്ന ഓര്‍വല്‍ ജനിച്ചത് ഇന്ത്യയിലാണ്. ബിഹാറിലെ മോത്തിഹാരിയില്‍. റവീഷ് കൂമാര്‍  ജനിച്ചതും മോത്തിഹാരിയില്‍ തന്നെ!

Saturday, 17 August 2019

എട്ടു വര്‍ഷം, ജപ്പാനില്‍ കുറഞ്ഞത് ഒരു കോടി പത്രം


മീഡിയ കോളം
എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍


എട്ടു വര്‍ഷം, ജപ്പാനില്‍ കുറഞ്ഞത് ഒരു കോടി പത്രം

ലോകത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പത്രം വില്‍ക്കുന്ന രാജ്യം എന്ന ബഹുമതി ജപ്പാന്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, ജപ്പാനില്‍ പത്രവില്പനയിലുണ്ടാകുന്ന തകര്‍ച്ച അവിടത്തെ പത്രങ്ങളെ ആകെ ആശങ്കയിലാഴ്ത്തുന്നു. രണ്ടായിരാം ആണ്ടിനു ശേഷം 2018 വരെ ഒരു കോടി കോപ്പികളാണ് രാജ്യത്ത് കുറഞ്ഞത്. 2018-ല്‍ മാത്രം മുന്‍വര്‍ഷത്തെ അപേക്ഷിച്ച് ഇരുപത് ലക്ഷം കോപ്പികളുടെ കുറവാണ് ഇവിടെ പത്രപ്രചാരത്തില്‍ ഉണ്ടായത്. അഞ്ചു ശതമാനം എ്ന്നത് മറ്റു രാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ചു കുറവാണ്. കേരളത്തില്‍ പോലും പത്തു ശതമാനമാണ് പത്രം ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ വര്‍ഷംതോറും കുറയുന്നത്. 3,68 കോടി പത്രങ്ങള്‍ വില്‍ക്കുന്ന ജപ്പാന് ഇരുപതു ലക്ഷം കോപ്പിയുടെ കുറവ് വലുതല്ല. എന്നാല്‍, ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയെ ഇതൊട്ടും നിസ്സാരമാക്കുന്നില്ല.

85ലക്ഷം കോപ്പിവില്‍ക്കുന്ന പത്രമാണ് യോമ്യുരി ഷിംബുന്‍. ഇതാണ് ഏറ്റവും സര്‍ക്കുലേഷനുള്ള പത്രം. ആ പത്രത്തിന്റെ പ്രചാരത്തേക്കാള്‍ പതിനഞ്ചു ലക്ഷം കൂടൂതലാണ് ഓരോ വര്‍ഷം രാജ്യത്തുണ്ടാകുന്ന പ്രചാരക്കുറവ്. വര്‍ഷം തോറും ഓരോ യോമ്യുരി ഷിംബുന്‍ പത്രം അടച്ചുപൂട്ടുന്നതിനു തുല്യം എന്നു പറയാം.
ലോകത്തിലേറ്റവും പ്രചാരമുള്ള പത്രങ്ങള്‍ ജപ്പാനിലാണ്. യോമ്യുരി ഷിംബുന്‍, അസാഹി ഷിംബുന്‍ എന്നീ ജപ്പാന്‍ പത്രങ്ങള്‍ക്കാണ് എത്രയോ വര്‍ഷങ്ങളായി ആഗോളതലത്തില്‍ത്തന്നെ ഒന്നും രണ്ടും സ്ഥാനം. ഒരു കോടി കോപ്പികള്‍ വരെ ദിവസവും വിറ്റിരുന്ന പത്രങ്ങളാണ് ഇവ.

2018-ല്‍ ജപ്പാന്‍ ന്യൂസ്‌പേപ്പര്‍ പബ്ലിഷേഴ്‌സ്&എഡിറ്റേഴ്‌സ് അസോസിയേഷന്‍ നടത്തിയ സര്‍വെയുടെ റിപ്പോര്‍ട് കണ്ടെത്തിയത് 53.6 ശതമാനം ജനങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും ദിവസവും ഒരു അച്ചടിപ്പത്രം വായിക്കുന്നുണ്ട് എന്നാണ്. പതിനാറു ശതമാനം പേര്‍ ആഴ്ചയിലൊരു ദിവസമേ പത്രം വായിക്കുന്നുള്ളൂ.

ദിവസവും പത്രം വായിക്കുന്നവരില്‍ 20ശതമാനം അമ്പതിലേറെ പ്രായം ഉള്ളവരാണ്. 28 ശതമാനം പേര്‍ അറുപതിലേറെ പ്രായമുള്ളവരും 22 ശതമാനം പേര്‍ എഴുപതിലേറെ പ്രായമുള്ളവരുമാണ്. പത്രം വായിക്കാറില്ല എന്നു പറഞ്ഞവരില്‍ 80 ശതമാനം പേരും 
നാല്പതിനു താഴെ പ്രായമുള്ളവരാണ്.


ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള ചൈനയുടെ സ്ഥിതിയും മോശമാണ്. ജപ്പാനെക്കാള്‍ മോശമാണ് എന്നുതന്നെ പറയാം. നിരവധി ഇടത്തരം, ചെറുകിട പത്രങ്ങള്‍ അടച്ചുപൂട്ടപ്പെടുകയാണ്. 2017-ന്റെ അവസാന പ്രവര്‍ത്തിദിവസം മാത്രംഅവിടത്തെ 14 പത്രങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരണം നിര്‍ത്തി. ചിലത് ആഴ്ചപ്പത്രമാക്കി മാറ്റി.

പ്രചാരത്തിലുള്ള കുറവിനേക്കാള്‍ അലട്ടുന്നത് പരസ്യവരുമാനത്തിലുള്ള കുറവാണ്. അനേകമനേകം പുതിയ സാധ്യതകളാണ് പരസ്യമേഖലയില്‍ ഉയര്‍ന്നുവരുന്നത്. അതാവട്ടെ, പത്രങ്ങളുടെ വരുമാനമാണ് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്. പത്രങ്ങള്‍ക്കു കിട്ടിപ്പോന്ന അത്ര പരസ്യം പത്രത്തിന്റെ ഓണ്‍ലൈനിനു കിട്ടും എന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാന്‍ പറ്റാതായിട്ടുണ്ട്. പരസ്യംകുറയുമ്പോള്‍ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് കോപ്പി കൂട്ടാനല്ല കുറക്കാനാണ്. പരസ്യവരുമാനം കുറവാണെങ്കില്‍ കൂടുതല്‍ കോപ്പി അടിക്കുന്നത് ലാഭമല്ല, നഷ്ടമാണ് ഉണ്ടാക്കുക. ഇതും വലിയ ധര്‍മസങ്കടം തന്നെ.
                                 (ആധാരം: nippon.com Aug 6, 2019)


ഇനി വാര്‍ത്ത സര്‍ക്കാര്‍ തിരുത്തും, സിംഗപ്പൂരില്‍

വ്യാജവാര്‍ത്തകള്‍ക്കെതിരെയുള്ള നടപടി എന്നതാണ് ന്യായീകരണം. ഏതു വാര്‍ത്തയിലും തെെറ്റന്നു സര്‍ക്കാറിനു തോന്നുന്ന ഭാഗം സര്‍ക്കാര്‍ നേരിട്ടങ്ങ് തിരുത്തും. പാര്‍ലമെന്റ് പാസ്സാക്കിയ ഈ നിയമം നടപ്പാക്കിത്തുടങ്ങിയാല്‍ ഒരു പക്ഷേ ജനങ്ങള്‍ക്ക്, ഇതിലും ഭേദം വ്യാജവാര്‍ത്ത ഉണ്ടാകുകയാണ് എന്നുപോലും തോന്നിയേക്കാം. വാര്‍ത്ത തിരുത്തലില്‍ ഒതുങ്ങുന്നില്ല സര്‍ക്കാറിന്റെ അധികാരം. ദുരുദ്ദേശപൂര്‍വം തെറ്റായ വാര്‍ത്ത കൊടുത്തെന്നു വന്നാല്‍ പിഴ മാത്രമല്ല, ജയില്‍ ശിക്ഷയും ലഭിക്കാം.

