Tuesday, 24 December 2019

ഗവര്‍ണേഴ്‌സ് ഇന്‍ ജനറല്‍!



ഗവര്‍ണര്‍മാര്‍ക്ക് കൊടിയ വിഷം ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. സായിപ്പന്മാര്‍ രാജ്യം ഭരിച്ച കാലം്. അവര്‍ വെറും ഗവര്‍ണര്‍ അല്ല ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍മാരായിരുന്നു. സായിപ്പന്മാര്‍ പോയതോടെ ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍മാരും പോയെന്നാണ് കരുതിയത്. രാജഗോപാലാചാരിയുടെ കാര്യമല്ല പറയുന്നത്. അദ്ദേഹം വെറുതെ പേരിന് ഇരുന്നുകൊടുത്തുവെന്നേ ഉള്ളൂ. ഭരണഘടന വരുംവരെ ഒരു മുട്ടുശാന്തി. എന്നാലേ, നരേന്ദ്ര മോദി വാഴ്ചയുടെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ മാറി മറിയുകയാണ്. പത്തെഴുപതു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം ഇതാ സംസ്ഥാന ഗവര്‍ണര്‍മാര്‍ക്ക് വീര്യവും വിഷവും കൂടുകയാണ്. പലരുടെയും ധാരണ തങ്ങള്‍ പഴയ ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍മാരുടെ പുനര്‍ജന്മം ആണ് എന്നാണ്. വളരെ സൂക്ഷിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ഗവര്‍ണര്‍മാരുടെ ആവശ്യംതന്നെ ഉണ്ടോ, എന്തിന് വെറുതെ ഒരാളെ ഇത്രയും കാശു മുടക്കി അലങ്കാരമായി വെക്കണം എന്നെല്ലാമുള്ള ചോദ്യങ്ങള്‍ പല ഘട്ടത്തില്‍ പലരും ഉയര്‍ത്തിയിരുന്നു. ഗവര്‍ണര്‍ ആകാന്‍ ഒരു സാധ്യതയുമില്ല എന്നുറപ്പുള്ള ചില നിരീക്ഷകന്മാരും എഴുത്തുകാരും മറ്റുമാണ് ആ ഗവര്‍ണര്‍ പദ വിരോധികള്‍ എന്നു ധരിക്കരുത്. വിവരമുള്ള ചിലരും അത്ഭുതപ്പെട്ടിരുന്നു, ഈ ഗവര്‍ണര്‍മാരുടെ നിസ്സാരമായ അധികാരങ്ങള്‍ ഹൈക്കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസിനെ ഏല്പ്പിച്ചാല്‍ പോരെ എന്ന് ആലോചിക്കാറുമുണ്ടായിരുന്നു. നാലുനേരം ഉണ്ടുറങ്ങി തേച്ചുകുളിയും സുഖചികിത്സയും ഇടക്കെല്ലാം ഒുര ഉദ്ഘാടനവും ആയി കഴിഞ്ഞുകൂടിയ ഇവരെക്കൊണ്ട് അക്കാലത്തൊന്നും  ഒരു ഉപദ്രവവും പൊതുവെ ഉണ്ടാകാറില്ല.

അതു പണ്ട്. പ്രതിപക്ഷ പാര്‍ട്ടികള്‍ ഭരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ അവരെ അടിക്കാനുള്ള നല്ല വടിയാണ് ഈ ഗവര്‍ണര്‍ എന്ന് കോണ്‍ഗ്രസ് കാലത്തും അറിയാമായിരുന്നു. എങ്കിലും അതിനു ലേശം മാനവും മര്യാദയുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ നിന്നു സ്വയം പിരിഞ്ഞവരായിരുന്നു പൊതുവെ ആ സ്ഥാനത്തിരിക്കാറുള്ളത്. രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ നിന്ന് നിര്‍ബന്ധിത പെന്‍ഷന്‍ കൊടുത്തയച്ചവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും, ജനങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത നിയമസഭയും മന്ത്രിസഭയും തന്റെ കാല്‍ക്കീഴിലാണെന്ന ധാരണയുള്ളവരായിരുന്നില്ല ഭൂരിപക്ഷവും. ഇന്ന് അത്തരം മര്യാദക്കാര്‍ ന്യൂനപക്ഷമാണ്. താന്‍ വെറും ഗവര്‍ണര്‍ അല്ല, ഗവര്‍ണര്‍ ഇന്‍ ജനറല്‍ തന്നെ ആണ് എന്നു കരുതുന്നവരാണ് ഭൂരിപക്ഷവും.

തനിച്ച് ഭൂരിപക്ഷമില്ലാത്ത ഒരു പാര്‍ട്ടിക്ക് മന്ത്രിസഭയുണ്ടാക്കാന്‍ അവസരം കൊടുത്ത ശേഷം ഭൂരിപക്ഷം തെളിയിക്കാന്‍ ഒന്നര മാസം കൊടുക്കുന്ന ഗവര്‍ണര്‍ പണ്ടുണ്ടായിരുന്നോ?  അധികമൊന്നും കാണില്ല. ചിലപ്പോള്‍ കണ്ടെന്നും വരാം. കോണ്‍ഗ്രസ് കാലത്ത് അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലേ ഇങ്ങനെ ചെയ്തില്ലേ എന്നു ബി.ജെ.പി ക്കാര്‍ക്ക് ചോദിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ഏതാണ്ട് എല്ലാ അതിക്രമങ്ങളും. ഒരു വലിയ വ്യത്യാസം ഇരുവരും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്നു. കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ പൊതുവെ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലാണ് തെറ്റുചെയ്യാറുള്ളത്. ചെയ്യുന്നത് മോശമാണ് എന്ന ബോധത്തോടെ. ഇന്ന് അതൊന്നുമില്ല. ബി.ജെ.പിക്കാര്‍ ചാനല്‍ ക്യാമറ മുന്നില്‍ ഉണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയിട്ടേ കേട്ടാല്‍ ഞെട്ടുന്ന അക്രമങ്ങളും അതിക്രമങ്ങളും ചെയ്യാറുള്ളൂ.

ഞാന്‍ ഗവര്‍ണറാണ്, എനിക്ക് പാര്‍ട്ടിയില്ല എന്ന് നമ്മുടെ നാട്ടുകാരന്‍ പി.എസ് ശ്രീധരന്‍ പിള്ള പൊതുചടങ്ങുകളില്‍ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന് ഭരണഘടന വായിച്ചറിവുള്ളതു കൊണ്ട് ഉണ്ടായ തെറ്റിദ്ധാരണയായണ് അത്. ഗവര്‍ണര്‍മാര്‍ പാര്‍ട്ടി നേതാക്കളുടെ നിലവാരത്തില്‍ നിന്നു കൊണ്ടു വേണം കാര്യങ്ങള്‍ കാണാനും പ്രസംഗിക്കാനും എന്നതാണ് പുതിയ ഭരണഘടനാവ്യാഖ്യാനം. അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, മാന്യനായ നമ്മുടെ ഗവര്‍ണര്‍ ആരിഫ് മുഹമ്മദ് ഖാന്‍, പൗരത്വഭേദഗതിയെ പിന്താങ്ങി ഈ വിധം പ്രസംഗപ്രചാരണം നടത്തുമായിരുന്നുവോ? ആദര്‍ശങ്ങളില്‍ ഉറച്ചുനിന്ന് പണ്ട് മന്ത്രിപദവി വലിച്ചെറിഞ്ഞ ആളാണ് ആരിഫ് എന്ന് പഴയ ആളുകള്‍ മറന്നുകാണില്ല. ഷാ ബാനോ കേസ് വിധിക്കു ശേഷം മുസ്ലിം യാഥാസ്ഥിതികരെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന നിലപാട് രാജീവ് ഗാന്ധി സ്വീകരിക്കുന്നതില്‍ പ്രതിഷേധിച്ച് മന്ത്രിസ്ഥാനം വെടിഞ്ഞ ആളാണ്. പഴയ പ്രതാപമൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല. അയല്‍രാജ്യത്ത് പീഡനമനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും ഇന്ത്യയില്‍ വരാം, മുസ്ലിങ്ങള്‍ മാത്രം വരേണ്ട എന്ന മോദി സര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനം ഗാന്ധിജിയും നെഹ്‌റുവും പറഞ്ഞതു തന്നെയാണ് എന്നു പറയാന്‍ ചില്ലറ തൊലിക്കട്ടിയൊന്നും പോരല്ലോ. അതില്‍ റെക്കോഡ് ഉള്ള അമിത് ഷാ പോലും അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. കുത്സിതബുദ്ധിയുടെ ക്രെഡിറ്റ് അമിത് ഷാ മറ്റാര്‍ക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല.

ഗവര്‍ണര്‍മാരെ നിയമിക്കുന്നതും നിയന്ത്രിക്കുന്നതും മാത്രമല്ല, ഇപ്പോള്‍ രാജ്യം ഭരിക്കുന്നതുതന്നെയും അമിത് ഷാ ആണല്ലോ. നെടുനെടുങ്കന്‍ പ്രസംഗങ്ങളും വിദേശപര്യടനവും മുടങ്ങാതെ നടത്തുക എന്ന ചുമതലയേ ഇപ്പോള്‍ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിക്ക് ഉള്ളൂ. സംസ്ഥാനം ഏതു പാര്‍ട്ടി ഭരിച്ചാലും അവിടെ അമിത് നിയമിത ഗവര്‍ണര്‍ ആയിരിക്കും കാര്യങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കുന്നത്. പ്രധാനമന്ത്രിക്കും മേലെയുള്ള സുപര്‍ ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍ ആയി എല്ലാവരും  അമിത് ഷായെ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ സംഗതി കിടിലനാവും.

അതു ചെന്നിത്തലയ്ക്കു തിരിയില്ല
പൗരത്വപ്രശ്‌നത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷത്തിനൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് കോണ്‍ഗ്രസ്സും സമരം ചെയ്യുന്ന വിവരം കെ.പി.സി.സി. പ്രസിഡന്റ് മുല്ലപ്പള്ളി രാമചന്ദ്രന്‍ അറിഞ്ഞത് ചാനലില്‍ വാര്‍ത്ത കണ്ടാണോ അതല്ല അതിനു മുമ്പു ലേഖകരില്‍ ആരോ ഫോണ്‍ ചെയ്തപ്പോഴാണോ എന്നെല്ലാം എത്രനേരം വേണമെങ്കിലും ചര്‍ച്ച ചെയ്യാം. കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ എന്ത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചാലും  അത്ഭുതമില്ല. അതു പണ്ടേ അങ്ങനെയാണ്. ഇനി അതിനെച്ചൊല്ലി തര്‍ക്കം, യോഗബഹിഷ്‌കരണം, ആക്ഷേപം, ചാനല്‍ചര്‍ച്ച എന്നിത്യാദി നടപടിക്രമങ്ങള്‍ കുറച്ചുകാലം നടക്കും. തത്കാലം പിളരുന്നതല്ല. സി.പി.എമ്മുകാര്‍ ആ പൂതി മനസ്സില്‍ വച്ചാല്‍ മതി.

ഇത്ര കാലമായിട്ടും രമേശ് ചെന്നിത്തലയ്ക്ക് തിരിയാത്ത ചില സംഗതികളുമുണ്ട്. അതിലൊന്ന്, തെക്കന്‍ കേരളമല്ല വടക്കന്‍ കേരളം എന്നുള്ളതാണ്. വടകരക്കപ്പുറവും ഇപ്പുറവും പാര്‍ട്ടി നയം വേറെയായി കാണണം. മാര്‍ക്‌സിസ്റ്റ് വിരോധത്തിന്റെ എരിവുള്ള അച്ചാറു കൂട്ടിയ കഞ്ഞിയാണ് കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ നാദാപുരം തൊട്ടു മേലോട്ടുള്ള പ്രദേശങ്ങളില്‍ മൂന്നു നേരവും കഴിക്കുന്നത്. ഇത് ചെന്നിന്നലയ്‌ക്കോ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിക്കു പോലുമോ മനസ്സിലാവില്ല.

അതേയതേ...ഡല്‍ഹിയിലും മഹാരാഷ്ട്രയിലും മറ്റും സീതാറാം യച്ചൂരിയൂടെ ചുമലില്‍ കൈയിട്ടുതന്നെയാണ് രാഹുല്‍ ഗാന്ധി നടക്കുന്നത്. ഇനിയും നടക്കും. നാളെ കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ കൂട്ടുമന്ത്രിസഭയില്‍ യച്ചൂരി മന്ത്രിയായെങ്കിലോ എന്നു ചോദിക്കേണ്ട. അതിലും കണ്ണൂരുകാര്‍ക്ക് വിരോധമില്ല. പക്ഷേ, പശ്്ചിമഘട്ടത്തിനിപ്പുറം കളി മാറും. കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ വഴിനടക്കാന്‍തന്നെ ഭയപ്പെടുന്ന വടക്കന്‍ മണ്ഡലങ്ങളില്‍ എഴു വട്ടം മുല്ലപ്പള്ളി ലോക്‌സഭയിലെത്തിയത്് ഈ വ്യത്യാസം അറിഞ്ഞാവുമല്ലോ. സി.പി.എം-കോണ്‍ഗ്രസ് സമരം വരുന്നതോടെ ഈ ഫോര്‍മുല പാളീസ്സാവും.

ബി.ജെ.പിയെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സും സി.പി.എമ്മും ചുമലില്‍ കൈയിട്ടു നടക്കുന്നത് കാണണേ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയിലാണ് ബി.ജെ.പി ക്കാര്‍. എങ്കിലേ സി.പി.എംവിരുദ്ധ കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരുടെ വോട്ട് കൊടുങ്കാറ്റില്‍ വാഴക്കൂട്ടം ചായുമ്പോലെ ബി.ജെ.പിയിലേക്കു ചാഞ്ഞുവീഴൂ. വെറുതെ പൊല്ലാപ്പിനൊന്നും പോകേണ്ട പ്രതിപക്ഷനേതാവേ...

മുനയമ്പ്
പിണറായിയും യദ്യൂരപ്പയും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമില്ല: ചെന്നിത്തല
സത്യം. പക്ഷേ, ചെന്നിത്തലയും മുല്ലപ്പള്ളിയും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമുണ്ട്!

(സുപ്രഭാതം പത്രം 2019 ഡിസം.24)

Tuesday, 17 December 2019

സംസ്ഥാന കണക്കപ്പിള്ളപ്പോര്



സംസ്ഥാന കണക്കപ്പിള്ളപ്പോര്    


എല്‍.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാറിന്റെ പിഴച്ച ധനനയം കാരണം കേരളം പാപ്പരായെന്ന അഭിപ്രായമാണ് യു.ഡി.എഫിനുള്ളത്. മൂന്നു വര്‍ഷം മുന്‍പു വരെ സ്ഥിതി തിരിച്ചായിരുന്നു. യു.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാറിന്റെ പിഴച്ച ധനനയം മൂലം കേരളം അമ്പേ പാപ്പരായെന്നായിരുന്നു അഭിപ്രായം. പക്ഷേ, അത് എല്‍.ഡി.എഫിന്റേതാണെന്നു മാത്രം. ഈ വകയില്‍ ജില്ല തോറും പ്രസ് കോണ്‍ഫറന്‍സ്, പ്രതിഷേധജാഥകള്‍, കരിദിനാചരണം, പ്രതിപക്ഷനേതാവിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ സിക്രട്ടേറിയറ്റ് മാര്‍ച്ച് ആദിയായ പതിവ് പരിപാടികളെല്ലാം അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇന്നും ഉണ്ട്.

ഇത്തവണത്തെ സാമ്പത്തികപ്രതിസന്ധി കുറച്ചേറെതന്നെ ഉണ്ട് എന്നു വ്യക്തം. പക്ഷേ, ഒരു ഗുണമുണ്ട്്. യു.ഡി.എഫിനും എല്‍.ഡി.എഫിനും ഒരു പോലെ എടുത്തുകാട്ടാനും മുഷ്ടിചുരുട്ടി കുത്താനും ഒരു പൊതുശത്രു ഉണ്ട്. അതു വളരെ ആശ്വാസകരമാണ്. കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറാണു ആ പൊതുശത്രു. ശത്രുവിന്റെ ശത്രു മിത്രമെന്ന തത്ത്വം സ്വീകരിച്ച് ഇടതുവലതു കക്ഷികള്‍ യോജിച്ച് പാര്‍ലമെന്റ് മാര്‍ച്ച്തന്നെ നടത്തിക്കുടെന്നില്ല. എങ്കിലും, കീഴ്‌വഴക്കമനുസരിച്ച് സംസ്ഥാനസര്‍ക്കാറാണ് സംസ്ഥാന ധനപ്രതിസന്ധിക്ക് ഉത്തരം പറയേണ്ടത്. അതു പാലിച്ച് ധനകാര്യവിദഗ്ദ്ധന്മാര്‍ എന്ന് അവകാശപ്പെട്ട് പ്രതിപക്ഷത്തെ ഏതാനും കണക്കപ്പിള്ളമാരും ഭരണപക്ഷത്ത് പ്രഖ്യാപിത-അംഗീകൃത കണക്കപ്പിള്ളയായ ഡോ തോമസ് ഐസക്കും തമ്മില്‍ പതിവു മട്ടിലുള്ള വാക്‌പോരു നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

കുറെ ചില്ലറ ഏറുപടക്കങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം പ്രതിപക്ഷം ശക്തിയുള്ള ഒരു ധവളപത്ര മിസ്സൈല്‍ തൊടുത്തുവിട്ടിട്ടുണ്ട്. പേരു കേമമെങ്കിലും സാധനത്തിനു പഴയ വീര്യമൊന്നുമില്ല. ധവളപത്രം എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ വെള്ളക്കടലാസ് എന്നേ അര്‍ത്ഥമുള്ളൂ എങ്കിലും പണ്ട് ധവളപത്രമെന്നു കേട്ടാല്‍ ഞെട്ടുമായിരുന്നു എതിരാളികള്‍. വലിയ രാജ്യഭരണാധികാരികള്‍ വിദഗ്ദ്ധന്മാരെക്കൊണ്ട് എഴുതിക്കുന്ന, ആഗോള പ്രാധാന്യമുള്ള കിടിലന്‍ രേഖകള്‍ക്കാണ് ധവളപത്രം എന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ ആരെങ്കിലും വെറും ന്യൂസ്പ്രിന്റില്‍ എഴുതി ഫോട്ടോസ്റ്റാറ്റ് എടുത്ത പ്രസ് ക്ലബ്ബിലെ പെട്ടികളില്‍ കൊണ്ടിടുന്ന കടലാസ്സിനും ധവളപത്രം എന്നാണ് പേര്. യു.ഡി.എഫ് ഈയിടെ പുറത്തിറക്കിയതും ഏതാണ്ട് ഈ ഗണത്തില്‍ പെട്ടതുതന്നെ എന്ന്്    അവര്‍ക്കുമറിയാം.
കെ.എം. മാണി ഇല്ലാത്ത യു.ഡി.എഫിന് ഈ വിഷയത്തില്‍ ചില്ലറ ദൗര്‍ബല്യമുണ്ട് എന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാം. എത്ര വി.ഡി.സതീശന്മാര്‍ ചേര്‍ന്നാലാണ് ഒരു കെ.എം. മാണി ഉണ്ടാവുക എന്നു പറയാറായിട്ടില്ല. സമയമെടുക്കും. ഡോതോമസ് ഐസക് വലിയ ധനകാര്യവിദഗ്ദ്ധനൊക്കെതന്നെ. പക്ഷേ, ബജറ്റ് കുതന്ത്രങ്ങളില്‍  കെ.എം.മാണിയെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഇപ്പോഴും അക്കാര്യത്തില്‍ മാണിസാറിന്റെ റെക്കോര്‍ഡ് ആരും തകര്‍ത്തിട്ടില്ല.