ഓണ്‍ലൈന്‍/ സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളില്‍ മാത്രമല്ല പരമ്പരാഗത മാധ്യമങ്ങളിലും കൈകടത്താന്‍ പുതിയ നിയമം സര്‍ക്കാറിന് അധികാരം നല്‍കുന്നു.
ഇത് അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍മേലുള്ള  മറ്റൊരു വലിയ ആഘാതമാണ്.

എന്നാല്‍, പൊതുവെ അത്ര വലിയ ആശങ്കയൊന്നും ജനങ്ങളിലില്ല. അതിനൊരുകാരണം, രാജ്യത്ത് ഇപ്പോള്‍തന്നെ വലിയ പത്രസ്വാതന്ത്ര്യമൊന്നുമില്ല എന്നതു തന്നെ. പത്രസ്വാതന്ത്ര്യ ആഗോള സൂചികയില്‍ 183 രാജ്യങ്ങളില്‍ 151 ാം സ്ഥാനമാണ് സിംഗപ്പുരിനിപ്പോള്‍ ഉള്ളത്. പരമ്പരാഗത മാധ്യമങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍തന്നെ സര്‍ക്കാറിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്. ആഗോള സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ക്കാണ് ആശങ്ക കൂടുതലുള്ളത്. നിയമം വരുന്നതിനു മുമ്പ് ചില സംഗതികള്‍ പ്രസിദ്ധീകരണത്തില്‍നിന്നു മാറ്റാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ട് ഫെയ്‌സ്ബുക്ക് വഴങ്ങുകയുണ്ടായില്ല. ഇതാണ് ഈ നിയമം വരാന്‍തന്നെ കാരണം എന്നു പലരും കരുതുന്നു. പുതിയ നിയമം വിദേശ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കും ബാധകമാണ്.

സിംഗപ്പുരിന്റെ മാതൃക മറ്റു മധ്യ കിഴക്കന്‍ ഏഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ അനുകരിച്ചേക്കുമോ എന്ന ഭയം സാമൂഹ്യമാധ്യമരംഗത്തുള്ളവര്‍ക്കുണ്ട്. നേരത്തെ, തായ്‌ലന്റ് ഏര്‍പ്പെടുത്തിയ നിയന്ത്രണങ്ങളും വിവാദമുയര്‍ത്തുകയുണ്ടായി.


യങ്ടൗണ്‍-യു.എസ്സിലെ ആദ്യ പത്രരഹിത പട്ടണം

നോര്‍ത്ത് ഈസ്റ്റ് ഓഹിയയോവിലെ എക്കാലത്തെയും വലിയ ദിനപത്രം വിന്‍ഡിക്കേറ്റര്‍ ഈയിടെയാണ് പ്രദേശവാസികളെ ആ പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ ഞെട്ടിച്ചത്. ആഗസ്റ്റ് അവസാനിക്കുംമുമ്പ് പത്രം അടച്ചുപൂട്ടും. 
മുന്‍പാണെങ്കില്‍ ഇതു 144 മുഴുവന്‍ സമയ ജീവനക്കാര്‍ക്കും ഇരുനൂറ്റന്‍പതോളം താല്കാലിക ജീവനക്കാര്‍ക്കും ജോലി നഷ്ടപ്പെടുന്ന പ്രശ്‌നം മാത്രമാകുമായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ അതല്ല പ്രശ്‌നം. മുന്‍പ് പലരും വാങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ള ആ പ്രഗത്ഭ ദിനപത്രത്തിന്റെ തിരോധാനത്തോടെ യങ്ടൗണ്‍ പട്ടണത്തില്‍ വേറെ പത്രം ഉണ്ടാകില്ല. പല പട്ടണങ്ങള്‍ക്കും ഈ അവസ്ഥ ഉണ്ടാകും എന്നു പലരും പ്രവചിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും യങ്ടൗണ്‍ ആയിരിക്കുന്നു ആദ്യമായി ഈ ദുരന്തത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന പട്ടണം. 

ഈ വാര്‍ത്ത കേട്ട് പലരും ദുഃഖിച്ചിരിക്കാം. പക്ഷേ, സന്തോഷിച്ച ഒരാള്‍ ഉണ്ടെന്ന് ആ പത്രം വായിക്കുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം. അതു യു.എസ് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാള്‍ഡ് ട്രംപ് ആണ്. ട്രംപിന്റെ ജനവിരുദ്ധനടപടികള്‍ക്കും വംശവിദ്വേഷ രാഷ്ട്രീയത്തിനും എതിരെ നിരന്തരം പോരാടുന്ന ഒരു പത്രമായിരുന്നു അത്. ഈ പോരാട്ടം സ്ഥാപനത്തിനു നിരവധി ദേശീയ ബഹുമതികള്‍ നേടിക്കൊടുത്തിട്ടണ്ട്. 

2020-ല്‍ അടുത്ത പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുമ്പോള്‍ വിന്‍ഡിക്കേറ്ററിന്റെ അഭാവം ട്രംപ് അനുകൂലികള്‍ക്ക് സഹായമാകും. ട്രംപിന് അനുകൂലമായി വോട്ട് ചെയ്യുന്ന ഒരു പട്ടണമാകും യങ്ടൗണ്‍. യങ്ടൗണിന്  ചരിത്രപരമായി ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള കാലത്ത് വെള്ളക്കാരുടെ വര്‍ഗീയപ്രസ്ഥാനമായ ക്ലുക്ലസ്‌ക്ലാനിന് വലിയ പിന്തുണ ലഭിച്ച പട്ടണമായിരുന്നു അത്. ഇത്തവണ ട്രംപ് ഏറ്റെടുക്കുന്നത് ഏതാണ്ട് ഒരു ക്ലുക്ലസ്‌ക്ലാന് അജന്‍ഡയാണ്. കറുത്ത വര്‍ഗക്കാര്‍ക്കും വിദേശത്തു നിന്നെത്തുന്ന അഭയാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കും മറ്റു മതക്കാര്‍ക്കും എതിരായ വെള്ളക്കാരുടെ വര്‍ഗീയവിദ്വേഷം കത്തിജ്വലിപ്പിച്ച് വോട്ടാക്കി മാറ്റുന്നത് യങ്ടൗണ്‍ കാണേണ്ടി വന്നേക്കും. 
  


യങ്ടൗണിലെ വിന്‍ഡിക്കേറ്റര്‍ ആസ്ഥാനം


വ്യാജവാര്‍ത്ത കണ്ടെത്താനുള്ള പെടാപ്പാടുകള്‍

2020 അമേരിക്കയന്‍ പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ വര്‍ഷമാണ്. ഇതു വ്യാജവാര്‍ത്തകളുടെയും സുവര്‍ണകാലമായിരിക്കുമെന്ന്് എല്ലാവരും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. 2016-ല്‍  ട്രംപിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് വന്‍തോതിലുള്ള വ്യാജവാര്‍ത്താ പ്രചാരണത്തിലോടു കൂടിയായിരുന്നു എന്ന ലോകം തിരിച്ചറിഞ്ഞത് തിരഞ്ഞെടുപ്പിനു ശേഷമായിരുന്നു. ഇത്തവണ മുന്‍പേ അതു നേരിടാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് യു.എസ് പത്രങ്ങള്‍. 
വാള്‍സ്ട്രീറ്റ് ജേണല്‍ അവരുടെ വ്യാജവാര്‍ത്തപ്രതിരോധനയം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത്തവണ സാധാരണ പോലത്തെ ഇലക്ഷന്‍ ഡസ്‌കുകള്‍ മാത്രമല്ല ഉണ്ടായിരിക്കുക. വലിയ ഡസ്‌ക് വ്യാജവാര്‍ത്താഡസ്‌ക് ആണ്. വ്യാജവാര്‍ത്ത ഉണ്ടാക്കാനല്ല, അതു കണ്ടെത്തി തടയാന്‍. 21 പേരടങ്ങിയ ഈ ഡസ്‌കിന്റെ രൂപവല്‍ക്കരണം പത്രം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
വ്യാജവാര്‍ത്ത എന്ന പഴയ പേരു പോലും പുതിയ ഇനം വ്യാജവാര്‍ത്തകളെ വിശേഷിപ്പിക്കാന്‍ പര്യാപ്തമല്ല എന്നതു കൊണ്ടാവണം ഇപ്പോള്‍ അവയെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ഡീപ് ഫെയ്ക് എന്നാണ്. ആഴവും പരപ്പും ഉള്ളവ. നിര്‍മിതബുദ്ധിയും സങ്കീര്‍ണ ഡിജിറ്റല്‍ സാങ്കേതികവിദ്യയും മറ്റും ഉപയോഗിച്ചുള്ള പുത്തന്‍ സൃഷ്ടികള്‍ കണ്ടാല്‍/ വായിച്ചാല്‍ സംശയമേ തോന്നില്ലത്രെ.

പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകള്‍ ഉപയോഗിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന വീഡിയോകള്‍ വ്യാജമാണോ എന്നു കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമേറിയതാണ്. യു.എസ് ജനപ്രതിനിധിസഭയുടെ സ്പീക്കര്‍ നാന്‍സി പെലോസിയുടെ അത്തരമൊരു വീഡിയോ വലിയ പ്രശ്‌നമായിത്തീര്‍ന്നു. കുടിച്ച്് അവശയായി പെരുമാറുന്ന സ്പീക്കര്‍ ആണ് വീഡിയോവില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഫെയ്‌സ്ബുക്ക് ഇതു തടയാനൊന്നും നിന്നില്ല. അതു വലിയ വിവാദമായി. അവര്‍ക്കും അതു ഫെയ്ക് ആണ് എന്നു കണ്ടെത്തുക പ്രയാസം തന്നെയായിരിക്കുമല്ലോ. 25ലക്ഷം പേര്‍ ആ വീഡിയ 'ആസ്വദിച്ചു'.പിന്നീട് ഫെയ്‌സ്ബുക്ക് കുറ്റസമ്മതത്തോടെ അതു പിന്‍വലിച്ചു. ഇതിനു പ്രതികാരമായി ഇറക്കിയ പലയിനം വ്യാജ സക്കര്‍ബര്‍ഗ് വീഡിയോകള്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ കറങ്ങിനടപ്പുണ്ട്. 

വലിയ ഒരു ധര്‍മസങ്കടം ഇതിലുണ്ട്. വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പരിധിവിട്ട് കുറ്റകരമായ അധിക്ഷേപത്തിന്റെയും വ്യക്തിഹത്യയുടെയും തലത്തിലെത്തുവ മാത്രമേ തടയാന്‍ പാടുള്ളൂ. ഇല്ലെങ്കില്‍ അതു മറ്റൊരു കുറ്റമായി മാറും. ഇതെങ്ങനെ സാധിക്കാം എന്നതാണ് പ്രശ്‌നം.

അന്ന് അരുണ്‍ ഷൗരി, ഇന്ന് റവിഷ് കുമാര്‍

ഏഷ്യന്‍ നോബല്‍ സമ്മാനം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാറുള്ള മാഗ്‌സാസെ അവര്‍ഡിന് ഇത്തവണ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് എന്‍.ഡി.ടി.വി യുടെ സീനിയര്‍ എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് എഡിറ്റര്‍ റവിഷ് കുമാറാണ്. ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്തെ മഗ്‌സാസെ അവാര്‍ഡിനെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. അന്നു രാജ്യം പ്രഖ്യാപിത ഏകാധിപത്യത്തിന്‍കീഴില്‍ ഞെരുങ്ങുകയായിരുന്നു. അതിനെതിരെ ശബ്ദിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതിനുള്ള അംഗീകാരമായ ബഹുമതി അരുണ്‍ ഷൗരിയെ തേടിച്ചെന്നു. ഇന്ന് രാജ്യം അപ്രഖ്യാപിത ഏകാധിപത്യത്തിലാണ്. ഇന്ത്യന്‍ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളില്‍നിന്ന് ഇതിനെതിരെ ഉയരുന്ന ഒരു ശബ്ദം റവിഷ് കുമാറിന്റേതാണെന്ന് മഗ്‌സാസെ പുരസ്‌കാരസമിതി തിരിച്ചറിയുന്നു.

അരുണ്‍ ഷൗരിയുടെ മാധ്യമസേവനങ്ങള്‍ വിവരിക്കുന്ന പുരസ്‌കാര സമിതിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തിന് 575 വാക്കുകളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് ഇന്ത്യന്‍ ജേണലിസം റവ്യൂ റിപ്പോര്‍ട്ട് https://indianjournalismreview.com/ ചെയ്യുന്നു. ഇന്ന് റവിഷ് കുമാര്‍ പൊരുതേണ്ടിവരുന്ന രാഷ്ട്രീയ വെല്ലുവിളികള്‍ വിവരിക്കാന്‍ പുരസ്‌കാരസമിതിക്ക് 878 വാക്കുകള്‍ വേണ്ടിവന്നു. ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ എത്ര വലിയ ഭീഷണിയെ ആണ് നേരിടുന്നതെന്ന് ഇതു വ്യക്തമാക്കുന്നുവെന്നാണ് റിപ്പോര്‍ട്ട് വിലയിരുത്തുന്നത്. 