രണ്ടു ദശകം മുമ്പുവരെ സംസ്ഥാന-കേന്ദ്ര ബജറ്റുകള്‍ അവതരിപ്പിച്ചാല്‍ പിറ്റേന്നത്തെ പത്രങ്ങളിലെ മുഖ്യതലക്കെട്ട് ഇത്ര രൂപ കമ്മി എന്നാകാറുണ്ടായിരുന്നു. മിച്ചമായ ഒരു ബജറ്റ് ഇന്ത്യാചരിത്രത്തില്‍ ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല. കമ്മി കുറെ കൂടുതലാണെങ്കില്‍ ചെറിയൊരു ഞെട്ടല്‍ വായനക്കാരനും ചെറിയൊരു ചമ്മല്‍ ധനമന്ത്രിക്കും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.  ക്രമേണ അതൊരു നിത്യാഭ്യാസമായി, ആനയേയും എടുക്കാം എന്നായി. എത്ര കമ്മി വന്നാലും റിസര്‍വ് ബാങ്ക് അത്രയും നോട്ട് അച്ചടിച്ചു കൊടുക്കുമെന്നതു കൊണ്ടോ എന്തോ ലോക്‌സഭയിലെ ചര്‍ച്ചയില്‍പ്പോലും കമ്മി ഒരു വിഷയമേ അല്ല.മിച്ചബജറ്റ് അവതരിപ്പിക്കുന്ന മന്ത്രി മണ്ടനാണ് എന്ന നില ഇപ്പോഴുണ്ട്. ബജറ്റ് കമ്മിയാക്കുന്നതും മിച്ചമാക്കുന്നതുമെല്ലാം കണക്കപ്പിള്ളമാരുടെ കരവിരുതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ലെന്ന് ഇപ്പോള്‍ ധനവകുപ്പിലെ സെക്ക്യൂറിറ്റി ജീവനക്കാര്‍ക്കുപോലും അറിയാം.

കേരളം പാപ്പരായി, വരുമാനം കുറഞ്ഞു, കടം പ്രളയംപോലെ ഉയര്‍ന്നൊഴുകുന്നു, കേന്ദ്രം തരാനുള്ളതും തരുന്നില്ല എന്നും മറ്റുമുള്ള കാര്യത്തില്‍ ഇരുപക്ഷക്കാര്‍ തമ്മില്‍ ഭിന്നതയില്ല. ധനമന്ത്രിക്ക് ഒരു കാര്യത്തില്‍ പ്രകടമായ അഭിമാനമുണ്ട്. കണക്കു നോക്കിയാല്‍ കഞ്ഞികുടിക്കാന്‍ വകയില്ല എന്നറിയുമെങ്കിലും എല്ലാ ദിവസവും ബിരിയാണിക്ക് ഓര്‍ഡര്‍ കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. മാധ്യമങ്ങളില്‍ വലിയ വാര്‍ത്തയാകുന്ന എന്ത് ഏര്‍പ്പാടിനും വേണ്ടി എത്ര കോടി പൊടിപൊടിക്കാനും ഒട്ടും മടിച്ചിട്ടില്ല സര്‍ക്കാര്‍. പ്രളയത്തില്‍ പെട്ടവര്‍ക്ക് വീടില്ലെങ്കിലെന്ത് മന്ത്രിസഭയുടെ നൂറു, ഇരുനൂറ്, അഞ്ഞൂറു, ആയിരം ദിനങ്ങളാകുന്ന അത്യത്ഭുത സംഭവങ്ങള്‍ ആഘോഷിക്കാന്‍ കോടികള്‍ പൊടിപൊടിച്ചില്ലേ? അഭിമാനിക്കാന്‍ അതു പോരേ? മന്ത്രിമാര്‍ മാത്രം വിദേശത്തു പോയി സുഖിക്കുന്നു എന്ന ആക്ഷേപം ഇനിയുണ്ടാകില്ല. അതു താഴെത്തട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട്. മന്ത്രിയാകാത്തവര്‍ക്ക് മന്ത്രിപദവി, അതിനും പറ്റാത്തവര്‍ക്ക്  ഉപദേശകപദവി, അതിനും ഒക്കാത്തവര്‍ക്ക് ചീഫ് സിക്രട്ടറി പദവി.... അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം ഇനിയും കാണാനിരിക്കുന്നു. പണമില്ലെന്നു മാത്രം പറയരുതാരും. 

ശുദ്ധമനസ്‌കര്‍
മുന്നു ദശകം മുമ്പു വരെ കേരളത്തിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിദ്യാര്‍ത്ഥി നേതാക്കള്‍ ബി.എ പരീക്ഷ കഴിയുംമുമ്പ് പാസ്‌പോര്‍ട്ട് വാങ്ങിവെക്കാറുണ്ട്. ഗള്‍ഫില്‍ ജോലി നോക്കാനല്ല. എപ്പോഴാണ് സോവിയറ്റ് യൂണിയനോ അതിന്റെ ഡസനിലേറെ ഉപഗ്രഹ രാഷ്ട്രങ്ങളിലേതെങ്കിലുമോ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ക്ഷണം വരിക എന്നറിയില്ലല്ലോ. ആ സുവര്‍ണകാലം പോയി. 90' ശേഷം ഒരു പ്രതീക്ഷയുമില്ല, ഗള്‍ഫില്‍ പോയാലായി. അതു സ്വന്തം ചെലവില്‍ ഒരുതരം പട്ടിണിയാത്ര.

ഇപ്പോള്‍ പിണറായി വിജയന്‍ സഖാവ് വന്നതോടെ ആ കാലവും മാറിയിരിക്കുന്നു. വിദ്യാര്‍ത്ഥി നേതാക്കള്‍ക്ക് കൂട്ടത്തോടെ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കാര്‍ഡിഫ് സര്‍വകലാശാലയില്‍ പോകാന്‍ പദ്ധതി തയ്യാറായിരിക്കുന്നു. ഓര്‍ക്കണേ, ക്യൂബ, വിയറ്റ്‌നാം, ഉത്തര കൊറിയ, ചൈന, ലാവോസ് എന്നീ കമ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളിലേക്കല്ല പോകുന്നത്. കൊടിയ മുതലാളിത്ത സാമ്രാജ്യത്വ രാജ്യമായ ബ്രിട്ടനിലേക്കു തന്നെയാണ് നമ്മള് പറക്കുന്നത്.

ഇതിന്റെ ചെലവ് ആര്‍ വഹിക്കുമെന്നതു വിഷയമല്ല. കേരളത്തിന്റെ ഭാവി നേതാക്കളെ നന്നാക്കി പൊന്നാക്കിക്കളയാം എന്ന ദുരുദ്ദേശത്തോടെ മുതലാളിത്ത ഭീകരന്മാര്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്ത പദ്ധതിയായിക്കൂടെന്നില്ലല്ലോ. മുതലാളിത്തത്തിന്റെ മഹത്വം കാട്ടിക്കൊടുക്കാനാണ് അങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നതെന്നു കരുതുന്നവരുണ്ട്. അത്തരം വല്ല ഉദ്ദേശ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില്‍ യുവാക്കളെ അയക്കേണ്ടിയിരുന്നത് ചൈനയിലേക്കാണ്. കമ്യൂണിസ്റ്റ് ചൈനയിലേക്ക്്. എന്തുകൊണ്ടെന്നോ? കമ്യൂണിസത്തില്‍ ഉറച്ചുനിന്നു കൊണ്ട് എങ്ങനെ അസ്സല്‍ മുതലാളിത്തരാജ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കാം എന്നതിന്റെ മാതൃക ചൈനയാണ്, ബ്രിട്ടനല്ല.

ലോകത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാന്‍, നമ്മുടെ ഭാവിനേതാക്കള്‍ക്ക് ഒരവസരം നല്‍കിയാല്‍ അതിന്റെ ഗുണം കേരളത്തിന് കിട്ടുമെന്ന അഭിപ്രായം ചില ശുദ്ധമനസ്‌കര്‍ക്കുണ്ട്്. പാവങ്ങള്‍. ഇന്റര്‍നെറ്റിന്റെയും ടെലിവിഷന്റെയും  ഈ കാലത്ത് ഇതറിയാന്‍  ഫ്‌ളൈറ്റ് കൂലി ചെലവാക്കി അങ്ങോട്ടു പോകേണ്ട കാര്യമില്ലെന്നു ആര്‍ക്കാണറിയാത്തത്. നല്ല മനസ്സുണ്ടെങ്കില്‍ ഇവിടെയിരുന്ന്് എല്ലാം അറിയാം. എത്ര പാര്‍ട്ടി നേതാക്കള്‍ പോകുന്നു. അവര്‍ വല്ലതും പഠിക്കുന്നുണ്ടോ?  അവര്‍ തിരിച്ചുവന്ന് എന്താണ് പറയാറുള്ളത്? ബ്രിട്ടനില്‍ കൊടുംപട്ടിണിയാണെന്നോ?  ഈ പച്ചമരുന്നു കൊണ്ടൊന്നും ആ രോഗം മാറില്ല. രാ.

മുനയമ്പ്
പൗരത്വനിയമത്തെ എതിര്‍ക്കുന്നവര്‍ ഉത്തര കൊറിയയിലേക്കു് പോകട്ടെ എന്നു മേഘാലയ ഗവര്‍ണര്‍

എന്തേ..പാകിസ്താന്‍ ഫുള്‍ ആയോ?



Monday, 16 December 2019

മാധ്യമ തൊഴിലാളികള്‍ വറചട്ടിയില്‍നിന്ന് എരിതീയിലേക്ക്


ഡെഡ്എന്‍ഡ്
എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍

മാധ്യമ തൊഴിലാളികള്‍ വറചട്ടിയില്‍നിന്ന് എരിതീയിലേക്ക്

മാധ്യമസ്ഥാപനങ്ങളിലെ ജീവനക്കാരുടെ അവശേഷിക്കുന്ന ആശ്രയമായ വേജ് ബോര്‍ഡും ഇല്ലാതാവുകയാണ്. അതാണ് തൊഴില്‍നയം എന്നു കേന്ദ്രതൊഴില്‍മന്ത്രി പറയാതെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. പുതിയ വേതനവ്യവസ്ഥ സംബന്ധിച്ച നിയമനിര്‍മാണം വരുന്നതോടെ വേജ് ബോര്‍ഡ് ഇല്ലാതാവും എന്ന് ബിസിനസ് സ്റ്റാന്‍ഡേഡ് ആഗസ്ത് 12നു പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ വിശദമായ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ഇതോടെ, ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമ ഉടമസ്ഥവര്‍ഗം പതിറ്റാണ്ടുകളായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന മോഹം യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാവുകയാണ്.

1950-60 കാലത്ത് കൂട്ടായ വിലപേശല്‍ സംവിധാനങ്ങള്‍ വേണ്ടത്ര കാര്യക്ഷമമല്ലാതിരുന്ന കാലത്താണ് വേതനവിഷയം ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ നിരവധി വ്യവസായങ്ങളില്‍ കേന്ദ്രം വേജ് ബോര്‍ഡുകള്‍ക്ക് രൂപം നല്‍കിയത്.  തൊഴിലാളി-തൊഴിലുടമ-തൊഴില്‍വകുപ്പ് പ്രതിനിധികള്‍ വിഷയം ചര്‍ച്ച ചെയ്ത് തീരുമാനത്തിലെത്തുക, സമരങ്ങള്‍ പരമാവധി ഒഴിവാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം. ഇക്കൂട്ടത്തില്‍, ഒരു പ്രത്യേക നിയമത്തിലൂടെ വേജ്‌ബോര്‍ഡ് നിലവില്‍ വന്നത് പത്രവ്യവസായത്തില്‍ മാത്രമാണ്. ജനാധിപത്യത്തില്‍ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കുള്ള പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് അന്നത്തെ ഭരണാധികാരില്‍ ഈ സമീപനം സ്വീകരിച്ചത്.

നിയമപ്രകാരമുള്ള വേജ്‌ബോര്‍ഡ് ആയതുകൊണ്ട് അതിന്റെ നിയമനം നീട്ടികൊണ്ടുപോകാനല്ലാതെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാറുകള്‍ക്കു കഴിയുമായിരുന്നില്ല. തുടക്കംമുതലേ തൊഴിലുടമകള്‍ ഈ സംവിധാനത്തോടുള്ള അമര്‍ഷവും വെറുപ്പും പരസ്യമായി പ്രകടിപ്പിച്ചു പോന്നിട്ടുണ്ട്. വര്‍ക്കിങ് ജേണലിസ്റ്റ്‌സ് ആന്റ്് അതര്‍ ന്യൂസ്‌പേപ്പര്‍  എംപ്ലോയീസ് ആക്റ്റ് (Working Journalists and other Newspaper Employees] (Conditions of Service) and Miscellaneous Provisions Act, 1955) പ്രകാരമായതിനാല്‍ നിയമം ഭേദഗതി ചെയ്യാതെ വേജ് ബോര്‍ഡ് ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ പറ്റുമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു നിയമം തന്നെ ഇല്ലാതാക്കാനായിരുന്നു അവരുടെ ശ്രമം. പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് അക്കാലത്ത് നല്ല സംഘടിതശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. പാര്‍ലമെന്റ് ബഹിഷ്‌കരണം ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ശക്തമായ സമരമാര്‍ഗങ്ങള്‍ അവര്‍ സ്വീകരിക്കുമെന്നതു കൊണ്ട് 2011 വരെ പത്ര ഉടമകളുടെ സമ്മര്‍ദ്ദം വിലപ്പോയിരുന്നില്ല.

നിയമയുദ്ധത്തിലൂടെയും രാഷ്ട്രീയ സമ്മര്‍ദ്ദത്തിലൂടെയും വേജ്‌ബോര്‍ഡ് പ്രവര്‍ത്തനം മുടക്കാന്‍ പത്രഉടമസ്ഥ സംഘടന ചെയ്യാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്തുപോന്നു. പല തടസ്സങ്ങള്‍ വിലങ്ങനെ ഇട്ട് അവര്‍ ഓരോതവണയും നിയമനം നീട്ടിച്ചു. അഞ്ചു വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരു  ശമ്പളപരിഷ്‌കരണം എന്നാണ് നിയമത്തിലുണ്ടായിരുന്ന വ്യവസ്ഥ. ഒരു ഭേദഗതിയിലൂടെ അത് ഇല്ലാതാക്കുന്നതില്‍ അവര്‍ നേരത്തെതന്നെ വിജയിച്ചിരുന്നു. സര്‍ക്കാറിന് ആവശ്യമെന്നു തോന്നുമ്പോഴെല്ലാം വേജ് ബോര്‍ഡ് നിയമിക്കാം എന്ന വളരെ 'ഉദാരമായ' ഭേദഗതി നടപ്പായതുകൊണ്ട് നിയമനം നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍ സര്‍ക്കാറിന് ഒട്ടും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായില്ല.  പക്ഷേ, നിയമനം തടയാനാവുമായിരുന്നില്ല. ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ 2007-ല്‍ ആണ് ജസ്റ്റിസ് മാനിസാന സിങ്ങിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷതയില്‍ അവസാനത്തെ വേജ്‌ബോര്‍ഡ് രൂപം കൊണ്ടത്.

് ഈ ബോര്‍ഡ് 2011-ല്‍ സമര്‍പ്പിച്ച റിപ്പോര്‍ട്ട് പല നിയമപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉന്നയിച്ച് തടഞ്ഞുവെക്കുന്നതില്‍ മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ കുറെക്കാലം വിജയിച്ചു. സുപ്രീം കോടതിയില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച ഒരു ഹരജിയിലൂടെ, അതിന്മേല്‍ സ്‌റ്റേ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, വേജ്‌ബോര്‍ഡ് നടപ്പാക്കുന്നതിന് നിയമതടസ്സം ഉണ്ട് എന്നു വരുത്തിത്തീര്‍ക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും തട്ടിമാറ്റി, വേജ്‌ബോര്‍ഡ് റിപ്പോര്‍ട്ട് അതേപടി നടപ്പാക്കണമെന്ന് സുപ്രിം കോടതി അന്തിമവിധി പറഞ്ഞത് 2014 ഫിബ്രുവരി ഏഴിനാണ്.