അരുണ്‍ ഷൗരി
പ്രണോയ് റോയ് സ്ഥാപിച്ച ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സ്വതന്ത്ര ദൃശ്യമാധ്യമമായ എന്‍.ഡി.ടി.വി ക്കെതിരെ കടുത്ത ഭീഷണികളാണ് കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ ഉയര്‍ത്തിയിട്ടുള്ളതെന്ന് ഈ പുരസ്‌കാരം ജനങ്ങളെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. ആരോ ഉന്നയിച്ച ഒരു ആരോപണത്തിന്റെ പേരില്‍ അറസ്റ്റ് പോലും ഇല്ലാതെ തന്നെ റോയിയുടെ വിദേശയാത്ര തടസ്സപ്പെടുത്തിയത് പ്രതികാരത്തിന്റെ തോതു വെളിവാക്കുന്നു. 

റവിഷ് കുമാര്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന തത്ത്വങ്ങള്‍ എത്രമാത്രം പ്രസക്തമാണ് എന്നു പുരസ്‌കാരരേഖയില്‍ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. പാവപ്പെട്ടവരുടെയും കഷ്ടപ്പെടുന്ന കര്‍ഷകരുടെയും തകര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാമൂഹ്യസേവന സംരംഭങ്ങളുടെയും ഭാഗത്തുനിന്നുകൊണ്ടു വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. റവിഷിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ഏറെ പ്രതീക്ഷ ഉയര്‍ത്തുന്നു. റിക്ഷവലിക്കുന്നരുടെയും തോട്ടികളുടെയും കാര്യം പറയാന്‍ ഇന്ത്യയില്‍ മറ്റൊരു ദേശീയ ദൃശ്യമാധ്യമത്തിനും ഇന്ന് സമയവും സന്മനസ്സും ഇല്ലെന്നു വ്യക്തം. എന്‍.ഡി.ടി.വി ന്യൂസ് റൂമിനെ റവിഷ് കുമാര്‍ ജനങ്ങളുടെ ന്യൂസ് റൂം എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ളതും. 

റവിഷ് കുമാര്‍




ഇന്ത്യയിലെ പ്രമുഖ വാര്‍ത്താമാധ്യമങ്ങള്‍ ഈ ബഹുമതിയെ ഒട്ടും വിലമതിച്ചില്ല. 
മുഖ്യധാരാമാധ്യമങ്ങള്‍ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും റവിഷ് കുമാറിന്റെ പുരസ്‌കാരവാര്‍ത്ത മുഖപേജില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതേയില്ല. റവിഷ് കുമാറിനെ അവര്‍ അവജ്ഞയോടെയാണ് കാണുന്നത് എന്നു ഇതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. 35 വര്‍ഷം മുന്‍പ് കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റ് ആര്‍.കെ.ലക്ഷ്മണ്‍ ആണ് ഈ ബഹുമതി ഒടുവില്‍ നേടിയ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്ന് മറന്നുകൂടാ. രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന 'വലിയേട്ട'നെ ഭയപ്പെട്ടാണോ വന്‍കിട മാധ്യമങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത് എന്ന ചോദ്യവും ഉയരുന്നുണ്ട്. ഇതിലൊരു കൗതുകകരമായ യാദൃച്ഛികത കൂടിയുണ്ട്. വലിയേട്ടന്‍- ബിഗ് ബ്രദര്‍-  എന്ന പദപ്രയോഗം ജോര്‍ജ് ഓര്‍വലിന്റേതാണ്. ബിഗ് ബ്രദര്‍ ഈ വാച്ചിങ് യു എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതിയത് എക്കാലത്തേക്കും പ്രസക്തമായി നിലനില്‍ക്കുന്നു. ഇന്നും ലോകം കൂടുതല്‍ ഓര്‍ക്കുന്ന ഓര്‍വല്‍ ജനിച്ചത് ഇന്ത്യയിലാണ്. ബിഹാറിലെ മോത്തിഹാരിയില്‍. റവിസ് കൂമാര്‍  ജനിച്ചതും മോത്തിഹാരിയില്‍ തന്നെ!

(Media Magazine)



Monday, 12 August 2019

പരസ്യത്തിനു മീതെ ഒരു മാധ്യമപരുന്തും പറക്കില്ല


പ്രശസ്ത എഡിറ്ററും ഗ്രന്ഥകാരനുമായിരുന്ന വിനോദ് മേത്ത, തനിക്ക്  ഔട്‌ലുക്ക് എഡിറ്റര്‍ പദവി നഷ്ടപ്പെട്ടത് എങ്ങനെയാണെന്ന്് ആത്മകഥയായ 'എഡിറ്റര്‍ അണ്‍പ്ലഗ്്ഗഡ്'ല്‍ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയ, മാധ്യമ രംഗങ്ങളെ പിടിച്ചുകുലുക്കിയ സംഭവമായിരുന്നല്ലോ 2008-09 കാലത്തെ നീര റാഡിയ ടേപ്പ് വിവാദം. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളെല്ലാം ഔട്‌ലുക്ക്  പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനനഷ്ടത്തിനു കാരണമായത്. നീര റാഡിയ എന്ന കോര്‍പ്പറേറ്റ് ലോബിയിസ്റ്റ് ദേശീയ നയങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നതിനായി ഇടപെട്ടതിന്റെ കഥകള്‍ ആ ടേപ്പുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതില്‍ ചിലത് ടാറ്റ എന്ന കോര്‍പ്പറേറ്റ് സ്ഥാപനത്തിന് നൊന്തു. റിപ്പോര്‍ട്ട് പിന്‍വലിക്കാന്‍ എഡിറ്റര്‍ വിനോദ് മേത്ത കൂട്ടാക്കിയില്ല. പ്രതികാരമായി ടാറ്റ ചെയ്തത് വളരെ 'നിസ്സാര'മായ ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ്. ടാറ്റ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയൊന്നും പരസ്യം ഔട്‌ലുക്ക് മാഗസീനു കൊടുക്കേണ്ട എന്നു നിശ്ചയിച്ചു. സ്വാഭാവികമായും ഉടമസ്ഥര്‍ വേവലാതിപ്പെട്ടു. എഡിറ്റര്‍ തന്നെ ടാറ്റയുമായി ഒരു ഒത്തുതീര്‍പ്പിനു ശ്രമിച്ചു. നടന്നില്ല. ഒടുവില്‍ അനിവാര്യമായതു സംഭവിച്ചു. ഇംഗ്്‌ളീഷ് വാര്‍ത്താ മാഗസിന്‍ രംഗത്തെ അക്കാലത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച എഡിറ്റര്‍ ആയിരുന്ന വിനോദ് മേത്തയേക്കാള്‍ വിലയുണ്ട് വര്‍ഷം തോറും നഷ്ടപ്പെടുന്ന അഞ്ചു കോടിരൂപയ്ക്ക് എന്നു ബോദ്ധ്യമുള്ള ഔട്‌ലുക്ക് ഉടമസ്ഥര്‍ വിനോദ് മേത്തയെ എഡിറ്റര്‍ സ്ഥാനത്തു നിന്നു മാറ്റി. മുകളിലേക്കു ചവിട്ടുക എന്നൊരു ശൈലിയുണ്ടല്ലോ ഇംഗ്ലീഷില്‍. എഡിറ്റോറിയല്‍ ചെയര്‍മാന്‍ എന്ന വിചിത്രമായ ഒരു പദവി അദ്ദേഹത്തിനു നല്‍കിയത് ഉടമസ്ഥരുടെ ഔദാര്യം മാത്രമായിരുന്നു.

സമീപകാലത്ത് കേരളത്തില്‍ ഇത്തരമൊരു പരസ്യ ഉപരോധം ഉണ്ടായി. പത്രമേഖലയില്‍ സംഭവിക്കുന്നതൊന്നും പത്രവാര്‍ത്തയാകാത്തതുകൊണ്ട് പൊതുജനം അറിയാറില്ല. രണ്ടു വര്‍ഷം മുമ്പു സുപ്പര്‍താരം ദിലീപും സംഘവും ഒരു യുവനടിയെ പ്രതികാരം ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി സംഘം ചേര്‍ന്നു ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ചെന്ന കേസ്സാണ് സംഭവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ദിലീപിനും ദിലീപിനെ സംരക്ഷിച്ച ചലചിത്ര പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും എതിരെ സ്വാഭാവികമായും വലിയ മുറവിളി ഉയര്‍ന്നു. ചാനലുകള്‍ ധാര്‍മികരോഷത്താല്‍ തിളച്ചു. അവതാരകള്‍ ഇടംവലം നോക്കാതെ വാള്‍വീശി. സിനിമാരംഗത്തെ അമാനുഷ വ്യക്തിത്വങ്ങള്‍ക്ക് ഇതൊന്നും അത്ര പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മാതൃഭൂമി ചാനലായിരുന്നുവത്രെ  സുപ്പര്‍ താരത്തെ ഏറ്റവും നിഷ്‌കരുണം കടന്നാക്രമിച്ചത്.

എന്തായാലും നീര റാഡിയ കേസ്സില്‍ ടാറ്റ ചെയ്തത് സിനിമാമുതലാളിമാര്‍ ചെയ്തു. മാത്യുഭൂമി സ്ഥാപനത്തിനു സിനിമാപരസ്യം കൊടുക്കേണ്ട എന്നു തീരുമാനിച്ചു. സിനിമാ റിലീസ് നടക്കുന്ന വെള്ളിയാഴ്ചകളിലും തുടര്‍ദിവസങ്ങളിലും വരാറുള്ളത് ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഫുള്‍പേജ് കളര്‍ പരസ്യങ്ങളാണ്. ചിലതെല്ലാം ഒന്നാം പേജില്‍ നിന്നുതിളങ്ങം. എന്തായാലും മറ്റു പത്രങ്ങളെല്ലാം ആര്‍മാദിക്കുമ്പോള്‍ മാതൃഭൂമി ദൈന്യതയിലായിരുന്നു. അഞ്ചു കോടി രൂപയെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കും എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കൃത്യവിവരം മാനേജ്‌മെന്റിനേ അറിയൂ.

പരസ്യനിരോധ ഉപരോധത്തിനെതിരെ പത്രസ്ഥാപനങ്ങളും സംഘടനകളുമൊന്നും ഒരക്ഷരം മിണ്ടുകയുണ്ടായില്ല. വാര്‍ത്ത കൊടുക്കാനും കൊടുക്കാതിരിക്കാനും പത്രത്തിന് സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ളതു പോലെ പരസ്യം കൊടുക്കാനും കൊടുക്കാതിരിക്കാനും വ്യക്തികള്‍ക്കും സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കും സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടല്ലോ. പത്രനയങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാന്‍ വേണ്ടിത്തന്നെയാണ് എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ചെയ്താലും ഇതിനെതിരെ ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല. ആര്‍ക്കു പരസ്യം കൊടുക്കണം കൊടുക്കാതിരിക്കണം എന്നതു വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. തങ്ങള്‍ക്കു വഴങ്ങി, തങ്ങള്‍ പറയുന്നതു പോലെ എഴുതണം എന്നു പത്രങ്ങള്‍ക്കു മേല്‍ സമ്മര്‍ദ്ദം ചെലുത്തുന്നത് അധാര്‍മികമല്ലേ എന്ന് സിനിമക്കാരോട് ആരും ചോദിക്കുകയില്ല എന്നുറപ്പാണല്ലോ. പത്രങ്ങളും ധാര്‍മികതയുമായുള്ള ബന്ധം പോലെയല്ല ചലചിത്രരംഗവും ധാര്‍മികതയുമായുള്ള ബന്ധം. നാട്ടുകാര്‍ പത്രക്കാരോടു ചിലപ്പോഴെങ്കിലും പത്രധര്‍മത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാറുണ്ടല്ലോ. ഒരാളും സിനിമക്കാരോട് 'ചലച്ചിത്രധര്‍മ'ത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാറില്ല. അങ്ങനെയൊന്നില്ല എന്നതു തന്നെ കാരണം.

പത്രങ്ങളൊന്നുമല്ല, ചലച്ചിത്രങ്ങളാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ഫോര്‍ത്ത് എസ്റ്റേറ്റ്് മുമ്പൊരിക്കല്‍ പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയനേതാവായ എം.എ ജോണ്‍ പറയുകയുണ്ടായി. സിനിമകള്‍, മാധ്യമങ്ങളേക്കാള്‍ ഫലപ്രദമായ ധാര്‍മിക-രാഷ്ട്രീയ വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കുന്നു എന്നതാണ് അദ്ദേഹം അതിനു പറഞ്ഞ കാരണം. ശരിയാണ്, ധാര്‍മികതയുടെ പക്ഷത്തുനിന്നുകൊണ്ടുള്ള പോരാട്ടങ്ങളാണ് പല സിനിമകളും. പക്ഷേ, എല്ലാം അഭിനയമാണെന്നും നാട്ടുകാരുടെ പോക്കറ്റിലുള്ള പണം സ്വന്തം പോക്കറ്റിലാക്കുകയാണ് ഈ അഭിനയങ്ങളുടെയെല്ലാം ഉദ്ദേശ്യമെന്നും ഇന്നെല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം. ഏറ്റവും നിന്ദ്യമായ ഒരു പീഡനക്കേസ്സില്‍ പെട്ട ആളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ തങ്ങളെക്കൊണ്ടാവും പോലെ പൊരുതിയിട്ടുണ്ട്് ഇവരും ഇവരുടെ സംഘടനകളുമെല്ലാം. രാജ്യസഭയിലും ലോക്‌സഭയിലുമെല്ലാം ജനപ്രതിനിധികളായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന നിരവധി സിനിമാതാരങ്ങളെ നമുക്കറിയാം. ചലച്ചിത്രത്തിലെ ധാര്‍മികാഭിനയം കൊണ്ട് അങ്ങനെയൊരു നേട്ടമുണ്ട്. ഇവരുടെ തട്ടുപൊളിപ്പന്‍ ധാര്‍മികപ്രഭാഷണങ്ങള്‍ മറ്റാരോ എഴുതിക്കൊടുക്കുന്നതാണെന്നു പോലും അറിയാത്തവര്‍ അയല്‍സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ മാത്രമല്ല കേരളത്തിലും കാണും. എന്തായാലും പരസ്യം നിഷേധിച്ച് പത്രത്തെ വരുതിയില്‍ കൊണ്ടുവരാന്‍ തീരുമാനിച്ച ചലച്ചിത്രനേതാക്കളില്‍ ഇടതുപക്ഷക്കാരുമുണ്ട്, വലതുപക്ഷക്കാരുമുണ്ട്.