അന്നത്തെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് പി.സദാശിവം പിന്നീട് കേരളത്തിന്റെ ഗവര്‍ണറായല്ലോ. കൊച്ചിയില്‍ തത്സമയം പത്രത്തിന്റെ യൂനിറ്റ് ഉദ്ഘാടനം നിര്‍വഹിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം നടത്തിയ പ്രസംഗത്തില്‍ ആ വിധിയെക്കുറിച്ച് ചില 'സ്വകാര്യ'ങ്ങള്‍ പറയുകയുണ്ടായി. പത്രമുടമസ്ഥസംഘം ഫയല്‍ ചെയ്ത കേസ്സില്‍ കുടുങ്ങി വേജ്‌ബോര്‍ഡ് അനിശ്ചിതമായി നീണ്ടു പോകുന്ന കാര്യം ചീഫ് ജസ്റ്റിസിന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്തിയത് കേരളത്തില്‍നിന്നുള്ള ഒരു അഭിഭാഷകനായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം അന്നു വെളിപ്പെടുത്തി. രാവിലെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് മുമ്പാകെ ഇത്തരം വിഷയങ്ങള്‍ ഉന്നയിക്കാന്‍ രാവിലെ കൊടുക്കുന്ന അവസരം ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയാണ് അഭിഭാഷകന്‍ അതു പറഞ്ഞത്. താന്‍ കേസ് വിചാരണക്കെടുക്കാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കിയപ്പോള്‍, രാജ്യത്തെ അതിശക്തരായ മാധ്യമഉടമകളെ പിണക്കുന്ന നടപടി വേണമോ എന്നു ഓഫീസിലെ മുഖ്യ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍  തനിക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയിരുന്നു എന്ന് ജസ്റ്റിസ് സദാശിവം പ്രസംഗത്തില്‍ വെളിപ്പെടുത്തി.

കേസ് വിചാരണ നടന്നപ്പോള്‍, ഒന്നു തല കാണിക്കാന്‍ ലക്ഷങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കുന്ന അതിപ്രഗത്ഭരായ ഒരു ഡസനിലേറെ അഭിഭാഷകര്‍ അണിനിരന്നപ്പോള്‍ പത്രജീവനക്കാര്‍ക്കു വേണ്ടി വാദിക്കാന്‍ അവരുടെ സംഘടനാ നേതാക്കളായ ചില അഭിഭാഷകര്‍ മാത്രമാണ് എത്തിയത്. ദേശീയ തലത്തില്‍ തൊഴിലാളി സംഘടനാനേതൃത്വം വഹിക്കുന്ന അഡ്വ. തമ്പാന്‍ തോമസ് ആണ് കേരള പത്രപത്രപ്രവര്‍ത്തകയൂണിയനു വേണ്ടി കേസ് വാദിച്ചത്. വിചാരണ അനിശ്ചിതമായി വൈകുന്ന കാര്യം നേരത്തെ ചീഫ് .ജസ്റ്റിസിന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്തിയതും അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ഉടമസ്ഥര്‍ ഉന്നയിച്ച ഒരു വാദം പോലും അംഗീകരിക്കാതെയാണ് ആ ബഞ്ച് കേസ്സില്‍ പത്രജീവനക്കാര്‍ക്ക് അനുകൂലമായി വിധി പറഞ്ഞത്.

അതു അവസാനത്തെ വേജ് ബോര്‍ഡ് ആകും എന്ന് അന്നുതന്നെ എല്ലാവര്‍ക്കും ബോധ്യമായിരുന്നു. വേജ് ബോര്‍ഡ് വിധി നടപ്പാക്കി എന്നു സാങ്കേതികമായി അവകാശപ്പെട്ട മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ മിക്ക ആനുകൂല്യങ്ങളും വെട്ടിക്കുറച്ചാണ് നടപ്പാക്കിയെന്നു വരുത്തിത്തീര്‍ത്തത്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവും മോശം അനുഭവം ഉണ്ടായത് മാതൃഭൂമിയിലെ പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും ജീവനക്കാര്‍ക്കുമാണ്. മുമ്പെല്ലാം ഇന്ത്യയിലാദ്യമായി റിപ്പോര്‍ട്ട് നടപ്പാക്കുന്ന സ്ഥാപനം എന്നു അഭിമാനിക്കാറുള്ള സ്ഥാപനം ആ സന്മനസ് വലിച്ചെറിഞ്ഞ്, വേജ് ബോര്‍ഡ് റിപ്പോര്‍ട്ട് ഏറ്റവും മോശമായി നടപ്പാക്കിയ സ്ഥാപനം എന്ന ദുഷ്‌പേര് പിടിച്ചുപറ്റി. മുപ്പതിലേറെ വര്‍ഷങ്ങളായി എന്തെങ്കിലും ഡിമാന്‍ഡ് ഉന്നയിച്ച് ഒരു ദിവസംപോലും സമരം നടത്തിയിട്ടില്ലാത്ത മാതൃഭൂമി പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍, കെ.യു.ഡബ്ല്യൂ.ജെ സംസ്ഥാന തീരുമാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി കോഴിക്കോട്ട് നടത്തിയ സത്യാഗ്രഹത്തില്‍ പങ്കെടുത്തതിന്റെ പേരില്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നതു കൊടിയ പ്രതികാര നടപടികളാണ്.

ഒരു ഡസനോളം പത്രപ്രവര്‍ത്തകരെ രാജ്യത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിലേക്ക് സ്ഥലംമാറ്റിയാണ് മാനേജ്‌മെന്റ് പക തീര്‍ത്തത്. പട്ടണത്തിനു പുറത്തുള്ള ഒരു പത്രലേഖകന്‍ പോലുമില്ലാത്ത ഇംഫാലിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ട മാതൃഭൂമി പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ഒരേ സമയം പൊലീസിന്റെയും ഭീകരസംഘടനകളുടെയും നോട്ടപ്പുള്ളിയായി. രണ്ടു വര്‍ഷത്തിലേറെ അദ്ദേഹം അവിടെ ഒരുവിധം പിടിച്ചുനിന്നു. പട്‌നയിലേക്കും കൊഹിമയിലേക്കും ഗുവാഹാട്ടിയിലേക്കും അഹമ്മദാബാദിലേക്കും ബല്ലാരിയിലേക്കും കൊല്‍ക്കൊത്തയിലേക്കും മാറ്റപ്പെട്ടവരില്‍ പലരും രാജിവെച്ചു.  അവശേഷിക്കുന്നത് അഞ്ചു പേര്‍ മാത്രമാണ്. ജേണലിസ്റ്റ് യൂണിയന്‍ സിക്രട്ടറിയെ പിരിച്ചുവിട്ടു. പെന്‍ഷന്‍ ആനുകൂല്യം റദ്ദാക്കി. കാന്റീന്‍ സൗജന്യം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഗ്ര്വാറ്റ്വിറ്റി, പ്രോവിഡന്റ് ഫണ്ട് തുടങ്ങി ജീവനക്കാരുടെ എല്ലാ ആനുകൂല്യങ്ങളിലും പിടിച്ചുപറി നടത്തി. തീര്‍ത്തും നിയമാനുസൃതമായ വേജ്‌ബോര്‍ഡ് ചട്ടം നടപ്പാക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെടുക എന്ന 'കുറ്റകൃത്യ'ത്തെ ഇത്രയും ക്രൂരമായി നേരിട്ട മറ്റൊരു പത്രമാനേജ്‌മെന്റിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടാന്‍ കഴിയില്ല.

തീര്‍ച്ചയായും, ഒരുപാട് ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചവര്‍തന്നെയായിരുന്നു മാതൃഭൂമി, മനോരമ, മാധ്യമം, ദേശാഭിമാനി തുടങ്ങിയ പത്രങ്ങളിലെ ജീവനക്കാര്‍. മറ്റ് നിരവധി ഇടത്തരം, ചെറുകിട പത്രങ്ങളില്‍ വേജ്‌ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശകള്‍ നടപ്പാക്കുന്നതു കഷ്ടിച്ചാണ്. പലേടത്തും ശമ്പളം പോലും കൃത്യമായി എല്ലാ മാസവും നല്‍കാറില്ല. മറ്റ് ആനുകൂല്യങ്ങളുടെ കാര്യം പറയാനില്ല. മാസങ്ങളോളം ശമ്പളം കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍പോലും പുറത്തിറങ്ങി മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യാനുള്ള സംഘടിതശക്തി മിക്കയിടത്തും ജീവനക്കാര്‍ക്കില്ല. പ്രസ് ക്ലബ്ബ് അംഗത്വത്തിലും ഭാരവാഹിത്വത്തിലും അതിന്റെ ആനുകൂല്യങ്ങളിലും ഒതുങ്ങും മിക്കയിടത്തേയും പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ സംഘടനാപ്രവര്‍ത്തനം. നോണ്‍-ജേണലിസ്റ്റ് ജീവനക്കാരുടെ സ്ഥിതി ഇതിലും പരിതാപകരമാണ്. വേജ് ബോര്‍ഡ് നിര്‍ദ്ദേശിച്ച ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ മിക്കയിടത്തും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിട്ടും നോണ്‍ ജേണലിസ്റ്റ് ജീവനക്കാരുടെ സംഘടന ഒരു പരാതിയെങ്കിലും ലേബര്‍ കോടതിയില്‍ ഉന്നയിച്ചിട്ടില്ല. ലേബര്‍ സിക്രട്ടറി വിളിച്ചുകൂട്ടിയ യോഗത്തില്‍ ചിലപ്പോഴെല്ലാം ജേണലിസ്റ്റ് യൂണിയന്റെ പ്രതിനിധികള്‍ വേണം നോണ്‍ ജേണലിസ്റ്റ് വിഭാഗക്കാരുടെ പ്രശ്‌നം ഉന്നയിക്കാന്‍ എന്ന നിലപോലും ഉണ്ടായി.

വേജ് ബോര്‍ഡ് വ്യവസ്ഥ കരാര്‍ ജീവനക്കാര്‍ക്ക് ബാധകമല്ല എന്നതിനാല്‍, മാനേജ്‌മെന്ററുകള്‍ ജീവനക്കാരെ കരാര്‍ അടിസ്ഥാനത്തിലേ നിയമിക്കുള്ളൂ. മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ കരാര്‍ നിയമനമേ നേരത്തെയും ഉള്ളൂ. കേരളത്തില്‍ ആദ്യമായി കരാര്‍ നിയമനം തുടങ്ങിവച്ച ന്യൂ ഇന്ത്യന്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സില്‍ ഇപ്പോള്‍ കരാര്‍ തൊഴിലാളികളേ ഉള്ളൂ. ആനുകൂല്യങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ ഒരു പിശുക്കും കാണിക്കാതിരുന്ന ദ് ഹിന്ദുവിലും ഇപ്പോള്‍ സ്ഥിതി ഇതുതന്നെ. വര്‍ക്കിങ് ജേണലിസ്റ്റ് നിയമം പോലും ബാധകമല്ല ടെലിവിഷന്‍ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക്. ഷോപ്‌സ് ഏന്റ് എസ്റ്റാബ്‌ളിഷ്‌മെന്റ് ആക്റ്റ് അനുസരിച്ചാണ് ഈ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. ഇവര്‍ക്കും വര്‍ക്കിങ് ജേണലിസ്റ്റ് നിയമം ബാധകമാക്കണമെന്ന ആവശ്യം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, ഇപ്പോള്‍ ആ നിയമം തന്നെ ഇല്ലാതാവുകയാണ്..

നിസ്സാരമാണ് ശിക്ഷ എങ്കിലും വേജ് ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശ നടപ്പാക്കാത്തത് ശിക്ഷാര്‍ഹമായ കുറ്റം തന്നെയാണ്. വേജ്‌ബോര്‍ഡ് പോലുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുമ്പോള്‍ വറചട്ടിയില്‍നിന്ന് എരിതീയിലേക്ക് എത്തുകയാണ് മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനരംഗം. മുന്‍കാല വേജ് ബോര്‍ഡുകള്‍ കോളേജ് അധ്യാപകര്‍ക്കു തുല്യമായ പദവിയാണ് ശമ്പളകാര്യത്തില്‍ ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് നല്‍കിയിരുന്നത്. അന്നു അധ്യപകജോലി ഉപേക്ഷിച്ച് ജേണലിസ്റ്റാകാന്‍ ആര്‍ക്കും ഒട്ടും മടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നാകട്ടെ, ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന ക്ലാസ്സിലുള്ള പത്രസ്ഥാപനത്തിലെ, അഞ്ചോ പത്തോ വര്‍ഷത്തെ സര്‍വീസ് ഉള്ള ജേണലിസ്റ്റ് പോലും അതുപേക്ഷിച്ച്  സര്‍ക്കാര്‍ സര്‍വ്വീസില്‍ ക്ലാര്‍ക്ക്/അസിസ്റ്റന്റ് തസ്തിക സ്വീകരിക്കാന്‍ മടിക്കുന്നില്ല.

നാടൊട്ടുക്ക് പൊട്ടിമുളയ്ക്കുന്ന എണ്ണമറ്റ മാധ്യമപഠനസ്ഥാപനങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഡിപ്ലോമയും വന്‍ പ്രതീക്ഷയുമായി പത്രങ്ങളിലും ചാനലുകളിലും എത്തുന്ന യുവതീയുവാക്കളില്‍ നല്ലൊരു പങ്കിന് മാസത്തില്‍ അയ്യായിരും- എണ്ണായിരം രൂപയാണ് വേതനമായി ലഭിക്കുന്നത്. ജോലിസ്ഥിരതയുമില്ല, ഒരു തരം സംഘടനാ ശക്തിയും അവര്‍ക്കില്ല. ഇപ്പോഴും നല്ല ലാഭത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട് മിക്ക മാധ്യമസ്ഥാപനങ്ങളും. വന്‍തോതില്‍ റിയല്‍ എസ്‌റ്റേറ്റുകള്‍ വാങ്ങിക്കൂട്ടുകയും ഉടമസ്ഥ സന്തതികള്‍ക്ക് ലക്ഷങ്ങള്‍ ശമ്പളം നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍തന്നെയാണ് വിദ്യാസമ്പന്നരായ ജേണലിസ്റ്റ് പുതുമുഖങ്ങള്‍ക്ക് പതിനായിരം രൂപ പോലും കൊടുക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്തത്. ഫോര്‍ത്ത് എസ്റ്റേറ്റിലുള്ള ജനവിശ്വാസ്യതയ്ക്കും ധാര്‍മികതയ്ക്കും അതിന്റെ തകര്‍ച്ചയ്ക്കും എല്ലാ ആഘാതമേല്‍പ്പിക്കുന്നുണ്ട് ഈ അവസ്ഥ. സമൂഹത്തെ വൈകാതെ ഇതിന്റെ ദൂഷ്യഫലങ്ങള്‍ ബാധിച്ചുതുടങ്ങുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല.

(പാഠഭേദം 2019 ഡിസംബര്‍ ലക്കത്തില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്.)

Tuesday, 10 December 2019

കോടിയേരിയുടെ കാഷ്വല്‍ ലീവ്


വിവാദമാക്കാന്‍ പറ്റാത്തതായി വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്ന ഗവേഷണത്തിലും പരീക്ഷണത്തിലുമാണ് സി.പി.എമ്മും കുറെ മാധ്യമങ്ങളും. ഇല്ല, ഒന്നുമില്ല എന്നവര്‍ കണ്ടെത്തി. സി.പി.എം സംസ്ഥാന സിക്രട്ടറി കോടിയേരിയുടെ അസുഖമാണ് വിവാദമാക്കി ഇവര്‍ റെക്കോര്‍ഡിട്ടത്. വിവാദമാക്കാന്‍ നാട്ടില്‍ വേറെ ഒരു വിഷയവുമില്ല എന്ന മട്ടില്‍.

കോടിയേരിക്കു പാര്‍ട്ടി അവധി കൊടുത്തു എന്നായിരുന്നു പല പത്രങ്ങളില്‍ ഡിസംബര്‍ അഞ്ചിന് വന്ന മുഖ്യവാര്‍ത്ത. അപ്പോള്‍ തുടങ്ങിയതാണ് രോഗവും അവധിയും എന്നാണ് അതു വായിച്ചാല്‍ തോന്നുക. ഒന്നര മാസമായി അദ്ദേഹം അവധിയിലായിരുന്നു എന്നവര്‍ അറിഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹം അവധി നല്‍കിയെന്നു കുറെ മാധ്യമങ്ങള്‍, ഇല്ലെന്നു വേറെ കുറെ ചിലത്. കോടിയേരിക്കു പകരം വരാനിടയുള്ള മന്ത്രിമാരുടെ പേരും പടവും നിരത്തി ഒരടി മുന്നില്‍ ചാടി ഒരു പത്രം. അസുഖത്തിന്റെ പേരില്‍ വിവാദം പാടില്ല എന്നു നിയമത്തിലുണ്ടോ എന്ന മട്ട്്. 

തീര്‍ച്ചയായും, സംസ്ഥാനം ഭരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടിയുടെ തലവന് അസുഖം ബാധിച്ചതും അദ്ദേഹം ചുമതലകളില്‍ നിന്നു മാറി നില്‍ക്കുന്നതും വാര്‍ത്തയാണ്. നാട്ടിലതു ചര്‍ച്ചാവിഷയവുമാകും. അസുഖത്തെക്കുറിച്ചാവും പൊതുവെ ആശങ്ക, നേതാവ് എടുത്ത  ലീവിനെക്കുറിച്ചാവില്ല എന്നു മാത്രം. അസുഖം രഹസ്യമല്ലല്ലോ. ആയിരുന്ന കാലമുണ്ടായിരുന്നു. ഇവിടെയല്ല, അങ്ങ് സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍, ചൈന തുടങ്ങിയ സുവര്‍ണ സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കുകളില്‍. സോവിയറ്റ് പാര്‍ട്ടി സിക്രട്ടറിക്ക് ജലദോഷം പിടിച്ചാല്‍ വിവരം സ്‌റ്റേറ്റ് സീക്രട്ടായിരുന്ന കാലം. അത്തരം ജലദോഷങ്ങളൊന്നും ഇപ്പോള്‍ ഒരു വിധം കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികളിലൊന്നുമില്ല.