മലയാളമാധ്യമങ്ങളില്‍ ഇപ്പോള്‍ ചലച്ചിത്രനിരൂപണമോ വിമര്‍ശനമോ ഇല്ല എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം എത്രപേര്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നറിയില്ല. പരസ്യപ്പണത്തിന്റെ ശക്തിയാണ് ഇത്തരമൊരു അവസ്ഥയുണ്ടാക്കിയത്. മാതൃഭൂമി പത്രത്തില്‍ മുമ്പ് ആഴ്ച തോറും ഉണ്ടായിരുന്ന ചലച്ചിത്ര ഫീച്ചറില്‍ സിനിമരംഗത്തെക്കുറിച്ച് വിമര്‍ശനാത്മക ചര്‍ച്ചകളും വിമര്‍ശനങ്ങളുമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ചലച്ചിത്രമുതലാളിമാരെ മാത്രമല്ല, സുപ്പര്‍ താരങ്ങളെയും ഡയറക്റ്റര്‍മാരെയും ചലച്ചിത്ര ബുദ്ധിജീവികളെപ്പോലും അത് അലോസരപ്പെടുത്തി. പരസ്യനിഷേധം എന്ന ഭീഷണിയാണ് അന്നും ഉയര്‍ന്നുവന്നത്. 'ഞാന്‍ പത്രസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലോ പത്രാധിപരുടെ അധികാരത്തിലോ കൈകടത്തുകയില്ല. പക്ഷേ, ഇന്നത്തെപ്പോലെ തുടര്‍ന്നാല്‍ വര്‍ഷം ഇത്ര കോടി രൂപയുടെ നഷ്ടമുണ്ടാകും. അതിനെന്തു പരിഹാരം?- പരസ്യവിഭാഗം തലവന്‍ കമ്പനി തലവനോടു ചോദിച്ചുകാണണം. തീരുമാനം ഉടനുണ്ടായി. 1991 നു ശേഷം ചലച്ചിത്രനിരൂപണവും വിമര്‍ശവും പത്രത്തില്‍ തലപൊക്കിയിട്ടില്ല.  ഒരു പത്രത്തില്‍ അതില്ല എന്നല്ല, ഒരു പത്രത്തിലും അതില്ല എന്നറിയുക. വാര്‍ത്തകളും ലേഖനങ്ങളുമെല്ലാം പുകഴ്ത്തലുകളും അഭിനന്ദനങ്ങളും മാത്രമായി. ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ പെയ്ഡ് ന്യൂസുകള്‍ തന്നെ.

ദിലീപ് വിഷയത്തിലെ പരസ്യഉപരോധത്തെ മാതൃഭൂമി ആദ്യഘട്ടത്തില്‍ ചെറുത്തുനിന്നു എന്നതു സത്യമാണ്. ഏറെക്കാലമായി പെട്ടിയില്‍ പൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന നിരൂപണവും വിമര്‍ശനവുമെല്ലാം പുറത്തെടുത്തു. പലപ്പോഴും അതു അതിരുകടന്ന വിമര്‍ശവും അധിക്ഷേപവുമായി. പക തീര്‍ക്കുന്നതിനു വേണ്ടി എന്നു ബോധ്യപ്പെടുന്ന വിധം താഴ്ന്ന നിലവാരത്തിലായി ചില സിനിമാ അവലോകനങ്ങള്‍. ഒരു സിനിമയുടെ  സസ്‌പെന്‍സ് പരിണാമം വെളിപ്പെടുത്തിയത് സിനിമാപ്രേമികളുടെ എതിര്‍പ്പ് വാങ്ങുകയും സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളില്‍ വലിയ വിമര്‍ശനം വിളിച്ചുവരുത്തകയും ചെയ്തു.

ഒടുവിലിതാ, പ്രശ്‌നം പരിഹരിച്ചിരിക്കുന്നു. പല മധ്യവര്‍ത്തികളുടെയും ചലച്ചിത്ര രംഗത്തുതന്നെയുള്ള പല പ്രമുഖരുടെയും ശ്രമഫലമായാണ് സംഗതി സബൂറായത്. മെയ് മാസത്തോടെ മാതൃഭൂമിയില്‍ സിനിമാപരസ്യങ്ങള്‍ തിരിച്ചുവന്നു. മോഹന്‍ലാലിന്റെ 'ലുസിഫര്‍' ഫുള്‍ പേജില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ജുലായി ഏഴിനു, വിവാദ സുപ്പര്‍സ്റ്റാര്‍ ദിലീപ് മാതൃഭൂമി വാരാന്തപ്പതിപ്പില്‍ ഒരു അഭിമുഖത്തിലൂടെ വായനക്കാരെ നോക്കി വിജയഭാവത്തോടെ ചിരിച്ചു. വിവാദങ്ങളില്ല, യുവനടിയില്ല, പീഡനവും ഇല്ല. അവസാന രംഗത്തില്‍ വില്ലന്‍ മാധ്യമം തോറ്റു. മാന്യപ്രേക്ഷകര്‍ എല്ലാം മറക്കുക, പൊറുക്കുക.

(പാഠഭേദം ആഗസ്ത് 2019)

Wednesday, 31 July 2019

മാധ്യമസൂര്യന്‍ കിഴക്കും അസ്തമിക്കുകയാണ്

എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍

പത്രമാധ്യമങ്ങളുടെ പ്രചാരണം വിലയിരുത്തുന്നവര്‍ കുറെക്കാലമായി പറയാറുള്ള ഒരു ആശ്വാസവചനമുണ്ട്. അച്ചടിമാധ്യമം പടിഞ്ഞാറന്‍ നാടുകളില്‍ അസ്തമിക്കുകയാണെങ്കിലും കിഴക്കന്‍ -ഏഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ അത് ഉദിച്ചുയരുകയാണ്. നമ്മുടെ ദേശീയ മാധ്യമങ്ങളും മാധ്യമ ഉടമസ്ഥരുടെ സംഘടനകളും ഈ ആശ്വാസവാക്കുകള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കാറുമുണ്ട്. മറിച്ചൊരു കണക്കും നമ്മുടെ മുന്നില്‍ ഇതുവരെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. 

പാശ്ചാത്യനാടുകളില്‍ പ്രശസ്തങ്ങളായ പല പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും അടച്ച് ഓണ്‍ലൈന്‍ മാത്രമാവുകയാണ്. അമേരിക്കയില്‍ ഒരു പത്രം പോലും ഇല്ലാത്ത വിശാലമായ പ്രവിശ്യകള്‍ തന്നെ ഉള്ളതായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടപ്പെടുന്നു. അവിടെ അച്ചടിമാധ്യമം സമ്പൂര്‍ണമായ തകര്‍ച്ചയിലേക്കാണ് എന്നു വ്യക്തം. എന്തായാലും ഏഷ്യയില്‍ ആ സ്ഥിതി എത്തിയിട്ടില്ലെന്നാണ് ധാരണ. 