വിവാദം ഉണ്ടാക്കേണ്ട എന്നു മാധ്യമങ്ങള്‍ വിചാരിച്ചാലും പാര്‍ട്ടി സമ്മതിക്കില്ല എന്നുവച്ചാല്‍ എന്തു ചെയ്യാം. കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണന് അസുഖമുള്ളതു കൊണ്ട് പകരം ഇന്ന സഖാവ് ഇത്ര ദിവസം സിക്രട്ടറിയുടെ ചുമതല വഹിക്കും എന്നൊരു പത്രക്കുറിപ്പ് എ.കെ.ജി സെന്ററില്‍ നിന്നു പുറപ്പെുടുവിക്കുകയോ, നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ കോടിയേരി തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കില്‍ ചര്‍ച്ച രോഗത്തെക്കുറിച്ചേ ആകുമായിരുന്നുള്ളൂ. തലക്കെട്ടിന്റെ വലുപ്പം നാലിലൊന്നായി കുറയുമായിരുന്നു. കോടിയേരി പൊതുവെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ ചെയ്‌തോ വിവാദം ഉണ്ടാക്കുന്ന ആളല്ല.സി.പി.എമ്മിനോട് ശത്രുതയുള്ളവര്‍ക്കും കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണനോട് ശത്രുത കാണില്ല.

കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികളില്‍ വ്യക്തിക്കു പ്രധാന്യമില്ല എന്നാണ് പുസ്തകങ്ങളില്‍ കണ്ടത്്, അതാവില്ല യാഥാര്‍ത്ഥ്യമെങ്കിലും. സഖാവ് എക്‌സ് അവധിയില്‍ പോയാല്‍ സഖാവ് വൈ സിക്രട്ടറിയാകും. അത്രതന്നെ. നടന്നേടത്തോളം നടന്നു. ഇനി മിണ്ടാതിരിക്കാം എന്നല്ല പാര്‍ട്ടിപ്പത്രവും വിചാരിച്ചത്. ഇടക്കിടെ ബൂര്‍ഷ്വാമാധ്യമങ്ങളുടെ മെക്കിട്ടു കയറണം. ഇല്ലെങ്കില്‍ വിപ്ലവത്തിന് കാലതാമസം വരും. കോടിയേരിയുടെ അവധിയെച്ചൊല്ലി ബുര്‍ഷാ മാധ്യമങ്ങള്‍ നുണക്കഥ മെനഞ്ഞത് പാര്‍ട്ടിയെ ദുര്‍ബലമാക്കാനുള്ള കുതന്ത്രമാണെന്നു പത്രത്തില്‍ വിശകലനങ്ങള്‍ നിരന്നു. കോടിയേരിക്കു പകരക്കാരന്‍ വരും എന്നു പറഞ്ഞത് മനഃസാക്ഷി മരവിച്ച മാധ്യമങ്ങളുടെ മഹാക്രൂരതയായി അവര്‍ കാണുന്നു. എന്തായാലും, കോടിയേരി അതിവേഗം സുഖം പ്രാപിച്ച് മടങ്ങിവരട്ടെ. എല്ലാ വായകളും അടയട്ടെ.

മണ്ണുതിന്നത് ആരാണ്?
പട്ടിണി കിടന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ വിശപ്പടക്കാന്‍ മണ്ണുതിന്നു എന്നായിരുന്നു വാര്‍ത്ത. അതിന്റെ പിറകെ ഒരാഴ്ചയിലേറെയായി മാധ്യമങ്ങളും പൊതുപ്രവര്‍ത്തകരും സര്‍ക്കാറും അര ഡസന്‍ വിവിധയിനം കമ്മീഷനുകളും പരക്കം പായുകയായിരുന്നു. പതിവു പോലെ മണ്ണു തിന്നോ ഇല്ലയോ എന്ന കാര്യത്തില്‍ ഇതു വരെ തീര്‍പ്പായിട്ടില്ല. ഇപ്പോഴെല്ലാവരും പറയുന്നു മണ്ണേ തിന്നിട്ടില്ല എന്ന്.

യൂറോപ്യന്‍ നിലവാരത്തിലാണു കേരളത്തിന്റെ ജനസംഖ്യാവര്‍ദ്ധന എന്ന ഹൂങ്കു പറഞ്ഞു നടപ്പായിരുന്നു നമ്മള്‍. ആ കേരളത്തിലാണ്, ജീവിക്കാന്‍ കാര്യമായ മാര്‍ഗമൊന്നുമില്ലാത്ത കുടുംബത്തില്‍ ഏഴു വര്‍ഷംകൊണ്ട് ആറു മക്കളുണ്ടായത്. സാമൂഹ്യക്ഷേമവും ആരോഗ്യവും നന്നാക്കാന്‍ ശമ്പളം പറ്റുന്നവരോന്നും ഇതറിഞ്ഞില്ല. മക്കളെ ഉണ്ടാക്കാന്‍ ഭരണഘടന പരിധി വച്ചിട്ടില്ലല്ലോ, പിന്നെന്തു തടസ്സം.

പുറമ്പോക്കിലും കുടിലുകളിലും ജീവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വോട്ടുണ്ടോ എന്നു നോക്കാന്‍ ഇഷ്ടം പോലെ ആളുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ സൗജന്യറേഷന്‍ കിട്ടുന്നുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിക്കന്‍ ആര്‍ക്കും പോയില്ല. കുട്ടികള്‍ മണ്ണുതിന്നുന്നത് വിശപ്പടക്കാനാണോ അതല്ല വേറെ ഒരു അസുഖമാണോ എന്നാരും അന്വേഷിച്ചതായും കേട്ടില്ല. പട്ടിണിയില്ലാത്ത വീട്ടിലും കുട്ടികള്‍ മണ്ണുതിന്നേക്കാം എന്നത്രെ വൈദ്യശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. അതു വേറെ അസുഖമാണ്. വിവാദങ്ങള്‍ കാടുകയറിയാല്‍ എവിടെ വിവേകം, എവിടെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം!

വികാരം വേറെ, വിവേകം വേറെ
പൊതുജനാഭിപ്രായം മാത്രം നോക്കി കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതിനെ ജനാധിപത്യം എന്നു വിളിക്കാനാവുമോ? ആവോ അറിയില്ല. ഭൂരിപക്ഷത്തിനൊപ്പം നിന്നില്ലെങ്കില്‍ ജീവന്‍ ബാക്കിയുണ്ടാവില്ല എന്ന നില വരുന്നതും ജനാധിപത്യമാണെന്ന വ്യാഖ്യാനം വന്നേക്കും. ജനവികാരം പലപ്പോഴും അവിവേകം നിറഞ്ഞതും നിയമലംഘനവുമാവും. ഒടുവിലത്തെ തെളിവാണ് ഹൈദരബാദില്‍ പൊലീസ് നടത്തിയ ആള്‍ക്കൂട്ടക്കൊല.

മുകളില്‍നിന്നുള്ള അറിവോടെയാണ് കൊല എന്നിപ്പോഴൊരു സംസ്ഥാന മന്ത്രി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ആരാണ് മുകളിലുള്ളത്? ദൈവംതമ്പുരാനോ? അല്ല. ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയോ മുഖ്യമന്ത്രിയോ ആവും എന്നുറപ്പ്. അതിക്രൂരമായ ബലാല്‍സംഗകൊലപാതകത്തിനെതിരെ ഉയര്‍ന്ന ജനവികാരകൊടുങ്കാറ്റില്‍ പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ ഭരണകൂടം ബോധപൂര്‍വം നടത്തിയ കൂട്ടക്കൊലയാണ്്് ഇതെന്ന സംശയം ശരിവയ്ക്കുന്നതായി മന്ത്രിയുടെ കമെന്റ്്.

നാട്ടുകാരുടെ വികാരവും കയ്യടിയും മിഠായിപ്പൊതിയും നോക്കിയല്ല പൊലീസ് നിയമം നടപ്പാക്കേണ്ടത് എന്നു ഏതു പരിഷ്‌കൃത സമൂഹത്തിനാണ് അറിയാത്തത്. ആള്‍ക്കൂട്ടക്കൊലയുടെ മറ്റൊരു പതിപ്പാണ് ഇതെന്നു വ്യക്തം. കൂരിരുട്ടില്‍ തൊണ്ടി നോക്കാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ കൊലയാളികള്‍ക്കു കയ്യാമം വേണ്ട എന്നൊരു ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അയാള്‍ ആ ജോലി ചെയ്യാന്‍ യോഗ്യനല്ല എന്നു വ്യക്തം.

ബാലികയെ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്തു കൊന്ന ക്രൂരന്‍ ജാമ്യത്തിലിറങ്ങി നെഞ്ചു വിരിച്ച് നടക്കുന്നതു കണ്ട് സഹിക്കാതെ, ആ ബാലികയുടെ അച്ഛന്‍ അവനെ വെടിവെച്ചുകൊന്ന സംഭവം ഏതാനും വര്‍ഷം മുമ്പ് മലപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നു. ജനമനസ്സ് ആ അച്ഛനൊപ്പമായിരുന്നു. ചെയ്തതിനുള്ള ശിക്ഷ സ്വീകരിക്കാന്‍ തയ്യാറായാണ് അച്ഛനത് ചെയ്തത്. അദ്ദേഹം അറസ്റ്റും വിചാരണയും ശിക്ഷയുമെല്ലാം നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം ഒരു യൂണിഫോറത്തിന്റെയോ വ്യാജന്യായീകരണത്തിന്റെയോ മറവില്‍ നിയമനടപടിയില്‍ നിന്ന് തടിയൂരിയില്ല. ഒടുവില്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടില്ല എന്നത് സത്യം. . ഹൈദരാബാദിലെ പൊലീസ് കൊലയാളികളും ജയിലിലടക്കപ്പെടണം. അതാണ് ജനാധിപത്യത്തിലെ നിയമവാഴ്ച. ഇല്ലെങ്കില്‍ ഇവര്‍ നാളെ ആരെയെല്ലാം കൊല്ലും എന്നു പ്രവചിക്കാനാവില്ല. 


Tuesday, 3 December 2019

ഹിക്കിക്കും തങ്കപ്പന്‍നായര്‍ക്കും ഇടയിലെ പത്രജീവിതം

ജെയിംസ് അഗസ്റ്റസ് ഹിക്കി:
ഒരു 
ദുരന്തകഥ


എന്‍.പി രാജേന്ദ്രന്‍

ഒരേ സമയം ഞെട്ടിക്കുകയും ദുഃഖിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദുരന്തകഥയാണ് ജെയിംസ് അഗസ്റ്റസ് ഹിക്കിയുടേത്. ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പത്രത്തിന്റെ സ്ഥാപകന്‍, പത്രാധിപര്‍, ഐറിഷുകാരന്‍....പത്രസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി ഇത്ര കഷ്ടനഷ്ടങ്ങള്‍ സഹിച്ച മറ്റൊരു പത്രാധിപരില്ല. മാധ്യമചരിത്രത്തിലെ ഒരു അപൂര്‍വസംഭവം തന്നെ ജെയിംസ് അഗസ്റ്റസ് ഹിക്കി.

പക്ഷേ, ആരായിരുന്നു ഹിക്കി, എങ്ങനെയായിരുന്ന ഇയാളുടെ ജീവിതം, എന്തായിരുന്നു ആ പത്രത്തിന്റെ അവസ്ഥ.... ചോദ്യങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്. രണ്ടു വര്‍ഷം മാത്രം പത്രം നടത്തുകയും അതിനു രണ്ടര വര്‍ഷം ജയിലില്‍ കിടക്കുകയും അതുകൊണ്ടു മാത്രം ചരിത്രത്തില്‍ സ്ഥാനം പിടിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം ഒരു ദുരന്തനായകനായി മരിച്ച മനുഷ്യന്റെ കഥയാണ് അത്.
ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് 

29.01.1780-നാണ് അദ്ദേഹം കല്‍ക്കത്തയില്‍ ആദ്യത്തെ വാര്‍ത്താപത്രം സ്ഥാപിക്കുന്നത്. രണ്ടര നൂറ്റാണ്ട് മുന്‍പത്തെ സംഭവങ്ങളാണ്. ചരിത്രരേഖകള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍ നാം വളരെ വിമുഖരാണ്. ഹിക്കിയുടെയും അദ്ദേഹം ഇറക്കിയ ഹിക്കീസ് ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ് എന്ന പത്രത്തിന്റെയും ചരിത്രം ചികയാന്‍ അധികം പേര്‍ മെനക്കെട്ടിട്ടില്ല. ഒടുവില്‍, ബ്രിട്ടനില്‍നിന്നുള്ള  ഗവേഷണവിദ്യാര്‍ത്ഥിയായ ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് അഞ്ചു വര്‍ഷം കൊല്‍ക്കത്തയിലും, ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തുമുള്ള നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങളിലും നടത്തിയ അന്വേഷണത്തിലൂടെയാണ് ഹിക്കിയുടെ സമഗ്രചരിതം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയത്.(1)

ദ് അണ്‍ടോല്‍ഡ് സ്റ്റോറി ഓഫ് ഇന്ത്യാസ് ഫസ്റ്റ് ന്യൂസ് പേപ്പര്‍ എന്ന പുസ്തകശീര്‍ഷകത്തിലെ, പറയാത്ത കഥകള്‍ എന്ന അവകാശവാദം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടേക്കാം. ഏതു ജീവിതത്തിലെയും കുറെ കഥകള്‍ പറയാത്ത കഥകളായി എന്നും അവശേഷിക്കും. ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് പറയുന്ന കഥകളില്‍ ചിലതെല്ലാം മുന്‍പ് പറഞ്ഞവയാണ്. കാരണം, ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് അല്ല ആദ്യത്തെ ഹിക്കി ചരിത്രകാരന്‍. ആ ബഹുമതി ഒരു ബംഗാളി ചരിത്രകാരനുള്ളതാണ്. തരുണ്‍ കുമാര്‍ മുഖോപാദ്ധ്യായ എന്ന ഗവേഷകന്. അദ്ദേഹം എഴുതിയ 132 പേജുള്ള ഹിക്കീസ് ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ് : കന്‍ടെംപറ/റി ലൈഫ് ആന്റ് ഇവന്റ്‌സ് എന്ന കൃതി 1988-ലാണ്് പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്. ഫിറോസ് ഗാന്ധിയുടെ പാര്‍ലമെന്ററി പ്രവര്‍ത്തനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൃതി ഉള്‍പ്പെടെ ആറു പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ മുഖോപാദ്ധ്യായയുടേതായി ഉണ്ട്. 1882-ല്‍ മരിച്ച ഹിക്കിയെക്കുറിച്ച് ആദ്യത്തെ ജീവചരിത്രം രചിക്കപ്പെടുന്നത് രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടു  കഴിഞ്ഞാണ്.

പി.തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ എന്ന പി.ടി നായര്‍
ഒരു മലയാളി ചരിത്രകാരനാണ് ഹിക്കിയെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടാമത്തെ കൃതി രചിച്ചത്-പി.തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ എന്ന പി.ടി നായര്‍. ആറു പതിറ്റാണ്ട് കല്‍ക്കത്തയില്‍ ജീവിച്ച് ആ പട്ടണത്തിന്റെ ചരിത്രം ചികഞ്ഞ് 65 വലിയ ചരിത്രകൃതികള്‍ എഴുതിയ പി.ടി നായര്‍ ബംഗാളികള്‍ക്കു സുപരിചിതനാണ്. കല്‍ക്കത്തയിലെ തെരുവുകളുടെ, കല്‍ക്കത്ത പൊലീസിന്റെ, കല്‍ക്കത്തയിലെ ദക്ഷിണേന്ത്യക്കാരുടെ....നീണ്ടുപോകുന്നു അദ്ദേഹം രചിച്ച ചരിത്രകൃതികളുടെ പട്ടിക. കൊല്‍ക്കത്തക്കാര്‍ കൊല്‍ക്കത്തയുടെ ചരിത്രകാരന്‍ എന്നു വിളിക്കുന്ന പി.തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ 2001-ല്‍ ആണ് ഹിക്കി ആന്‍ഡ് ഹിസ് ഗസറ്റ് എന്ന പുസ്തകം എഴുതിയത്. ആ ഗ്രന്ഥം ഇന്ന് പുസ്തകക്കടകളില്‍ ലഭ്യമല്ല.

ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ്സിനെപ്പോലെ ഒരു സര്‍വകലാശാലാ ഗവേഷകനല്ല തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍. കൊല്‍ക്കത്തയില്‍ ലഭ്യമായ വിവരങ്ങള്‍ ആധാരമാക്കിയേ അദ്ദേഹത്തിനു ഗ്രന്ഥമെഴുതാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. കൊല്‍ക്കത്തയിലെ എസ് ആന്റ് ടി ബുക്‌സ് ആണ്‌ പി.തങ്കപ്പന്‍ നായരുടെ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്.
പി.തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ 

ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പത്രാധിപരെക്കുറിച്ച് ഒരു മലയാളി എഴുതിയ ഗ്രന്ഥം എന്ന പ്രത്യേകത  ഹിക്കി ആന്‍ഡ് ഹിസ് ഗസറ്റ് എന്ന പുസ്തകത്തിനുണ്ടല്ലോ. ഈ ഗ്രന്ഥം എവിടെയെങ്കിലും ലഭ്യമാണോ എന്നു തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ക്കും അറിഞ്ഞൂകൂടാ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈവശമുള്ളതു പോലും ഒരു പ്രളയത്തെ കഷ്ടിച്ച് അതിജീവിച്ച ഒരു കോപ്പിയാണ്. 2018-ല്‍ ആലുവാപ്പുഴ ഇരമ്പിക്കയറി പറവൂരിനെ വിഴുങ്ങിയ പ്രളയം. നീണ്ട വാസത്തിനു ശേഷം കേരളത്തിലേക്കു മടങ്ങിയെത്തിയ ആദ്യവര്‍ഷത്തെ അനുഭവം. അതു വേറൊരു കഥയാണ്.

പ്രശംസ, അധിക്ഷേപം
ആന്‍ഡ്രു ഒടിസ് രചിച്ച ഗ്രന്ഥത്തില്‍ തങ്കപ്പന്‍നായരുടെ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് നല്ലതും മോശവുമായ പരാമര്‍ശങ്ങളും ഉദ്ധരണികളുമുണ്ട്. ആന്‍ഡ്രു ഒടിസ്സിന്റെ പുസ്തകം ഉദ്ധരണികള്‍ കൊണ്ട് വിവരവിശദീകരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടും സമൃദ്ധമാണ്. ചരിത്രകൃതികളില്‍ നിന്നും ഔദ്യോഗികരേഖകളില്‍നിന്നും മറ്റുമായി അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ച വിവരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള 742 റഫറന്‍സുകള്‍ ഈ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്്. ഇതില്‍ മൂന്നാമതായി-ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ആമുഖത്തില്‍ത്തന്നെ- പി.തങ്കപ്പന്‍നായരുടെ പുസ്തകത്തില്‍നിന്നുള്ളത് വരുന്നുണ്ട്. പ്രശംസാത്മകമല്ലെങ്കിലും ശ്രദ്ധേയമാണ് ആ പരാമര്‍ശം. ' പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിലെ അതുല്യവും അപൂര്‍വമായ രത്‌നം'  എന്ന തങ്കപ്പന്‍നായരുടെ ഹിക്കിപ്രശംസ അതിരു കടന്നതാണെന്ന അഭിപ്രായമാണ് ഒടിസ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.

ഹിക്കിയുടെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാടുകളുടെ ധാര്‍മികതയെയും കുറിച്ച് വിരുദ്ധങ്ങളായ അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. ഹിക്കി വെറും തെമ്മാടിയും തട്ടിപ്പുകാരനും ആണെന്നാണ് പല ബ്രിട്ടീഷ് അനുകൂല ചരിത്രപണ്ഡിതരും വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കില്‍ എതിര്‍ധുവത്തില്‍നിന്നു കൊണ്ടു ഹിക്കിയെ പുകഴ്ത്തുകയാണ് പലരും എന്ന് ആന്‍ഡ്രു ഒടിസ് എഴുതുന്നു. അതിന് ഒരു ഉദാഹരണമായാണ് തങ്കപ്പന്‍ നായരെ ഉദ്ധരിച്ചത്. ഇരുധ്രുവങ്ങളില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഈ കാഴ്ചപ്പാടുകളില്‍നിന്നു വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ചിത്രമാണ് ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് നല്‍കുന്നത്. വളരെ വിചിത്രവും വൈരുദ്ധ്യങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞതുമാണ് ഹിക്കി എന്ന പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്റെ നിലപാടുകളും നടപടികളും എന്ന ഒടിസ്സിന്റെ കണ്ടെത്തലുകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഗുണങ്ങളോളം ദോഷങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ജീവിതം. എന്നാല്‍, പത്രസ്വാതന്ത്ര്യത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കടപ്പാടും ശരിയെന്നു തോന്നിയ അഭിപ്രായത്തിനു വേണ്ടി നടത്തിയ പോരാട്ടത്തിന്റെ നിര്‍ഭയത്വവും അത്യപൂര്‍വമായതുതന്നെ എന്നു ആന്‍ഡ്രു ഒടിസ്സും സമ്മതിക്കുന്നു

തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ ഹിക്കിയെക്കുറിച്ച്് പ്രശംസകള്‍ മാത്രമേ എഴുതിയുള്ളൂ എന്ന ഒടിസ്സിന്റെ നിഗമനം വാസ്തവമല്ല.  ഭരണാധികാരികളെക്കുറിച്ചു ഹിക്കി നടത്തിയ വിമര്‍ശനങ്ങളുടെയും തുറന്നുകാട്ടലുകളുടെയും സത്യാവസ്ഥ പരിശോധിക്കാന്‍ തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല, രണ്ടേകാല്‍ നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം അതു മിക്കവാറും അസാധ്യവുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍, തങ്കപ്പന്‍നായരുടെ കൃതിയുടെ നാലാം അധ്യായം മുഴുവന്‍ ഹിക്കിക്കെതിരായ വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി മാറ്റിവച്ചതായി കാണാം. ഈ വിമര്‍ശനങ്ങളാകട്ടെ, ഹിക്കിയുടെ ജീവിതകാലത്തുനിന്നുള്ള വിമര്‍ശനങ്ങളല്ല. എല്ലാംതന്നെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടില്‍, ഇംഗ്ലീഷുകാരായ ഗവേഷകരും മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരും നിരൂപകരും മറ്റും നടത്തിയ ഭാഗിക പഠനങ്ങളില്‍നിന്നുള്ളവയും ആണ്. ഈ വിമര്‍ശനങ്ങളെല്ലാം ചേര്‍ത്തതിനു ശേഷം തങ്കപ്പന്‍നായര്‍ ഇങ്ങനെ ഉപസംഹരിക്കുന്നു.

' ഹിക്കിയുടെ ഗസറ്റ് പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിലെ ഒരു രത്‌നമാണ്. ലോകത്ത് എത്രയോ മാധ്യമങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവയ്‌ക്കൊന്നും ഹിക്കീസ് ഗസറ്റിന്റെ ഔന്നത്യം നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ടെലഗ്രാഫോ ടെലിഫോണോ ടെലക്‌സോ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന അക്കാലത്ത് എല്ലാ ദിവസവും കൃത്യമായി(2) അദ്ദേഹം പത്രമിറക്കി. ന്യൂസ് ഏജന്‍സികളില്ലാതിരുന്നിട്ടും ലോകം മുഴുവനുമുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ സാധ്യമായേടത്തോളം നേരത്തെ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി. മിക്കപ്പോഴും മുഖപ്രസംഗവും വാര്‍ത്താക്കുറിപ്പുകളും അദ്ദേഹം തന്നെ എഴുതി. നര്‍മവും പരിഹാസവും വിമര്‍ശനവും നിറഞ്ഞ ലേഖനങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേനയില്‍നിന്ന് ഉതിര്‍ന്നു വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനത്തെ വര്‍ഷം ജയിലില്‍ കിടന്നുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം പത്രം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്.

ഹിക്കി ഇറക്കിയ മൊത്തം 114 ലക്കങ്ങളില്‍ ജയില്‍ ലക്കങ്ങളായിരുന്നു ഏറ്റവും ഹൃദ്യവും തമാശ നിറഞ്ഞതും. വലിയ വിദ്യാഭ്യാസമൊന്നുമില്ലായിരുന്നെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയം, രാജ്യഭരണം, നിയമം, വൈദ്യശാസ്ത്രം, അച്ചടി തുടങ്ങിയ മേഖലകളില്‍ നല്ല അറിവും അനുഭവവും പ്രകടിപ്പിച്ച ലേഖനങ്ങളാണ് അദ്ദേഹം എഴുതിപ്പോന്നത്. വായനക്കാര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നല്‍കാന്‍ അദ്ദേഹം സദാ പരിശ്രമിച്ചു. ഇന്നത്തെ വായനക്കാര്‍ക്ക്് ദി ടൈംസ്(വാര്‍ത്തകള്‍), ദ് പഞ്ച്( ഹാസ്യം), ദി സണ്‍(സെന്‍സേഷന്‍), ദ് പ്രൈവറ്റ് ഐ(കുറ്റാന്വേഷണം) എന്താണോ നല്‍കുന്നത് അതെല്ലാം ചേര്‍ന്നതായിരുന്നു അന്നത്തെ വായനക്കാര്‍ക്ക് ഹിക്കീസ് ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ്്' (പേജ്് 82)

കല്‍ക്കത്തയിലെത്തുന്നതിനു മുമ്പുള്ള ഹിക്കിയുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് കാര്യമായൊന്നും കണ്ടെത്താന്‍ ജീവചരിത്രകാരന്മാര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ദുരൂഹതകളിലും സംശയങ്ങളിലും ഊഹാപോഹങ്ങളിലും അതു മറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ജനനസ്ഥലവും ജനനവര്‍ഷവും വിദ്യാഭ്യാസവും കുടുംബവിവരങ്ങളുമെല്ലാം പലരും പലതായി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. 1730-കളില്‍ ജനിച്ച ഒരു ഐറിഷുകാരന്‍ എന്നതിനപ്പുറം ഒന്നും ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ്സും സ്ഥാപിക്കുന്നില്ല. ജോലി അന്വേഷിച്ചുനടന്ന്് പ്രിന്റര്‍ ജോലി പഠിക്കാന്‍ ലണ്ടനില്‍ എത്തിയതിനെക്കുറിച്ച് ഹിക്കി തന്നെ ചിലേടത്തെല്ലാം സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രിന്റര്‍ ജോലിയും പിന്നെ വക്കീല്‍ ഓഫീസിലെ സഹായിപ്പണിയുമെല്ലാം മടുത്ത ഹിക്കി ഒരു ഭിഷഗ്വരന്റെ സഹായിയായാണ് ഭാവിയെക്കുറിച്ച് പുതിയ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്തത്. അപോത്തിക്കരി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ശസ്ത്രക്രിയവിദഗ്ദ്ധനാവാന്‍ കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ പാഴാക്കി. അതും പരാജയമായിരുന്നു. തുടര്‍ന്നാണ് ഇന്ത്യയിലേക്കു കപ്പല്‍ കയറിയത്. അപ്പോഴും ഇന്ത്യ സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നില്ല. ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി ഉല്പന്നക്കച്ചവടവും അടിമക്കച്ചവടവും രാജ്യഭരണവും എല്ലാം ഒരുമിച്ചു നടത്തിവരികയായിരുന്നു. ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍ വാറന്‍ ഹേസ്റ്റിങ്ങ്‌സി (1732-1818)ന്റെ ഏകാധിപത്യഭരണത്തിന്റെ ആസ്ഥാനം കല്‍ക്കത്തയായിരുന്നു. ആ കല്‍ക്കത്തയില്‍ 1773 ഫിബ്രവരി ഒന്നിനാണ് ജെയിംസ് അഗസ്റ്റസ് ഹിക്കി, പണമുണ്ടാക്കാന്‍ ഭാഗ്യാന്വേഷണവുമായി എത്തിയ ആയിരക്കണക്കിന് ഇംഗ്ലീഷ് യുവാക്കളില്‍ ഒരാളായി കപ്പലിറങ്ങുന്നത്.

കള്ളന്മാരും തട്ടിപ്പുകാരും വേശ്യകളും ലഹരിവില്‍പനക്കാരും നിറഞ്ഞ, തീര്‍ത്തും വൃത്തികെട്ട ഒരു പട്ടണം. പക്ഷേ, ആ പട്ടണം വലിയ പ്രതീക്ഷകളും നല്‍കിയിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിരീടത്തിലെ രത്‌നമായിരുന്നു ഇന്ത്യ എങ്കില്‍ അതിലെ ഒരു തിളങ്ങുന്ന നക്ഷത്രമായിരുന്നു കല്‍ക്കത്ത. കൊട്ടാരങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ നഗരം. ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍ വര്‍ഷം പതിനേഴു പൗണ്ട് സമ്പാദിക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യയില്‍ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി ഉദ്യോഗസ്ഥന് 800 പൗണ്ട് വരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു. ഉദ്യോഗം മേലോട്ടു പോകുമ്പോള്‍ വരുമാനം പല മടങ്ങ് ഇരട്ടിക്കും. രണ്ടു വര്‍ഷം ' 'സേവനം' നടത്തി അരലക്ഷം മുതല്‍ നാലു ലക്ഷം വരെ പൗണ്ടുമായി നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയവര്‍ ധാരാളം. ഒരു ഉയര്‍ന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ മടങ്ങിയത് ഏഴര ലക്ഷം പൗണ്ടു മായാണ്. അവര്‍ പലരില്‍നിന്നു വാങ്ങിയത് സമ്മാനങ്ങള്‍ എന്ന് ഓമനപ്പേരിടുന്ന കോഴകളായിരുന്നു. വലിയ കൊള്ളമുതലുകളുമായി പോയ പലരും ബ്രിട്ടീഷ് പാര്‍ലമെന്റില്‍ അംഗത്വം വരെ നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യയുടെ സമ്പത്ത് കൊള്ളയടിക്കുകയായിരുന്നു അവരെല്ലാം. സമ്പന്നനായി മടങ്ങാന്‍തന്നെയാണ് ഹിക്കിയും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്.

വിചിത്രവ്യക്തിത്വം
രോഗശുശ്രൂഷാരംഗത്ത് വലിയ സാധ്യതയൊന്നും കാണാഞ്ഞപ്പോള്‍ കപ്പലില്‍ സാധനങ്ങള്‍ മദ്രാസിലേക്കു കടത്തി വില്പന നടത്തുകയാണ് ഹിക്കി കണ്ടെത്തിയ വരുമാനമാര്‍ഗം. കടം വാങ്ങിയാണ് മൂലധനം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. ഒരു തവണ കപ്പല്‍ മുങ്ങി സാധനങ്ങള്‍ നഷ്ടമായതോടെ കടം വീട്ടാന്‍ കഴിയാതെ കേസ്സില്‍ കുടുങ്ങി. ജയില്‍ ശിക്ഷയില്‍ കുറഞ്ഞ ശിക്ഷയൊന്നുമില്ല. ഹിക്കിയുടെ വീടും കപ്പലുമെല്ലാം കണ്ടുകെട്ടിയതിനു പുറമെയാണ് ജയില്‍ശിക്ഷ. കൈയിലുള്ള 2000 രുപ ഒരു കൂട്ടുകാരനെ ഏല്‍പ്പിച്ച് ഹിക്കി ജയിലില്‍ പോയി. 1776 ഒക്‌റ്റോബര്‍ 20നാണ് ഹിക്കി ജയിലിലെത്തുന്നത് എന്ന് ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് കണ്ടെത്തുന്നുണ്ട്.

ക്രൂരചൂഷണവും പീഡനവും നിറഞ്ഞ, അരാജകത്വം നടമാടിയ ഒരു നരകമായിരുന്നു ജയില്‍. ജയിലിലിരുന്നു കൊണ്ട് ഹിക്കി, വില്യം ഹിക്കി എന്നൊരു അഭിഭാഷകന് കത്തെഴുതി. എന്നെ ഒന്നു വന്നു കാണണം. ജെയിംസ് അഗസ്റ്റസ് ഹിക്കി പറഞ്ഞ കഥകള്‍ വില്യംഹക്കിയെ ഞെട്ടിച്ചു. തന്നെ സഹായിക്കണമെന്നും തനിക്കു വേണ്ടി കോടതിയില്‍ ഹാജരാകണമെന്നുമാണ് ഹിക്കി വക്കീലിനോട് അപേക്ഷിച്ചത്. തന്റെ അതേ പേരുകാരന്‍ എന്ന ഒറ്റ അടുപ്പമേ വക്കീലിന് ഹിക്കിയോട് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എങ്കിലും കേസ്സില്‍ സഹായിക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചു.

വില്യം ഹിക്കി ഒരു സാധാരണ അഭിഭാഷകന്‍ മാത്രമായിരുന്നില്ല. കപ്പലില്‍ പല വട്ടം ലോകസഞ്ചാരം നടത്തിയ ഒരു എഴുത്തുകാരന്‍ കൂടിയായിരുന്നു.(3)പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ഹിക്കിക്ക്  അവസാനകാലം വരെ അഭിഭാഷകന്‍ ഹിക്കിയുടെ സഹായം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതെല്ലാം അഭിഭാഷകന്‍ തന്റെ ആത്മകഥയില്‍ എഴുതിയിട്ടുമുണ്ട്. വിചിത്രമായ രീതികള്‍ ഉള്ള പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ഹിക്കിയെ ആര്‍ക്കും സഹിക്കുക എളുപ്പമായിരുന്നില്ല എന്നു വക്കീല്‍ഹിക്കി എഴുതുന്നു. കോടതിയില്‍ കേസ്സിന്റെ  വിചാരണ നടക്കുമ്പോള്‍തന്നെ ഹിക്കി ഓരോ അഞ്ചു മിനിട്ടിലും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് ജഡ്ജിയെയോ വക്കീലിനെയോ അധിക്ഷേപിക്കുമായിരുന്നു. സ്വന്തം വക്കീല്‍ പറഞ്ഞതിനെതിരെ ജഡ്ജിയോട് പരാതിപ്പെടുമായിരുന്നു. അക്രമാസക്തനാവുമായിരുന്നു.

' ഞാന്‍ കണ്ടുമുട്ടിയത്, ധാരാളം കഴിവുകളുള്ള എന്നാല്‍ അങ്ങേയറ്റം എക്‌സെന്‍ട്രിക്കും തീര്‍ത്തും അപരിഷ്‌കൃതനും ആയ ഒരു ജീവിയെ ആയിരുന്നു. ഒരു കാടന്‍ ഐറിഷുകാരന്‍ എന്നു പറയാം. ഇടക്കിടെ ആവേശമോ ക്രോധമോ ധാര്‍മികരോഷമോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമനില നഷ്ടപ്പെടുത്തും. ഇയാള്‍ക്കു വേണ്ടി വാദിക്കാന്‍ ഒരു വക്കീലും വരില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഇയാള്‍ ജയിലില്‍ കിടക്കുന്നതും.' വില്യം ഹിക്കി ആത്മകഥയില്‍ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. കേസ്സിനിടയില്‍ കോടതിയില്‍ ഒരക്ഷരം ഉരിയാടില്ല എന്ന ഉറപ്പു വാങ്ങിയാണ് താന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടി വാദിക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചതെന്നും എന്നാല്‍ അതൊന്നും ഹിക്കി പാലിച്ചിരുന്നില്ലെന്നും അദ്ദേഹം എഴുതുന്നുണ്ട്. എന്തായാലും ഈ വക്കീലിന്റെ ശ്രമഫലമായി കേസ്സുകളിലെല്ലാം ഹിക്കിക്ക് അനുകൂലമായി വിധി ലഭിച്ചു. തുടര്‍ന്ന് ജയില്‍ മോചിതനായ ശേഷമാണ് ഹിക്കി, പത്രപ്രവര്‍ത്തനം എന്ന അപരിചിതമായ സാഹസത്തിലേക്ക് എടുത്തുചാടിയത്. തന്റെ ജീവിതം നരകമാക്കിയ, തന്നെ ചരിത്രപുരുഷനാക്കിയ സാഹസം.