പത്രപ്രചാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട, വര്‍ഷം തോറുമുള്ള സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകള്‍ ഓരോ മാധ്യമസ്ഥാപനത്തില്‍നിന്നും നേരിട്ടു ശേഖരിക്കുന്ന കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ അധികാരിയാണ് റജിസ്ട്രാര്‍ ഓഫ് ന്യൂസ് പേപ്പേഴ്‌സ് ഫോര്‍ ഇന്ത്യ. ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ അവര്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത് 2017-18-ലെ കണക്കുകളാണ്. 43 കോടിയാണ് ആ വര്‍ഷത്തെ ഇന്ത്യയിലെ മാധ്യമങ്ങളുടെ ആകെ പ്രചാരം. ഇതോടൊപ്പം മുന്‍വര്‍ഷത്തെ കണക്കും കൊടുക്കും. മുന്‍ വര്‍ഷം 48.8 കോടി ആയിരുന്നു അത്. ഒറ്റ വര്‍ഷം കൊണ്ട് 11.88 ശതമാനമാണു പ്രചാരത്തില്‍ കുറഞ്ഞത്. 2015-16 മായി തട്ടിച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ 29.52 ശതമാനം പ്രചാരം കുറഞ്ഞു. മുകളില്‍ നല്‍കിയ പ്രചാരക്കണക്കുകള്‍ മൊത്തം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടേതാണ്. അവയില്‍ ദിനപത്രവും ആനുകാലികങ്ങളും പെടും. 

വന്‍തോതില്‍ അടച്ചുപൂട്ടലുകള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും പ്രചാരം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്ത ദിനപത്ര സ്ഥാപനങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറയുന്നു. നിയമപരമായി കൊടുക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥരായതുകൊണ്ട് സാധാരണ കണക്കുകള്‍ നല്‍കി വരുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളാണ് ഇപ്പോള്‍ കണക്കു നല്‍കാതിരിക്കുന്നത്. 2016-17-ല്‍ 9061 പത്രങ്ങളാണ് കണക്കു നല്‍കിയത്. അടുത്തവര്‍ഷം അത് 8930 ആയി-131 സ്ഥാപനങ്ങള്‍ കുറവ്. ദിനപത്രങ്ങളുടെ മാത്രം പ്രചാരം, ഇവര്‍ നല്‍കിയ കണക്കനുസരിച്ച് ഒരു വര്‍ഷം കൊണ്ട് കുറഞ്ഞത് 3.27 കോടിയാണ്. 11.86 ശതമാനം. 

ദേശീയതലത്തില്‍ വന്‍കിട പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ നല്‍കിയ പ്രചാരണക്കണക്കില്‍ കുറവില്ല. വലിയ പത്രങ്ങളുടെ ദിവസത്തെ  ശരാശരി പ്രചാരം മുന്‍വര്‍ഷത്തേക്കാള്‍ 2017-18-ല്‍ 1116 കോപ്പി അധികമായി. ചെറുകിട പത്രങ്ങളേതും മീഡിയം പ്രസിദ്ധീകരങ്ങളുടേതുമാണ് കുറഞ്ഞത്. ചെറുകിട പത്രങ്ങളുടേത് ശരാശരി 1248 കോപ്പിയും മധ്യനിര പത്രങ്ങളുടേത് 1953 കോപ്പിയുമാണ് കുറഞ്ഞത്. 


വികസിത രാജ്യത്ത് 2010 മുതല്‍ തന്നെ പത്രപ്രചാരം കുറഞ്ഞു വന്നിരുന്നുവെങ്കിലും നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് 2015-16 വരെ പത്രങ്ങളുടെ സുവര്‍ണകാലമായിരുന്നു എന്നു ചുവടെ ചേര്‍ത്ത പട്ടിക വ്യക്തമാക്കുന്നു. 2007-08 കാലത്ത്് 10.57 കോടി ആയിരുന്ന പ്രചാരം 2015-16-ല്‍ 37.14 കോടിയായി. തുടര്‍ന്നുള്ള രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങളിലാണ് പത്തും ഇരുപതും ശതമാനത്തോളം കുറവുണ്ടായത്. ഇത് താല്‍ക്കാലികമായ ഒരു കുറവാണ് എന്നു ധരിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. കാരണം, ഇത് വളരെ പ്രകടമായ ഒരു ആഗോളപ്രതിഭാസത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ചയാണ്. എത്താന്‍ അല്പം വൈകിയെന്നു മാത്രം. പുതിയ തലമുറ പുതിയ സാങ്കേതിക സംവിധാനങ്ങളിലേക്കു നീങ്ങുന്നു. വാര്‍ത്തകള്‍ അപ്പോഴപ്പോള്‍ അറിയാന്‍ ഇപ്പോള്‍ നൂറു വഴികളുണ്ട്്. പോക്കറ്റിലൊതുങ്ങുന്നതാണ് ആ സംവിധാനം.  

ഇന്ത്യ-വില്പന
2007-08 10.57 കോടി
2008-09 13.58
2009-10 16.23 
2010-11 17.56 
2011-12 19.69 
2012-13 22.43 
2013-14 26.42 
2014-15 29.63 
2015-16 37.14 
2016-17 27.53
2017-18 24.26

ഇതു ഉത്തരേന്ത്യന്‍ പത്രങ്ങളുടെ മാത്രം തകര്‍ച്ചയാണെന്നും പറയാനാവില്ല. കേരളത്തിലെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ പ്രചാരം 2016-17ല്‍ നിന്നു അടുത്ത വര്‍ഷത്തേക്കു കുറഞ്ഞത് 10.16 ലക്ഷമാണ്. 1.60 കോടിയില്‍നിന്ന് 1.01 കോടിയായി. 

ന്യൂസ് പേപ്പേഴ്‌സ് റജിസ്ട്രാര്‍ ഓരോ പത്രങ്ങളുടെ കണക്കുകള്‍ പ്രത്യേകം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നമുക്കു സുപരിചിതമായ പത്രങ്ങളുടെ നില വേറിട്ടു മനസ്സിലാക്കുക പ്രയാസമാണ്. എന്നാല്‍, മലയാളത്തിലും പ്രമുഖ പത്രങ്ങളെല്ലാം പിറകോട്ട് പോവുകയാണ് എന്നു വ്യക്തമാണ്. മാതൃഭൂമി പത്രത്തില്‍ സര്‍ക്കുലേഷന്‍ ഇതല്ലാതെ മറ്റു കാരണങ്ങളാലും നന്നെ പിറകോട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനകം മൂന്നു ലക്ഷത്തോളം കോപ്പി കുറഞ്ഞതായാണ് അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. ചില വര്‍ഗീയ ഗ്രൂപ്പുകള്‍ നടത്തിയ പ്രചാരണത്തിന്റെ ഫലമായാണ്് ഇതിലേറെയും കുറഞ്ഞത്. എന്നാല്‍, ഈ തകര്‍ച്ചയുടെ ഗുണമേറെ കിട്ടിയിട്ടും മലയാള മനോരമ പത്രത്തിന് അവര്‍ ലക്ഷ്യം വച്ച 25 ലക്ഷം കോപ്പി എന്ന ലക്ഷ്യം നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ദിനപത്രങ്ങളേക്കാള്‍ ശോചനീയമാണ് ആനുകാലികപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ അവസ്ഥ. അഞ്ചു വര്‍ഷം മുന്നെയുള്ള പ്രചാരത്തിന്റെ പാതി പോലും വരുന്നില്ല ഏറ്റവും പ്രമുഖ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ പോലും ഇപ്പോഴത്തെ പ്രചാരം. പതിനഞ്ചു ലക്ഷം കോപ്പി വിറ്റ ചില 'മ' പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ പ്രചാരം രണ്ടു മൂന്നും ലക്ഷമായി ചുരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.  