ഹിക്കീസ് ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ്
ഹിക്കി തുടങ്ങിയ പത്രത്തിന്റെ പേര് ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ് എന്നായിരുന്നില്ല, ഹിക്കീസ് ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ് എന്നുതന്നെ ആയിരുന്നു. പത്രപ്രവര്‍ത്തനം അദ്ദേഹത്തിന് നിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും എന്താണ് ചെയ്യാന്‍ പോകുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നല്ല ബോധമുണ്ടായിരുന്നു. ലേഖനരചന അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്തത്തിലുള്ള ഒരു കഴിവായിരുന്നു. അച്ചടിയന്ത്രം പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കാന്‍ ഇംഗ്‌ളണ്ടിലുള്ളപ്പോള്‍ പഠിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. കൊല്‍ക്കത്തയില്‍ ഒരു പ്രസ് പോലും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്താണ് ഹിക്കി പത്രം തുടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നത് എന്നോര്‍ക്കണം. ഇന്ത്യയിലെത്തന്നെ ആദ്യത്തെ പ്രിന്റിങ് പ്രസ് സ്ഥാപിക്കുന്നത് ഹിക്കിയാണ്. കപ്പലില്‍ കൊണ്ടുവന്നിറക്കിയാണ് ആ സ്വപ്‌നം യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാക്കുന്നത്.

1780 ജനവരി 29നാണ് ഹിക്കിയുടെ പത്രം പ്രസിദ്ധീകരണം ആരംഭിക്കുന്നത്്. കല്‍ക്കത്തയില്‍ അച്ചടിക്കുന്ന പത്രം ഇല്ല എന്നേയുള്ളൂ. ഇംഗ്ലണ്ടില്‍നിന്നു പത്രങ്ങള്‍ കല്‍ക്കത്തയില്‍ എത്തിയിരുന്നു. മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാണ്് പത്രം എത്തിയിരുന്നത് എന്നു മാത്രം. അന്നന്നുള്ള വിവരങ്ങള്‍ ജനങ്ങളിലെത്തിക്കാം എന്നത് വലിയ ആകര്‍ഷണമാണല്ലോ. ഇംഗ്ലണ്ട് ആകട്ടെ മുന്നുനാലു യുദ്ധങ്ങള്‍ നടത്തുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. പത്രവായനക്കാരില്‍ നല്ലൊരു പങ്ക്് പട്ടാളക്കാരായിരുന്നു. യുദ്ധവിവരങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ അവര്‍ക്കായിരുന്നു കൂടുതല്‍ ഔത്സുക്യം. കണ്‍മുമ്പില്‍ ഹിക്കിക്ക് അനുകരിക്കാന്‍ മാതൃകകളോ പിന്തുടരാന്‍ മുന്‍ഗാമികളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും ഹിക്കി രാജ്യകാര്യങ്ങള്‍ എഴുതുന്നില്‍ കാണിച്ച ധീരതയും സ്വാതന്ത്ര്യവും അമ്പരപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഒന്നാം പേജില്‍ മാസ്റ്റ്‌ഹെഡ്ഡിനു ചുവടെ 'ഓപ്പണ്‍ ടു ഓള്‍ പാര്‍ട്ടീസ് ബട്ട് ഇന്‍ഫ്്‌ളുവന്‍സ്ഡ് ബൈ നണ്‍' എന്നു വലുപ്പത്തില്‍ കൊടുത്തിരുന്നു. ഹിക്കിയുടെ മനസ്സ് ആ വാക്യത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.


സാധാരണ പത്രത്തിന്റെ പകുതി വലിപ്പത്തിലുള്ള നാലു പേജ് പത്രമായിരുന്നു ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ്. ഒറ്റപ്രതിക്ക് ഒരു രൂപയും വാര്‍ഷിക വരിസംഖ്യ 50 രൂപയും. ശീര്‍ഷകങ്ങളോടെ വകതിരിച്ചാണു പരസ്യങ്ങള്‍ വിന്യസിച്ചത്. വാര്‍ത്തകള്‍ക്കും കുറിപ്പുകള്‍ക്കും തലക്കെട്ടുകള്‍ കൊടുത്തിരുന്നില്ല. മുഖപ്രസംഗങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും എഡിറ്റര്‍ക്കുള്ള കത്തുകള്‍, കുറിപ്പുകള്‍, പരിഹാസംനിറഞ്ഞ ലേഖനങ്ങള്‍ എന്നിവ വായനക്കാര്‍ക്ക് പ്രിയങ്കരമായിരുന്നു. ബംഗാളിനകത്തും പുറത്തും ലേഖകരുണ്ടായിരുന്നു. ലോകത്തു പലേടത്തുമായി നടന്നിരുന്ന യുദ്ധങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരംനല്‍കാന്‍ അദ്ദേഹം ആരെയൊക്കെയോ നിയോഗിച്ചിരുന്നു. പലരും വ്യാജപ്പേരില്‍ എഴുതിയ ലേഖനങ്ങളിലെ മാനഹാനിക്ക് ഹിക്കി തന്നെയാണ് ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റിരുന്നത്. യൂറോപ്യന്‍ പത്രങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള വാര്‍ത്തകളും ചേര്‍ത്തുപോന്നു.

നല്ല തമാശയും പരിഹാസവും എഴുതാന്‍ ഹിക്കിക്ക് വിരുതുണ്ടായിരുന്നു. ഉദ്യോഗസ്ഥപ്രമാണിമാര്‍ക്കെതിരെയുള്ള വിമര്‍ശനങ്ങളും പരിഹാസവും വായനക്കാര്‍ക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ചില പ്രമുഖര്‍ക്ക് ഹിക്കി പല പരിഹാസപ്പേരുകളിടുന്നതും വായനക്കാരെ രസിപ്പിച്ചു. പൊതുജനങ്ങളുടെ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കാനും അവര്‍ക്കാവശ്യമായ സൗകര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കാനും അധികൃതരെ പ്രേരിപ്പിക്കുക പത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ദൗത്യം തന്നെയായി.

കമ്പനി അധികാരികള്‍ നടത്തുന്ന അതിക്രമങ്ങളും കൊള്ളയും പത്രം തുറന്നുകാട്ടി. അഴിമതിക്കഥകള്‍ ചുരുളഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ്  എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി. ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടിഷുകാര്‍ക്കെന്നപോലെ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ പൗരന്മാര്‍ക്കും ഈ പത്രം കൂടിയേതീരു എന്ന നിലയായി. ഗവര്‍ണര്‍ ജനറലിന് ഹിക്കി പത്രം തുടങ്ങുന്നതിനോട് യോജിപ്പായിരുന്നുവെങ്കിലും അതിവേഗം ഹിക്കിയും ഗവര്‍ണര്‍ ജനറലും  ശത്രുക്കളായി. ഹിക്കി ഒരു തരത്തിലും വഴങ്ങുന്ന ആളല്ലെന്നു ബോധ്യപ്പെട്ടതോടെ അദ്ദേഹത്തെ നശിപ്പിക്കാന്‍ ചെയ്യാവുന്നതെല്ലാം ഭരണാധികാരികളും ശിങ്കിടികളും ചെയ്തു.

ബ്രിട്ടീഷ് ജനാധിപത്യം അനുവദിക്കുന്ന അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യവും  സംഘടിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കും അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന ഹിക്കിയുടെ നിലപാട് ഇന്ത്യക്കാരെ ആവേശം കൊള്ളിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടിഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരുടെ കൊള്ളരുതായ്മകളും അഴിമതികളും പത്രത്തിലുടെ വെളിപ്പെടുത്തി. സ്വേച്ഛാധിപതിയായ ഗവര്‍ണര്‍ ജനറലിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൊള്ളക്കാരായ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ക്കും  എതിരെ, പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ അവഗണിച്ച്് ഹിക്കി നിര്‍ഭയം പോരാടി.

ഹിക്കി നിരന്തരം ആക്രമിച്ചിരുന്ന അഴിമതിക്കാരനായ ഒരു സ്വീഡിഷ് മിഷനറി ജോണ്‍ സഖറിയ കിര്‍നാന്‍ഡര്‍ ഹിക്കിക്കെതിരെ മാനനഷ്ടക്കേസ്സില്‍ അനുകൂലവിധി നേടിയിരുന്നു. നാലുമാസം തടവും പിഴയും ആയിരുന്നു ശിക്ഷ. വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിന്റെ ഒരു സഹായിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഹിക്കിയെ ആക്രമിക്കുന്നതിന് അദ്ദേഹവും സഹായികളും ചേര്‍ന്ന്് 'ഇന്ത്യാ ഗസറ്റ്' എന്നൊരു പത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. കിര്‍നാന്‍ഡര്‍ ആയിരുന്നു പത്രത്തിനു പ്രസും ടൈപ്പും അച്ചടി ഉപകരണങ്ങളും നല്‍കിയത്. വാറന്‍ ഹോസ്റ്റിംഗ്സ് ആയിരുന്നു അവരുടെ പിന്നില്‍. ആ മാനനഷ്ടക്കേസില്‍ ഹിക്കിക്കു നാല് മാസം തടവും 500രൂപ പിഴയും വിധിച്ചു. പിഴയടക്കുന്നതുവരെ ജയിലില്‍ കിടക്കണമെന്നും കോടതി ഉത്തരവിട്ടു. ഇതുകൊണ്ടൊന്നും ഹിക്കി കുലുങ്ങിയില്ല. ജാമ്യത്തില്‍ വിട്ടയക്കാന്‍ കോടതി ഉത്തരവിട്ടെങ്കിലും ജാമ്യത്തുക കെട്ടിവയ്ക്കാത്തതിനാല്‍ ഹിക്കിക്ക് ജയിലില്‍ കിടക്കേണ്ടിവന്നു. ജയിലില്‍ കിടന്നുകൊണ്ടും ഹിക്കി പത്രം നടത്തി. മോചിതനായി പുറത്തുവന്ന ഹിക്കി ഗവര്‍ണര്‍ ജനറലിന്റെയും ചീഫ് ജസ്റ്റിസിന്റെയും നേര്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ നിശിതമായ വിമര്‍ശന ശരങ്ങള്‍ വര്‍ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.


മാധ്യമസദാചാരം
പത്രത്തില്‍ അച്ചടിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്ത എന്തെങ്കിലും വിഷയമുള്ളതായി ഹിക്കി കരുതിയിരുന്നില്ല. എല്ലാ കാര്യത്തിലും അദ്ദേഹം പുരോഗമന പക്ഷത്തായിരുന്നു  എന്നു പറയാന്‍ നിവൃത്തിയില്ല. സ്ത്രീകളേക്കാള്‍ പരിഗണന പുരുഷനാണ് നല്‍കേണ്ടത് എന്ന പഴയ തത്ത്വം പിന്തുടരുമ്പോള്‍തന്നെ സ്്ത്രീകള്‍ക്ക് പത്രത്തില്‍ നല്ല പ്രാതിനിധ്യം നല്‍കിയിരുന്നു. ബംഗാള്‍ ഗസറ്റിന്റെ ജനപ്രിയ ലേഖകരില്‍ ഒരാള്‍ ലവിന ലാന്‍ഗ്വിഷ് എന്ന പേരില്‍ എഴുതിയ ഒരു വനിതയായിരുന്നു. ആരേക്കാള്‍ കടുത്ത പരിഹാസവും ഹാസ്യവും എഴുതാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സാധാരണഗതിയില്‍ അക്കാലത്തെ പത്രങ്ങളില്‍ സ്വയംഭോഗത്തെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും വാര്‍ത്തയോ പരാമര്‍ശം പോലുമോ ഉണ്ടാവുകയില്ല. എന്നാല്‍, ഹിക്കി ഒരു തവണ ആ വിഷയത്തിലുള്ള പരാമര്‍ശം-ഭര്‍ത്താവിന്റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല, താന്‍ സ്വയംഭോഗം ചെയ്തു തൃപ്തിയടഞ്ഞോളാം എന്നു ഒരു സ്ത്രീ പറഞ്ഞത്- മടി കൂടാതെ സ്വന്തം പത്രത്തില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി വായനക്കാരെ ഞെട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീകള്‍ സദാചാരം പാലിക്കണമെന്നു വാശിയോടെ എഴുതുന്നിനിടയിലാണ് ഇങ്ങനെ എഴുതിയത്.

മാധ്യമധാര്‍മികത സംബന്ധിച്ച ശരിതെറ്റുകള്‍ രൂപപ്പെട്ടു വന്നിട്ടില്ലാത്ത കാലമായതിനാല്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഹിക്കിയെ വലുതായൊന്നും കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല. എങ്കിലും, വാറന്‍ ഹേസ്റ്റിങ്ങ്‌സ് ഉള്‍പ്പെടെയുളള പല എതിരാളിക്കുറിച്ചും നടത്തിയ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ സാമാന്യമര്യാദക്കു നിരക്കുന്നതായിരുന്നില്ല. ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍ വാറന്‍ ഹേസ്റ്റിങ്ങ്‌സിന് ലൈംഗികശേഷിക്കുറവുണ്ട് എന്നു പത്രത്തിലെഴുതിയതിന് എന്തു ന്യായീകരണമാണുള്ളത്! പിന്നീട് കോടതി വിചാരണയില്‍ ഹിക്കിക്ക് ഈ ചോദ്യത്തിനു മുന്‍പില്‍ പരുങ്ങേണ്ടിവന്നു. ഹിക്കിക്കു നൂറു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം മലയാളത്തില്‍ ഉയര്‍ന്ന നിലവാരമുള്ള പത്രപ്രവര്‍ത്തനം നടത്തിയ സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ വിമര്‍ശനങ്ങളില്‍പോലും ധാര്‍മികപ്പിഴവുകള്‍ ഉണ്ടായതായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട് പലരും. ഹിക്കിയേക്കാള്‍ ഏറെ വിദ്യാഭ്യാസവും അറിവും ഉള്ള, പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ മലയാളപാഠപുസ്തകം തന്നെ എഴുതിയ പത്രാധിപരായിരുന്നല്ലോ സ്വദേശാഭിമാനി.

കമ്പനി ഭരണത്തെ രൂക്ഷമായി വിമര്‍ശിക്കുമ്പോഴും ഹിക്കി ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച്് ഒന്നും എഴുതിയിരുന്നില്ല എന്ന വസ്തുത നിരീക്ഷകര്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. കമ്പനി ഭരണമല്ലാതെ, നേരിട്ടുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണം വന്നിട്ടില്ലാത്ത പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തില്‍ ഇന്ത്യക്കാര്‍പോലും  സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, കമ്പനി ഭരണത്തിന്റെ ക്രൂരതകളെക്കുറിച്ച് വേണ്ടതിലേറെയും ഹിക്കി എഴുതിയിരുന്നു. ആയുധത്തിനും കായികശക്തിക്കുമപ്പുറം ഇന്ത്യ ഭരിക്കാന്‍ ബ്രിട്ടന് യാതൊരു ധാര്‍മികശക്തിയുമില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്്. ബ്രിട്ടനില്‍ സാമാന്യം വളര്‍ച്ച പ്രാപിച്ച പൗരാവകാശബോധവും പത്രസ്വാതന്ത്ര്യവും നിലനിന്നതുകൊണ്ടാണ് ഹിക്കിക്ക് വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലത്തേക്കെങ്കിലും പത്രം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. ഭരണാധികാരികളുടെ ഔദാര്യമല്ല പത്രസ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന ഉറച്ച ബോധം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. പത്രം തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ്, ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍ ഹേസ്റ്റിങ്ങ്‌സിന്റെ സര്‍വശക്തയായ ഭാര്യയെക്കണ്ട് 'അനുഗ്രഹം' വാങ്ങണമെന്ന ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരന്‍ സുഹൃത്തിന്റെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു ഹിക്കി ആദ്യം വഴങ്ങിയെങ്കിലും മനസ്സാക്ഷി നോവിച്ചപ്പോള്‍ അവസാനനിമിഷം പിന്‍വാങ്ങിയത് ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ്സിന്റെ കൃതിയില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

തകര്‍ച്ചയുടെ തുടക്കം
ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍, അതിശക്തനും സമ്പന്നനുമായ ആദ്യ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മിഷനറി റവ.ജോണ്‍ സഖറിയ കിര്‍നാന്‍ഡര്‍, ജഡ്ജ് എലിജ ഇന്‍പെ തുടങ്ങി നിരവധി വമ്പന്‍ സ്രാവുകളെ ഹിക്കി തന്റെ കണ്ണും കാതുമില്ലാത്ത വിമര്‍ശനങ്ങളിലൂടെ ശത്രുക്കളാക്കിയിരുന്നു. അഴിമതികളിലൂടെ അതിസമ്പന്നനായിരുന്നു പുരോഹിതന്‍ കിര്‍നാന്‍ഡര്‍. പത്രവിതരണത്തിന് ഏറെ സഹായകമായിരുന്ന പോസ്റ്റ് ഓഫീസ് സൗജന്യവും അനുമതിയും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടത് അവരുടെ ഇടപെടലിന്റെ ഫലമായായിരുന്നു. ഇതു മറികടക്കാന്‍ ഹിക്കി നേരിട്ട് ആളുകള്‍ക്ക് പത്രമെത്തിക്കാന്‍ വില്പനക്കാരെ നിയോഗിക്കുകയും പരസ്യങ്ങള്‍ നടത്തുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ പത്രവില്പന കൂടുകപോലും ചെയ്തു. എന്നാല്‍, വേറെ രീതിയിലാണ് ശത്രുക്കള്‍ പ്രതികരിച്ചത്. ഹിക്കിയുടെ വീടിനു നേരെ ആക്രമണവും അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കാന്‍ ശ്രമവും നടന്നു. ശത്രുക്കളെ നേരിടാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് വീടിനുപുറത്തു സായുധ കാവല്‍ക്കാരെ നിയോഗിക്കേണ്ടിവന്നു.

ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍ക്കെതിരെ കലാപം നടത്തണമെന്നും അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടി യുദ്ധം ചെയ്യരുതെന്നും ഹിക്കി പത്രത്തിലൂടെ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തെ ആഹ്വാനം ചെയ്തത് കടന്ന കൈ ആയെന്നു സകലര്‍ക്കും അഭിപ്രായമുണ്ടായെങ്കിലും ഹിക്കി തെല്ലും വഴങ്ങിയില്ല. ലക്ഷങ്ങള്‍ മരിച്ച കുപ്രസിദ്ധമായ ബംഗാള്‍ ക്ഷാമകാലത്തുപോലും നികുതി കുറക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കാതിരുന്ന ഹേസ്റ്റിങ്ങ്‌സിനെതിരായ ജനരോഷം ഹിക്കിയുടെ എഴുത്തില്‍ പ്രതിഫലിക്കുക കൂടി ചെയതപ്പോള്‍ സംഭവിക്കേണ്ടതു സംഭവിച്ചു. ഹിക്കി അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. രാജ്യദ്രോഹം, വ്യക്തിഹത്യ, കലാപാഹ്വാനം തുടങ്ങിയ നിരവധി കുറ്റങ്ങള്‍ ഹിക്കിക്കെതിരെ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിനു ജാമ്യം അനുവദിക്കാന്‍ കോടതി തയ്യാറായി. ജാമ്യം നാല്‍പതിനായിരം രൂപയായിരുന്നു. അത്രയും വലിയ തുക കെട്ടിവയ്ക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നതുകൊണ്ട് ഹിക്കി ജയിലില്‍ തുടരേണ്ടി വന്നു.

ഇംഗ്ലീഷ് നിയമങ്ങളുടെ ചില സവിശേഷതകള്‍ കാരണം, ജയിലിലാണെങ്കിലും ഹിക്കി പത്രം തുടര്‍ന്നും നടത്തി. വിമര്‍ശനങ്ങളും തുടര്‍ന്നു. ജഡ്ജിനെപ്പോലും വെറുതെ വിട്ടില്ല. കഠിനമായ വാക്കുകളിലാണ് അവരെയെല്ലാം വിമര്‍ശിച്ചിരുന്നത്. ഹിക്കി നടത്തിയ നിയമയുദ്ധം നിയമചരിത്രത്തിലെ ഒരു വലിയ അധ്യായം തന്നെയായി. ഭരണാധികാരികള്‍ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നതു കൊണ്ടു തനിക്ക് അഭിഭാഷകരുടെ സഹായമേ ലഭിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഹിക്കി പരാതിപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും ഫലപ്രദമായില്ല. അതിനിടെ ഹിക്കിയുടെ ആക്രമണങ്ങളില്‍ പൊറുതി മുട്ടിയ ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍ വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങസ് ഹിക്കിക്കെതിരെ മാനനഷ്ടത്തിന് ഒരു കേസ് കുടി ഫയല്‍ ചെയ്തു. നേരത്തെ അദ്ദേഹം ഫയലാക്കിയ ക്രിമിനല്‍ മാനനഷ്ടക്കേസ്സില്‍ ഹിക്കി കഷ്ടിച്ച് തടിയൂരിയിരുന്നു. വീണ്ടും വന്നതു സിവില്‍ മാനഹാനിയാണ്. നഷ്ടപരിഹാരമാണ് വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങസ് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. കേസ്സില്‍ നിന്നു ഒഴിഞ്ഞുമാറാനും കോടതിയില്‍ വരാതിരിക്കാനുമെല്ലാം ഹിക്കി പല വിദ്യകള്‍ പ്രയോഗിച്ചുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലിച്ചില്ല. ഒടുവില്‍ അദ്ദേഹം പരാതിക്കാരന് നഷ്ടപരിഹാരമായി അയ്യായിരം രൂപ നല്‍കണമെന്ന വിധി വന്നതോടെ ഹിക്കി പൂര്‍ണമായി തകര്‍ന്നുപോയി. വക്കീലിനു കൊടുക്കാന്‍ നൂറു രൂപ ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോഴാണ് ആ വിധി. തീര്‍ത്തും പാപ്പരായിരുന്ന ഹിക്കി തന്നെ പാപ്പരായി പ്രഖ്യാപിക്കമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാന്‍ നേരത്തെയൊന്നും സന്നദ്ധനായിരുന്നില്ല. ഒടുവില്‍ അതിനും തയ്യാറായി. പാപ്പരായവര്‍ക്ക് ജയിലിലും ജോലി ചെയ്യാന്‍ ബ്രിട്ടീഷ് നിയമം അനുവദിച്ചിരുന്നു. അതാണ് ഹിക്കിയെ ഈ നടപടിക്ക് പ്രേരിപ്പിച്ചത്. പക്ഷേ, ഇതൊന്നും ഹിക്കിയെ രക്ഷിക്കാന്‍ പര്യാപ്തമായില്ല. വാറന്‍ ഹേസ്റ്റിങ്‌സ് പിന്നെയും കേസ്സുകള്‍ ഹിക്കിയുടേ മേല്‍ ചൊരിഞ്ഞു. ഹിക്കിയുടെ പ്രസ് കണ്ടുകെട്ടി ലേലം ചെയ്യാന്‍ ജഡ്ജ് വിധിച്ചതോടെ ഹിക്കിക്ക് നില്‍ക്കക്കള്ളി ഇല്ലാതായി. നിസ്സാരസംഖ്യക്കാണ് പ്രസ് ലേലം ചെയ്തത്. സര്‍ക്കാറില്‍നിന്നു കിട്ടേണ്ടിയിരുന്ന അച്ചടിക്കൂലി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. ഹിക്കിയെ സാമ്പത്തികമായി തകര്‍ക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തില്‍ അവര്‍ വിജയിച്ചു എന്നു ചുരുക്കം. പക്ഷേ, ഹിക്കിയുടെ മനസ്സ് തകര്‍ന്നില്ല.

വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിന്റെ ദയ 
ഹിക്കി തീര്‍ത്തും നിര്‍ദ്ദനനും നിരാവലംബനും ആയതോടെ ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍ കുറേശ്ശെയായി ഹിക്കിയോട് ദയയും പരിഗണനയും കാട്ടിത്തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കിട്ടേണ്ട നഷ്ടപരിഹാരത്തുകയില്‍ കുറവുവരുത്താന്‍ സന്നദ്ധനായി. ഹിക്കി ശിക്ഷയുടെ കാലാവധി പൂര്‍ത്തിയാക്കിയിരുന്നു. നഷ്ടപരിഹാരം കൊടുക്കാത്തതിനുള്ള തടവാണ് അപ്പോള്‍ അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്. പക്ഷേ, വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിന്റെ നഷ്ടപരിഹാരം കൊടുത്താലും ജയില്‍ വിടാന്‍ പറ്റുമായിരുന്നില്ല. കാരണം, വേറെ ഒന്നു രണ്ട് മാനഹാനിക്കേസ്സുകളിലും അദ്ദേഹം പിഴ അടക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. വില്‍ക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വീടുപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മക്കളെപ്പാര്‍പ്പിക്കാന്‍ ഇടമില്ലാതെ ജയിലില്‍ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം കഴിയാന്‍ അനുമതി വാങ്ങുകയായിരുന്നു. ജയിലില്‍ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള്‍ വാങ്ങിവിറ്റാണ് അദ്ദേഹം മക്കളെ പോറ്റിയിരുന്നതെന്ന് ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സ് 

സര്‍ക്കാറില്‍നിന്ന് അച്ചടിക്കൂലിയായി ലഭിക്കേണ്ട തുകയ്ക്കു വേണ്ടി നിരന്തരം കത്തിടപാടുകള്‍ നടത്തിയിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടതിന്റെ വളരെ ചെറിയ സംഖ്യയേ അവര്‍ അനുവദിച്ചുള്ളൂ. ഒടുവില്‍, വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സ് ഇംഗ്‌ളണ്ടിലേക്കു തിരിച്ചുപോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ അവസാനം ചെയ്ത നല്ല കാര്യം ഹിക്കിയുടെ പിഴകള്‍ എഴുതിത്തള്ളുകയായിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി അദ്ദേഹം 1783 സപ്തംബറില്‍ മോചിതനായി. രണ്ടുവര്‍ഷവും മൂന്നു മാസവുമാണ് അദ്ദേഹം ജയിലില്‍ കഴിഞ്ഞത്. പത്രം നടത്തിയതാകട്ടെ കഷ്ടിച്ച് രണ്ടു വര്‍ഷവും.

ജയില്‍മോചിതനായ ശേഷം പത്രം പുനരാരംഭിക്കാന്‍ ഹിക്കി കാര്യമായ ശ്രമം നടത്തിയെന്നും ആറേഴു ലക്കങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയെന്നും പലരും പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇതിന് ഒരു തെളിവും ഇപ്പോള്‍ അവശേഷിക്കുന്നില്ലന്ന് ആന്‍ഡ്രു ഒടിസ് എഴുതി. കടത്തില്‍ മുങ്ങിക്കഴിയുകയായിരുന്ന ഹിക്കി എങ്ങനെ പത്രം തുടങ്ങാനാണ്! പക്ഷേ, അതിനുള്ള ആവേശം അദ്ദേഹത്തെ വിട്ടുപോയിരുന്നില്ല. പത്രം തുടങ്ങാനുള്ള പണം സ്വരൂപിക്കാനുള്ള അമിതാവേശത്തില്‍ ഒരു ബ്ലാക്‌മെയ്‌ലിങ്ങ് കേസ്സില്‍ ചെന്നു പെട്ട ിരുന്നു. എ ബൈസ്റ്റാന്‍ഡര്‍ എന്ന പേരില്‍ ഹിക്കിയുടെ പത്രത്തില്‍ വില്യം യങ് എന്ന ആള്‍ എഴുതിയ കുറിപ്പുകളുടെ പേരില്‍ ഒരു മാനനഷ്ടക്കേസ്സില്‍ ഹിക്കി ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പൊലീസ് അന്വേഷണത്തില്‍ വേണമെങ്കില്‍ ഹിക്കിക്ക് എഴുതിയ ആളുടെ പേരു വെളിപ്പെടുത്താമായിരുന്നു. വില്യം യങ് എഴുതിയ കത്തുകള്‍ ഹിക്കിയുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഹിക്കി അതു ചെയ്തില്ല. ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കില്‍ ആ കേസ്സില്‍ ഹിക്കിക്ക് ഒരാഴ്ചയിലേറെ ജയിലില്‍ കിടക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു. ശിക്ഷ കഴിഞ്ഞ്് ഹിക്കി പാപ്പരായി നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് വില്യം യങ് സ്വദേശത്തേക്കു മടങ്ങുന്ന കാര്യം അറിഞ്ഞത്. ഹിക്കി അയാളുടെ സഹായം തേടി. അയാള്‍ വഴങ്ങിയില്ല. സങ്കടവും ദേഷ്യയും ഹിക്കിയെ ഭ്രാന്തനാക്കി. ഹിക്കി അയാളെ ബ്ലാക്‌മെയില്‍ ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ചു. തന്നെ സഹായിച്ചില്ലെങ്കില്‍ പഴയ രേഖകള്‍ പൊലീസിനെ ഏല്‍പ്പിക്കുമെന്നു ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങാനുള്ള അനുമതി റദ്ദാക്കാനാവും എന്നാണ് ഹിക്കി കരുതിയത്. അതു സാധിച്ചില്ല. വില്യം യങ് സ്വദേശത്തേക്കു മടങ്ങിയെന്നു മാത്രമല്ല, ഹിക്കിയുമായി തനിക്ക് ഒരു ബന്ധവുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും ഒരു വിവരവും അദ്ദേഹത്തിനു പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു നല്‍കിയിട്ടില്ലെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന കത്ത്, ദി ഇന്ത്യാ ഗസറ്റിന് നല്‍കി. ഹിക്കിയുടെ ശത്രുക്കള്‍ ചേര്‍ന്ന് ആരംഭിച്ച പത്രമായിരുന്നു ദി ഇന്ത്യ ഗസറ്റ്.

കടലില്‍ അന്ത്യം
വെറും രണ്ടു വര്‍ഷത്തെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനംകൊണ്ട് അധികാരിവര്‍ഗത്തെ വിറപ്പിച്ച ആ പത്രാധിപരുടെ ജീവിതം വലിയ ദുരുന്തമായാണ് പര്യവസാനിച്ചത്. ആരോടാണോ ആ പത്രം ആദ്യവസാനം പൊരുതിയോ ആ വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിന്റെ സഹായം വേണ്ടിവന്നു പത്രാധിപര്‍ക്ക് ജയിലിലില്‍നിന്നും കടക്കെണിയില്‍നിന്നും മോചിതനാകാന്‍.
ജീവിതം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാന്‍ ഒരു വഴിയും കണ്ടെത്താന്‍ ഹിക്കിക്കു കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഏതോ കടം അടച്ചുതീര്‍ത്തില്ലെന്ന കുറ്റത്തിന് അദ്ദേഹം അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുക കൂടിയുണ്ടായി. എന്തായാലും, ജാമ്യത്തിലിറങ്ങാനായി.

1730-ല്‍ ജനിച്ചു എന്ന കണക്കനുസരിച്ച് ഹിക്കി അപ്പോഴേക്കും അറുപത്തഞ്ച് പിന്നിട്ടിരുന്നു. രോഗബാധിതനും ദുര്‍ബലനുമായിരുന്നു. ജീവിക്കാന്‍ ഗതിയില്ലാത്ത ഒരു ഭിക്ഷക്കാരനെപ്പോലെ പണത്തിനു അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു. അങ്ങനെ നില്‍ക്കെ അദ്ദേഹം ചൈനയിലേക്കു പുറപ്പെട്ട ഒരു വ്യാപാരക്കപ്പലില്‍ കയറിപ്പറ്റി.തിരിച്ചുവരുമ്പോള്‍ വില്പനയ്ക്ക് പറ്റിയ പലതും കൊണ്ടുവരാനായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം.കാന്റണിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ ദക്ഷിണ ചൈനയയോട് അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കെ ഹിക്കി കപ്പലില്‍ തളര്‍ന്നുവീണു മരണമടഞ്ഞു. കപ്പലിലെ പതിവ് ചടങ്ങുകള്‍ക്കു ശേഷം ദേഹം കടലിലാഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു.


. ജെയിംസ് അഗസ്റ്റസ് ഹിക്കിയുടെ ഇതുപോലുള്ള നിരവധി ചിത്രങ്ങള്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ കാണാം. വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിന്റെ ഫോട്ടോ പോലും ഹിക്കി എന്ന അടിക്കുറിപ്പില്‍ ഗൂഗ്ള്‍ ആര്‍ക്കൈവ്‌സില്‍ ഉണ്ട്. ഹിക്കിയുടെ പേരിലുള്ള ചിത്രങ്ങളെല്ലാം വ്യാജമാണെന്നും യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു ഫോട്ടോയും ഇതുവരെയായി കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ലെന്നുമാണ് ലോകവ്യാപകമായി ഹിക്കി ഗവേഷണം നടത്തിയ ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് തന്റെ പുസ്തകത്തില്‍ എഴുതിയിട്ടുള്ളത്.

കപ്പല്‍ മാസങ്ങളെടുത്താണ് തീരം കാണുക. അതു കൊണ്ട് ഏതു ദിവസമാണ് മരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക എന്നു പറയാനാവില്ല. 1802 ഡിസംബറിലാണ് കപ്പല്‍ ചൈനയിലെത്തുന്നത്. ഒക്‌റ്റോബര്‍ പകുതിയിലാണ് മരണമുണ്ടായത് എന്ന് ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് എഴുതുന്നു. എന്തായാലും ഒരു ഘട്ടത്തില്‍ വലിയ കൊടുങ്കാറ്റായിരുന്ന ആ ജീവിതം കടലില്‍ ഒരു ഇലയനക്കം മാത്രമായി അവസാനിക്കുകയാണ്
ഉണ്ടായത്.
ഹിക്കിയുടെ കുടുംബത്തിന് എന്തു സംഭവിച്ചു? ആര്‍ക്കുമറിയില്ല. ഭാര്യ ഇന്ത്യക്കാരിയാണെന്നും പന്ത്രണ്ട് മക്കള്‍ അവര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു എന്നും പലരും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ്സിന് രണ്ട് മക്കളെക്കുറിച്ചേ അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളു. അവരുടെ പിന്‍ഗാമികളെക്കുറിച്ചൊന്നും ആര്‍ക്കും അറിയില്ല..


വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിന്റെ ദുര്യോഗം
ഹിക്കിയെ നശിപ്പിച്ച വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിനെ ആ സംഭവങ്ങള്‍ ഒരു ശാപം പോലെ പിന്തുടര്‍ന്നു. പത്തുവര്‍ഷം ബംഗാളിന്റെയും അന്നത്തെ ബ്രിട്ടിഷ് ഭരണത്തിന്റെയും രാജാവായിരുന്ന വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്ങിനെതിരെ പ്രമുഖ പാര്‍ലമെന്റേറിയനായ എഡ്മന്‍ഡ് ബര്‍ക്ക് ഗുരുതരമായ അഴിമതി ആരോപണങ്ങള്‍ ബ്രിട്ടീഷ് പാര്‍ലമെന്റില്‍ ഉന്നയിക്കുകയും ഇംപീച്‌മെന്റ്ിന് നോട്ടീസ് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. ബംഗാളിലായിരുന്നപ്പോള്‍ ഹിക്കി തന്റെ പത്രത്തില്‍ ഉന്നയിച്ച ആരോപണങ്ങള്‍ പലതും പാര്‍ലമെന്റ് നീണ്ട ഏഴു വര്‍ഷം ചര്‍ച്ച ചെയ്തു. പൊതുസഭ ഹാസ്റ്റിങ്‌സ് കുറ്റവാളിയാണെന്നു വിധിച്ചു. പക്ഷേ, പ്രഭുസഭ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിനെ വെറുതെ വിട്ടു. എങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമ്പാദ്യം ഏതാണ്ട് മുഴുക്കെ കേസ് നടത്തിപ്പിന് ചെലവായിരുന്നു. മാത്രവുമല്ല, വിചാരണയിലെ വിജയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ യശസ്സ് ഒട്ടും വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചുമില്ല. പക്ഷേ, ഒരു കാര്യം ഇന്ത്യക്കാരെങ്കിലും ഓര്‍ക്കുന്നു. ഹാസ്റ്റിങ്ങിന്റെ ശ്രമഫലമായാണ് ഭഗവദ്ഗീത ആദ്യമായി ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു തര്‍ജമ ചെയ്യപ്പെട്ടത്്. ചാള്‍സ് വില്‍കിന്‍സ്് തര്‍ജമ ചെയ്ത ഭഗവദ് ഗീത 1785-ല്‍ പുറത്തിറങ്ങിയത്് വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിന്റെ ആമുഖത്തോടെയാണ്.