ഇന്ത്യയെ മാത്രമല്ല, പല ഏഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളെയും ഈ പ്രതിഭാസം അടുത്ത കാലം വരെ ബാധിച്ചിരുന്നില്ല എന്നത് സത്യമാണ്. ഇന്നു മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ഇതു പടരുകയാണ്. ഇതില്‍ ജപ്പാനാകട്ടെ, യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമെന്നോണം തകര്‍ച്ചയുടെ കടലിലേക്ക് അന്നേ പതിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജപ്പാനു ചില പ്രത്യേകതകളുണ്ട്. ലോകത്തിലേറ്റവും പ്രചാരമുള്ള പത്രങ്ങള്‍ ജപ്പാനിലാണ്. യോമ്യുരി ഷിംബുന്‍, അസാഹി ഷിംബുന്‍ എന്നീ ജപ്പാന്‍ പത്രങ്ങള്‍ക്കാണ് എത്രയോ വര്‍ഷങ്ങളായി ആഗോളതലത്തില്‍ത്തന്നെ ഒന്നും രണ്ടും സ്ഥാനം. ഒരു കോടി കോപ്പികള്‍ ദിവസവും വിറ്റുവരുന്ന പത്രങ്ങളാണ് ഇവ. 

ജപ്പാനില്‍ പത്രവായനക്കാരുടെ എണ്ണം 2008 നു ശേഷം പത്തു വര്‍ഷത്തിനിടയില്‍ ഇരുപതു ശതമാനം കുറഞ്ഞുവെന്നു ദ് ജപ്പാന്‍ ടൈംസ് 2018-ല്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ സര്‍വെ റിപ്പോര്‍ട്ട് വെളിപ്പെടുത്തി. പാശ്ചാത്യനാടുകളിലെന്ന പോലെ, ജപ്പാനിലും പത്തു വര്‍ഷം മുന്‍പുതന്നെ പ്രശ്‌നം തുടങ്ങിയിരുന്നു എന്നര്‍ത്ഥം. എന്നിട്ടും 2017-ലും ജപ്പാനില്‍ ദിനംപ്രതി നാലുകോടി പത്രം വിറ്റിരുന്നു എന്നു റോയ്‌റ്റേഴ്‌സ് ആഗോള സര്‍വെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. 

ജപ്പാനേക്കാള്‍ മോശമാണ് ചൈനയുടെ സ്ഥിതി. 2017-ന്റെ അവസാന പ്രവര്‍ത്തിദിവസം അവിടത്തെ 14 പത്രങ്ങള്‍ അടുത്ത ദിവസം മുതല്‍ പത്രം ഉണ്ടാവില്ല എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു. വേറെ നാലണ്ണം ദിനപത്രമെന്നത് ആഴ്ചപ്പത്രം ആക്കി മാറ്റി. മരണത്തില്‍നിന്നു എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടാം എന്നല്ല, എങ്ങനെ അന്തസ്സോടെ മരിക്കാം എന്നാണ് പത്രവ്യവസായം ആലോചിക്കേണ്ടത് എന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പാണ് ഒരു മാധ്യമസ്ഥാപന തലവന്‍ 2015-ല്‍ തന്നെ നല്‍കിയത്്. രണ്ടര ലക്ഷം പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുണ്ട് ചൈനയില്‍. ഇതില്‍ 90 ശതമാനത്തിന്റെയും ജോലി ഭാവിയില്‍ റോബോട്ടുകളും നിര്‍മിതബുദ്ധി കേന്ദ്രങ്ങളും നിര്‍വഹിക്കുമെന്നും അന്നു പ്രവചിച്ചത് വലിയ വിവാദമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇന്ന് ആരും അതു തെറ്റായിരുന്നു എന്നു കരുതുന്നില്ല. ചൈന ഗവണ്മെന്റ് തന്നെ ഈ മട്ടിലുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിത്തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

 പ്രചാരത്തിലുള്ള കുറവിനേക്കാള്‍ അലട്ടുന്നത് പരസ്യവരുമാനത്തിലുള്ള കുറവാണ്. അനേകമനേകം പുതിയ സാധ്യതകളാണ് പരസ്യമേഖലയില്‍ ഉയര്‍ന്നുവരുന്നത്. പത്രങ്ങള്‍ക്കു കിട്ടിപ്പോന്ന അത്രതന്നെ പരസ്യം പത്രത്തിന്റെ ഓണ്‍ലൈനിനു കിട്ടും എന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാന്‍ പറ്റാതായിട്ടുണ്ട്. 

പതിനഞ്ചു വര്‍ഷം മുന്‍പ്, പ്രമുഖ മാധ്യമകാര്യവിദഗ്ദ്ധനായ ഫിലിപ് മെയെര്‍ എഴുതിയ ദ് വാനിഷിങ് ന്യൂസ്‌പേപ്പേഴ്‌സ് എന്ന കൃതിയില്‍ പ്രവചിച്ചിരുന്നത് 2043-ല്‍ ലോകത്തിലെ അവസാനത്തെ പത്രം അടച്ചുപൂട്ടുമെന്നാണ്. അതിനു ഇനിയും കാല്‍നൂറ്റാണ്ടുണ്ട്. പത്രങ്ങളുടെ അന്ത്യനാള്‍ അത്രയൊന്നും അകലെ അല്ല എന്നാണ് ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നത്. ഇന്ത്യക്കാരനായ മാധ്യമവിദഗ്ദ്ധന്‍ ആകര്‍ പട്ടേല്‍ നാലു വര്‍ഷം മുന്‍പ് എഴുതിയത് 2020 ഇന്ത്യയില്‍ പത്രങ്ങള്‍ ഇല്ലാതാവും എന്നാണ്. അന്ത്യം കാണാന്‍ അത്രയൊന്നും തിടുക്കം കാട്ടേണ്ടതില്ല എന്നു തോന്നുന്നു. ഇനിയും ഒരു ദശകമെങ്കിലും അതിന് സമയമുണ്ടാകാം. 

പത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇത്രയുമെല്ലാം എഴുതേണ്ടി വന്നതിനു ഒരു കാരണമുണ്ട്്. പത്രങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന ഈ ജീവന്മരണപ്രശ്‌നത്തെക്കുറിച്ച്് ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പത്രത്തിലും ഒരു ചെറുലേഖനം പോലും കണ്ടില്ല എന്നതാണ് ആ കാരണം. മാധ്യമലോകത്തെ ബാധിച്ച ഈ വലിയ പ്രശ്‌നത്തെക്കുറിച്ച് പത്രവായനക്കാരന്‍ ഒന്നും അറിയേണ്ടതില്ലേ?