വിവരശേഖരം കഠിനം
18-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഒടുവില്‍ നടന്ന സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആധികാരിക വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കുക എളുപ്പമല്ല. കല്‍ക്കത്തയില്‍ പതിറ്റാണ്ടുകളായി ജീവിക്കുന്ന തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ക്കും തരുണ്‍ കുമാര്‍ മുഖോപദ്ധ്യായക്കും ലഭിച്ച പരിഗണനയൊന്നും അധികൃതരില്‍നിന്ന് വിദേശിയായ ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ്സിനു ലഭിക്കുകയുണ്ടായില്ല. ഒടിസ് തന്നെ ഇക്കാര്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകമിറങ്ങിയ ശേഷം എഴുതിയ ബ്ലോഗുകളില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്്്. ബ്രിട്ടനിലായിരുന്നു തന്റെ സ്‌കോളര്‍ഷിപ്പ് എങ്കില്‍ അതു പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ ഒരു മാസമേ വേണ്ടി വരുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്ത്യയില്‍ അതിനു അഞ്ചു വര്‍ഷമെടുത്തു എന്നാണ് അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തിയത്.

1847-ല്‍ തലശ്ശേരിയില്‍ ഹെര്‍മന്‍ ഗുണ്ടര്‍ട്ട് പുറത്തിറക്കിയ ആദ്യമലയാള പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ രാജ്യസമാചാരം, പശ്ചിമോദയം എന്നീ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെം കോപ്പികള്‍ കിട്ടുക അസാധ്യമാണെങ്കിലും അതിനും മുക്കാല്‍ നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പിറങ്ങിയ ഹിക്കീസ് ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ് വായിക്കാനാവുമെന്നത് അത്ഭുതം തന്നെയാണ്. കല്‍ക്കത്ത ലൈബ്രറിയില്‍ ധാരാളം പ്രതികള്‍ സൂക്ഷിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. ഹിക്കിയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ ഡിജിറ്റൈസ് ചെയ്യണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് താന്‍ മൂന്നു തവണ സമര്‍പ്പിച്ച അപേക്ഷകള്‍ അധികൃതര്‍ തിരസ്‌കരിച്ച കാര്യം ഒടിസ് എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്. ഇതിനേക്കാള്‍ പഴക്കമുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ നൂറുകണക്കിന് പിഡിഎഫ് പേജുകളുടെ പ്രിന്റൗട്ട് ഫീസടച്ചാല്‍ അപ്പോള്‍ തന്നെ കൈയില്‍ കിട്ടുമായിരുന്നു. ഇതു പറഞ്ഞിട്ട് കൊല്‍ക്കൊത്തയിലെ ലൈബ്രേറിയന്മാര്‍ വിശ്വസിച്ചില്ലെന്ന് ഒടിസ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.

ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ് പത്രത്തിന്റെ നിരവധി കോപ്പികള്‍ പല സ്ഥാപനങ്ങളിലും സര്‍വകലാശാലകളിലും ലഭ്യമാണ്്. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ഓഫ് ഹീഡല്‍ബര്‍ഗ് (ജര്‍മനി),  , യൂനിവേഴ്‌സിറ്റി ഒാഫ് കാലിേേഫാര്‍ണിയ, ദി ബ്രിട്ടീഷ് ലൈബ്രറി, ദി യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ഓഫ് മെല്‍ബോണ്‍, ദി ഹൈക്കോര്‍ട്ട് ഓഫ് കല്‍ക്കത്ത, ദി നാഷനല്‍ ലൈ്ബ്രറി ഓഫ് ഇന്ത്യ എന്നിവ ഇതില്‍ ചിലതാണ്. പല യൂണിവേഴ്‌സിറ്റികളും ഓണ്‍ലൈനായി ഇവ ലഭ്യമാണ്്.

ഹിക്കി നടത്തിയ യുദ്ധങ്ങളുടെ സമഗ്രമായ വിവരണം കൊണ്ടു സമ്പന്നമാണ് ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസിന്റെ കൃതി. ഹിക്കിയുടെ മുഖ്യ എതിരാളിയായിരുന്ന വാറന്‍ ഹാസ്റ്റിങ്‌സിനെ ബ്രിട്ടീഷ് പാര്‍ലമെന്റ് കുറ്റവിചാരണ ചെയ്തതിന്റെ വിശദാംശങ്ങളും ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ്സിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിലുണ്ട്. ഒരു കാര്യത്തില്‍ ഒടിസിന്റെ കൃതിയേക്കാള്‍ വായനക്കാര്‍ക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്നതാണ് തങ്കപ്പന്‍നായരുടെ കൃതി. ഇരുനൂറിലേറെ പേജുള്ള കൃതിയില്‍ എഴുപതിലേറെ പേജുകള്‍ ഹിക്കിയുടെ ലേഖനങ്ങളും വാര്‍ത്തകളുമാണ്.



(1) Hicky's Bengal Gazatte- Untold story of India's first newspaper – Andrews Otis, Tranquebar Publications
(2) ഹിക്കീസ് ബംഗാള്‍ ഗസറ്റ് ഒരു ആഴ്ചപ്പത്രമായിരുന്നു. പല ലക്കങ്ങളും മുടങ്ങിയിട്ടുമുണ്ട്.
(3) മെമോയ്‌സ് ഒഫ് വില്യം ഹിക്കി എന്ന പേരില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥ മൂന്നു വാല്യങ്ങളിലായി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇ ബുക്ക് ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ വായിക്കാനാകും.
(4) ഹിക്കി തനിക്കെതിരെ ഉന്നയിച്ച ആരോപണങ്ങളെല്ലാം അസത്യമാണ് എന്ന് ഇംഗ്‌ളീഷുകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനു വേണ്ടി ഹിക്കിക്കെതിരെ നടത്തിയ കേസ്സിന്റെ വിചാരണ കിന്‍നാന്‍ഡര്‍ പുസ്തകമായി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. The trayal and conviction of James augustus Hichy - പുസ്തകം ഇ ബുക്ക് ആയി ലഭ്യമാണ്.



തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ കൊല്‍ക്കൊത്തയുടെ 'നഗ്നപാദ ചരിത്രകാരന്‍'



 തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ ആറു പതിറ്റാണ്ടിനു ശേഷം കൊല്‍ക്കൊത്തയില്‍ നിന്ന് കേരളത്തിലേക്കു മടങ്ങുകയാണെന്ന വാര്‍ത്ത പരന്നപ്പോള്‍ അവിടത്തെ പല ഇംഗ്്‌ളീഷ് ദിനപത്രങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച്് നീണ്ട ഫീച്ചറുകള്‍തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അതില്‍, ചിലര്‍ നല്‍കിയ വിശേഷണമാണ് 'നഗ്നപാദ ചരിത്രകാരന്‍' എന്നത്. നഗ്നപാദന് നാട്ടിന്‍പുറത്തുകാരന്‍ എന്നേ അര്‍ത്ഥമുള്ളൂ.

എറണാകുളം മഞ്ഞപ്രയില്‍നിന്ന് ആറു പതിറ്റാണ്ടു മുമ്പ് ജോലി നേടി കല്‍ക്കത്തയിലെത്തി ടൈപ്പിസ്റ്റായി തുടങ്ങിയ തങ്കപ്പന്‍നായര്‍ താനറിയാതെ തന്നെ ഒരു ചരിത്രകാരനാവുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം, കോട്ടും ടൈയും ധരിച്ച് കാറില്‍ പറക്കുന്ന ഒരു അക്കദമിക് ചരിത്രകാരനായിരുന്നില്ല. ഒരു സാധാരണക്കാരനായി തെരുവിലൂടെ നടക്കുന്നതു കണ്ടാല്‍, അറുപത്തഞ്ച് ചരിത്രപുസ്തകങ്ങള്‍ എഴുതിയ ആ മഹാപ്രതിഭ തന്നെയാണോ ഇതെന്ന് ആരും സംശയിച്ചുപോകും.

ചെറിയ കുറെ പുസ്തകങ്ങള്‍ വല്ല വിധവും തട്ടിക്കൂട്ടിയതാവും എന്ന മുന്‍വിധിയോടെ തങ്കപ്പന്‍ നായരുടെ പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചവര്‍ ഞെട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നും വാല്യങ്ങളുള്ളതാണ് പല കൃതികളും. ഏതാണ്ട് എല്ലാം ചരിത്രാന്വേഷണങ്ങളാണ്. ആ ചരിത്രാന്വേഷണത്വരയുടെ ഭാഗമായാണ് അദ്ദേഹം, ഇന്ത്യയില്‍ ആദ്യമായി ഒരു പത്രം തുടങ്ങിയ ജെയിംസ് അഗസ്റ്റസ് ഹിക്കിയെക്കുറിച്ച് പഠിച്ചതും. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ഗവേഷകര്‍ പാലിക്കുന്ന രീതികളെല്ലാം മുറുകെപ്പിടിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ രചിക്കുന്നത്. ഒരു ഉദാഹരണം-പുതുയുഗ ഗവേഷകരില്‍ ഒരാളായ ആന്‍ഡ്രൂ ഒടിസ് രചിച്ച ജെയിംസ് അഗസ്റ്റസ് ഹിക്കി ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ഇന്‍ഡക്‌സ് എന്നൊരു സംഗതിയേ ഇല്ല. എന്തിനെക്കുറിച്ച് ഏതു പേജില്‍ വായിക്കാം എന്ന സൂചനയാണ് ഇന്‍ഡക്‌സ്. പതിനാറു കൊല്ലം മുമ്പ് തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ ഹിക്കിയെക്കുറിച്ചെഴുതിയ പുസ്തകത്തില്‍ സുദിര്‍ഘമായ ഇന്‍ഡക്‌സ് ഉണ്ട്. വിവരശേഖരണത്തിലും അതിന്റെ ക്രമീകരണത്തിലും അദ്ദേഹം നിഷ്‌കര്‍ഷ പുലര്‍ത്തുന്നു.

 വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിഷയങ്ങളെല്ലാം. അദ്ദേഹം തേടിയ വിഷയങ്ങള്‍ മറ്റേതെങ്കിലും നഗരത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും ചരിത്രാന്വേഷകര്‍ തേടിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന കാര്യം സംശയമാണ്. നഗരത്തിലെ റോഡുകളുടെ ചരിത്രം മൂന്നു വാല്യങ്ങളിലായി എഴുതപ്പെട്ടത് കൊല്‍ക്കൊത്തയിലല്ലാതെ മറ്റെങ്ങുണ്ട്?  അതാണ് തങ്കപ്പന്‍നായരുടെ പ്രത്യേകത. കല്‍ക്കത്തയിലെ ദക്ഷിണേന്ത്യക്കാരുടെ ചരിത്രം, ആദ്യകാല ലൈബ്രറികളുടെ ചരിത്രം, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മരിച്ചവരെക്കുറിച്ച് അന്വേഷണം, കൊല്‍ക്കൊത്ത എന്ന പേരിന്റെ ആവിര്‍ഭാവത്തെക്കുറിച്ച് പഠനം, 17ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കല്‍ക്കത്ത, 18ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കല്‍ക്കത്ത, ബ്രിട്ടീഷ് ആരംഭകാലം, മാധ്യമചരിത്രം, കല്‍ക്കത്ത ഹൈക്കോടതിയുടെ ചരിത്രം, കോര്‍പ്പറേഷന്‍ ചരിത്രം ..... അങ്ങനെ പോകുന്നു തങ്കപ്പന്‍ നായരുടെ അന്വേഷണങ്ങള്‍. ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ പുസ്തകമാണ് ഗാന്ധിജി ഇന്‍ കല്‍ക്കത്ത. ഗാന്ധിജിയുടെ കല്‍ക്കത്ത പര്യടനങ്ങള്‍ പത്രങ്ങള്‍ പലവട്ടം ആഘോഷപൂര്‍വം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിട്ടുള്ളതാണ്. 'അതല്ല, ആരും എഴുതാത്തതാണ്  ഞാന്‍ എഴുതിയിട്ടുള്ളത്'- തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ ഈ ലേഖകനോട് പറഞ്ഞു.
 


തങ്കപ്പന്‍ നായരും ഭാര്യ സീതയും
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ പുസ്തകക്കടകളില്‍ ലഭ്യമല്ല. കുറച്ചു കോപ്പികളേ അടിക്കാറുള്ളൂ. മുന്നൂറു കോപ്പിവീതം രാജാറാം മോഹന്‍ ഫൗണ്ടേഷനും അമേരിക്കല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് ലൈബ്രറിയും വാങ്ങിയാല്‍ അധികമൊന്നും വില്പനക്കുണ്ടാകാറില്ല. അപ്രശസ്ത പുസ്തകശാലകളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ ഇറക്കിയത്. പലതും ആയിരം, രണ്ടായിരം രൂപ വിലയിട്ട്  ഓണ്‍ലൈന്‍ പരസ്യങ്ങള്‍ കാണാം. പക്ഷേ, അതൊന്നും അദ്ദേഹത്തിനുള്ളതല്ല. ആരില്‍നിന്നും റോയല്‍ട്ടി കിട്ടിയിട്ടില്ല. അത് അദ്ദേഹം അന്വേഷിക്കാറുമില്ല. പല ദേശീയബഹുമതികള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ മാത്രമുള്ള ബൗദ്ധിക സംഭാവനകള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരു പുരസ്‌കാരം പോലും അദ്ദേഹത്തെ തേടിവന്നിട്ടില്ല. തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാറുമില്ല.

തങ്കപ്പന്‍നായര്‍ വീട്ടിലാണോ താമസം അതല്ല കല്‍ക്കത്ത നാഷനല്‍ ലൈബ്രറിയാണോ എന്നാരും സംശയിച്ചുപോകുമായിരുന്നു ആ കാലത്ത്്. ലൈബ്രറിയിലോ അവിടത്തെ കാന്റീനിലോ അദ്ദേഹത്തെ കാണാതിരിക്കുക അവധിദിവസങ്ങളില്‍ മാത്രമാണ്. വീട്ടില്‍നിന്നു നടന്നു പോകാവുന്ന ദൂരമേ ഉള്ളൂ. ആ ലൈബ്രറിയും കൊല്‍ക്കൊത്തയിലെ വിപുലമായ ബന്ധങ്ങളുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങളുടെയെല്ലാം ഉറവിടം.

പല പല ചെറു ജോലികള്‍, ആന്ത്രോപോളജിക്കല്‍ സര്‍വെ ഓഫ് ഇന്ത്യയില്‍ നിയമനം,  ഷില്ലോങ്ങിലെ സേവനം, ഷില്ലോങ് സെന്റ് ആന്റണീസ് കോളേജില്‍ ചരിത്രബിരുദത്തിനു പഠനം, തുടര്‍ന്ന് അനന്തമായ ചരിത്രാന്വേഷണം....അതിനിടെ നിയമവിദ്യാഭ്യാസവും ബിരുദവും, ഇടയ്ക്ക്്  ജോലി രാജിവച്ച് ഒരു പത്രത്തില്‍ ബോംബെ ലേഖകനായി സേവനം-1966 മുതല്‍ 80 വരെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനം- എല്ലാറ്റിനുമിടയില്‍ 65 തടിയന്‍ പുസ്തകങ്ങളുടെ രചന. തങ്കപ്പന്‍ നായരുടെ ഈ സംഭവബഹുല ദീര്‍ഘജീവിതംതന്നെ ഒരു ജീവചരിത്രകൃതിക്കുള്ള വിഷയമാണ്. ഒരു പക്ഷേ അതെഴുതാനും തങ്കപ്പന്‍നായര്‍ തന്നെ വേണ്ടി വന്നേക്കാം.

കല്‍ക്കത്തയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പുസ്തകശേഖരത്തിന്റെ ഉടമ കൂടിയായിരുന്നു തങ്കപ്പന്‍നായര്‍. പുസ്തകശേഖരം കൊല്‍ക്കൊത്ത മുന്‍സിപ്പാല്‍ കൗണ്‍സില്‍ ലൈബ്രറിക്ക് കൈമാറാന്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ ഇന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രി മമത ബാനര്‍ജി അതിനെതിരെ രംഗത്തു വന്നു. അതു കമ്യൂണിസ്റ്റ് സര്‍ക്കാറിന് നല്‍കലാവുമെന്നായിരുന്നു മമതയുടെ വാദം. തുടര്‍ന്നു പലരും പല വലിയ ഓഫറുകളുമായി വന്നെങ്കിലും തങ്കപ്പന്‍നായര്‍ മടിച്ചുനിന്നു. ഒടുവില്‍ ബ്രിട്ടീഷ് ലൈബ്രറി പതിനൊന്നു ലക്ഷം രൂപ നല്‍കി പുസ്തകം ഏറ്റെടുത്തു. അതില്‍ അഞ്ചു ലക്ഷമെടുത്താണ് ചേന്ദമംഗലത്ത് വീടുണ്ടാക്കിയത്.


തങ്കപ്പന്‍നായര്‍ ഭവാനിപുരിലെ വീട്ടില്‍ 

കൊല്‍കൊത്ത ഭവാനിപുരിലെ വീട്ടില്‍ കുറെ കാലം തങ്കപ്പന്‍നായര്‍ തനിച്ചായിരുന്നു താമസം. സ്വയം ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കി കഴിക്കും. വീടുനിറയെ പുസ്തകങ്ങളായിരുന്നു. ഭാര്യ സീതദേവിയും മകളും നാട്ടിലായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം പ്രളയത്തിനു കുറച്ചുമുമ്പാണ് നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങാനുള്ള സമ്മര്‍ദ്ദത്തിനു 86 കാരനായ തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ വഴങ്ങിയത്.  2018 നവംബര്‍ 23 മുതല്‍ പറവൂര്‍ ചേന്ദമംഗലത്തെ ഭരണിമുക്കിനടുത്ത്്  മടത്തിപറമ്പില്‍ വീട്ടിലാണ് താമസം. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെ പ്രളയം പുസ്തകശേഖരത്തിന് കുറെ നാശം വരുത്തി. ഇവിടെ വന്നതിനു ശേഷവും അദ്ദേഹം കൊല്‍ക്കൊത്തയില്‍ പോയിട്ടുണ്ട്. ഇനിയും പോകണമെന്നുണ്ട്. പറ്റുമോ എന്തോ...തങ്കപ്പന്‍ നായര്‍ക്ക് ഉറപ്പൊന്നുമില്ല.

(മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ 2019 ഡിസംബര്‍ 9 ലക്കത്തില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്.)
            -